Apios Americana / Indianenaardappel

Apios tuberosa: de Indianenaardappel.

De naam geeft aan dat het bij deze plant gaat om een bol. Wanneer je de bol in het voorjaar in de grond poot, heb je in korte tijd een grote klimmer die snel een heel hekwerk begroeit met fraai blad. De blaadjes bevinden zich langs de stengel en zijn geveerd en eivormig. Wanneer de plant niet bloeit, doet hij wat aan de blauwe regen denken.

Wanneer je aan het eind van het seizoen de bol weer opgraaft, zul je tot de ontdekking komen dat hij zich sterk vermeerderd heeft. Als een rozenkrans zitten vele bolletjes aaneen. Of liever gezegd als worstjes want de knolletjes zijn enigszins vleesachtig.

De bol mag gewoon in de grond blijven want hij is winterhard. In de winter sterft de plant bovengronds geheel af.

De Apios tuberosa (Glycine apios) wordt ook wel Apios americana genoemd en dat duidt aan waar de plant vandaan komt: uit Amerika, waar de oorspronkelijke bewoners de knol aten zoals een aardappel. De knollen zijn zeer voedzaam. Omdat ze werden gegeten in hun derde jaar, is het met grootschalige productie nooit iets geworden.

Een overeenkomst met de siererwt is dat beide klimmers zijn en sterk geuren. De geur van siererwten wordt algemeen gewaardeerd maar merkwaardigerwijs roept de geur van de Apios zeer uiteenlopende reacties op. De een vindt het een heerlijke, poederachtige geur, de ander vindt het vreselijk stinken. Iemand in de tuin vond de bloemen naar worst ruiken! Ook is chocolade genoemd, viooltjes en mest. Geur laat zich lastig beschrijven en is de waarneming ervan is zeer subjectief! En zo leidt de aanplant van een Apios tot interessante filosofische discussies.

Food Chem. 2013 May 1;138(1):298-305. doi: 10.1016/j.foodchem.2012.10.100. Epub 2012 Nov 12.
Evaluation of biological activities of a groundnut (Apios americana Medik) extract containing a novel isoflavone.
Takashima M1, Nara K, Niki E, Yoshida Y, Hagihara Y, Stowe M, Horie M.
Groundnut (Apios americana Medik) contains a novel isoflavone, genistein-7-O-gentiobioside. In the present study, we examined the biological activities of an alcohol extract of groundnut containing genistein-7-O-gentiobioside as the main component. Although the groundnut extract by itself did not show antioxidative activity, it drove the antioxidative system in cells. Pretreatment of human breast carcinoma MCF-7 cells for 24 h with the groundnut extract and soybean isoflavone increased gene expression of heme oxygenase-1 (HO-1), a major antioxidative stress enzyme. These groundnut extract-treated cells showed antioxidative activity against free radicals derived from a radical initiator. Pretreatment of cells with 100 μg/mL groundnut extract prevented the depletion of glutathione by the radical initiator; however, treatment with 100 μg/mL of soybean isoflavone injured the cell membrane, indicating that glutathione might be released to the extracellular environment. These results suggest that the groundnut extract had isoflavone-like activity. Like soybean, groundnuts are a good source of isoflavones.

Apios americana Medik Extract Alleviates Lung Inflammation in Influenza Virus H1N1- and Endotoxin-Induced Acute Lung Injury.
Apios americana Medik (hereinafter Apios) has been reported to treat diseases, including cancer, hypertension, obesity, and diabetes. The therapeutic effect of Apios is likely to be associated with its anti-inflammatory activity. This study was conducted to evaluate the protective effects of Apios in animal models of acute lung injury induced by lipopolysaccharide (LPS) or pandemic H1N1 2009 influenza A virus (H1N1). Mice were exposed to LPS or H1N1 for 2-4 days to induce acute lung injury. The treatment groups were administered Apios extracts via oral injection for 8 weeks before LPS treatment or H1N1 infection. To investigate the effects of Apios, we assessed the mice for in vivo effects of Apios on immune cell infiltration and the level of pro-inflammatory cytokines in the bronchoalveolar lavage (BAL) fluid, and histopathological changes in the lung. After induction of acute lung injury, the numbers of neutrophils and total cells were lower in the Apios-treated groups than in the non-Apios-treated LPS and H1N1 groups. The Apios groups tended to have lower levels of tumor necrosis factor-a and interleukin-6 in BAL fluid. In addition, the histopathological changes in the lungs were markedly reduced in the Apios-treated groups. These data suggest that Apios treatment reduces LPS- and H1N1-induced lung inflammation. These protective effects of Apios suggest that it may have therapeutic potential in acute lung injury.

Apios americana
A. tuberosa. Glycine tuberosa.

Edible Uses
Edible Parts: Root;  Seed;  Seedpod.

Edible Uses: 
Tuber - raw or cooked[1, 2, 27, 55, 62, 63]. A delicious flavour somewhat like roasted sweet potatoes, it always receives very high marks in taste trials with us[K]. The tuber can also be dried and ground into a powder then used as a thickening in soups etc or can be added to cereal flours when making bread[132, 257]. Tubers contain 17% crude protein, this is more than 3 times that found in potatoes[183]. The tubers can be harvested in their first year but they take 2 - 3 years to become a sizeable crop[160]. They can be harvested at any time of the year but are at their best in the autumn[160]. The tubers can also be harvested in the autumn and will store until at least the spring[K]. Yields of 2.3 kilos of tubers per plant have been achieved[222]. Seed - cooked[62]. Rather small and not produced very freely[K], they are used like peas and beans[183, 213]. A good source of protein, they can be ground into a powder and added to cereals when making bread etc[257]. Young seedpods[55, 62, 95, 177].

Figures in grams (g) or miligrams (mg) per 100g of food.
Root (Fresh weight)
0 Calories per 100g
Water : 0%
Protein: 17g; Fat: 0g; Carbohydrate: 0g; Fibre: 0g; Ash: 0g;
Minerals - Calcium: 0mg; Phosphorus: 0mg; Iron: 0mg; Magnesium: 0mg; Sodium: 0mg; Potassium: 0mg; Zinc: 0mg;
Vitamins - A: 0mg; Thiamine (B1): 0mg; Riboflavin (B2): 0mg; Niacin: 0mg; B6: 0mg; C: 0mg;
Reference: [ ]

Medicinal Uses
The tubers were used in folk remedies for that cancerous condition known as "Proud Flesh" in New England. Nuts were boiled and made into a plaster, "For to eat out the proud flesh they (the Indians) take a kind of earth nut boyled and stamped"[269].

Other Use
There is one report that the plant contains a latex which could be used in the production of rubber[269].

Cultivation details
Prefers a light rich soil and a sunny position[1, 27]. When grown in a warm dry situation in a well-drained sandy soil, the plants will be long lived with the tuberous roots increasing in size and number each year[245]. Another report says that the plant prefers light dappled shade[200]. It tolerates acid soils[160]. Dislikes windy situations[K]. Groundnut is reported to tolerate an annual precipitation in the range of 97 to 117cm, an average annual temperature range of 9.9 to 20.3°C and a pH in the range of 4.5 to 7.0[269]. It tolerates a range of climatic conditions and produces well in cool temperate zones as well as the subtropical conditions of South Florida[269]. Whilst most reports suggest that this species should be cold hardy in all parts of Britain, one report says that the plants may require protection in severe winters[134]. The groundnut has occasionally been cultivated for its edible root and has the potential to become a commercial crop[95, 183]. Cultivars have been selected in the past for higher yields and larger tubers, it is said that the yields from some of these cultivars can rival potato crops[95, 183]. Some of these cultivars are gradually becoming available in Britain[K]. The best yields are obtained when the plant is left in the ground for at least two growing seasons. Yields of 30 tonnes per hectare have been achieved from weed crops growing in a field of cranberries[269]. This species has been grown in the past in S. Europe[46, 50] and has been suggested as a nitrogen-fixing edible ornamental for permaculturalists[222]. The plant forms long thin roots which enlarge at intervals along their length to form the tubers, the effect is somewhat like a necklace[K]. Plants can be invasive once they are established[200] and have become a weed of cultivated cranberry crops in N. America[269]. A climbing plant, twining around the thin branches of other plants for support[K]. The flowers have a scent of violets[245]. This species has a symbiotic relationship with certain soil bacteria, these bacteria form nodules on the roots and fix atmospheric nitrogen. Some of this nitrogen is utilized by the growing plant but some can also be used by other plants growing nearby[200].

Seed - pre-soak for 3 hours in tepid water and sow February/March in a cold frame. The seed usually germinates in 1 - 3 months at 15°c[134]. When large enough to handle, prick the seedlings out into individual pots and grow them on in light shade in the greenhouse for their first winter, planting them out in late spring or early summer. Division can be carried out at almost any time of the year, though spring is probably the best time. Simply dig up the roots, harvest the tubers and replant them where you want the plants to grow. It is also possible to harvest the tuber in winter, store them in a cool fairly dry but frost-free place over the winter and then plant them out in the spring. The tubers lose moisture rapidly once they have been harvested, so make sure that you store them in a damp medium such as leafmold.

Apios americana [Amerikaanse grondnoot - groundnut (EN)]

Een in Noord-Amerika vergeten groente die, zoals de naam doet vermoeden, zeer populair was bij verschillende Indianenstammen. Voor hen was het gedurende vele eeuwen een belangrijk basisingrediënt.
Wellicht erkenden de vroege kolonisten de knol niet als voedsel waardoor de plant gestigmatiseerd werd als ‘Indianenvoer’, waardoor deze smakelijke en voedingsrijke knol nooit echt bekend raakte als groente.

apios americana 3De indianenaardappel is een doorlevende, wintervaste klimplant die afhankelijk van het hek waartegen hij groeit makkelijk 2 tot 4m hoog kan worden. Met zijn prachtig leverkleurige en interessant geurende bloemen leent hij zich ideaal om hem te telen aan een pergola. In de moestuin plaats je best bonenstaken of een ander hekwerk aan je planten. Je kan de indianenaardappel ook telen in grote potten om zijn uitbundige groei te beperken. De plant stelt niet veel eisen aan zijn standplaats, maar gedijt het best op een zonnige niet te vochtige plek in de tuin. Onder de grond maakt hij in een kluwen van wortels een hele resem knollen aan. Laat de plant 2 à 3 jaar goed doorgroeien zodat je in zijn laatste jaar dikkere knollen kan oogsten.
In de winter sterven de bovengrondse delen van de plant af. Oogsten doe je wanneer het loof net is afgestorven, meestal in november. Om de knollen vers te houden kuil je ze best in of bedek je ze met een laag zand.

De zeer voedzame knol heeft een hoog gehalte aan eiwitten en zetmeel, maar bevat ook veel calcium en ijzer. De smaak is zonder meer verrukkelijk. Rauw zijn ze zoals aardappels licht giftig, na ca. 20 minuten koken verdwijnt deze eigenschap en smaken ze net als gepofte kastanjes.