Wedstrijdverslagen


Rietplasloop

Geplaatst 22 mei 2017 11:50 door Karel-Jan Lensen

De eerste overwinning van het seizoen!!! Natuurlijk iets om tevreden mee te zijn, maar het was niet het doel waarmee ik naar Emmen was gegaan. Begin vorig jaar verbaasde ik mezelf in Wildervank door bij mijn eerste 15 km mee te kunnen met een groepje waarin o.a. Barry en Mathijs liepen. Toen uiteindelijk heel erg blij met mijn tijd van 53.32.
Ondertussen heel wat andere ervaringen opgedaan met snelle 10 km's, halve marathons en een snelle marathon in oktober dacht ik dat een nieuwe snelle tijd op de 15 km er in zou moeten zijn. Erbij in acht nemend dat ik nog niet heel lang weer maximaal kan trainen na mijn blessure. Ook afgaande op de laatste trainingen (gingen wisselend) kon ik ook niet echt goed inschatten wat de mogelijkheden zouden moeten zijn. Bij het inlopen voelden de benen wat zwaar aan. Eenmaal aan de start voelden de benen wel goed. Er stonden drie rondjes op het programma. De eerste 2 km had ik nog 2 renners in mijn kielzog, maar die lieten me daarna toch vrij snel gaan. Wist toen dus dat ik het echt in mijn eentje zou moeten doen. Het eerste rondje ging eigenlijk nog vrij makkelijk en kwam ik door in 17:24. De eerste km daarna kreeg ik het van het ene op het andere moment echter ineens vrij zwaar. Had vrij veel moeite om een km van 3.37 te lopen. De km's daarna moest ik mij daar even doorheen knokken, maar lukte het toch om de schade beperkt te houden. Met niet al te veel verval en uiteindelijk ook niet al te diep gaan (bij het ontbreken van concurrentie) stopte de klok uiteindelijk van 53 min 8 sec (netto 53 min 7 sec). Bijna een halve minuut onder mijn pr zonder hulp van anderen met niet ideale omstandigheden (redelijk warm) en nog steeds niet optimale voorbereiding kan ik eigenlijk toch niet anders dan erg tevreden zijn. Op naar nog veel mooie tijden en hopelijk meer 1e plaatsen dit seizoen.

Tot dinsdagavond.

KJ

Koning van Spanje Ultimate

Geplaatst 9 mei 2017 11:41 door Marko Huizing

Als eerste grote test stond afgelopen weekend omcirkeld in mijn schema. Back2back deze afstanden lopen had ik nog niet eerder gedaan, ook niet in trainingen. Zeker niet deze afstanden. 32km op zaterdag en dan nog eens 43 op zondag. De laatste is tevens het NK-trailrunning wat de verwachting schept dat het parcours nog wel eens de zwaarste van de 2 kan zijn. Dit blijkt ook het geval. Mudsweattrails is de organisator van dit weekend en daarnaast ook de organisator van de Eiger trail in juli. Daarom is deelname aan de 43km van zondag inbegrepen bij de Eiger-trip. Als je toch helemaal afzakt naar het andere uiterste van Nederland moet je daar wel genoeg kilometers maken! Tijdens beide omlopen zelfs even de grens overgestoken naar België.Tot zover de voorgeschiedenis...

Zaterdag klokslag 10u,strakblauwe lucht en gelukkig een stevig windje klinkt het startschot voor de ca.550 lopers op de 32km. De eerste kilometers gaan over verharde fietspaden totdat we het eerste onverharde paden op gaan. Bij elk hek zit een draaideurtje of ander bijzonder mechaniek waar de MTB'ers een hekel aan hebben. In onze noordelijke streken zijn de vee-roosters een bekender fenomeen. Ik liep bij de start ongeveer halverwege het startveld en het kwam dus tot opstoppingen bij het eerste de beste draaideurtje die we tegenkwamen. Voordeel is wel dat dit een natuurlijke manier is om de groep op een lint te krijgen. Door een behoorlijk glooiende omgeving werden steile hellingen van ruim 20% afgewisseld met valsplat en leuke afdalingen waarbij op goed geluk (vertrouwen?) de voeten plaatsen noodzaak werd. Na ruim 20 kilometer durfde ik het aan om iets te versnellen. Dit ging verbazingwekkend makkelijk en een hoop trailrunners ingehaald die de snelle start moesten bekopen. Compleet gedesoriënteerd kwam ik bovenop de Gulperberg waar opeens beneden in het dal de finish lonkte. De afdaling was ongeveer 300m lang met ruim -20% daling. Dit voelt niet zo lekker meer na ruim 30km. Na de finish bijkomen en verbaast hoe makkelijk het toch ging vandaag en toch bezorgd over de zere tenen en lamme bovenbenen.

Zondag...43km...
Weer om 10 starten, bedoeling om de eerste 3 uur rustig aan te lopen en dan te versnellen. De afdaling aan het einde gisteren bleek nu de start te zijn.Gevolgd door nog een stijle klim en nog één, en nog.... na 20km al net zoveel hoogtemeters gemaakt als gisteren over de gehele afstand... Versnellen na 3 uur? Tempo vasthouden wordt een opgave dacht ik halverwege. Kon gelukkig aanhaken bij 2 jongens die zwagers bleken te zijn. De ene kwam uit Nieuw Zeeland, Kiwi om precies te zijn. Maar woont nu dus in Nederland deed me denken aan een TV-programma. De 2e helft werd een beetje minder zwaar. De afdalingen en beklimmingen kwamen de tweede helft meer in evenwicht. What goes up must come down, zoiets. De beide zwagers waaiden er toen zomaar af terwijl ik niet het idee had dat ik versnelde. De laatste paar kilometers waren over hetzelfde pad als de dag ervoor maar opeens mochten we nog weer het bos in met een venijnige beklimming van weer ruim 20% die meer dan een kilometer duurde. Powerwalken werd het dus weer... Hierna weer die steile afdaling van gisteren en door naar de finish. Compleet leeg, zere bovenbenen van het dalen, opgeblazen kuiten van het klimmen durfde ik niet te gaan zitten, bang om niet weer overeind te kunnen komen. Maar wat een belevenis!
Reportage L1: https://l1.nl/l1sprt-rennend-door-de-limburgse-heuvels-128653/

Dit weekend heeft me doen begrijpen waarom je op beelden van Eiger mensen achteruit ziet dalen. De spierpijn in de bovenbenen kan zo groot worden dat remmen of hardlopend naar beneden veel kracht kost en spierpijn veroorzaakt. Dan heb ik het iet over de korte stukjes valsplat naar beneden zoals viaduct van Hoogkerk maar minstens het dubbele kwa steilheid. 

De volgende stop is Gasselte over 43km op 21 mei maar de belangrijkste voorbereidingsafspraak is de X-trails Vaals op 10 en 11 juni. Dan 20km op zaterdagochtend, 19km nighttrail en 53km op zondag. Laatste voorbereiding op Eiger!
Een filmpje van Eiger over de 51km van 2016 is zeker de moeite waard: https://www.youtube.com/watch?v=33ffFU-uY64&t=736s

Batavierenrace 2017 met RUG/Hanze ACLO Athleteshop Team

Geplaatst 30 apr. 2017 04:26 door Wouter Luinge   [ 30 apr. 2017 04:32 bijgewerkt ]

Dit weekend was het dan weer zo ver: tijd voor de Batavierenrace: een studentenestafette over 25 etappes van Nijmegen naar Enschede. Ik nam deel in het RUG/ Hanze ACLO Athleteshop Team. Dit team bestaat, zoals de naam al eigenlijk impliceert,  uit (ex-)studenten van de Rijksuniversiteit Groningen en de Hanzehogeschool. Vooral Vitalis (onder andere ex-LA'er Dennis zat er ook in namens Vitalis) en Tritanium zijn hofleverancier van dit team. Voor mij als inmiddels alumnus / ex-RUG student was dit jaar de laatste mogelijkheid om deel te nemen aan de Batavierenrace. Dit heeft voor mij uiteindelijk de doorslag gegeven om toch te gaan. Nadat ik de afgelopen 6 weken niet echt hardlooptrainingen (van zowel duur als interval) van betekenis heb gedaan (af en toe slechts een duurloopje van max. 8 km) en me vooral heb gefocust op krachttraining, zwemmen en fietsen, twijfelde ik heel lang of het wel verstandig was om mee te doen of gewoonweg enorm dom en vragen om problemen. Ook vanwege mijn hardnekkige blessures. De lies lijkt inmiddels redelijk, maar scheenbeen blijft wel gevoelig. Daarnaast heb ik nu last van mijn bovenrug erbij gekregen. Desondanks, in goed overleg met mijn fysiotherapeut, meegedaan. 
Vrijdag was het dan zover. Tijd om naar de campus in Eschede te gaan. Ik zat in de ochtendploeg en moest daarom in de nacht van vrijdag op zaterdag om 4.00u samen met mijn mede-ochtendploeggenoten vanaf de campus vertrekken om naar de startetappe in Ulft (een slaperig dorpje in een of andere uithoek in Gelderland) te gaan om daar de nachtploeg van ons team af te lossen. De sfeer zat er daar op dit vroege tijdstip al vroeg in. Een paar uur later mocht ik starten om de 15e etappe te lopen (de op twee na laatste etappe van de ochtendploeg). Dit was een etappe van 9,4 km. Dit was met het oog op de weinig hardlooptrainingen de afgelopen tijd een behoorlijke opgave. Ik begon de 1e km mooi, 18 km/u. Iets te snel (of eigenlijk behoorlijk te snel). Ik kwam mezelf na 4 km dan ook tegen. 9,4 km leek ineens een klere eind. Ik merkte dat de duurconditie weg was. Aangemoedigd door de cycler naast mij (een teamgenoot) op karakter doorgelopen en uiteindelijk gefinisht in een tijd van 33.34 minuten (officieus). 
Nadat de middagploeg ons had afgelost weer terug gegaan naar de campus in Eschede. Daar nog weer wat slaap gepakt en daarna, onder het genot van een hersteldrankje (lees: bier) met het hele team naar de atletiekbaan op de campus gegaan om daar onze slotlopers (elk team heeft 2 slotlopers: een man en vrouw) aan te moedigen en te zien finishen. Vervolgens was er Chinees voor het hele team en daarna was het tijd voor de prijsuitreiking en het Batafeest tot in de kleine uurtjes. Wij zijn uiteindelijk, net als vorig jaar, derde geworden in de universiteitscompetitie (Amsterdam was eerste en Nijmegen tweede). 
Tijd voor uitslapen zondag was er niet: de geïmproviseerde camping op het campusterrein moest voor 10.00u leeg zijn. 

En met mijn blessures en dag na de wedstrijd? Daarmee lijkt het goed te gaan. De lies voelt goed. Scheenbeen wel wat pijnlijker, maar dat is denk ik wel normaal. Fysio heeft aangeraden om komende week rustig aan te doen (dat was de voorwaarde dat hij groen licht gaf voor de Bata) en daarom is het niet verstandig om dinsdag te komen trainen. Omdat ik volgend weekend begin aan mijn backpackavontuur in Zuidoost Azië en Australie, zal ik de komende maanden ook niet aanwezig zijn. De loopschoenen gaan uiteraard wel mee, dus af en toe komt er misschien wel een leuke training van me voorbij op Strava :) . Maar de komende periode doe ik er denk ik, met het oog op mijn blessures, vooral verstandig aan om rustig aan te doen op sportief gebied. Hopelijk zijn de blessures dan voorgoed weg als ik terugkom. 
Eind augustus hoop ik weer mee te kunnen trainen (met waarschijnlijk wel een conditie die niet zo goed in vorm is..;). Dus tot eind augustus! Fijne zomer alvast!

Groeten,
Wouter

Hamburg Marathon (2)

Geplaatst 24 apr. 2017 11:33 door Ad van Erp   [ 24 apr. 2017 12:53 bijgewerkt ]

Het startschot klinkt! Zondagmorgen om 9 uur. Geweldig. Nu moet het gebeuren. De tijden op de 10 en op de halve marathon lijken er weer op.

De vorm is er. Daar gaan we dan. De eerste 3 kilometers kijk ik ook wel 5 keer per kilometer op mijn horloge.

Geen idee! Ik ga geen ballonnen volgen die op 2.59 lopen. Vandaag is het de bedoeling om marge op te bouwen. Dat is nodig voor een PR.

Het begint te hagelen, het begint te waaien. Nee! Mijn voorbereiding is zo fijn geweest. Laat het niet door onderkoeling verpesten.


Na 3 kilometer kijk ik op. Mensen die hetzelfde tempo lopen. Volg een groepje. Ze lopen 4.12, ideaal. Nee! Ze lopen weer 4.07. Rustig.

Op mijn polsbandje staat 2.57.00 exact. Een dag eerder op de beurs mocht ik de seconden niet aangeven. 2.57.13 was 4.12 per km geweest.

Dat is makkelijk rekenen. 21 minuten rond per 5 kilometer.

Mensen om me heen blijven praten over hun verwachtingen en wensen elkaar vriendelijk 'viel erfolg'. Ik schuil achter lange mensen en zeg niks.


Op 16 kilometer staat mijn vriendin langs de kant. Daarvoor kom ik een groepje Nederlanders tegen.

In December liep ik in Ommen een trail waarbij ik na afloop met een vriendelijke dame sprak die in Ommen hetzelfde tempo liep. Ze traint bij een loopgroep in Utrecht. 

Op Strava vroeg ze me na verschillende trainingen wat mijn doel is in Hamburg. Toen ik onder de 3 uur antwoorde gaf ze aan dat 4 clubgenootjes dat ook wouden.


En daar waren ze dan rond het 15 kilometer punt. Het lijkt wel uit die film 'de marathon'. Een kwartet met Utrechters op weg naar succes.

Misschien waren ze ook wel eerder in mijn buurt. Maar op 15 km bij de drinkpost kregen ze Nederlandse aanmoedigingen.

Langzaam nestel ik me op kop van de groep met de opmerking:  'Dan moet jij Giovanni zijn!' Ja, goed gelezen. Ja, herkenbaar van Strava.

Kilometers lang gingen we samen op. Nesrine Leene en Giovanni DHondt schuwden niet om heuveltje tegen de 4.00 aan te gaan schurken.


Toen werd het me teveel. Ik durfde het niet en ik keek nog eens naar mijn polsbandje. Nog meer willen? Erop gokken? Of steady door op 2.57.

Nee! Ik loop hier en vandaag een PR en ik ga weer mijn eigen tempo lopen. Na kilometerslang genieten zie ik ze langzaam weg lopen.

Dankjewel fijne samenwerking en dankjewel sympathieke mensen uit Utrecht! Wat is die loopwereld toch een sympathieke, warme en behulpzame wereld.


De kilometers gaan door en ik loop weer tussen de 4.10 en 4.15. Het voelt even langzaam omdat het 20 kilometer lang leuk doorlopen was in een Hollands groepje.

Maar ik mag trots zijn. Op 35 kilometer zit het laatste lid van het kwartet Utrechters in mijn rug. Dat hoor ik omdat hij weer aanmoedigingen krijgt.

Hij heeft het ook zwaar net zoals ik. De aanmoedigingen zijn voor hem, maar stiekem ook voor mij: 'blijf technisch lopen! voeten optillen! Knie inzet.'


Op 39 kilometer is het dan echt gedaan. De kramp schiet vol in mijn rechter kuit. Helemaal rechts van de weg lopen dan maar.

Niet meer op de blue line. Weg van de ideale lijn; De kortste weg naar de finish. Nee! Nee! Nee! Ik loop een PR. Het moet!

Na heel even temporiseren is de kramp weer een beetje weg. Een kleine 3 kilometer wordt het nu bikkelen met een kuit die toch wel behoorlijk strak zit.


En eindelijk! Is daar de rode loper. De klok tikt door op 2.57. Wat had ik graag bij Giovanni en Nesrine gebleven...

Het gevoel dat overheerst is de  blijdschap van een PR. Meer dan 2 en een halve minuut eraf gelopen.


Aanstaande dinsdag meld ik me weer op de clubtraining. Met een voldaan gevoel over het voorjaar van 2017.





Verzonden vanuit Outlook

Hamburg marathon

Geplaatst 24 apr. 2017 11:11 door Karel-Jan Lensen

Wel, niet, wel, niet. Uiteindelijk toch wel. De voorbereiding op een marathon is van mijn kant wel eens minder wispelturig geweest. Dit had natuurlijk alles te maken met mijn kuitblessure waar ik de laatste maand gelukkig geen last meer van had. Naarmate april vorderde en het bloed toch kruipt waar het niet gaan kan, wilde ik de marathon van Hamburg toch niet aan me voorbij laten gaan. Omdat de voorbereiding niet naar wens was verlopen ging ik nu wel met een heel ander doel van start (zeker nadat Harald zich jammer genoeg op het laatste moment moest afmelden vanwege). Al met al heel ontspannen naar de start toegeleefd. Een kwartiertje van tevoren in het startvak bleek toch wel iets te vroeg bij deze temperatuur. Was behoorlijk afgekoeld toen het startschot klonk, maar eenmaal onderweg was ik snel op temperatuur. De fikse bui, regen en hagel, die na 1 km viel kon daar geen verandering in brengen (hoewel ontspannen lopen daarin wel lastig was). Eerste deel wat tegenwind verwacht, maar we liepen behoorlijk beschut dus geen problemen en vooral op gevoel gelopen. Van km 5 t/m 11 lekker meewind, dus dat ging erg makkelijk. Daarna was de wind wisselend aanwezig, maar veel minder van invloed dan ik van te voren had verwacht. Er liepen vrij veel mensen in mijn omgeving dus zelfs waar de wind wel woei gaf het geen problemen. Tot mijn verbazing kwam ik halverwege door in 1.21 waarbij ik het gevoel had dat ik dit mogelijk wel vol zou kunnen houden (dacht toen nog dat ik met 2.45 ook erg tevreden zou zijn). Km 25 t/m 32 waren lastig vanwege een paar pittige stukjes vals plat. Na dat moment werd het parcours weer wat makkelijker en voelde ik me zo goed dat ik mijn companen mijn hielen liet zien. Dat ging goed tot km 36. Toen begon het toch wel zwaar te worden en besloot ik (omdat ik toch geen PR zou gaan lopen) dat ik mijzelf niet over de kop wilde lopen. Derhalve het gas er iets af. Dacht dat ik daarmee net onder de 2.43 uit zou komen, maar uiteindelijk precies hierop uitgekomen. Veel sneller dan ik van te voren had verwacht met een dag nadien inderdaad het gevoel dat ik niet tot het uiterste ben gegaan. Denk dat ik de training over een paar dagen wel weer kan starten, want ondanks dat dit een opsteker is, is het slechts het begin van hopelijk nog een mooi seizoen met veel snellere tijden.

Zie jullie snel weer.

KJ

Klap tot Klap II

Geplaatst 17 apr. 2017 13:16 door Karel Nieukoop

Vandaag, tweede paasdag, was het traditioneel het moment voor de Klap tot Klaploop van Musselkanaal naar Stadskanaal. De weerberichten de afgelopen dagen voorspelden niet veel goeds: windkracht 5 tegen. Toen ik vanochtend wakker werd leek het met die wind echter wel mee te vallen, licht opgetogen vertrok ik dus richting Stadskanaal. De wens bleek hier al snel de vader van de gedachte te zijn geweest want de wind was aangetrokken tot redelijk stormachtige proporties. Op zo'n moment is er echter geen weg meer terug. Ik zou een groepje moeten vinden om binnen een respectabele tijd aan de finish te kunnen komen. Voordat dat kon gebeuren moest er echter nog een volgende horde genomen worden. Aangezien de start van de wedstrijd in Musselkanaal was had de organisatie bussen geregeld. Tot mijn verbazing bleek het hier echter om oldtimers te gaan (had volgens de buschauffeur iets te maken met de NS, die alle fatsoenlijk bussen van Noord-Nederland gehuurd had). Dit zou natuurlijk geen probleem zijn ware het niet dat driekwart van de gereedstaande bussen iets essentieels misten, namelijk: een dak, het waren 'cabriolet-oldtimer-bussen'. Omdat ik niet zo'n zin had om verkouden en gezandstraald bij de start aan te komen wurmde ik me, met enig ellebogenwerk, in de enige bus met dak, een Amerikaanse schoolbus.

Na een avontuurlijk ritje was het op 14:00 uur dan toch tijd voor de start. Al na het rondje om de middenberm, die door Arjan liefkozend als park wordt beschreven, had ik een groepje gevonden met hierin onder anderen Martin Veenhuizen en Stefanie Bouman. Het tempo lag zo rond de 3:40. Dit leek mij eigenlijk wel prima tempo om op terug te komen van een moeilijke maand maart waarin ik last had van een lichte achillespeesblessure en een vrij forse griep. In het groepje werd keurig kop over kop gelopen waardoor ik de wind nauwelijks nog als een probleem ervoer. Op zo'n kilometer van de finish viel het groepje toch nog uit elkaar. Ik finishte ergens in het midden van mijn groepsgenoten in een tijd van 36:43, totaal onverwacht toch nog zo'n 5 seconden sneller dan PR.

Tot donderdag! (of dinsdag als ik me morgen goed voel)

Karel

Klap tot Klap

Geplaatst 17 apr. 2017 12:26 door Arjan Marchand

Er was windkracht 5 voorspeld voor vandaag en die wind stond tegen. Denken aan een snelle tijd hoefde dus niet. Wel jammer, want ik voelde me goed vanmorgen. Er was een Keniaan, een paar jongens uit Nijmegen e.o. en Edwin en Olfert. Ik zag van te voren de bui al hangen: net tekortkomen voor de kopgroep en dan de hele race alleen tegen de wind inbeuken. Ik besloot dus mee te gaan met de kopgroep in de hoop dat niemand de kop wilde nemen en er niet al te hard gelopen zou worden (ik had beelden in mijn hoofd van stormachtig Egmond twee jaar geleden toen de mindere goden stomverbaasd meekonden in de kopgroep die 3.30/km liep...). We liepen na de start direct een rondje rond een parkje, kwamen toen weer door start en toen begon het echt. Er zat dus al een stukje meewind in en dat was vol aanzetten om aan te klampen (toen maakte Henk zijn foto, waarvoor dank!). Er werd niet echt kalm aan gedaan, althans, niet naar mijn maatstaven. De eerste 2 km gingen in 6.11: als de wind pal tegen stond ging het nog wel, maar als we even in de luwte liepen ging het zooo hard. Na twee kilometer ging ik in mijn eigen tempo verder en dat ging prima. Ik heb nauwelijks op mijn horloge gekeken en tot 7 km ook niet achterom. Er wapperde nog iemand uit de kopgroep (die na 5 km uiteenviel) en daarmee heb ik vanaf km 7 nog goed samen kunnen werken naar de finish. Hij versnelde op het einde nog; stond er een PR of de winst op het spel dan had ik alles op alles gezet om erbij te blijven, maar dat heilige vuur ontbrak een beetje. 
Ben eigenlijk heel tevreden met het resultaat: ik was goed, ben natuurlijk eigenlijk te hard gestart, maar ben wel blij dat ik dat gedaan heb: dat heeft de wedstrijd voor mij veel interessanter gemaakt (en je kan dromen van de dag waarop je die laatste 8 km nog even in dat tempo doortrekt...) en ik heb me niet opgeblazen, maar heb een versnellinkje lager in een strak tempo kunnen doorlopen. 
Dinsdag ben ik er niet: ik verschuif de serieuze trainingen deze week even naar woensdag en vrijdag. Tot volgende week!

Sleenerzandcross

Geplaatst 17 apr. 2017 11:25 door Luc Sillen

Sinds de cross in Norg in november heb ik gedurende een paar maanden last gehad van blessures. Het begon met pijn in mijn grote teen, waarvan nooit helemaal duidelijk is geworden wat daar de oorzaak van was. Een paar weken later kwam daar ook nog de achillespees bij. Ik ben meerdere keren bij de fysio geweest, vervolgens naar de sportarts en naar de podoloog. Daar heb ik steunzolen aangemeten gekregen, wat wel lijkt te helpen. In die maanden heb ik maar weinig gelopen. Ik heb 2 keer per week rustige duurlopen gedaan en om mijn conditie niet al te veel kwijt te raken ben ik alternatief gaan trainen in de vorm van racefietsen, spinnen, de crosstrainer en heb ik braaf de krachtoefeningen gedaan die ik van de fysiotherapeut opgekregen heb. Nu ik nauwelijks tot geen last meer heb van mijn blessures leek het mij een goed idee om als testje weer eens een wedstrijd te doen.

 

Ik besloot de Sleenerzandcross te doen, weinig veld en waar de tijd niet zo veel zegt. Omdat ik aan de start al had gezien dat er geen tegenstand was, had ik als doel eerste te worden en verder niet te veel op de tijd te letten. Het was een mooie crossloop door het bos en over de hei. Hoewel mijn tijd niet om over naar huis te schrijven is, heb ik flink mijn best moeten doen. Werk aan de winkel dus. De komende weken probeer ik om weer te beginnen de dinsdagen bij de training te zijn. Op donderdag doe ik sinds een aantal weken spinninglessen, wat een fijne afwisseling op het lopen is. Ik hoop de komende tijd mijn snelheid zo veel mogelijk terug te vinden. Om wie weet toch (eindelijk) eens een 33-er te kunnen lopen.

 

Tot dinsdag!

Luc

Rotterdam marathon II

Geplaatst 11 apr. 2017 23:57 door henri van hoeve   [ 12 apr. 2017 00:01 bijgewerkt ]

Na het wedstrijdverslag van Herwin kan ik eigenlijk niet achterblijven, dus bij deze mijn eerste wedstrijd verslag van mijn eerste marathon.

Na een succesvolle Zevenheuvelenloop besloten -voor de gezelligheid- in te schrijven voor de marathon van Rotterdam met het plan dit onder de drie uur te doen. De ernst van deze onderneming bleek pas bij het lezen van Paul’s marathonschema. Ik had nog een maand om te gaan trainen voor dit trainingsschema. Bij gebrek aan enige marathon ervaring heb ik dit schema netjes afgemaakt, mocht het in rotterdam helemaal mis gaan, kan ik Paul de schuld geven. 

De laatste week nog verkouden geworden iets waar het schema geen rekening mee heeft gehouden maar de drogist wel dus gulzig gebruik gemaakt van neussprays, dampos, hoestsiroop en stoomsessies.

Voor de start beginnen de eerste problemen omdat de pacers voor sub 3:00 niet in het sub 3:00 vak staan en ik wel. Dus na de start opzoek naar de pacers tussen de duizenden hardlopers door. De eerste paar kilometers in 4:00 zonder moeite maar geen pacers te zien. Eerst maar een beetje genieten van de zon, de Erasmusbrug en alle toeschouwers die vanaf boten, dakterassen en de voetpaden toekijken: cool. Na 5K heb ik de pacers en Sartak bijgehaald. Relaxen nu, want ik loop al anderhalve minuut voor op schema. 

De groep voor 3:00 is groot daarom is het steeds steeds duwen bij de drinkposten. Bij 10K geeft iedereen elkaar nog drinken en wordt er gelachen. Bij 25K is de stemming zo grimmig dat ik besluit besluit een beetje vooruit te lopen en kom ik terecht bij de voorste groep 3:00 pacers. Dan loop ik zomaar 2:30 voor op schema, maar mijn bovenbenen voelen ook al niet zo fris meer. 

Bij 30K voel ik me nog best goed en begin ik een plan voor een mooie eindsprint te maken. Maar bij 35K zijn de benen al zover verzuurd dat ik blij ben als ik mijn voorganger nog bij kan houden tot de finish. In de daarop volgende kilometers lijken steeds langer te worden en doet iedere stap pijn. Ik hoor de Vengaboys zingen: “…happiness is just around the corner…” en en gelukkig is dat ook zo.

Iedereen bedankt voor de hulp en het geduldig aanhoren van mijn gezeur.

Rotterdam marathon

Geplaatst 10 apr. 2017 08:56 door Herwin Veenstra   [ 10 apr. 2017 09:04 bijgewerkt ]

Gisteren de Rotterdam marathon gelopen in een nieuw pr van 2:48:27. Dit terwijl na de slecht verlopen CPC mijn hoop op een pr was vervlogen. Had tot dan toe juist 10 scherpe trainingsweken volgens HET Masterplan gedaan en stond er heel goed voor. Laatste 4 weken echter voelde ik me overtraind en had overal pijntjes. Daarom flink gas teruggenomen en dat is achteraf bekeken gelukkig slim geweest. Plan bij de start was weg te gaan op 2:48 en zodoende pr te lopen en noodplan was om bij 29km (dan vlakbij hotel) uit te stappen als het te slecht ging.
Ik mocht net als Barry in vak B starten en hij wilde me wel op sleeptouw nemen tot 30km. Zijn plan was om daarna te versnellen, maar helaas voor hem werd het tegen die tijd al te warm voor hem en moest hij het na het 30km punt juist wat rustiger aan doen. Het lopen ging tot dat punt wonderlijk genoeg voor mij nog goed. Het is fijn om niet na te hoeven denken over tempo en steeds te moeten checken of het groepje waar je bij wilt aansluiten niet te rustig of te hard gaat en hoe je daarbinnen moet schuiven om zoveel mogelijk uit de wind te blijven.
Na het 30km punt stond ik er dus alleen voor en kon toen zelfs nog iets versnellen. Bij circa 35km begon het ook voor mij erg warm te worden en kwam de wind tegen en voelde het allemaal opeens een stuk moeilijker. Dan is het gelukkig nog maar 7km, maar mijn benen begonnen serieus vol te lopen en zwaar te voelen. Het aftellen kan dan wel beginnen en dat maakt het mentaal weer beter te doen. Ik wist dat ik op een vlak schema liep, maar ook niets mocht verliezen. Dus zo strak mogelijk doorgestampt en net de 2:48 én gelukkig ook de doelstelling van sneller dan 15km/h gehaald.
Mijn grote dank aan Barry! En ook veel respect voor de andere LA1-ers! Henri dat hij zijn eerste marathon (na volledig Masterplan afgewerkt te hebben) onder de 3 uur heeft gered!
Tevens dik pr voor Eva, Sarthak zonder concreet plan toch 3:13 gehaald en Peter op de weg terug! En natuurlijk dank aan de support vanaf de kant!

Nu eerst even rust en goed herstellen. Tot binnenkort!

Herwin

1-10 of 531