วิวาห์ป่วนรัก NC : 03 : มังกรตื่น

คนไม่เมาตัดสินใจจับเสื้อของคนเมาไว้ เอาไปกุมสิ่งนั้นอีกที พูดง่าย ๆ ก็คือ ไม่สัมผัสโดยตรงแต่ใช้เสื้อเป็นถุงมือ จับ ๆ ยัด ๆ อยู่อย่างนั้นแต่ยัดเท่าไหร่ก็ยัดไม่ลง 

 

จนความอดทนเริ่มหมด เงยหน้าขึ้นมามองอีกคน

 

นี่ผมยัดมันไม่ล

ชะงักคำพูดไว้ มองหน้าอีกคนอึ้ง ๆ เพราะเจ้าหนุ่มขี้เมากำลังทำหน้าประมาณว่า

 

เอ่อ

ยังไงดี

 

เอาเป็นว่า ดวงตาฉายแววแปลก ๆ จ้องเขม็งมายังตัวเอง และที่สำคัญเจ้าสิ่งที่อยู่ในมือมันกำลังจะทำให้ภารกิจเก็บของลับทำงานยากไป ใหญ่ เพราะเจ้าสิ่งนั้นกำลังขยายจนเต็มมือ

 

นี่นาย ไอ้ไอ้ไอ้ ลามก” 

รีบสลัดมือที่กุมอยู่ออกทันที หันหลังเตรียมจะเดินหนี ยังไม่ทันจะก้าว ก็ถูกหมุนกลับมาที่เดิม

 

“เธอเป็นคนแรกเลยนะที่ทำให้มังกรน้อยตื่น หึ ๆ”

 

คนฟังเบิกตากว้าง ไม่ใช่เพราะดีใจ แต่กำลังช็อก ยังไม่ทันได้ตัดสินใจทำอะไร ก็ถูกปิดปากจากชายขี้เมาตรงหน้า กลิ่นแอลกอฮอลคละคลุ้งผสมกลิ่นโคโลญของร่างสูงทำเอาคนแพ้แอลกอฮอลอย่างฮยอก แจถึงกับมึนตึบ ปล่อยให้ริมฝีปากอุ่นร้อนชวงชิงความหอมหวานภายใน บดเบียดขยี้ขย้ำจนหนำใจก่อนจะผละออกช้า ๆ

 

เธอเป็นคนแรกด้วยที่ได้จูบแรกจากช้าน”

 

ไม่ดีใจสักนิด อยากจะเถียงแต่ไม่มีแรง กลิ่นแอลกอฮอลเมื่อกี้เล่นเอามึนหัว ไม่ได้กินเหมือนกิน เพระจูบทีดูดดื่มเมื่อกี้เล่นเอาเศษเหล้าหล่นลงไปในปากได้เหมือนกัน ชายหนุ่มคลี่ยิ้มบาง ๆ ก่อนจะก้มลงกดจูบลงบนริมฝีปากอิ่มแดงที่กำลังเผยออ้าไว้อีกครั้ง ครั้งนี้นุ่มนวล อ่อนหวาน แต่เพิ่มแรงโหมให้ดูดุดัน

 

เลื่อนมือไปยังเอวเล็กดึงอีกฝ่ายเข้ามาชิด มังกรน้อยคงจะตื่นเต้นกับความทฤหรรษครั้งแรกน่าดู เพราะมันกำลังเต้นตุ๊บตับทักทายหน้าท้องของคนตัวเล็กในอ้อมแขน

 

เฮ้ย ไอ้ฮัน”

คิบอมรีบตะโกนห้ามทันทีที่เห็นเพื่อนกำลังเริงรักกับใครไม่รู้ในห้องน้ำ รีบเดินกึ่งวิ่งเข้าไปห้าม

 

จริง ๆ ก็ไม่ได้อยากห้าม แต่นี่มันที่สาธารณะ และดู ๆ ไปแล้วเพื่อนเขาก็เมาด้วย

 

อ้าวคิบอม ฉ้านไม่ได้ตายด้านน้า! ดูดิ มันตื่นด้วย”

รีบเบี่ยงคนตัวเล็กที่ตัวเองกอดไว้ไปอีกด้าน เพื่อชี้ให้เพื่อนดูความเป็นชายของตัวเอง

 

“เอ้อ เห็นแล้ว ไม่เป็นก็ไม่เป็น แต่นายกำลังทำอะไรอยู่ นี่มันในคลับนะ ถ้าคนอื่นมาเห็นจะทำไง จะทำอะไรก็หิ้วไปทำที่บ้านสิ ไม่ใช่มาทำตรงนี้”

 

“เหรอโทษที บังเอิญมันตื่นเต้นไปหน่อย ง้านนน เดี๋ยวฉันเอากลับบ้านดีกว่า ป่ะไปกานที่ร๊าก”

คนเมาเดินสะโหลสะเหลหอบหิ้วคนอ่อนแรงไว้ในมือ

 

ไหวไหมฮัน ฉันว่านายไมไหวนะ เดี๋ยวฉันช่วย”

คิบอมออกตัว

 

“ม้ายยเป็นรายยย รายนี้ฉ้านจัดการเอง มังกรสู้โว้ยย!

 

ไหวแน่นะ”

คิบอมมองตามเพื่อนที่พยายามหอบหิ้วคนที่กำลังซุกอกเพื่อนอยู่เดินออกไป แต่แค่ก้าวออกจากจุดเดิมยังก้าวไม่ไปไหน แล้วจะพากันไปทำอะไรได้

 

“ฮัน ฉันว่านายเก็บน้องนายก่อนดีกว่า มันประเจิดประเจ้อนะ”

 

ฉ้านเก็บไม่ได้ มันคับ พยายามอยู่ นายช่วยหน่อยดิ”

 

“ไอ้บ้าเอ้ย” คิบอมส่ายหัว แต่ก็ยังเดินไปจับมังกรน้อยที่ใหญ่แล้วตอนนี้ให้มันลงไปที่ในทางของมัน 

Comments