โครงสร้างของภาษาไทย

เสียงในภาษาไทย

    เสียงในภาษาไทยแบ่งได้เป็น  ๓  ประเภท  คือ  เสียงพยัญชนะ  เสียงสระ  และเสียงวรรณยุกต์  เสียงแต่ละประเภทจะมีอักษรแทนเสียง  ดังนี้
เสียงและรูปพยัญชนะ : การอ่านออกเสียง  การเขียน
    เสียงพยัญชนะ  หมายถึง  เสียงที่เปล่งออกมาจากปอด  เมื่อผ่านลำคอกระทบอวัยวะส่วนใดส่วนหนึ่งภายในช่องปาก  ปิดกั้นหรือกักลมไว้  ทำให้เสียงแปรเปลี่ยนไปเป็นเสียงต่าง ๆ  มีทั้งสิ้น  ดังนี้
        ๑.  เสียงและรูปพยัญชนะ
            ๑.๑  เสียงและรูปพยัญชนะต้นเดี่ยว
                เสียงและรูปพยัญชนะต้นเดี่ยวในภาษาไทยมี  ๒๑  เสียง  ๔๒  รูป  (ไม่นับรูป         )

 ลำดับที่

เสียงพยัญชนะ ๒๑ เสียง

รูปพยัญชนะ  ๔๔ รูป   

 ๑

/ก/ = /k/ 

 ก

 ๒

 /ข/ = /kh/

 ข ค  ฆ

 ๓

/ง/ = /     /   ง
 ๔ /จ/ = /c /  จ 
 ๕ /ช/ = /ch/  ช ฉ ฌ 
 ๖ /ย/ = /j /   ญ ย
 ๗  /ซ/ = /s /  ซ ศ ษ ส
 ๘ /ท/ = /th/   ฑ ท ธ ฒ ฐ ถ
 ๙ /บ/ = /b/  บ 
 ๑๐ /ด/ = /d/  ฎ ด 
 ๑๑ /ต/ = /t/     ฏ  ต
 ๑๒ /ป/ = /p/   ป
 ๑๓ /พ/ = /ph/  ผ พ ภ 
 ๑๔ /ฝ / = /f/  ฝ ฟ 
 ๑๕ /ม/ = /m/   ม
 ๑๖ /น/ = /n/  น ณ 
 ๑๗ /ร / = /r/  ร 
 ๑๘ /ล/ = /l/  ล ฬ 
 ๑๙ /ว/ = /w /   ว
 ๒๐  /ห / = /h/  ห ฮ
 ๒๑ /อ/ = /? /   อ
 
         ๑.๒  เสียงและรูปพยัญชนะต้นประสม
               อักษรประสมแบ่งออกเป็น  ๒  ชนิด คือ
  •  เสียงและรูปพยัญชนะต้นควบ  คือ  เสียงพยัญชนะต้นที่ประกอบด้วยรูปพยัญชนะ ก ข ค ต ป ผ พ และรูปพยัญชนะ  ร  ล  ว  ออกเสียงกล้ำกัน  ในภาษาไทยมีเสียงพยัญชนะต้นควบ  ดังตารางต่อไปนี้
  •          
         เสียงพยัญชนะต้น
        เสียงพยัญชนะควบ
    ก 
    ข 
    ค 
    ต 
    ป 
    ผ 
    พ 
         ร
     กร -
     ขร -
    คร-  
    ตร - 
    ปร - 
    พร - 
         
     กล -
     ขล -
     คล-
    ปล- 
    ผล- 
    พล- 
         
     กว -
     ขว -
    คว- 
            
            นอกจากเสียงพยัญชนะต้นควบข้างต้นแล้ว  ปัจจุบันมีเสียงพยัญชนะต้นควบที่รับมาจากภาษาต่างประเทศ  เพื่อใช้ออกเสียงคำต่างประเทศ  ได้แก่
    /ฟร/  เช่น  ฟรี  (free)   เฟรม  (frome)
    /ฟล/  เช่น  ฟลอร์  (floor)
    /ดร/  เช่น  ดรีม (dream)  ดรัมเมเยอร์  (drum)   ดราฟต์  (droft)
    /บร/  เช่น  เบรก  (brake)   บรอนซ์  (blonze)
    /บล/  เช่น บล็อก  (block) 
    /ทร/  เช่น  ทรานซิลเตอร์  (transister)   เทรน  (train)
        การออกเสียงอักษรควบข้างต้นเรียกว่า  ออกเสียงอย่างอักษรควบแท้  อย่างไรก็ตาม  คำบางคำ  มีพยัญชนะต้นเดี่ยวควบกับอักษร  ร  แต่ออกเสียงพยัญชนะต้นตัวแรกเพียงตัวเดียว  เรียกว่า  อักษรควบไม่แท้  เช่น จริง  ออกเสียง  จิง  เสร็จ   ออกเสียง  เส็ด
  • เสียงพยัญชนะต้นเรียง  คือ  เสียงพยัญชนะต้นที่มีอักษรพยัญชนะเรียงกัน  ๒  ตัว  ออกเสียงเป็น  ๒  แบบ คือ
                ก.  ออกเสียงอย่างอักษรนำ  คือ  อ่านออกเสียงตามอักษรตัวแรก  ถ้าอักษรตัวแรกเป็นอักษรสูง  ให้ออกเสียงตามอักษรตัวที่สอง  ซึ่งเป็นอักษรต่ำเป็นอักษรสูงด้วย  เช่น 
                            คำว่า  หวาน  มีอักษรสูง  ห  เป็นอักษรตัวแรกนำอักษรต่ำ  ว   ต้องออกเสียงอักษรต่ำ  ว ให้เป็นเสียงสูงด้วย
                            คำว่า  อย่าง   มีอักษรกลาง  อ  เป็นอักษรตัวแรกนำอักษรต่ำ  ย  ต้องออกเสียงอักษรต่ำ  ย  ตามอักษรกลาง  อ  ด้วย
                ข.   ออกเสียงอย่างอักษรสองตัวเรียงกัน  คือ  อ่านออกเสียงอักษรตัวแรกเป็นเสียงสระอะกึ่งมาตราและอักษรตัวที่สองเป็นเสียงสระที่ใช้  จึงเกิดเป็น ๒  เสียง  เช่น
                            คำว่า  ขจร   อ่านว่า  ขะ - จร
                            คำว่า   ฉบับ  อ่านว่า  ฉะ - บับ
                            คำว่า  พลัง  อ่านว่า  พะ - ลัง
                            คำว่า  ไผท  อ่านว่า  ผะ - ไท
  • เสียงและรูปพยัญชนะท้าย หรือ ตัวสะกด  เป็นเสียงที่อยู่ในตำแหน่งท้ายคำหรือพยางค์  เสียงพยัญชนะท้ายในภาษาไทยมีคำอธิบายที่เป็นระบบ  ตำราหลักภาษาไทย เรียกว่า  มาตราตัวสะกด  แต่ละมาตรา  เรียกว่า  แม่  ได้แก่  แม่กก  แม่กด  แม่กบ  แม่กน  แม่กง  แม่เกย  แม่กม  แม่เกอว  ส่วนคำหรือพยางค์ไม่มีเสียงพยัญชนะท้ายหรือมาตราตัวสะกด เรียกว่า  มาตราแม่ ก กา
                        เสียงพยัญชนะท้ายหรือตัวสะกด  ทำให้เกิดคำในภาษาไทยเพิ่ม  อีก ๔  ลักษณะ  คือ  คำเป็น คำตาย  คำครุ  คำลหุ  ความรู้เกี่ยวกับคำเหล่านี้ใช้ประโยชน์มาก  ในการสรรคำมาแต่งคำประพันธ์  โคลง  ฉันท์  กาพย์  กลอน  ร่าย  ดังนี้
  •    คำเป็น   คือ คำที่มีสระเสียงยาว  รวมทั้งสระ  อำ  ไอ  ไอ  เอา  และคำที่สะกดด้วยแม่ กง  กม  กน  เกย  เกอว  เช่น  คนไทยกลมเกลียวกันดีจริง
  • คำตาย  คือ  คำที่มีสระเสียงสั้น  และคำที่สะกดด้วยแม่  กก  กบ  กด  เช่น  นก  กะทะ  มะระ  และมะลิ
  • คำครุ  คือ คำหรือพยางค์ที่มีเสียงหนักด้วยสระเสียงยาวและคำที่มีตัวสะกดทั้งสระเสียงสันและเสียงยาว  เช่น  วันนี้วันดีปีใหม่
  • คำลหุ  คือ  คำหรือพยางค์ที่มีเสียงเบาด้วยสระเสียงสั้นไม่มีตัวสะกด  เช่น  บ่  มิ  จะ  ดุ
หน้าเว็บย่อย (1): เสียงและรูปสระ
Comments