Reading - Poems

Orhan Veli Kanık

ANLATAMIYORUM (i cannot explain it)

http://www.antoloji.com/siir/sair/sair.asp?goster=siirler&sair=118&page=1

 

Ağlasam sesimi duyar mısınız,

Mısralarımda;

Dokunabilir misiniz,

Gözyaşlarıma, ellerinizle?

 

Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,

Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu

Bu derde düşmeden önce.

 

Bir yer var, biliyorum;

Her şeyi söylemek mümkün;

Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;

Anlatamıyorum.

If i cry do you hear my voice,

In my verses;

Can you touch

My tears, with your hands?

 

I didn't know songs were this beautiful,

Words were powerless

Before i fell into this trouble.

 

There is a place, i know;

It is possible to say anything;

I have got fairly close, i hear;

I cannot explain it.

 

 

 

Ahmet Haşim

MERDİVEN (stairs, implying the “life” and getting old)

(more difficult, highly symbolic)

 

Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden

Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak

Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak

 

Sular sarardı yüzün perde perde solmakta

Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta

 

Eğilmiş arza kanar muttasıl kanar güller

Durur alev gibi dallarda kanlı bülbüller

Sular mı yandı neden tunca benziyor mermer

 

Bu bir lisan-ı hafidir ki ruha dolmakta

Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta

You will climb these stairs slowly

A lot of sun coloured leaves on your skirt

And you will look at the sky for a while, crying

 

Water became yellow, your face becoming paler gradually

Watch the read skies, so that the evening is coming

 

...

 

 

 

Yahya Kemal Beyatlı

SESSİZ GEMİ (silent ship, implying  the “death")

 

Artık demir almak günü gelmişse zamandan

Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.

 

Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol;

Sallanmaz o kalkışta ne mendil, ne de bir kol.

 

Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli,

Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli,

 

Biçare gönüller! Ne giden son gemidir bu!

Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu.

 

Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler;

Bilinmez ki giden sevgililer dönmeyecekler.

 

Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden,

Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden.

If the day to anchor from the time has come

A ship which goes to the unknown leaves from this harbour

 

It fares as if it has no passengers

When it leaves, neither a handkerchief nor a hand is waved

 

The ones left at the pier sad about this voyage

For days their wet eyes look at the black horizon

 

Poor hearts! Neither is this the last ship!

Nor is the last lament of the sorrowful life

 

In this world, the loved and lover wait to no avail

They don't know that the gone lovers will not return

 

Each one of so many who left must be happy with where they are,

Many years have passed, none return from their voyage

Comments