3. Niet 'alleen maar' brus

Artikel geplaatst in ‘Het Middelpunt’, april 2009

 

Niet ‘alleen maar’ brus

 

In februari jl. nam ik deel aan een ‘Workshop opzetten Brussencursus Autisme’ van GGz Eindhoven. Een goede workshop, en een mooi initiatief! De deelnemers waren over het algemeen medewerkers van diverse instellingen, gemotiveerde mensen die vanuit hun professie èn interesse willen bijdragen aan het welzijn van broertjes en zusjes van kinderen met autisme. Het was zonder meer goed om te zien hoe deze mensen zich hier voor inzetten!
 
Gaandeweg de workshop bleek onder andere dat lang niet bij iedereen duidelijk is dat een ‘brus’ vaak niet ‘alleen maar’ een brus is, maar heel vaak ook kind van een vader en/of een moeder met autisme. Gelukkig kreeg ik gelegenheid dit onderdeel van de autisme-problematiek onder de aandacht te brengen - een gelegenheid die ik altijd met de nodige spanning zo goed mogelijk probeer aan te grijpen - en werd dit ook duidelijk gehoord door de aanwezigen.
 
Daarnaast kwam naar voren dat het voor een aantal instellingen lastig is de naasten van mensen met autisme als cliënt te mogen beschouwen. Het was goed te horen dat er in ieder geval één instelling is (het Leo Kannerhuis) waar in geval van vaststelling van autisme bij één gezinslid ‘automatisch’ het hele gezin als cliënt kan worden aangemerkt. Zeer terecht lijkt mij, hopelijk kunnen andere instellingen deze gedragslijn binnenkort ook gaan volgen.
 
Verder bleek dat bij diverse instellingen regelmatig vraag is naar ervarings-deskundigen, bijvoorbeeld ouders van een ‘brus’, of misschien volwassen brussen zelf. Dus mocht u in de gelegenheid zijn uw ervaringen in te zetten ten behoeve van anderen, meldt u dan vooral aan bij de daarvoor aangewezen persoon, bijvoorbeeld de secretaris van uw regiobestuur! En instellingen, vraag hier dus naar bij diezelfde perso(o)n(en)! Wellicht is het een idee hier in te toekomst een soort ‘centraal meldpunt’ voor in te stellen?
 
Tenslotte begreep ik dat niet in alle gevallen door instellingen deelnemers geworven mogen worden terwijl zij wel graag een aanbod zouden willen opzetten, maar dat wèl bijeenkomsten kunnen worden opgezet als de eventuele deelnemers daar zelf om vragen. Dus ook hiervoor geldt: maak uw wensen kenbaar, al dan niet door tussenkomst van de NVA!
 

Eindconclusie: vanuit welke rol je ook met autisme te maken hebt, en wat je wensen ook zijn: laat het weten! Alleen door duidelijk te zijn naar elkaar toe kunnen we dingen bereiken, en vaak blijkt er méér mogelijk te zijn dan je misschien in eerste instantie denkt.

Bij deze een aanzet: beste hulpverleners, besteedt alsjeblieft ook aandacht aan de kinderen met een (of twee) ouder(s) met autisme. Liever op jeugdige leeftijd voorkomen dan later (proberen te) genezen!


(Naam bekend bij 'KAsper')

Comments