การวาดการ์ตูน(ภาพล้อเลียน)

 

เมื่อประมาณหลายปีก่อนหน้าโน้นนนนน...
มีหนังสือที่ออกมาอยู่ชื่อหนึ่ง
ชื่อว่า "ปลื้ม"
ปลื้มจริงๆ กับผู้ที่ทำหนังสือเล่มนี้ออกมา
ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจชิ้นเยี่ยมในการอยากวาดรูปของเด็กหัวโตคนหนึ่ง

 

หน้าตาหนังสือก็เป็นแบบนี้แหละครับ
พอจะจำกันได้หรือเปล่า

นับตั้งแต่วันนั้น จนถึงวันนี้
ไม่รู้ว่าพี่ๆเป็นยังไงกันบ้าง
แต่อยากบอกให้รับรู้จังเลยว่า
หนังสือของพวกพี่ เป็นอีกหนึ่งแรงบันดาลใจของผมให้เริ่มต้นฝึกเขียนรูป
วาดภาพมาจนถึงปัจจุบัน

ปัจจุบันที่จะนำเกล็ดเล็กๆ ที่ผมพอมีมาบอกเล่า แบ่งปัน
กับชาวโลกรุ่นใหม่ รุ่นต่อไป ที่พัฒนาการ การรับรู้ดีขึ้นเรื่อยๆ
แต่กลับเลือกใช้บริการ สิ่งอำนวยความสะดวกมากเกินไป
จนส่วนใหญ่ทิ้ง หนีหายไปจากการฝึกฝนทักษะ ฝีมือที่ติดตัว
โดยไม่ต้องอาศัยปลั๊กไฟไว้คอยเสียบเปิดเครื่อง

สำหรับการวาดภาพการ์ตูนล้อเลียน
เราเองคงต้องรู้จักตัวตนเจ้าของภาพบ้างพอสมควร
หรือต้องรู้ว่าเขาต้องการอะไร
จุดเด่นของแต่ละคนอยู่ตรงไหน
เราต้องการเพิ่มปมเด่น หรือปมด้อยให้ฮาตรึม
หรือเอาแค่พอยิ้มบางๆกับความทรงจำดีๆ

เราถึงจะทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อม
ระหว่างเขากับเราออกมาจนกลายเป็นภาพวาดล้อเลียน

 

อย่างภาพตัวอย่างนี้ น้องเขาเป็นวิศวกร ส่วนแฟนเขาเป็นพยาบาล
แล้วสายลมบางๆก็หอบกาลเวลาพัดพามาให้ทั้งคู่ได้พบกัน
เป็นความน่ารักเล็กๆ และความประทับใจที่ น่าจดจำ
และเก็บบันทึกไว้ในภาพแห่งความทรงจำณ ขณะหนึ่งในรูปแบบของการ์ตูน

 

ภาพนี้ใช้สีไม้ในการเสก็ตซ์ ซึ่งก็ให้ความรู้สึกไปอีกแบบ
ในลักษณะง่ายๆ บางเบา เย็นๆ
แตกต่างจากสีโปสเตอร์ที่ดูสดใส ดุเดือด
หรือใช้จังหวะการปาดสีอย่างเมามันส์ (ตัวอย่างปก"ปลื้ม")
เก็บไว้ดูและฝังความทรงจำดีๆลงไปในนั้น

การฝึกวาดความรู้สึก วาดตา จมูก ปากของตัวการ์ตูนก็สำคัญครับ
ฝึกการดูงานของคนอื่นเยอะๆ สังเกตุ สดจำ และฝึกฝนทักษะฝีมือเพิ่ม

อีกทั้งบุคลิคต่างๆของตัวการ์ตูนก็จำเป็น
นิสัยใจคอของตัวการ์ตูนที่เราจะฝึกวาดนั้นเป็นอย่างไร

ถ้าเราอยากจะสร้างตัวการ์ตูนใหม่ของเราขึ้นมาเลย
หรืออยากจะเสก็ตซ์ภาพ+ลักษณะนิสัยของการ์ตูนที่เรากำลังออกแบบก็ได้




 

ลองกำหนดแบบคร่าวๆแบบนี้ไว้ก็ได้ครับ
นี้เป็นครอบครอบของ ศิลปินดังกับเจ๊จุง(พี่สาว)ของเขา
ยังมีหลายๆตัวละครประกอบกันอีกคับคั่งครับ
ทำไว้แบบนี้ เก็บไว้ก่อน สมองจะได้มีพื้นที่เหลือไว้คิดเรื่องอื่นต่อไป

ฝึกมองโน้นี่ ทดสอบ ทดลองวาด เสก็ตซ์ ไปเรื่อยๆครับ
ถ้าอยากทำแค่สนุก ไม่ต้องกังวลว่าต้องเอาถึงระดับมืออาชีพก็ได้
ผลงานที่ออกมาจากใจด้วยความมุ่งมั่น
มีค่ามากกว่าผลงานที่เร่งรีบ ร้อนรน เป็นไหนๆครับ

 

ไปเรื่อยๆ สบายๆ ไม่รีบไม่ร้อน
เชื่อเหอะครับว่า เราจะได้ผลงานที่บางทีเราไม่คาดคิดเลยว่าจะทำได้ขนาดนี้

สำหรับผม ยังไม่รู้ว่าจะทำหน้าที่นี้ไปได้อีกนานแค่ไหน
แต่สิ่งที่ได้รู้และมีอยู่กับตัว จะพยายามถ่ายทอดแบ่งปันกันใช้
แบบนี้ไปจนกว่า จะหมดไส้หมดพุงละครับ


ขอให้สนุกและเป็นสุขกับทุกเส้นทางที่ได้เลือกเดินนะครับ

 

Comments