ภาษาลาว

"ภาษาลาวเบื้องต้น"

เว้า = พูด

ฮัก = รัก

ห้องดกแข้ว = ห้องทำฟัน

เบิ่ง = ดู ,ชม

เฮ็ดอีหยัง = ทำอะไร

ฮ้อง = ร้อง

ไปรวม = ไปประชุม

ชมเชย = สนับสนุน

ฟ้อน = ยาวนาน

อ้าย = พี่

เฮ็ด = ทำ

ห่มเสื้อ = ใส่เสื้อ

นุ่งโส่ง = ใส่กางเกง

เกิบ = รองเท้า

คนขึ้ลัก = ขโมย

สิบพัน = หนึ่งหมื่น

ข้าวจี่ =  ขนมปัง

ข้าวเปียก = ข้าวต้ม

ย้องยอ = สรรเสริญ

คิดไล่บัญชี = ทำบัญซี

อังโกล = แอลกอร์ฮอร์

ปื้ม = หนังสือ

น้ำก้อง = น้ำแข็ง

เลาะ = เที่ยว

เลาะล่อง = ท่องเที่ยว

เจี้ย = กระดาษ

โส่ง = กางเกง

เจ้าหัว = พระ

หมากบาล = ฟุตบอล

เดิ่นบาล = สนามฟุตบอล

บง = บิลเงินสด

อนามัย = ทำความสะอาด

ฮ้านขายยาปัวพยาต = ร้านขายยา

ฮ้านแปลงโมง = ร้านซ่อมฬิกา

พับ = สมุด

น้ำมันกาช่วน = น้ำมันโซล่า

น้ำหวาน = น้ำอัดลม

สหาย = เพื่อน

จั่ว = เณรน้อย

พัวพันธ์ = ประสาน

ขัว = สะพาน

เดิ่น = สนาม

ออกแฮงงาน = ทำงาน

ตาเว้น = ตะวัน

เดือน = ดวงจันทร์

ยืนซังซะ = ยืนจังกล้า

น้ำมันเอ็ดซัง = น้ำมันเบนซิน

บ่วง = ซ้อน

จอก = แก้วน้ำ

แก้ว = ขวดแก้ว

โอ้ลม = พูด คุย

ขนมคู = ปลาท่องโก๋

ไม้ทู= ตะเกียบ

ไม้จิ่มแข้ว = ไม้จิ่มฟัน

เดิ่นยนต์ = สนามบิน

โมง = นาฬิกา

ข้าวคั่ว = ข้าวพัด

เผอ = ก๋วยเตียว

น้ำบริสุทธิ์ = น้ำเปล่า

ไล่เงิน = เก็บตังค์

จักรคิดไล่ = เครื่องคิดเลข

นางแพทย์ = นางพยาบาล

กะแลม = ไอศกรีม

เจ็บ = ปวด

ม่วนชื่น = สนุนสนาน

ตั่ง = เก้าอี้

เจียอนามัย = กระดาษทิชชู

คม = จูบ,หอม

แปลง = ซ่อม

ตาบ = ปะ

ท่า = รอ , คอย

แนมเบิ่ง = มองดู

ทาง = ถนน

ซิ้น = เนื้อ

สาวอากาศ = แอร์โฮสเตส

ทวีปอาซี = ทวีปเอเชีย

แป้งนัว = ผงซูรส

หมากเผ็ด = พริก

ท่อดูด = หลอดดูด

เซ = แม่น้ำเซ

ร้านกินดื่ม = ร้านขายอาหารและเครื่องดื่ม

รถแสนซำบาย = รถบัส

ยนต์ = เครื่องบิน

ซื้อเครื่อง = ซื้อของใช้สอยต่างๆ

ตาแสง = ตำบล

เมือง = อำเภอ

น้ำของ = น้ำโขง

จุ = กลุ่ม

ซิ้น = ผ้าถุง

แขวง = จังหวัด

หมากเด่น = มะเขือเทศ

เอิ้น = เรียก

พ่อบ้าน = ผู้ใหญ่บ้าน

ชุกยู้ = ดัน,สนับสนุน

ตบเครื่อง = ชักเสื้อผ้า

เจ้าแขวง = ผู้ว่าฯ

ซูน = แตะ

แสง = กำนัน

ยุงตอด = ยุงกัด

ผักชู = กระหล่ำปี

ระดับนักวิชาการ

กะสิกรรม = เกษตรกร

เจ้าเมือง = นายอำเภอ

ผู้ส่องซอด = ระดับชาติ

หมวกกันกระทบ = กันน๊อก

ผู้คักเติบ = ระดับอำเภอ

หมากสะเวอ = มะระหวาน

เจาะจี้มข้อมูล = สำรวจข้อมูล

พาสี = ศุลกากร

วิไลสร้างคู = วิทยาลัยครู

ผู้คักแน่ = ระดับจังหวัด

รถจักร = มอเตอร์ไซต์

รถยู้ = รถเข็น

หน่วยเก็บเฮีย = เทศบาล

แม่แก้ไข = โสเภณี

วิ่งเหล้า = เมาเหล้า

ลุกซอด = ลุกครึ่ง

หน่วยชุกยู้ = กรมส่งเสริม

รถถีบ = รถจักรยาน

คันเทือย = กระเทย

หลง = ลืม

ส้วม = ห้องนอนลูกสาว

วิง = เมา

ถอกเงิน  =  จ่ายเงินจำนวนมาก

ปิ่นปัว = รักษาโรค

เส็ง = สอบแข่งขัน

เปิง = ห้องนอนลูกชาย

เสื่องไว้ = ซ้อนเร้น

ขี้ร้าย = ชั่ว

ปัว = รักษาโรค

ขาเข้า-ขาออก = ส่งออก

ประกอบส่วน = มีส่วนร่วม

ขนขวาย = รณรงค์

งาม = สวม

ปัวแปง = ซ่อมแซม

สร้างตั้ง = จัดตั้ง

โค้งมักเกิดอุบัติเหตุ = โค้งอันตราย

บี้ยนต์ = ตั๋วเครื่องบิน

สร้างครอบครัว = แต่งงาน

ห้องกะทันหัน = ห้องฉุกเฉิน

โฮงหมอ = โรงพยาบาล

ไฟอำนาจ= ไฟแดง

ห้องล่วงลึก = ห้องตรวจภายใน

สากไฟ = ชาร์ตไฟ

ห้องเกิดลูก = ห้องคลอด

ไฟลังเล = ไฟเหลือ

เจ็บแข้ว = ปวดฟัน

ง้อเป็นตาย้าน = โค้งอันตราย

ตาบยาง = ปะยาง

ไฟปลดปล่อย = ไฟเขียว

ปื้มหน้าดำ = สมุดปกเหลือง

อินางน้อยเป็นตางึก=สาวน้อยมหัสศจรรย์

ซำบายดี = สบายดี
 
 
 
 

ห้องปาด = ห้องผ่าตัด

ฟ้อนวง = รำวง

ชิ้นสองต่อน = เนื้อคู่
 
Comments