El Yambo / Ο Ίαμβος

El yambo es una mezcla de sátira y ataque personal con la narración y con la fábula. Hay  que buscar su origen en las canciones rituales satíricas y obscenas, con raíces en los cultos a Deméter y Dioniso, y en los refranes populares. Es mayor la diferencia entre autores que la diferencia entre géneros. Arquíloco presenta la forma de pensar de la época arcaica. En Semónides e Hiponacte los temas se relajan. 
Es difícil saber en qué lugares y ocasiones se cantaban estas composiciones. Quizás entre la aristocracia, puesto que sus problemas y temas son, en parte, los de las clases dirigentes, incluso cuando dejan de serlo y se encuentran en la derrota, la pobreza o el destierro.

Muchos fragmentos de poemas de Arquíloco se han encontrado en papiros de Oxyrrinco

Ο πρώτος ποιητής που χρησιμοποίησε την ιαμβική μορφή σε ποίηση, χωρίς να την απομακρύνει από τον κριτικό χαρακτήρα της, ήταν ο Αρχίλοχος από την Πάρο (7ος αι. π.Χ.). Στους ιάμβους του αντιτίθεται στις καθιερωμένες αριστοκρατικές αντιλήψεις και τα ηρωικά-πολεμικά ιδεώδη: δεν διστάζει να δηλώσει τη χαρά του που έσωσε τη ζωή του οταν σε μια μάχη πέταξε την ασπίδα του και τράπηκε σε φυγή. Απαισιόδοξη αντίληψη για τον κόσμο εκφράζει στους ιάμβους του ο Σημωνίδης ο Αμοργίνος. Στον ίαμβο των γυναικών παρουσιάζει τις γυναίκες σαν το μεγαλύτερο από όλα τα κακά της ανθρώπινης ζωής. Ένας άλλος σημαντικός ιαμβογράφος, ο Ιππώναξ ο Εφέσιος, στους ιάμβους του διεκτραγωγεί τη φτώχια του ή κακολογεί τους εχθρούς του, με ρεαλισμό, χιούμορ και αθυροστομία.

Αρχίλοχος*****************Σημωνίδης****************Ιππώναξ




by Filóloc@s
Ies Azahar
Creative Commons License
Esta obra está bajo una licencia de Creative Commons

Comments