คำคม สุภาษิตจีน

 

พ่อแม่ใช้เงินล้านแต่งลูกสาว แต่เงินร้อยล้านอบรมลูกชาย

 

พูดตรงก็เจ็บตัว พูดเท็จก็เจ็บใจ

 

พูดคนฉลาดหนึ่งคำ พูดคนโง่ร้อยคำ

 

เพลงชาติคือสวรรค์ของประชาชน

 

ฟังอย่าช้า พูดอย่าเร็ว

 

ฟังอ่านดูไม่คิดตาม เหมือนกินแล้วไม่ย่อย

 

ฟันให้ขาด ไม่งั้นคมดาบตามสนอง

 

ฟืนกลางป่าไม่มี ปลากลางทะเลทรายไม่ขาย

 

ไฟพิสูจน์ทอง ความอดทนพิสูจน์คน

 

ไฟ่ไม่ลาฟืน คืนไม่ลาวัน

 

ฟังเสียงแก้วแตก เหมือนฟังคำพูดรู้ว่าโง่หรือฉลาด

 

ฟังครึ่งๆกลางๆเหมือนฟังความข้างเดียว

 

ภรรยาถ้าไร้มารยาท ถึงเป็นลูกสาวนักปราชญ์ก็ไม่งาม

 

ภรรยาขี้เหร่ สาวใช้โง่เขลา คือสมบัติล้ำค่าของบ้าน

 

ภารกิจของสมองกับหัวใจ มักไปกันไม่ได้

 

ภาษิตภาษาสั้น แต่ประสบการณ์ยาวนาน

 

ภรรยาที่ดีควรเป็นรองเท้าคู่สามีเมื่อเดินพลาด

 

โภคทรัพย์เป็นผลลัพธ์ของค่าแรง

 

ภัยที่น่ากลัวคือการกระทำที่ไม่รู้จักคิด

 

มนุษย์ทำได้ทุกอย่าง ที่หัวใจต้องการ

 

มนุษย์บอกนั่นนี่ แต่สวรรค์ไม่ใช่นั่นนี่

 

มนุษย์มีโครงการมากมาย แต่สวรรค์มีโครงการเดียว

 

มนุษย์สุดท้าย ก็แค่โลงสี่เหลี่ยม

 

มารยาหญิงร้อยเล่ม แต่ชายพันเล่ม

 

มากมาจากน้อย ร้อยมาจากสิบ

 

มองสูงได้ ก็อย่าหาที่ต่ำ

 

มีเงินทองใช่สุขศรี มีความดีนี่สิสุขสันต์

 

ยศกับตำแหน่งใช่ว่าจะดีไปหมด

 

ยอดคน ความผิดพลาดและอุปสรรค์ เป็นบันไดไปสู่ความสำเร็จ

 

ยอมจนในตอนต้น ดีกว่าลำบากในตอนปลาย

 

ยากจะหาสุขที่ไร้โศก

 

ยิ่งรู้น้อย ก็ยิ่งสงสัยมาก

 

ยิ่งสร้างตึกสูง รากฐานก็ยิ่งต้องมั่นคง

 

ยุติธรรมไม่ปราณี คือความโหดร้าย

 

รอบคอบแต่ขาดปัญญา ดีกว่ามีปัญญาแต่ไม่รอบคอบ

 

ระฆังจะดังต้องตี คนดีจะต้องลงปฎัก

 

รักที่จะสู้ ต้องพร้อมอยู่เมื่อแพ้

 

ระยะใกล้ความแตกต่างเห็น ระยะห่างความคล้ายคลึงมา

 

ระหว่างเพื่อน คำเท็จไม่กล่าว

 

รักพ่อแม่ คือแสงบริสุทธิ์ที่ส่องโลก

 

รักแท้หายาก แต่มิตรแท้กับยากกว่า

 

ลมพัดผ่านไป ลมแดดไม่ผ่านตาม

 

ละครดีหาคำอธิบายไม่มี

 

ลาดีมีค่า กว่าม้าพยศสู้

 

ลิงน่าเกลียด แต่ก็กระเดียดมาทางเรา

 

ลิ้นไม่มีกระดูก แต่คมยิ่งกว่าฟัน

 

ลิ้นอยู่ในปาก แต่คนก็รังเกียจได้น่าพิศวง

 

ลูกมะเขือหล่นไม่ไกลต้น

 

โลกนี้เหมือนหนังสือ ที่อ่านแล้วต้องติดตามตอนจบ

 

วันนี้เราปลูกต้นไม้ วันต่อไปเราจะมีร่มเงา

 

วันนี้ยอมลำบาก แต่วันหน้ารอวันรวย

 

วาจาพูดอะไรให้คิด เพราะไม่สามารถเรียกคืน

 

วัยแรกไม่มีความรู้ วันวัยไม่หาเงิน วัยสามไม่ทำดี วัยสี่จะเหลืออะไร

 

วาจาถ้าหวานนัก ความหมายมักจะขมขื่น

 

เวลาเหมือนน้ำไหล ผ่านไปไม่คืนกลับ

 

เวลามีให้เก็บ เวลาหมดให้ปลง

 

ศักดิ์ศรีจะสูญสิ้น ถ้าเชื่อคำหวาน

 

ศัตรูของศิลปะ คือความโง่ของศิลปิน

 

ศัตรูที่ร้ายกาจของมนุษย์คือตัวเอง

 

ศาสนาพูดไม่ได้ แต่เข้าถึงใจได้ลึกที่สุด

 

ศิษย์ต้องเกรงกว่าครู โลกจึงเจริญ

 

เศรษฐีตระหนี่ ยาจกยังรวยกว่า

 

ศึกษามามากแต่ไม่จำก็ไร้ค่า ตายไปก็ลืมหมด

 

ศัตรูที่ฉลาด ใช้วาจาเป็นอาวุธ

 

สตรีที่ดีทุกระเบียบนิ้ว มีอยู่ในนิยาย

 

สรรพสิ่งย่อมผันแปรเหมือนวันหนึ่ง สะใภ้จะเป็นแม่ผัว

 

สวรรค์ไม่มีตา แต่มีตาดู หูฟัง

 

สอนใครก็สอนได้ แต่สอนตนสอนไม่ได้

 

สัจจะไม่มีคำอธิบาย ก็เข้าใจได้โดยง่าย

 

สัจจะสลายเมื่ออารมณ์เกิด

 

สัมผัสที่หลอกล่อ เป็นเสน่ห์ที่หลอกใจ

 

สิ่งที่ยังไม่มา ก็ยังไม่มีสิ่งที่จะไป

 

หญิงรักไม่บ่อย ชายรักน้อยบ่อยครั้ง

 

หญิงสาวแต่งให้พ่อแม่ หญิงหม้ายแต่งให้ตนเอง

 

หนังสือคือสิ่งอมตะ เป็นมรดกให้ลูกหลาน

 

เหนือฟ้า ยังมีฟ้ออยู่

 

เหนี่ยวรั้งความอยากไว้ หนี้ไม่มี

 

หลงยศ อำนาจ บารมี ความอุบาทว์ตามมา

 

หมื่นแสนบาทของเขา สลึงเดียวในกระเป๋าเราดีกว่า

 

อกเราคือกระเป๋าแห่งความทุกข์

 

อดได้เป็นพระละได้เป็นดี

 

อวดรู้เพราะไม่รู้ อวดรวยเพราะไม่มี

 

อวดสวยเพราะไม่งาม

 

อย่าดื่มโดยไม่เห็น อย่าเซ็นโดยไม่อ่าน

 

อย่าเปิดความในใจ หากยังไม่ถึงเวลา

 

อย่าหลงงมงายกับคำยอ อย่าท้อแท้กับคำหยาบ

 

อยู่ในเรือนกระจก อย่าคิดขว้างก้อนหิน

Comments