06 Feiten op een rijtje

    “Ik hoop dat alle ouders die opkomen voor de belangen van hun kind-
met-autisme ook stil staan bij het feit dat hun kind-met-autisme (èn hun eventuele broertjes en/of zusjes) in de meeste gevallen óók kind-van-een-
(of twee)-ouder(s)-met-autisme is!”



Autisme - een klein rijtje grote feiten
 
1. Autisme is in hoge mate erfelijk
Dit betekent dat als er ergens in je familie autisme (bijvoorbeeld Asperger Syndroom) voorkomt, de kans groot is dat er meer mensen in je familie zijn die (aspecten van) autisme hebben.
Als je een broer en/of een zus met autisme hebt is de kans dus groot dat ook je vader en/of je moeder autisme heeft.
 
2. Autisme wordt - vooral bij volwassenen - nog lang niet altijd (h)erkend
Ondanks alle media- en andere aandacht voor autisme is nog steeds bij veel mensen niet goed bekend wat autisme nu eigenlijk ècht inhoudt. Autisme is vaak veel ‘onzichtbaarder’ en ongrijpbaarder dan vaak wordt gedacht. Hierdoor wordt bestaand autisme nog heel vaak niet als zodanig herkend, ook niet door mensen die er zelf rechtstreeks en direct mee te maken hebben!
 
3. Autisme bij vrouwen en meisjes wordt nóg vaker over het hoofd gezien!
Huidige schattingen gaan er van uit dat autisme vaker voorkomt bij mannen dan bij vrouwen. Feit is echter dat autisme zich anders uit bij vrouwen dan bij mannen, waardoor het in zijn algemeenheid bij mannen eerder opvalt dan bij vrouwen.
Dit komt waarschijnlijk onder andere doordat mannen zich vaker meer ‘extern’ gedragen, en vrouwen vaker meer ‘intern’. Waar een man dan gezien wordt als iemand met autisme of Asperger Syndroom wordt de vrouw dan nog steeds
gezien als ‘koel en afstandelijk’, alsof er sprake zou zijn van een min of meer vrije keuzemogelijkheid van haar kant. Of zij wordt gezien als ‘gewoon’ depressief, waarbij de depressie ten onrechte wordt gezien als oorzaak, in plaats van als gevolg!
 
4. Autisme heeft niet alleen - grote - gevolgen voor de persoon met autisme,
    maar ook voor de naasten van degene(n) met autisme
Autisme kan heel onzichtbaar en ongrijpbaar zijn; dit geldt daarmee automatisch ook voor de gevolgen van autisme voor de naasten van iemand met autisme.
Maar dat die gevolgen niet direct zichtbaar zijn wil zeker niet zeggen dat zij er niet zijn!
Het niet ontvangen van de nodige warmte, genegenheid en affectie van een vader of moeder, het moeten voldoen aan rationele standaarden zónder het ontvangen van dat wat een kind nodig heeft op emotioneel en sociaal gebied, het moeten leven binnen rigide patronen, het niet gezien en gehoord worden in de eigen ‘eigenheid’ (gevoelens, behoeften, mening), kan niet anders dan (grote) gevolgen hebben voor een kind dat op die manier opgroeit, zeker zo lang niet duidelijk is wat er aan de hand is, en het kind daar geen goede begeleiding bij krijgt.*
Het mag duidelijk zijn dat, als het leven met een partner met autisme al ingrijpende gevolgen heeft voor een volwassene, het leven met een vader en/of een moeder met autisme helemaal grote gevolgen heeft voor een kind!
 
5. Een kind van een vader of moeder met autisme vindt ‘anders’ heel
    gewoon
Een kind wordt als het ware geprogrammeerd door zijn/haar ouders. Wat de
ouders ‘voorleven’ wordt in de loop van de opvoeding door het kind als standaard ‘aangenomen’. Als één van de ouders (of allebei) autisme heeft speelt dit - zeker zolang het autisme niet (h)erkend wordt - bij die programmering automatisch een rol.
Voor het kind zelf is het misschien nog het moeilijkst te zien dat er sprake is van ‘afwijkende patronen’; niet alleen weet hij of zij niet anders omdat hij/zij nooit anders gewend is geweest, maar ook krijgt het kind - juist vanuit de autistische
achtergrond - mee dat alles wat anders is dan het gedrag of de mening van de ouder(s) met autisme afwijkend en 'niet goed' is (in plaats van omgekeerd).
De als kind aangeleerde gedrags- en gedachtepatronen worden, zo lang niet
wordt ingezien wat er aan de hand is, vervolgens integraal meegenomen in het leven als volwassene.
 
6. Bestaande patronen kunnen gekeerd worden!
Gelukkig kan de ‘Asperger-programmering’ bij het doorzien van de patronen voor
- op zijn minst - een heel groot deel ongedaan gemaakt worden. Het doorzien van de bestaande patronen kan leiden tot het ‘doorprikken van de ‘Asperger-ballonnen’’.
Beginnend met het leren herkennen en erkennen van de eigen gevoelens, en het vervolgens daar mee om leren gaan, kan het niet anders dan dat dit uiteindelijk
leidt tot een volwaardiger, en daarmee prettiger, leven van het 'KAsper-kind', ook
als volwassene!
 
7. Volhouden loont!
Het beklimmen van deze berg, het ravijn uit, is misschien (vast) niet altijd even gemakkelijk, en zal een kwestie van vallen en opstaan zijn.
Maar uiteindelijk zit je toch liever bovenop de berg, of zelfs al halverwege, dan dat je ergens onder in het ravijn blijft liggen? Kom op dus, ga ervoor en hou vol!

 

KAsper, 16 april 2009

 
 
* Zie o.a. Maxine Aston’s beschrijving van AfDD (Affection Deprivation Disorder)
(te vinden op haar website, zie link op deze website), haar boek ‘Als je partner Asperger Syndroom heeft’ over partnerrelaties, en met name haar artikel ‘Growing up in an Asperger Family’ over de – mogelijke – gevolgen van autisme van een vader en/of een moeder voor een kind (ook geplaatst op deze website).




Zoon of dochter van een ouder met autisme? Van een vader met autisme of een moeder met autisme? Kind van een autistische ouder of beide ouders autistisch?
 
KAsper: voor - jonge en volwassen - kinderen van ouders met autisme.  ©  
Comments