Anthyllis vulneraria / Wondklaver

ANTHYLLIDE VULNERAIRE Anthyllis vulneraria L. Légumineuses

Cette légumineuse à fleurs jaunes en têtes volumineuses abonde en bier des pâtures de nos Alpes pouvant monter jusque vers 3 000 mètres dans les pelouses rocailleuses de l'étage alpin.
C'est une très bonne herbe fourragère connue en de nombreux lieux sous des noms vernaculaires. La plante renferme du tanin, des saponines du mucilage et un colorant jaune qui se manifeste en infusion. L'Anthylliae est par conséquent astringente, tonique, vulnéraire et dépurative. Les fleurs sont demandées en quantité dans le commerce : il faut les récolte-de mai à septembre et les faire sécher rapidement à l'ombre, dans un loca aéré. Elles entrent dans les mélanges dépuratifs du genre Thé suisse, The Chambard, etc. On les emploie en infusion, mais également, à l'état pilées fraîches, en cataplasmes pour hâter la cicatrisation des plaies ou des contusions, d'où le nom de vulnéraire donné à la plante au moins depuis e XVIe siècle (Jean Bauhin, «Historié Plantarum Universalisa, Tome i p. 362, édition de 1651).


Wondklaver

Beschrijving
Uit de verte lijkt het wel alsof men een zee van geeloranje bloesems heeft ontdekt die boven krachtig-groene geveerde bladerkransen zweven. Van dichtbij bekeken zijn de bloemen eigenlijk geel en worden, als ze uitgebloeid raken, sinaasappelbruinachtig. De stelen van de 15 tot 35 cm hoog wordende wondklaver zijn vaak liggend, maar gaan ook vaak loodrecht omhoog en laten dan van april tot juni hun in hoofdjes staande gele vlinderbloemen zien. Opvallend is dat de hele plant zijig behaard is. De kalkminnende plant komt voor op braakliggende grond en klavervelden, wegranden en zonnige hellingen, maar nooit op plaatsen waar de grond te rijk is aan mest. Een bijzonderheid van wondklaver is de grote variatie in het uiterlijk; dit is afhankelijk van de groeiplaats en is een uitdrukking van het grote aanpassingsvermogen van de plant. 

Herkomst 
Oorspronkelijk is de wondklaver afkomstig uit Zuid-Europa, maar inmiddels is het verspreidingsgebied uitgebreid tot heel Europa, West-Azië, Noord-Afrika en Amerika. 

Inhoudsstoffen 
Kleine hoeveelheden saponinen en looistoffen, xanthophyl, kleurstof. 

Toepassing 
Zoals zijn naam al aangeeft wordt de wondklaver in de volksgeneeskunde gebruikt voor de behandeling van wonden. Bovendien wordt wondklaver soms gebruikt in hoestthee, bij de behandeling van keelontstekingen, en bij het reinigen van het bloed. In het algemeen stimuleert hij de uitscheidingen van het lichaam. 

Wetenswaardigheden
De naam 'wondklaver' is afgeleid van het uiterlijk en het gebruik van de plant: anthos = bloesem, ioulos = baard en vulnus = wond vormen samen 'een voor de behandeling van wonden bruikbare behaarde bloeiende plant'. 
De wondklaver werd vermoedelijk pas in de loop van de 16e eeuw in Duitsland van belang en werd in de volksgeneeskunde gewaardeerd als geneeskrachtige plant voor wonden. 
De rups van de kleinste vlinder van Duitsland, het dwergblauwtje (Cupido minimus) gebruikt de wondklaver overigens als gastheer. De rupsen eten alleen wondklaver en blazenstruik. Ook wilde bijen waarderen de wondklaver als vindplaats van nectar. 


Comments