Beachco-Avatar.jpgWelkom op mijn schrijvers-webstek! Hier verzamel ik wat schrijfsels die ik in de loop der jaren heb gepleegd, zoals columns, korte verhalen en gedichten.  Op de pagina "Zie ook" verzamel ik links naar artikelen die ik voor online encyclopedieën schreef. Veel plezier ermee!








Tip: bezoek ook mijn cultureel webblog met artikelen over door mij bewonderde auteurs zoals

©Jules Grandgagnage: Niet-commercieel gebruik van de gedichten mag in principe altijd, mits de naam van de auteur vermeld wordt
Julien Grandgagnage

 

fietsen

ik ben dol op fietsen
als mijn wielen flitsen
en gensters schieten
in de zon
iedereen moet fietsen
naar de zon
en naar de zee
want een fietser
is tevree
ik ben dol op fietsen
vrij van lage listen
en
mijn rotteevee
geen vrouw kan mij nog klissen
want ik wil mijn fiets niet missen
voor een zoen
of voor wat rozegeur
ik ben een pedaleur 
ter eeuwigheid
 
 

de klarinet

De klarinet drong door
tot de achterste rijen
van de volgeladen zaal
daar doorboorde ze
het hart van een zestigjarige
hardhorige onderwijzeres
die in haar jeugd
ooit
door een hobo was verleid

Als gevolg daarvan
werd de klarinet
voortaan
geweerd uit opvoeringen
voor hardhorige, gepensionneerde
onderwijzeressen met
een zwak voor hobo's


   
 

onoplosbaar

Zoveel dingen kan je niet oplossen:
moorden
stenen
olie
sommige maagtabletten
een panty van een vreemde vrouw in je bed
verdwijningen
wie er op de tube tandpasta heeft geknepen
zodanig dat je met wat zout of
zo je tanden moet afschrobben

zoveel vragen
zoveel mysteries
Over zoiets
zou je
een gedicht kunnen maken


 

Te zijn of niet te zijn

Te zijn of niet te zijn
Dat is de kwestie
is het soms eervol om op je donder te krijgen 
terwijl je door het achterpoortje weg kan sluipen?
Om te zuchten en te zweten in dit leven,
alle lasten te verdragen zoals de hond zijn vlooien duldt?

een kreng van een schoonmoeder,
een onopvoedbaar kind
een bully van een baas
een vrouw die je niet meer aanbidt?

Is het niet beter om er tussenuit te knijpen,
nu het nog kan?
Een Samsonite is gauw gevuld.
Ga heen, en zoek de verre einders van het land,
waarvan zo weinigen terug komen.

Maar oei! daar zit hem de knoop!
Wie zal de afwas doen? 
en de vuile sokken?
Wie betaalt alimentatie
en een vlooienband voor de hond?

Al deze overwegingen maken ons lafaards
en wij verdragen liever de spot en hoon 
van een onverzoenlijk fortuin dan 
op weg te gaan 
met onze Samsonite.



 

Hectors dood

HECTOR SPREEKT ACHILLES TOE MET ZIJN LAATSTE ADEM

 (naar de 'Ilias' van Homeros.)

Hector
Gij, bronsgehelmde vleugelvoetige
hoort mij aan
vóór uw langschachtige speer
mijn laatste adem rooft

Laat mij niet verscheuren
door de rauwvretende honden
noch door de leverpikkende kraaien, 

Gij, een Griek,
toont toch steeds eer aan
uw schimmigvergleden gestorvenen
Hoon de goden niet
met hun alziende ogen
en geef me een fatsoenlijke begrafenis...

Waarop Achilles met zijn windbrekende stem sprak:
Genoeg van dat gezever,
en met zijn longdoorborende speer
Hectors borstkas open spleet

Toen, bij het invallen
van de zielverzamelende nacht
joeg hij zijn blikvoermoeë honden weg
en reed met Hectors lijk aan zijn zegepralende wagen
nog enkele rondjes tot het hem verveelde

De schimmelvoetige Grieken keken met ontzag
vanop hun barenklievende schepen toe
hoe hun paardenmennende held
zijn zege vierde

Hoe weenden de Trojaanse vrouwen
met hun rondborstige boezems snikkend achter
een zwarte sluier

De Hadesvliedende Hector, Hij,
had niets meer toe te voegen
en mocht tevreden zijn
dat zijn laatste adem zo goed besteed was.

De Honden, Zij, zetten hun beenverslindende tanden
in een door fokkers aanbevolen portie PAL

Aldus verliep de dag van Hectors dood.
 

vers ijs

Vers ijs,

daar gaat niets boven,
tenzij een boterham
met trappistenkaas
en daarbij
een Tripel van Westmalle

Maar als je dan
naar huis rijdt
met een licht hoofd
dan
heb je dat IJS weer nodig

dus nee,
Vers ijs
daar gaat niets boven.

 

het oor van Van Gogh

Het oor van Van Gogh
Daar valt niets over te vertellen
Tenzij:
Er was veel wind die dag,
en de schilder werd er woest van
Er was ook veel waanzin die dag
en een mes in handbereik
en het schilderen lukte niet zo aardig,
de verf klonterde
en 
er vloog een haar van zijn baard 
in die prachtige wolkenpartij
Tja, dat was voorgoed naar de kloten,
dat schilderij
Het was om dol van te worden,
het was om er je oor van af te snijden
Zodoende.
 

mystiek

Soms
voel ik dat
ik schrijven moet
alsof een vreemde kracht mij
schrijven doet: de woorden schijnen dan
als  vlinders op me toe te komen:  ik grijp
ze in hun vlucht en laat ze uit me stromen
Ik voel dan: ik maak hier niet; ik schrijf
maar denk aan woorden niet. Dan sta
ik op, als uit een droom en kijk 
 naar wat die woorden zeggen:
 ik voel me dan alsof een
 kip  een  ei  voor  mij
 kwam leggen

 

mijn vader

Mijn vader,
Er was een zekere grootheid
in de manier waarop hij
zijn das schikte

Beitel dat maar op zijn steen
want iets beters
kan ik niet verzinnen
Tenzij:

Hij zou een goede vader geweest zijn
indien hij me niet had verlaten

Hij lacht al twintig jaar onafgebroken
op die trouwfoto

Hij stierf zonder ooit
met mij te voetballen

Ach nee,
dat klinkt zo somber
en
hij droeg altijd
zulke vrolijke dassen,

mijn vader.

 

pampers

Pampers,
Ze ruiken fris, vers uit de doos,
je zou er zo in bijten
maar nee, ze zijn niet om te eten,
ze dienen om te sch...
 

de gezongen kerstboodschap van zijne majesteit de koning

(te zingen op de melodie van 'Lucille' )

we hebben al genoeg van die miserie gehad!
nu moet er wat veranderen want nu ben ik het zat!
wat is dat met die jeugd die niet meer luistert naar papa !
en altijd maar op straat zit-  of in de cinema!
nu luistert vaders moeders en de hele trammelant,
de koning wil het anders want dat is hier een ramp!

amaai!
nu luistert goed naar mij
amaai!
sta netjes in de rij
amaai!
de koning is een kei
amaai!
die drugs en dat lawijt
de koning wil het anders want dat is hier een ramp!

nog gisteren zat ik rustig bij de eendjes in het bos
toen kwam er plots een gozer en die spoot er op los
de koningin verschoot zo erg dat zij een dag of acht
het bed moest houden met een irritante zenuwlach
nu luistert vaders moeders en de hele trammelant
de koning wil het anders want dat is hier een ramp!

amaai!
nu luistert goed naar mij
amaai!
sta netjes in de rij
amaai!
de koning is een kei
amaai!
die drugs en dat lawijt
de koning wil het anders want het is hier een ramp!

en dit wil ik nog zeggen voor het feest begint
wees strenger voor uw kinderen als ge ze bemint
voed ze met liefde op en hou ze van de straat
want als ze later groot zijn dan is het veel te laat
Nu luistert vaders moeders voor de laatste keer:
de koning wil het anders want zo kan het niet meer!

amaai!
nu luistert goed naar mij
amaai!
sta netjes in de rij
amaai!
de koning is een kei
amaai!
die drugs en dat lawijt
de koning wil het anders want dat is hier een ramp!

 
 

toevallig

dit is 
toevallig
een vers

gek,
hoe woorden leven
en
hoe ik die dans beheers

woorden als het bonzen van mijn hart
woorden die rennen als paarden
woorden als vuur dat mijn lijf traag verteert

en kijk hoe ik dit vers
met demonisch plezier
een zachte dood
laat
sterven
 

reclame voor de krant "De Morgen"

Reclame voor de krant ‘De Morgen’

Van worstjes van Zwan
daar word ik winderig van

Van Claus, van Getuigen van Jehova, van commerciële zenders, van de eerste minister, van de vervlakking van onze cultuur, van hard ondergoed, van mieren in mijn slaapzak ook

Dus lees ik maar ‘De Morgen’
dan heb ik minder zorgen
 

wegpiraat

vroem weg
tuut zak 
laat door
weer laat
verdomd
paljas
ga weg
meer gas
hm snel
oei bocht
oef niks gebeurd
wat? stop?
ik niet
pats
vlieg?
oei mens
nou ja
carwash
weer schoon

 
 

oersoep

De oersoep was een troebele boel
met heel wat potentieel
Van al dat levend gekrioel
ben ik het kroonjuweel

Eerst schoot de bliksem in de prut
en zo ontstond het leven
Wie er precies die lichtstraal smeet
dat is me om het even

De evolutie deed zijn werk
wat blind, op het gevoel,
de keuzen waren onbeperkt
het spel met genen zocht een doel

De een die vrat de ander op
en er werd wild gepaard
want ook al kost het soms een kop:
Het Leven is een heilige zaak

Tenslotte rees vanuit de soep
een dichter met een bril 
Een kroonjuweel
met gaten in zijn sokken

en riep: Zonder hun offers
zou dit gedicht nooit zijn verschenen
Ik ben het doel en alles heeft een zin:
Zij stierven allemaal voor mijn perfecte genen

 

de bedrogen minnaar

Toen hij van zijn eerste proefde
dacht hij: wel dit smaakt naar meer

Toen hij dan zijn tweede ontmoette
dacht hij: nou nog maar een keer

Toen de derde hem lief groette
dacht hij: hups daar gaan we weer

Maar de vierde was een loeder
want die gaf hem hartezeer

Toen werd die bedrogen minnaar
een verstokte vrijgezel
en hij gaf zich nooit meer over
aan het zoete liefdesspel

maar soms dacht hij nog aan vroeger
aan de minne van weleer
en dan kreeg hj wel wat wroeging
voor die vierde en laatste keer

Toen hij oud was en versleten
en door iedereen vergeten
pochte hij met zijn verleden
voor zijn vrienden in 't café

Ze beneden hem zijn lieven
en hij voelde zich een man
die zich lustig kon verlieven
zo geeneen het nu nog kan

Zijn geparfumeerde brieven
van een stuk of nog wat lieven
had hij handig zelf geschreven
en met odeklonje bespat

Want Angèle was zo belle
en Mireille was een schat
en Suzanne hield van mannen
en van zeepsop in haar bad

Ook Marianne mocht hij welle
en Liliane deed hem wat
Zijn Theresa was een felle
en Brigitte lag op zijn mat

Vera, Anne en Christianne
ze hadden allemaal wel wat
hem tot liefde toe kon drijven
en wat verder nog dan dat

Maar zijn liefste was toch Sonja
in haar roze bloemjapon ja
't is droevig dat zij juist
dat vierde liefje was

Want Angèle was zo belle...(etc.)

 

grafschrift voor mezelf

Hier ligt
een hoopje knoken
van alle pret verstoken
Geniet en maak plezier
want binnenkort dan lig je hier

 

op weg

Op weg

Don Quichote had zijn molens
als zijn rode lap

Hitler zijn delirium tremens
en zijn ganzestap

Muizen graan en koeien gras
Mensen seks en macht

Steeds op weg en nooit tevree
tot de laatste dag

jagen zij op nieuwe dingen
en dan wordt het nacht

 

paard

ik droom soms 
van een purperen paard
wat op zich niet zo vreemd is

mijn dokter zegt
dat komt bij ieder voor
die veel te lang alleen is

nu klim ik elke nacht
maar boven op haar rug
we rijden dan een beetje rond
totdat ze weer tevree is

 

voor jou

voor een gedicht ga ik uit de bol
voor jou ga ik uit de kleren
maar als jij een gedicht leest
dan word ik pas echt een beest

 

Lysistrata

Lysistrata:
-heel vrij vertaald naar Aristophanes-

Lysistrata, het verhaal van een "seks-staking" door de vrouwen van Athene 5e eeuw V.C., om een einde te maken aan de voortdurende oorlogen waarin stadstaat Athene verwikkeld was... of hoe je mannen eronder krijgt...


We liepen erbij als een bloem zo gedwee
maar als ze afkwamen dan zeiden we  "Nee!"
Ons bed werd een burcht, ons lichaam taboe
en als we ons wasten dan keken ze toe
Groot en pijnlijk stond hun verdriet
geen rust vond de zwelling in hun tuniek
Geen zwaard was ons wapen, geen leger met ons
wij gaven de mannen gewoon eens de bons
Tot slot riepen zij:  "Wij willen de vrede,
in onze staten en in onze leden!"
Nu zijn zij terug thuis en wij weer gedwee:
Wij stopten de oorlog met ons decolleté.
 

pillen slikken

dus...je wil

een pil?

voor alles

is een pil

alleen...

om liefde te vergeten

is geen pil

dat moet je dus

zelf maar eens proberen
 

ufo

In de nacht van drie op vier oktober
nam ik je waar
Je vloog zo laag
dat ik je kon grijpen

Drie whiskies lang probeerde je vergeefs
je hitteschild te koelen

Terwijl ik zoetpratend naderde
viel je radar uit
en begonnen al je boordinstrumenten
te flikkeren

Ik sloeg toe
voor je opnieuw controle kreeg
over je zwalpend toestel,
dwong je met zachte hand te landen
op mijn bed van vers gestreken lakens

Eén voor één doofden je lichten
brandden je weerstanden door
maar nergens in die kleurige bedrading
vond ik je:

Je bleef verscholen
 

for Dorothy

(hommage aan Dorothy Parker)

For Dorothy, wherever you are

Jij
die slechts kon spreken
in je eigen taal
shockeerde
tooide je meisjesziel
met grove woorden
en sigaren

Jij
gebroken vleugels
wat was je leven anders dan
hartstochtelijk proberen
wat was je grimlach anders
dan een deken
voor je zachte huid?
 

Claudia

(hommage aan de ogen
 en zo van Claudia Schiffer)

Claudia

Toch had je even kunnen wachten
vind ik
bijvoorbeeld tot ik door de geluidsmuur stapte
of de belastingschuld liet verdwijnen
bijvoorbeeld tot ik je
toevallig
op de cakewalk ontmoette

Maar nee
je moest zo nodig
de heer Koperveld versieren

Ach, mij geeft het niets
want in miserie bloeit mijn kunst
maar jij:
wat stom,
zo'n kans verkeken...
 

ma déesse

(hommage aan de Citroen DS)

 
Ma déesse

Ik mis je nu en dan,
je strakke lijn
en je fluwelen banken

Dan droom ik hoe ik je
bevingerde met graagte,
je vitessen
en je eigenzinnig stuur

Hoe nauwelijks ik
je rempedaal beroerde,
want stilstaan wou je niet:

je was gemaakt
om hoog te vliegen
Je stuwde mij
hydraulisch
op en neer

je zweefvlucht
hield nooit op

Toen brak mijn hart
en jouw cullasse

Een laatste rilling
gleed doorheen jouw
slanke, stalen flanken

En ik was weer alleen
en jij

een puur i.d.

 

Medusa

jonge Medusa
zeewier om je hoofd
oeverloos lijkt nu de zee
waarin zich glanzend spreidt
je lichaam, naakt
verjongd door iedere golf
die langs je dijen glijdt


je rilt,
de koestering van 't zilte water maakt je week
en vol verlangen
ik schreeuw je naam
en even lijkt het 
of je aarzelt


maar als begerig mijn handen 
om jou reiken
zwijgt plots je bloed
en voel ik hoe je ogen dreigen
 

 

mijn gitaar

Ik til ze op mijn schoot
en span haar snaren tot
ze kreunt en trilt
zoals ik wil
dan 
streel ik haar strak 
gepolijste lendenen

Ik  verstevig mijn greep
en ontlok akkoorden
vanuit de donkerte van haar buik
tot heel de kamer 
is vervuld van haar geluid
dan pas demp ik haar snaren

 

vloedlijn

als een schelpdier vermomd
je lippen broos
je adem breekbaar
dansend langs de vloedlijn
van mijn begeren

je haren spoel ik door mijn vingers
en vind jou 
je weke schelp

toch steeds weer een verrassing
jij, verzoend met zand en zee

je proeft het zout op mijn lippen 
en weet niet waarom
ik jou in tranen breek
mijn mooiste schelp
 
 

internet

Ik ontmoette je op internet
je zat op een terras verdwaald
Ik sprak je aan met tekens op mijn scherm
Fel kraste je
Fuck you, laat me alleen!
Mijn cursor knipoogde verleidelijk
tot je bezweek
Met een beangstigende 814 bytes per second
vond ik bij jou soelaas
We interseksten machinaal
tot jij je scherm doofde
Don’t bother to come back
waren je laatste woorden
 

een brug te ver

Soms
Ga ik een brug te ver
Ik overhaast je
pulk te snel aan je jarretellen
of zo
Met dit mooi gedicht 
maak ik het weer goed
I'm sorry, so sorry
please accept my Anthology
of English poems

 

het bierviltje

schrijf eens alles op een bierviltje
zei ze in 't café
trek een streep in 't midden
en 
zet links je goede kanten
en 
rechts je slechte kanten

ze heette liliane
en was een kritische vrouw
dus deed ik maar wat

er stond veel op het spel
zoals:
een kus
misschien wel een nacht liefde
of samen een appartement  zoeken

de linkerkant was gauw gevuld
maar rechts bleef leeg
alsof  ik
de perfectie zelf was

dus schreef ik een hoop onzin op
maar, achteraf,
na al die tijd
bleek veel ervan te kloppen

misschien
heeft iedereen wel 
net als ik
zo'n lege rechterkant
 

branden

soms
lijkt onze kus
de copulatie
van twee vlammenwerpers

jouw mond
een geiser
de erogene krater
van jouw hart

ik brand 
graag
en jij ... ?

 

evocatief

Van Sonja weet ik nog het meest 
omdat zij d'eerste is geweest
De dagen met Christine 
zijn slechts herinnering
De week met Truus 
is nu confuus
En wat Marianne betreft: 
die kon niet velen dat mijn hondje keft
En met Ida,hoe zat dat weer?
Ach ja, dat was een feeks, zonder meer
Voor jou, Suzanna, leed ik nog het meest 
daar je me ontrouw bent geweest
En jij Theresa, was zo mooi
dat je mij volledig hebt berooid
Door jou, Anne, kwam het dat
ik Liliane plots vergat
Anja, 'k was desolaat van jou
maar je liet me in de kou
Ang le, jij was zo belle
ik wou je welle, maar jij mij niet
Maria was mijn trots
hoewel 'k van haar vriendinnen kots
Vera had twee mooie benen 
die het met de rest goed meenden
Margoot d'er hoofd was iets te groot
maar voor de rest was ze devoot
Nelly was een ros geverfde schone
met een blos op hare konen
Mireille, die blijkbaar mij niet mocht
heb ik vruchteloos gezocht
Betty was zozeer aan mij verknocht
dat ze met mijn moeder vocht
Elly vroeg mij schuchter
of ik 't zelfde zeggen zou, nuchter
Lola was een wildebras
die Jan Kremer en zo las
Caty daarentegen
was een ietsje te verlegen
Charlotte danste de gavotte
op haar zwartfluwelen botten
Jacqueline was een waar katijf
maar ze had een prachtig lijf
Clotilde was erotisch 
en hield van al wat bloot is
Victoria victoriaans
en Luna ondermaans
Zij krijgen allemaal in deze evocatie:
een nieuwjaarszoen, een feestkalkoen,
een daverende ovatie

Hoera!

(verrekt, ben ik nu Simone vergeten?
Maar ja, die heeft me steeds 
mijn tijdloosheid verweten)
 

bedrogen

er brandde een licht tussen ons
maar het is gedoofd
toen ik jou eeuwig licht
en duizend waskaarsen had beloofd
verkoos jij elektries te wonen

ik voelde me bekocht en bedrogen
en heb de kaarsen
in tranen verzopen
 

B-cup

Het lied klonk hoog
vanuit de gezwollen borsten
van de geëxalteerde koorzangeressen
één ervan was mijn lief

Zij was omringd door D-cups
die haar hoogte niet haalden
Mijn lief - zij redde de voorstelling
met haar B-cup sopraan

Na de voorstelling
vierden wij uitbundig
haar overwicht
met een glaasje koele limonade

 
 

B-52

er hing iets in de lucht, het was geen liefde
het was ook geen eskader B52 bommenwerpers

het was gewoon
de rook van jouw sigaret

daardoor wist ik 
dat jij rookte

maar ook dat Gauloises
en Vlaamse meisjes niet samengaan

misschien was ik beter
niet naar dat feest gegaan

dan was ons luchtruim
nu nog ongeschonden

 

Old Smuggler

Je kent mijn keel zo goed
elke welving bevloei je
elke papil beroer je
met je gouden vocht
O, mijn oude smokkelaar
wat zou ik zonder jou
nuchter zijn
 

 

geëngageerd

dat ben ik wel
geëngageerd
tenminste, dat zegt iedereen
neem nu die bom
met melk of zonder?
witgloeiend word ik er soms van
en dan die arme kindjes
neem maar gerust een koekje
tja, dat trek ik me zo aan
en dan dat vuil
in onze bodem
nu ik er aan denk
straks 
hoeft de vloer een sopje
 
 

de man van nergens

Er kwam een man van nergens
met weemoed in zijn zak
en in zijn blik de leegte
van het nergens zijn

Hij vroeg de weg 
maar niemand kon hem helpen
Toen ging die man van nergens
weer terug vanwaar hij kwam
 

droef

O ik ben zo droef van zinnen:
ik krijg haast mijn bo niet binen
staag voel ik de weemoed groeien
ginds staat er een koe te loeien

Was ik toch maar dat beest
in plaats van mens te zijn
dan was het loutere koe-zijn
mijn enige zorg geweest
 

ode aan een schoen

Gij, die mijlen vrat
van 't zwerven zat
Weest gegroet

Gij, die nimmer spraakt
doch stom en trouw bewaakt
de linkervoet

Geen lied nog rijm
geen steen noch monument
kan u genoeg gedenken

Toch eer ik nu uw grootheid,
uw streven en uw sneven
uw lange, nobele strijd
tegen het slijtend leven

Heb dank, het ga U goed
in het hier-schoenmaals
zult ge verder leven
 

dunschalig


Ik heb een vriend
die Yeats en Baudelaire citeert
maar moppen kan hij niet vertellen

Ik vraag hem elke keer
waarom draag je die ernst als een kleed?
Dan lacht hij als een kip 
wiens eitje men gaat pellen
 

waarde landgenten

Waarde landgenoten,
de koningin en ikzelf
wij zouden graag,
als u dat goed vindt,
nog een spotje doen,
want, waarde landgenoten,
de koningin en vooral ikzelf
vinden dat plezant
Dank U.
Ik zal nu het spotje doen:

TOILETPAPIER VAN PAGE

Waarde landgenoten
toiletapier van Page
is in het paleis een rage!
Ik dank U!
 
 

de seksist

als ik woest word
buk je dan
voor die theepot van je moeder
en je platen van Ry Cooder

als ik lief ben
wring je dan
in je sexy lingerie
blond en hitsig op mijn knie

als ik klaar ben
rep je dan
zodat ik terwijl jij kookt
nog een sigaretje rook
 

Vlaams rocklied: Geef me meer van die Vlaamse genen!

Vlaamse meisjes hebben net iets meer
ze hebben streken maar dat kan me niet schelen o nee
geef mij meer van die Vlaamse genen ojee
ojee!
Van politiek hebben ze niets te vertellen
maar van je hoepsa dat lusten ze welle ojee
geef me meer van die Vlaamse genen ojee
ojee!
  
En als ze feesten dan houwen ze niet op
dan gaan ze door met een houten kop ojee
geef me meer van die Vlaamse genen ojee
ojee!

Vlaamse meisjes houden van plezier
de deur staat bij hen altijd op een kier ojee
geef me meer van die Vlaamse genen ojee
ojee!
Vlaamse meisjes hebben net iets meer                              
ze hebben streken maar dat kan me niet schelen o nee       
Geef me meer van die Vlaamse genen ojee                        
ojee 

 

orgasme

een orgasme da's plezant
het is net alsof je brandt
het is net alsof je klimt
en dan weer in afgrond zinkt
het is net alsof je beeft
en het lijkt wel of je leeft

spijtig toch het is zo kort
en het klimmen is een sport
voor wie jong is en bereid
is 't een pret dat is een feit
maar wie oud is zoals ik
krijgt zijn kruis niet in de fik

 

het gezongen weerbericht

Goedenavond beste kijkers
hier is de weerman weer
met een grapje over dijken
die weer breken met dit weer

met depressies en compressies
waar geen mens iets van verstaat
wijst hij jolig in zijn laarzen
waar een meter water staat

zonder weerman zou het leven
wel een stukje saaier zijn
dagen zonder hoop op regen 
of een beetje zonneschijn

want de weerman is een kerel, 
die van wanten weet meneer
nee, een wereld zonder weerman 
dat is zonde zonder meer

O mijn tijd is weer verstreken
en ik heb nog niet verteld
hoe het door die natte regen
met de wegen is gesteld

dan zal ik het hierbij laten
ik heb nu genoeg geluld
morgen op dezelfde zender
kom ik weer met flauwekul

 

tafelen met jezelf

Stel je voor: een reveillon
met alle mensen die je bent geweest
Met wie schiet je nog op?
Met wie heb je niets meer gemeen?

De jongen die nooit opgroeit
en zwijgt als vader spreekt,
de stoere knaap 
die scalpen aan zijn gordel rijgt,
de man die in de stroom
zichzelf verliest?

Wat speel je nu: 
de burger, dichter, of de wijze? 
Wie word je, na het feest?

 

de machinist

De machinist verveelt me
want hij vernauwt zijn blik 
tot de sporen voor de trein

maar zelf ben ik meestal ook zo:
eens je teveel traagheid hebt opgeslorpt
kan je immers niet sneller

eens je horizon bepaald
kan je soms niet meer terug

 

de tijger

Hij wacht op me
in het duister
ergens
Hij is geduldig.

Spoedig, gromt hij
Spoedig.
Maak nog maar een schilderij van me.
Of een gedicht.
Maar krijgen zal ik je.

Ik haal mijn schouders op
en tel de strepen van mijn pyjama.

 

het bardgen

Eigenlijk
ben ik een bard
Dat ligt niet aan mijn droeve ogen
of aan
mijn stem, want die lijkt nergens op 
(tenzij op een astmatische viool,
bespeeld door dwergen met te korte vingers)

Nee
het ligt zelfs niet
aan mijn gitaar
want dat is tenslotte maar een instrument
(ook al is het dat rood gepolijst, sexy ding waar ik moeilijk af kan blijven)
O nee
Ik vermoed dat het iets anders is.
Iets in mijn Y-chromosoom.

Mijn vader,
die nu niks meer speelt,
tenzij postuum,was een gitarist
en 
in een opwelling van lust
gaf hij gul wat van zijn genetisch materiaal door:
Het bardgen,
waarvoor dank.

 

ik ben een fan

ik ben een fan
van claudia schiffer, queen, the stones, mijn toshiba, woody allen, dorothy parker,
mijn uitgever, gaudi, manitas de  plata, koot, en...

ook een beetje van die vrouw die voor het ogenblik mijn raam passeert
wat geeft het dat ze niet kan zingen?
wat geeft het dat ze niet geestig is?
dat hoeft ze niet
ze hoeft alleen maar
mooi te zijn en een beetje
met haar kont te wiebelen
Is dat zoveel gevraagd?

...en ook van mijn vrouw.

 

toen d' avond roze wierd

Toen d'avond roze wierd
toen zag ik sterren staan

ik plukte er één
om op mijn jas te spelden

de maan die zag het aan
en liet me maar begaan

maar toen God 's ochtends zijn myriaden telde
toen zag hij dat één ster ontbrak

Hij gaf de maan en mij een standje
en stak de ster terug in zijn zak

 

drama

Je zegt altijd;
peuter niet in je neus
zit recht en geeuw niet zo
lach niet onnozel
of : je doet te weinig
en luistert niet

Waarom zeg je nooit eens 
iets aardigs
zoals:
jij bent mijn droom?
het geeft zelfs niet
dat je het niet meent

Maar nee: op TV
zit je anderen te begapen
en ik
peuter dan maar in mijn neus
en schrijf onnozele gedichten
waar alleen ik
mee kan lachen
Wat Een Drama

 

cola

Het was niet voor niks
dat ik je die cola gaf,
daar in dat café
Ik had er minstens
een kus of wat passie voor verwacht

Misschien was hij iets sneller
deed hij zijn zet
terwijl ik me verbeeldde 
hoe je lippen dorstig
naar mij zouden smachten

Hoe we mateloos en wild
elkaar zouden verkennen
eens je voor mijn cola
uit de kleren ging, maar nee
toen kwam die knul

Ineens stond je met hem
verstrengeld terwijl ik
met mijn tong
alleen het ijsblokje beroerde
en hij gaf je zelfs geen limonade

Ik slaagde erin te glimlachen
toen hij je in triomf 
aan mij liet zien, en dacht:
MIJN cola gleed haar lichaam binnen,
hufter
 

gefaald

ik kom ik kom riep zij
maar zij kwam niet
toen
is zij nooit meer
teruggekomen
 

feeks

JIJ DEED DE VAAT MET MIJN TRANEN
ALS SUPER-DETERGENT
JIJ WAS EEN FEEKS! JA NU WEET IK
HOE WREED JE WERKELIJK BENT

MAAR NU IS 'T UIT, JE LIEVE SNUIT
DOET ME GEEN ZIER NU IK JE KEN
ADIEU MIJN LIEF 'K GA VAN JE HEEN
EN LAAT JE MET MIJN HAAT ALLEEN

o, doet het pijn alleen te zijn?
of is 't je vreemd dat ik niet ween?

 

monoloog

Naar "Julius Caesar": de toespraak van Marcus Antonius.
(Shakespeare.)

Vrienden, Romeinen, landgenoten, leen mij uw oor;
Ik kom niet om Caesar te prijzen, 
maar om hem te begraven.
Brutus zei het al: Caesar had ambitie;
Was hij het niet die in het barre Noorden
de Stam der Belgen heeft ontdekt,
wijl ieder dacht dat dit verloren volk reeds lang
bezweken was aan drank?
Want Caesar, al kom ik niet om hem te prijzen,
was het die dit volbracht en meer.
Hij schonk dit volk het boek
" Een land van bier en vrouwen", en zo
herwonnen zij hun eer.
Ja, hij had ambitie, maar nu ligt hij koud en stil.
Brutus weet het beter dan ik:, hij is bezweken
aan een overdosis dolken, nog voor
zijn grote werk werd volbracht.
Zijn levenstaak zag hij het
om dit volk te beschaven, maar nu, 
door die fidele kerel van een Brutus ligt hij hier
te wachten tot de vlammen hem verteren. Vrienden!
Dit volk der Belgen werd door zijn schielijk overlijden
groot onrecht aangedaan. Want hen beloofde Caesar vele dingen.
Kwatongen zeggen dat hij sliep met boerendochters
en wijzen op het standbeeld in de voorhof van Katrien,
van mest en klei gewrochten, zo ook Brutus.
Maar vrienden! Geen tweedracht mag nu onze harten breken, 
nu is de tijd om Caesars wil te kennen!
Naar Bachten de Kupe wordt versleept: een renbaan,
het colosseum en een Griekse lier. In ruil
levert de nieuwe metropool ons Belgisch bier. 
Zo heeft de man besloten die hier ligt
en ik zijn vriend, zijn bode, smeek u: Geef,
geef als Romein, en doe uw plicht:
werp in zijn helm een zilverling
voor het kind en voor Katrien.
Zo nemen wij afscheid zoals het hoort
van onze doorzeefde leider:
met in ons hart de zekerheid 
van een gehouden woord!


(Gejuich, Brutus gooit wenend drie goudstukken in de helm, er volgt een feestelijke barbecue. Het Colosseum wordt afgebroken en weer opgericht in Bachten de Kupe. Honderd jaar later zal Nero het terug laten brengen omdat hij opziet tegen de verplaatsing)
 


TIP: Enkele meer ernstige gedichten (alsof iemand die zou lezen!) staan op gedichten.nl