บทอาขยานระดับประถมศึกษา

 

แมวเหมียว  แยกเขี้ยวยิงฟัน (ป.1)

แมวเอ๋ย แมวเหมียว
รูปร่าง ประเปรียว เป็นหนักหนา

ร้องเรียก เหมียวเหมียว ประเดี๋ยวก็มา

เคล้าแข้ง เคล้าขา น่าเอ็นดู

รู้จัก เอารัก เข้าต่อตั้ง

ค่ำค่ำ ซ้ำนั่ง ระวังหนู

ควรนับว่ามัน กตัญญู

พอดู อย่างไว้ ใส่ใจเอย

************

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

รักเมืองไทย (ป.1)

คนไทยนี้ดี                      เป็นพี่เป็นน้อง

เมืองไทยเมืองทอง          เป็นของคนไทย

คนไทยเข้มแข็ง               ร่วมแรงร่วมใจ

รักชาติยิ่งใหญ่                ไทยสามัคคี

ธงไทยไตรรงค์               เป็นธงสามสี

ทั้งสามสิ่งนี้                    เป็นที่บูชา

สีแดงคือชาติ                  สีขาวศาสนา

น้ำเงินงามตา                   พระมหากษัตริย์ไทย

เรารักเพื่อนบ้าน              ไม่รุกรานใคร

เมื่อยามมีภัย                    ร่วมใจป้องกัน

เรารักท้องถิ่น                  ทำกินแบ่งปัน

ถิ่นไทยเรานั้น                 ช่วยกันดูแล

************

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ไก่แจ้ (ป.2)

ไก่เอ๋ยไก่แจ้                         ถึงยามขันขันแซ่กระชั้นเสียง
โก่งคอเรื่อยร้องซ้องสำเนียง       ฟังเพียงบรรเลงวังเวงดัง
ถ้าตัวเราเหล่านี้หมั่นนึก            ถึงคุณครูผู้สอนสั่ง
ไม่มากนักสักวันละสองครั้ง      คงตั้งแต่สุขทุกวันเอย

************

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

รักษาป่า (ป.2)

นกเอ๋ยนกน้อยน้อย                        บินล่องลอยเป็นสุขศรี

ขนขาวราวสําลี                         อากาศดีไม่มีภัย

ทุกทิศเจ้าเที่ยวท่อง                   ฟ้าสีทองอันสดใส

มีป่าพาสุขใจ                            มีต้นไม้มีลําธาร

ผู้คนไม่มีโรค                            นับเป็นโชคสุขสําราญ

อากาศไร้พิษสาร                       สัตว์ชื่นบานดินชื่นใจ

คนสัตว์ได้พึ่งปา                       มารักษาป่าไม้ไทย

สิ้นป่าเหมือนสิ้นใจ                   ช่วยปลูกใหม่ไว้ทดแทน

************

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เด็กน้อย (ป.3)

เด็กเอ๋ย เด็กน้อย

ความรู้ เรายังด้อย เร่งศึกษา
เมื่อเติบใหญ่ เราจะได้ มีวิชา

เป็นเครื่องหา เลี้ยงชีพ สำหรับตน
ได้ประโยชน์ หลายสถาน เพราะการเรียน

จงพากเพียร ไปเถิด จะเกิดผล
ถึงลำบาก ตรากตรำ ก็จำทน

เกิดเป็นคน ควรหมั่น ขยันเอย

************

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วิชาหนาเจ้า (ป.3)

เกิดมาเป็นคน หนังสือเป็นต้น วิชาหนาเจ้า

ถ้าแม้นไม่รู้ อดสูอายเขา เพื่อนฝูงเยาะเย้า ว่าเง่าว่าโง่

บางคนเกิดมา ไม่รู้วิชา เคอะอยู่จนโต

ไปเป็นข้าเขา เพราะเขาเง่าโง่

บ้างเป็นคนโซ เที่ยวขอก็มี

ถ้ารู้วิชา ประเสริฐหนักหนา ชูหน้าราศี

จะไปแห่งใด มีคนปราณี ยากไร้ไม่มี สวัสดีมงคล

************

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ปากเป็นเอก เลขเป็นโท หนังสือเป็นตรี ชั่วดีเป็นตรา (ป.4)

ปากเป็นเอกเหมือนเสกมนต์ให้คนเชื่อ         ฉลาดเหลือวาจาปรีชาฉาน

จะกล่าวถ้อยร้อยคำไม่รำคาญ                       เป็นรากฐานเทิดตนพ้นลำเค็ญ

เลขเป็นโทโบราณท่านสั่งสอน           เร่งสังวรเวี่ยไว้ใช่ว่าเล่น

การคำนวณควรชำนาญคูณหารเป็น              ช่วยให้เด่นดีนักหนารู้ท่าคน

หนังสือเป็นตรีวิชาปัญญาเลิศ                       เรียนไปเถิดรู้ไว้ไม่ไร้ผล

ยามยากแสนแค้นคับไม่อับจน                      ได้เลี้ยงตนด้วยวิชาหาทรัพย์ทวี

ชั่วดีเป็นตราประทับไว้กับโลก                     ยามวิโยคชีพยับลับร่างหนี

ที่ศูนย์แท้ก็แต่ตัวส่วนชั่วดี                            คงเป็นที่ลือทั่วชั่วฟ้าดิน

************

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

พฤษภกาสร (ป.4)

พฤษภกาสร                    อีกกุญชรอันปลดปลง

โททนต์เสน่งคง                        สำคัญหมายในกายมี

นรชาติวางวาย                มลายสิ้นทั้งอินทรีย์

สถิตทั่วแต่ชั่วดี                         ประดับไว้ในโลกา

************

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

สยามานุสติ (ป.4)

ใครรานใครรุกด้าว                        แดนไทย
ไทยรบจนสุดใจ                                    ขาดดิ้น

เสียเนื้อเลือดหลั่งไหล                          ยอมสละ สิ้นแล

เสียชีพไป่เสียสิ้น                                   ชื่อก้องเกียรติงาม

หากสยามยังอยู่ยั้ง                     ยืนยง
เราก็เหมือนอยู่คง                               ชีพด้วย

หากสยามพินาศลง                    ไทยอยู่ ได้ฤๅ

เราก็เหมือนมอดม้วย                          หมดสิ้นสกุลไทย

************

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ตนเป็นที่พึ่งแก่ตน (ป.5)

เราเกิดมาทั้งทีชีวิตหนึ่ง                      อย่าหมายพึ่งผู้ใดให้เขาหยัน

ควรคะนึงพึ่งตนทนกัดฟัน                 คิดบากบั่นตั้งหน้ามานะนำ

กสิกิจพณิชยการงานมีเกียรติ              อย่าหยามเหยียดพาลหาว่างานต่ำ

หรือจะชอบวิชาอุตสาหกรรม            เชิญเลือกทำตามถนัดอย่าผลัดวัน

เอาดวงใจเป็นทุนหนุนนำหน้า            เอาปัญญาเป็นแรงมุ่งแข่งขัน

เอาความเพียรเป็นยานประสานกัน     ผลจะบรรลุสู่ประตูชัย

เงินและทองกองอยู่ประตูหน้า            คอยเปิดอ้ายิ้มรับไม่ขับไส

ทรัพย์ในดินสินในน้ำออกคล่ำไป        แหลมทองไทยพร้อมจะช่วยอำนวยเอย

***********

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วิชาเหมือนสินค้า (ป.5)

วิชาเหมือนสินค้า                      อันมีค่าอยู่เมืองไกล
ต้องยากลำบากไป                    จึงจะได้สินค้ามา
จงตั้งเอากายเจ้า                        เป็นสำเภาอันโสภา
ความเพียรเป็นโยธา                 แขนซ้ายขวาเป็นเสาใบ
นิ้วเป็นสายระยาง                     สองเท้าต่างสมอใหญ่
ปากเป็นนายงานไป                 อัชฌาศัยเป็นสเบียง
สติเป็นหางเสือ                        ถือท้ายเรือไว้ให้เที่ยง
ถือไว้อย่าให้เอียง                                ตัดแล่นเลี่ยงข้ามคงคา
ปัญญาเป็นกล่องแก้ว                ส่องดูแถวแนวหินผา
เจ้าจงเอาหูตา                            เป็นล้าต้าฟังดูลม
ขี้เกียจคือปลาร้าย                      จะทำลายให้เรือจม
เอาใจเป็นปืนคม                       ยิงระดมให้จมไป
จึงจะได้สินค้ามา                       คือวิชาอันพิสมัย
จงหมั่นมั่นหมายใจ                   อย่าได้คร้านการวิชา

***************

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ผู้รู้ดีเป็นผู้เจริญ (ป.5)

มวลมนุษย์ผู้เปรื่อง          ปรีชา  เชี่ยวแฮ
เพราะใคร่ศึกษา                        สิ่งรู้
รู้กิจผิดชอบหา                         เหตุสอด  ส่องนา
นี่แหละบุคคลผู้                        เพียบด้วยความเจริญ

มวลผู้ชูปรีชา                   เสาะวิทยาไม่ห่างเหิน
ผิดชอบกอบไม่เกิน                   รู้ดำเนินตามเหตุผล
ชื่อว่าปรีชาดี                             ผิดชอบมีพิจารณ์ยล
ผู้นั้นจักพลันดล                        พิพัฒน์พ้นจักพรรณนา

ควรเราผู้เยาว์วัย               จงใฝ่ใจการศึกษา
อบรมบ่มวิทยา                          ปรุงปรีชาให้เชี่ยวชาญ
ขั้นนี้จักชี้ว่า                              มีปัญญาไม่สมฐาน
ต้องหัดดัดสันดาน                    กอบวิจารณ์ใช้ปัญญา

************

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ผู้ชนะ (ป.6)

 

เมื่อทำการสิ่งใดด้วยใจรัก                   ถึงงานหนักก็เบาลงแล้วครึ่งหนึ่ง
ด้วยใจรักเป็นแรงที่เร้ารึง                    ให้มุ่งมั่นฝันถึงซึ่งปลายทาง
เมื่อทำการสิ่งใดใจบากบั่น                  ไม่ไหวหวั่นอุปสรรคเป็นขวากขวาง
ถึงเหนื่อยยากพากเพียรไม่ละวาง         งานทุกอย่างเสร็จเพราะกล้าพยายาม
เมื่อทำการสิ่งใดใจจดจ่อ                     คอยเติมต่อตั้งจิตไม่คิดขาม
ทำด้วยใจเป็นชีวิตคอยติดตาม            บังเกิดผลงอกงามตามต้องการ
เมื่อทำการสิ่งใดใคร่ควรคิด                เห็นถูกผิดแก้ไขให้พ้นผ่าน
ใช้สมองตรองตริคิดพิจารณ์               ปรากฏงานก้าวไกลไม่ลำเค็ญ
ความสำเร็จจะว่าใกล้ก็ใช่ที่                 จะว่าไกลฤาก็มีอยู่ให้เห็น
ถ้าจริงจังตั้งใจไม่ยากเย็น                    และจะเป็นผู้ชนะตลอดกาล

************

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เป็นมนุษย์หรือเป็นคน (ป.6)

เป็นมนุษย์เป็นได้เพราะใจสูง                 เหมือนนกยูงมีดีที่แววขน
ถ้าใจต่ำเป็นได้แต่เพียงคน                     ย่อมเสียทีที่ตนได้เกิดมา
ใจสะอาด  ใจสว่าง  ใจสงบ         ถ้ามีครบควรเรียกมนุสสา
เพราะทำถูกพูดถูกทุกเวลา                       เปรมปรีดาคืนวันสุขสันต์จริง
ใจสกปรกมืดมัวและร้อนเร่า       ใครมีเข้าควรเรียกว่าผีสิง
เพราะพูดผิดทำผิดจิตประวิง      แต่ในสิ่งนำตัวกลั้วอบาย
คิดดูเถิดถ้าใครไม่อยากตก                   จงรีบยกใจตนรีบขวนขวาย
ให้ใจสูงเสียได้ก่อนตัวตาย                   ก็สมหมายที่เกิดมาอย่าเชือนเอย

************

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

โคลงโลกนิติ (ป.6)

เสียสินสงวนศักดิ์ไว้                 วงศ์หงส์
เสียศักดิ์สู้ประสงค์                   สิ่งรู้
เสียรู้เร่งดำรง                            ความสัตย์  ไว้นา
เสียสัตย์อย่าเสียสู้                     ชีพม้วยมรณา

ความรู้ดูยิ่งล้ำ                            สินทรัพย์
คิดค่าควรเมืองนับ                    ยิ่งไซร้
เพราะเหตุจักอยู่กับ                   กายอาต-มานา
โจรจักเบียนบ่ได้                      เร่งรู้เรียนเอา

เว้นวิจารณ์ว่างเว้น                     สดับฟัง
เว้นที่ถามอันยัง                         ไป่รู้
เว้นเล่าลิขิตสัง-                         เกตุว่าง  เว้นนา
เว้นดั่งกล่าวว่าผู้                        ปราชญ์ได้ฤามี

************

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

บทอาขยานบทรอง

ไทยรวมกำลังตั้งมั่น (ระดับประถมศึกษา)

ไทยรวมกำลังตั้งมั่น                           จะสามารถป้องกันขันแข็ง
ถึงแม้ศัตรูผู้มีแรง                                มายุทธ์แย้งก็จะปลาตไป

ขอแต่เพียงไทยเราอย่าผลาญญาติ        ร่วมชาติร่วมจิตเป็นข้อใหญ่
ไทยอย่ามุ่งร้ายทำลายไทย                   จงพร้อมใจพร้อมกำลังระวังเมือง

ให้นานาภาษาเขานิยม                         ชมเกียรติยศฟูเฟื่อง
ช่วยกันบำรุงความรุ่งเรือง                   ให้ชื่อไทยกระเดื่องทั่วโลกา

ช่วยกันเต็มใจใฝ่ผดุง                          บำรุงทั้งชาติศาสนา
ให้อยู่จนสิ้นดินฟ้า                              วัฒนาเถิดไทย  ไชโย

************

 

Comments