ปรัชญาพลศึกษาตามแนวปรัชญาการศึกษาสัจจนิยม (Realism)

ปรัชญาการศึกษาสัจจนิยม มีชื่อเรียกหลายอย่าง เช่น ประจักษ์นิยม สารัตถนิยม เป็นต้น ปรัชญาเมธีแห่งปรัชญานี้ คือ อริสโตเติล (Aristotle) ชาวกรีก เป็นศิษย์ของพลาโต ทัศนะทางปรัชญาของอริสโตเติลแตกต่างไปจากพลาโต กล่าวคือ ในขณะที่พลาโตเห็นว่าความจริงนั้นอยู่ที่การใคร่ครวญหาเหตุผล ซึ่งเป็นเรื่องจิตมากกว่าวัตถุ แต่อริสโตเติลเห็นว่าการใคร่ครวญ หาเหตุผลด้วยจิตใจอย่างเดียวไม่เพียงพอ จะต้องมีการพิจารณาหาข้อเท็จจริง ตามธรรมชาติด้วย ซึ่งเป็นการเริ่มต้นวิธีการทางวิทยาศาสตร์
ทัศนะทางการศึกษาของอริสโตเติล ถือว่าการศึกษาเป็นกระบวนการที่จะช่วยฝึกฝน
ร่างกาย จิตใจ ความคิด และอุปนิสัยของคน เพื่อให้เป็นพลเมืองดี เป็นการเตรียมบุคคลให้รู้จักแสวงหาความสุขด้วยวิธีการที่ถูกต้อง ความมุ่งหมายของการศึกษา คือ การมุ่งให้ทุกคนมี
คุณงามความดีและมีความสุข คุณธรรมและความสุขเป็นอุดมการณ์ของการศึกษาของอริสโตเติล ปรัชญาการศึกษาสัจจนิยม จึงยึดโลกทัศน์ที่เรียกว่า โลกนี้เป็นโลกแห่งวัตถุ” (A World of Things) ความรู้ ความจริง เป็นภาวะของธรรมชาติ การให้มนุษย์เข้าถึงความจริงแห่งธรรมชาติโดยวิธีวิทยาศาสตร์ จึงเป็นจุดมุ่งหมายของปรัชญาการศึกษาสาขานี้(วิจิตร ศรีสะอ้าน
,2533: 251)