Wedstrijden‎ > ‎

2012 - 2013

Clubkampioenschap - 22 juni 2013

Het clubkampioenschap 2013 was een groot succes.  Met maar liefst 74 deelnemers van onze eigen club, van klein tot groot en van wit tot zwart, was een goed gevulde voormiddag een zekerheid.  En met van het begin tot het einde mooi en met momenten grappig judo was dat helemaal niet vervelend. Al onze judoka's hebben bewezen dit jaar heel wat judo geleerd te hebben en de trainers hebben heel wat potentiële toekomstige wedstrijdjudoka's aan het werk gezien.  We kunnen niet wachten totdat ook zij oud genoeg zijn om mee te mogen op wedstrijd.   Eén judoka krijgt een speciale vermelding voor het uitvoeren van de favoriete techniek van de hoofdtrainer, zijnde Tinne Briers.  Een hoogstwaarschijnlijk onbewust uitgevoerde makikomi, want ik denk niet dat deze naam haar iets zegt, leverde haar een mooie ippon op.  


Iedereen werd ingedeeld in een poule van 4 (of 3), zodat iedereen 3 (of 2) kansen kreeg om zich te bewijzen.  Al onze deelnemers zijn winnaars en dus krijgen ze ook allemaal een medaille.  En onze jongeren krijgen zelfs allemaal een gouden medaille, want deelnemen blijft belangrijker dan winnen.  En de lachende gezichten op de foto's bewijzen dat ze het allemaal leuk vonden.

 Poule 1
  1. Elias Dresselaers
  2. Aiko Spoel
  3. Florian Deboeck
  4. Lentl Allemeersch
 
 Poule 2
  1. Douwe Van Dyck
  2. Staf De Haes
  3. Kamiel Druine
  4. Cas Wille
 
 Poule 3
  1. Robin Cabooter
  2. Wout Debacker
  3. Florine Druine
  4. Rutger Bilterest
 
 Poule 4
  1. Niels Claes
  2. Yelena Opdebeeck
  3. Han Schouteden
  4. Rik Denies
 
 Poule 5
  1. Xander Anrijs
  2. Lars De Bent
  3. Joshua Hernandez Camelo
  4. Jelle Jacobs
 
 Poule 6
  1. Rembrand Soetewey
  2. Stan Ceyssens
  3. Andreas Everaerts
  4. Finn Inghelbrecht
 
 Poule 7
  1. Sid Wille
  2. Arne Wouters
  3. Jaan Van Dyck
  4. Tiemen De Wilde (op de foto: zus Aukelien)
 
 
 
 Poule 8
  1. Tobias Cabooter
  2. Matisse Raecke
  3. Bastiaan Neyens
  4. Marc Steyaert
 
 Poule 9
  1. Axl Hanssens
  2. Leander De Zaeyer
  3. Jelle Roelandts
  4. Aukelien De Wilde
 
 Poule 10
  1. Lotte Vandevoort
  2. Dries Asperges
  3. Ruben Van Reusel
  4. Sarait Hernandez Mineur
 
 Poule 11
  1. Kiana Gysegom
  2. Bjorn Vlaeminck
  3. Thomas Steyaert
  4. Beere Rits
 
 Poule 12
  1. Simon Dereymaeker
  2. Jules Ceyssens
  3. Jakub Zerihun Desta
  4. Arend Valvekens
 
 Poule 13
  1. Midas De Bent
  2. Tinne Briers
  3. Mathijs Neyens (op de foto: broer Bastiaan)
  4. Bruno Vandenborre
 
 Poule 14
  1. Vince Theys
  2. Louis Sillekens
  3. Kobe peeters
  4. Kjell Gysegom
 
 Poule 15
  1. Lucas Nys
  2. Klaas Neyens
  3. Chiel Habils
  4. Florian Grignard
 
 Poule 16
  1. Wannes Valvekens
  2. Laura Goossens
  3. Amber Grignard
 
 Poule 17
  1. Dries Desagher
  2. Bjorn Delville
  3. Victor Nuttens
  4. Bavo Vanacker
 
 Poule 18
  1. Brent Claessens
  2. Isabel Goossens
  3. Jessika Rombouts
 
 Poule 19
  1. Ingmar Van Eylen
  2. Maarten Roels
  3. Wim Lamens
  4. Johan Opdebeeck
 


Proficiat aan alle deelnemers!


 

Jullie hebben het allemaal fantastisch gedaan!

En na de medaille-uitreiking volgde nog de prijsuitreiking van de kampioenenviering voor de judoka's die het hele seizoen door het meest regelmatig gepresteerd hebben op het vlak van aanwezigheden op training, wedstrijddeelname en -resultaten.  In een aantal categorieën was dit tot op het einde heel spannend en scheelde het maar 1 of 2 punten.  De top 3 in de 4 leeftijdscategorieën kregen een mooie judoprijs.

 Categorie U9
  1. Axl Hanssens
  2. Yelena Opdebeeck
  3. Jelle Roelandts
 
 Categorie U11/U13
  1. Ruben Van Reusel
  2. Kiana Gijsegom
  3. Midas De Bent
 
 Categorie U15/U18/U21
  1. Chiel Habils
  2. Victor Nuttens
  3. Laura Goossens
 
 Categorie +21
  1. Ingmar Van Eylen
  2. Maarten Roels
  3. Hugo Goossens
 

Vervolgens kregen ook de pechvogel van het jaar (Thomas Goossens) en de assistenten, zonder wie de lessen niet zouden geweest zijn wat ze nu waren, ook nog een cadeautje.  

En daarna of voor sommigen tussendoor was het tijd voor een hapje en drankje in de cafetaria en konden onze jongsten eindelijjk naar het grote schoolfeest, waar ze nog net op tijd zouden aankomen.

Bedankt voor jullie aanwezigheid en inzet!

Tot in september!  

PS Er wordt nog hard gewerkt aan een filmpje en een fotoreportage.  Daarvoor zullen jullie wel een beetje geduld moeten hebben.  De originele foto's van de poules en de groepsfoto kunnen opgevraagd worden bij de webmaster.

1/05/2013 - Interprovinciaal Ploegenkampioenschap

Vandaag mochten Victor en Bavo voor het eerst proeven van een ploegenkampioenschap. Ze waren immers geselecteerd voor de ploeg van Vlaams-Brabant voor het interprovinciaal tornooi! Dat op zich is al iets waard. Maar ook de andere provincies hadden natuurlijk niet Janneke en Mieke gestuurd. En dat zouden onze jongens ondervinden.


Bavo is de grootste pechvogel van de dag. Als enige -55 mag hij wel tweemaal vechten. Maar hij komt als enige groene gordel uit de ploeg tweemaal uit tegen een zwarte gordel, die duidelijk al heel veel meer ervaring had dan onze Bavo. Bavo krijgt ze niet vast en loopt nagenoeg direct op een seoi nage in zijn eerste kamp en een tomoe nage in zijn tweede kamp. Bavo heeft één voordeel: hij heeft zich niet moe gemaakt. En hij kan nu tenminste zeggen dat hij tegen de Vlaams kampioen gevochten heeft.

Victor dan. Die mag ook twee keer vechten omdat Arno (Vandevoort) eigenlijk gekwetst is. Zijn eerste kamp gaat eigenlijk nog gelijk op, maar dan maakt Victor een foutje, wordt gegooid met seoi nage (waza-ari) en komt in houdgreep terecht. In zijn tweede kamp wordt Victor vrij snel onderuit geveegd (waza-ari) en werkt de ander verder naar een houdgreep waar Victor weer niet uit geraakt. En Victor, die kan nu rondvertellen dat hij tegen de derde van het Belgisch kampioenschap gevochten heeft.


En de ploeg deed het ook niet veel beter: 2x verloren in een poule van 3. Over en out. Het is natuurlijk ook moeilijk als je al moet beginnen met een 3-0 achterstand wegens gebrek aan de lichtste categorieën. Maar we hebben wel enkele mooie ippons gezien van onze Vlaams-Brabanders.

Onze jongens hebben dus zeker niet tegen Janneke en Mieke gevochten. Ze weten nu dat ze nog wat tekort komen voor het hoogste niveau (voor zover ze dat nog niet wisten) en dat ze nog hard zullen moeten trainen om mooie resultaten neer te zetten. Maar het belangrijkste van vandaag: ze hebben hun inzet getoond en ze hebben zich geamuseerd. Ze weten nu ook dat zo’n ploegentornooi veel leuker is dan een gewone wedstrijd en kijken alvast uit naar de volgende editie en naar de interclub, waar ze vanaf dit jaar ook mogen meedoen.

21/04/2013 - PuMi-tornooi U11 en U13 - Lummen 

Deze keer komen we eens op een zondagnamiddag in actie met onze pupillen.  De miniemen hebben spijtig genoeg verstek gegeven.  Een aantal onder hen komt rechtstreeks van het scoutsweekend en heeft niet echt veel geslapen.  We zullen zien wat dat geeft.  De dapperen van vandaag: Jakub, Jules, Kiana, Lotte, Midas en Ruben.
  • Jakub krijgt weer vier kampen voorgeschoteld.  De eerste twee keer is hij precies nog niet op dreef en verliest hij.  Een paar goede tips van de coach later wint hij zijn twee volgende kampen zeer vlot met ippon.  Mooi zo.
  • Jules is één van de scoutsboys.  Hij krijgt ook vier kampen te verwerken.  Hij is precies toch niet even fris en monter als vorige keer en heeft wat meer moeite met zijn tegenstanders.  De eerste en derde kamp worden verloren.  De tweede wordt helemaal op het einde binnen gehaald.  En bij de vierde kamp is hij helemaal wakker en gooit hij zijn tegenstander direct in ippon.  
  • Kiana zit in een poule van drie.  Haar eerste tegenstandster is blijkbaar wat sterker.  Ze verweert zich heel dapper, maar komt toch achter en in de laatste seconden doet ze nog een laatste poging, en de ander komt een mooie uchi mata in, waarbij Kiana zich bezeert.  De tweede kamp komt vrij snel en de duim doet nog altijd pijn, waardoor ze niet voluit kan gaan en in houdgreep terecht komt.
  • Lotte komt ook van het scoutsweekend en ziet er ook echt moe uit.  Ze zit in een poule van drie.  Lotte komt niet echt tot aanvallen in haar eerste twee wedstrijden.  In de eerste wordt ze er uiteindelijk zuiver over geworpen.  De tweede wordt (terecht) verloren op beslissing.  Bij de derde wedstrijd ging het al beter en was Lotte actief, veel actiever dan haar tegenstandster die op beslissing van de scheidsrechter wint (begrijpe wie begrijpe kan).  Waarschijnlijk was de scheidsrechter helemaal in de war door het scorebord dat in de laatste seconden was uitgevallen.  En dan volgen natuurlijk de niet-begrijpende tranen...
  • Midas is ook een scoutsboy.  Hij was blijkbaar wel wakker.  Zijn eerste wedstrijd wordt gewonnen met een houdgreep.  En als hij nu nog niet naar het scorebord (dat achter hem staat) zou kijken als hij die houdgreep moet vasthouden, zou dat minder stresserend zijn voor de coach en de supporters.  Kamp 2 wordt binnengehaald met waza-ari, hoewel gerust ippon had mogen krijgen.  En kamp 3 zorgt ook hier voor niet-begrijpende tranen. Midas valt veel aan, maar scoort niet.  De ander valt minder aan en scoort ook niet.  Maar de scheidsrechter kiest voor de ander... En Midas had zo gehoopt om eens 3 op 3 te halen.  Het blijft dus bij 2 op 3, wat op zich al een heel mooie prestatie is!  Er zullen er niet veel zijn die hem dat nadoen.
  • De laatste in de rij was Ruben.  Die was nog eerst vergeten of ze waren zijn poule kwijt of ... (wie zal het zeggen).  Het was dus even navragen en wachten vooraleer we wisten in welke poule hij zat.  Ruben verdedigt zich ook dapper en valt veel aan, maar zet niet altijd door.  In zijn eerste kamp kan zijn tegenstander helemaal op het einde ippon scoren.  De tweede kamp wordt uitgevochten, maar wordt verloren met waza-ari.  En de derde kamp was gedaan voor hij goed en wel begonnen was...
Vandaag was dus wat minder rooskleurig.  In resultaten dan, want de spirit zat bij iedereen goed en iedereen heeft zich dapper verweerd en zijn vel duur verkocht.  Het zijn en blijven wedstrijdjes om te leren.  En één van de leerpunten van vandaag is dat de combinatie van een scoutsweekend en een judowedstrijd misschien toch niet zo'n goed idee is.  Niet iedereen verteert het even goed... Ofwel ligt het aan de andere provincie, ofwel aan het andere moment (zondagnamiddag, terwijl onze judoka's gewoon zijn op zaterdagvoormiddag in actie te komen), of... of... of...

De mooie scores van de wedstrijden die we hebben kunnen filmen, staan in een filmpje.  Met onze excuses voor Jakub en Jules, wiens ippons er niet (allemaal) op staan.  Het was immers weeral (het wordt een gewoonte) crossen van de ene naar de andere mat en meestal stonden er twee van onze judoka's gelijktijdig op de mat.  We hebben dus lang niet alles kunnen filmen.

En dan is het nu uitkijken naar het clubkampioenschap op 22 juni!

De coaches, Luc en Karola

16/03/2013 - 3e ontmoeting Vlaams-Brabant voor U11 en U13 - Lennik

Net zoals vorige keer komen er 9 pupillen in actie: Arend, Jakub, Jules, Kiana, Lotte, Midas, Ruben, Thomas en Tobias.  Jakub is hierbij onze enige nieuweling.  En bij de miniemen verdedigt Kjell de kleuren van onze club.  We zijn weeral zeer benieuwd om te zien of ze de goede lijn van de vorige keer kunnen doortrekken.

Onze pupillen hebben zich alleszins dapper verweerd:
  • Arend staat voor zijn 2e deelname.  Hij start zijn 1e kamp goed, valt veel aan, gaat verder op grond, maar hij komt niet tot scoren.  De andere ook niet, dus als het op beslissing zou aankomen, zou Arend waarschijnlijk wel gewonnen zijn.  Maar dan komt zijn tegenstander een voor de U11 verboden techniek in (hoewel niet alle scheidsrechters dit schijnen te weten...) en krijgt die ippon.  In zijn tweede kamp laat Arend zich verrassen waardoor die snel gedaan is.  En zijn derde kamp gaat niet door wegens forfait van de tegenstander.
  • Jakub krijgt meteen een hele boterham voorgeschoteld: 4 kampen.  Hij is niet van plan zich te laten doen, probeert vanalles, maar gaat nog niet genoeg door, waardoor hij zijn twee eerste kampen verliest.  Zijn derde kamp wint hij op beslissing en zijn vierde kamp kan hij mooi afwerken met een goede houdgreep.  Zeker niet slecht voor een eerste deelname.
  • Jules staat vandaag als een andere judoka op de mat.  "Hajime" en hij vliegt zijn tegenstander rond de nek en werpt hem op de grond en telkens volgt hij goed met houdgreep om het af te werken.  De tweede keer had hij volgens ons wel direct ippon mogen krijgen en de derde keer heeft hij direct ippon gekregen en was de houdgreep niet meer nodig.
  • Kiana mag twee keer de mat op.  De eerste kamp wint ze vlot met ippon door houdgreep.  En in de tweede kamp belandt ze zelf in houdgreep en kan ze spijtig genoeg niet buitenkruipen doordat haar tegenstander goed meedraait.
  • Lotte zit ook in een poule van drie.  De eerste wint ze in de allerlaatste seconde met een mooie osoto-gari.  In de tweede probeert ze ook eens een andere techniek (op aanraden van de coach) waarmee ze haar tegenstander op de mat en in houdgreep krijgt.  En dat laat ze natuurlijk niet meer los.
  • Midas is aan een mooie serie bezig.  Ook vandaag wint hij twee van de drie kampen.  In zijn eerste kamp scoort ook hij in de allerlaatste seconde met een mooie osoto-gari als overname.  Zijn tweede kamp beslecht hij met twee yuko's. En kamp nummer drie is een vreemde: Midas was eerst te vroeg de mat opgegaan, waarbij hij zijn tegenstander in de eerste seconden met ippon op de mat gooide.  Toen hij zijn naam ging zeggen, bleek dat hij helemaal niet had moeten vechten en telde dit dus niet mee.  Toen het uiteindelijk wel terug aan hem was, bleek zijn tegenstander toch die vorige te zijn en die was nu gewaarschuwd.  Midas verliest uiteindelijk deze kamp.
  • Ruben doet hard zijn best, valt goed aan en probeert.  Zijn eerste kamp wint hij zo op beslissing.  Zijn tweede kamp verliest hij.  En zijn derde kamp had hij volgens ons op beslissing moeten winnen, maar de scheidsrechter dacht er blijjkbaar anders over.
  • Thomas begint goed: "Hajime" en hij vliegt hem rond de nek en scoort ippon.  In zijn tweede kamp belandt hij in een houdgreep en in zijn derde kamp vliegt hij er zelf snel over.
  • Tobias is ook duidelijk uit het goede hout gesneden.  Tegen mannetjes van een (halve) kop kleiner wint hij de eerste met houdgreep.  In de tweede wil hij eerst te voorzichtig zijn (om zijn tegenstander geen pijn te doen?), laat hij zich daarna verrassen (en krijgt gelukkig maar waza-ari tegen) en scoort daarna ippon met uchi-mata (kent hij die techniek eigenlijk wel?).
Bij de miniemen deze keer maar één deelnemer:
  • Kjell heeft blijkbaar wat schrik van zijn tegenstanders, waardoor hij blokkeert als hij op de mat staat.  Zijn twee eerste kampen tegen duidelijk goede judoka's verliest hij snel.  Zijn derde kamp moet echter haalbaar zijn, maar hij valt niet echt aan en gaat niet door.  Uiteindelijk wordt hij plat op de rug gegooid en mag hij ook nog even naar het Rode Kruis...
Alles bij elkaar genomen zijn de trainers tevreden over de prestaties van onze pupillen.  We zijn ook zeer blij om te kunnen vaststellen dat het een echte vriendengroep aan het worden is, die zich amuseert op en naast de mat en voor elkaar supportert.

Al dit moois (of toch dat wat we hebben kunnen filmen, want het was weeral crossen van de ene naar de andere mat), hebben we in een filmpje gegoten.

De coaches, Brent, Maarten en Karola

10/03/2013 - Trofee van de fruitstreek - Sint-Truiden

Het beloofde al meteen een zware dag te worden in Sint-Truiden. Judoka's van over heel Europa waren afgezakt naar België.

Chiel verloor zijn eerste kamp waardoor hij doorverwezen werd naar de herkansingen. In zijn herkansing kwam hij nog yuko voor maar ging hij uiteindelijk onderuit met een koshi-guruma. 

Ook Victor verliest zijn eerste kamp. Hij mag toch nog vechten voor een derde plaats. Zijn tegenstander blijkt echter sterker en het is over and out voor Victor.

Bavo doet iets gelijkaardigs. Ook hij verliest zijn eerste kamp maar mag toch voor brons vechten. Even ziet het er naar uit dat hij de medaile binnenhaalt maar uiteindelijk trekt hij toch aan het kortste eind.

Lieve zat in een zeer zware categorie met enkel zwarte gordel terwijl ze zelf slechts groen is. Bijgevolg kon ook zij geen enkele kamp winnen. Ze liet zich wel niet vloeren en moest steeds met een houdgreep gepakt worden.

Onze judoka's hebben mooi judo laten zien, jammergenoeg zonder resultaat. Ze hebben allesinds wel veel bijgeleerd en laten de moed absoluut niet zakken.

23/02/2013 - 2e ontmoeting Vlaams-Brabant voor U11 en U13 - Geetbets

Voor de 2e jeugdontmoeting kwamen nog meer van onze judoka's in actie.  Ze hebben de smaak te pakken gekregen!  Bij de pupillen (u11) hebben we Arend, Jules, Kiana, Lotte, Midas, Ruben, Tinne, Thomas en Tobias.  Bij de miniemen (u13) wagen Kjell, Simon en Viktor hun kans. Zowel Arend, Jules, Tobias als Kjell staan voor hun allereerste deelname.  We zijn razend benieuwd.

Door het grote aantal deelnemers van onze club, waar we heel blij mee zijn, was het soms lopen van de een naar de ander (ook al waren we met drie coaches) en hebben we ook niet alles fris in ons hoofd zitten.  We geven hier dus een korte samenvatting van de feiten in plaats van een uitgebreid verslag.  Het filmpje zal nog veel verduidelijken, ook al hebben we ook niet alles kunnen filmen.  Een beeld zegt zoveel meer dan 1000 woorden! 

Onze pupillen
  • Arend vocht goed voor zijn eerste deelname.  Hij kwam veel in, probeerde allerlei dingen zowel rechtstaand als op grond, maar kwam spijtig genoeg niet tot scoren.  Hij verloor zijn drie kampen.  
  • Jules had in zijn eerste kamp duidelijk nog wat schrik en verloor deze.  Maar na wat peptalk en goede aanwijzingen, die vooral gaan over "zelf aanvallen" en "doorgaan" heeft hij dat in zijn twee volgende kampen ruimschoots goed gemaakt: 2x winst met ippon!  
  • Kiana had slechts 2 kampen.  Haar eerste verloor ze, hetgeen ze helemaal rechtzette in de tweede kamp.  Die zou haar niet meer ontsnappen: ippon!
  • Lotte won haar twee eerste kampen vlot met ippon na een osoto-gari.  Haar derde kamp was spannend tot het einde: geen score en de scheidsrechter gaf de overwinning aan de tegenstander.
  • Midas won zijn eerste kamp met yuko.  In zijn tweede kamp werd hij mooi overgenomen door de tegenstander.  En ook hij wou dit rechtzetten in zijn laatste kamp.  Met succes, want die werd gewonnen met ippon!
  • Ruben is in zijn twee eerste kampen nog te voorzichtig en verliest deze.  In zijn derde kamp zet hij beter door: winst met ippon!
  • Tinne zit weer in een poule van 2 en dus is er weer het systeem "best of three".  Tinne verliest beide kampen ondanks pogingen tot aanvallen.  Over en out dus, of dat dachten we toch.  Want plots wordt Tinne weer omgeroepen, tot ieders verbazing.  Blijkbaar hadden ze een nieuwe poule gemaakt met de poule van Tinne en een zwaarder meisje dat alleen in haar poule zat.  Tinne mocht dus nog 2x kampen.  De kamp tegen hetzelfde meisje uit haar poule werd weer verloren, maar na nog wat peptalk en goede raadgevingen ("veel bewegen") heeft ze wel met ippon gewonnen tegen het zwaardere meisje.
  • Thomas was blijkbaar ook niet van plan om te verliezen.  Hij viel veel aan en zette zich goed schrap bij aanvallen van zijn tegenstander.  Zijn twee eerste kampen werden gewonnen met ippon en de laatste verloor hij.
  • Tobias was ook hier voor zijn eerste wedstrijd, maar dat liet hij niet aan zijn hart komen.  Hij won zijn drie wedstrijden overtuigend met ippon!  
Onze miniemen
  • Kjell stond ook voor zijn eerste wedstrijdervaring.  Bij de miniemen is het al wat moeilijker en gaat alles wat sneller en harder en dat zou hij ook ondervinden.  Zijn eerste kamp wordt hij al snel mooi geworpen met een seoi nage op de knieën (hoewel dat eigenlijk verboden is).  Na zijn tweede kamp mag hij naar het Rode Kruis voor wat ijs op zijn schouder na daarop gevallen te zijn.  In zijn derde kamp verloopt het al beter.  Hij kan die ook uitvechten, maar verliest met houdgreep.  
  • Simon vecht als een leeuw en laat mooie dingen zien, maar komt niet tot scoren.  Hij verliest dan ook zijn 3 kampen, waarvan de 2e op beslissing.    
  • Viktor is alleen in zijn poule en kan dus niet vechten.  Zijn deelname blijft beperkt tot supporteren voor de anderen.
Kortom, we hebben met onze club weer een mooie prestatie neergezet.  Onze miniemen hebben het daarbij wat moeilijker, maar gezien hun tegenstanders hier al drie jaar ervaring in wedstrijden kunnen hebben, is dat niet abnormaal.  We kijken al uit naar de volgende wedstrijd, waarbij de ervaringen van vandaag waarschijnlijk al hun vruchten gaan afleveren.

We hebben ook een filmpje gemaakt van deze goede prestaties.  We zijn er wel niet in geslaagd om alles te filmen, waardoor sommige mooie acties niet in het filmpje voorkomen.

Proficiat aan al onze deelnemers!  Deelnemen blijft belangrijker dan winnen.

De coaches Isabel, Maarten en Karola

19/01/2013 - Provinciaal Kampioenschap voor de jeugd - Merchtem

We vertrokken richting Merchtem met drie van de vier ingeschreven judoka’s. Wannes had helaas de avond voordien ziekjes afgebeld. Wel van de partij waren Victor en Bavo in de U18 en Elias in de U21.

In de voormiddag was het aan onze twee U18’ers.  Bavo begon aan zijn wedstrijden in de -55 kg met vol goede moed. Maar hij kwam uit tegen een sterke tegenstander, die uiteindelijk het goud binnen heeft gehaald. De wedstrijd kwam goed op gang, Bavo viel aan met een beenveeg maar werd helaas gecounterd met tani otoshi. Hij werd meteen doorverwezen naar de herkansingen. Hier moest hij vechten tegen een thuisvechter van Merchtem. Al snel kwam hij terecht in een houdgreep waar hij niet meer uitgraakte. Hopelijk heeft hij volgende keer meer geluk.

Victor was onze tweede judoka op de mat, zijn wedstrijd verliep zeer goed met zijn gekende beentechnieken. Hij counterde zijn tegenstander fantastisch met eerst een yuko en daarna een waza-ari (volgens ons was dit zeker een ippon) als resultaat. Spijtig genoeg kwam hij nog wat ervaring tekort om de wedstrijd te kunnen uitvechten. De tegenstander kon Victor uiteindelijk met een zuivere koshi guruma in ippon werpen. Dit had eigenlijk een gewonnen wedstrijd moeten zijn, moest de scheidsrechter Victor zijn worp beter gezien hebben. Ook hij werd dus verwezen naar de herkansingen. Beide judoka’s kwamen vooral beentechnieken in, waardoor het vrij gelijk opging. Tot Victor plotseling tegen een ijzersterke uchi mata opliep. Hierbij was ook zijn wedstrijd afgelopen… Hier had zeker iets meer in kunnen zitten.

In de namiddag was het dan de beurt aan Elias, hij vocht vandaag zijn eerste wedstrijd. Hij kwam vooral om ervaring op te doen. Hij zat in een poule van 5, waardoor hij sowieso 4 keer mocht vechten. Aangezien de examens van vele studenten waren er zeer weinig judoka’s in de U21. Zijn eerste wedstrijd was tegen een andere blauwe gordel en de meest haalbare kaart van vandaag. Elias vocht goed en kreeg zijn tegenstander in houdgreep, maar lette niet op zijn benen. Hij liet telkens zijn tegenstander zijn been pakken waardoor de houdgreep werd verbroken. Daarna verloor hij met een koshi guruma zijn eerste wedstrijd. Zijn tweede wedstrijd werd ook zijn kortste wedstrijd met 13 seconden. Vooraleer hij zijn partner vast had vloog hij al met ippon seoi nage de lucht in. Deze zwarte gordel werd uiteindelijk ook de winnaar in zijn poule. In zijn derde wedstrijd had hij geluk dat zijn tegenstander net zeer lang had moeten vechten en hierdoor nog vermoeid was. Desondanks zou het geen gemakkelijk gevecht zijn. De tegenstander kwam telkens osoto gari in, met eerst yuko en dan waza-ari als resultaat. Daarna kwam hij in kuzure kesa gatame terecht waar hij niet meer uit geraakte. In zijn laatste wedstrijd kon hij het tij niet keren en verloor ook met een houdgreep. Hopelijk heeft hij toch wat ervaring kunnen meepikken voor een volgende wedstrijd.

Het Provinciaal Kampioenschap is altijd een moeilijke wedstrijd, hopelijk laten ze zich hierdoor niet ontmoedigen en zien we ze nog vaak terug op de wedstrijdmat. Ondanks de mindere resultaten zijn de coaches toch tevreden en heeft iedereen echt zijn best gedaan!

De coaches, Maarten & Isabel

12/01/2013 - 1e ontmoeting Vlaams-Brabant voor U11 en U13 - Zemst

Vandaag stonden maar liefst 6 pupillen en 1 miniem aan de start van de 1e Vlaams-Brabantse ontmoeting van 2013.  Het beloofde alweer heel spannend te worden: Tinne, Thomas, Ruben, Lotte en Viktor stonden voor hun allereerste wedstrijd en Midas wou bewijzen dat zijn succes van vorige keer geen toeval was en Kiana had iets goed te maken.

In de voormiddag waren de U11 aan de beurt.  Lotte mocht beginnen in een poule van 3.  Ze was niet van plan zich te laten doen: aanvallen, aanvallen, aanvallen totdat de andere op de grond lag: ippon!  In haar tweede kamp wou haar tegenstandster het haar toch moeilijk maken, maar dat was niet naar de zin van Lotte die overnam: ippon!  Hiermee eindigt Lotte 1e in haar poule.

Kiana was de volgende (poule van 4).  In haar eerste kamp werkt ze heel goed.  Ze valt aan, probeert, ontwijkt en valt weer aan, maar zonder scoren.   Maar niet getreurd, de ander komt ook niet tot scoren.  En op het einde beslist de scheidsrechter terecht dat Kiana de overwinning krijgt.  In de tweede kamp valt Kiana weer aan, maar net niet goed genoeg en de ander kan haar in houdgreep nemen, waar zij niet meer uit komt.  Dat was niet naar de zin van Kiana.  En de derde mocht dat ondervinden.  Met een mooie worp maakt Kiana er snel een einde aan.  Ippon!  En uiteindelijk komt zij hiermee op een mooie 2e plaats.

Tinne was dan de volgende.  In een poule van 3 telt het systeem “best of three”: 2x winnen is winnen.  Tinne was ook niet van plan om zich te laten doen.  Twee snelle ippons beslisten dat Tinne ook 1e wordt in haar poule.

Ondertussen mochten ook de jongens er aan beginnen.  Thomas eerst (in een poule van 4).  Hij laat ook zien wat hij waard is.  In zijn eerste kamp komt hij net niet tot scoren en geraakt in een houdgreep waar hij niet meer uit geraakt.  In zijn tweede kamp scoort hij eerst waza-ari, maar belandt dan weer in houdgreep.  In zijn derde kamp werkt hij weer heel goed, scoort weer waza-ari en neemt nu zelf een ijzerstrerke houdgreep.  Ippon!  Thomas wordt daarmee 3e in zijn poule.

Dan kwam Ruben aan de beurt (in een poule van 4).  Hij doet ook hard zijn best en wil niet onderdoen.  In zijn eerste kamp wordt hij echter met een mooie worp op de rug geworpen.  In de tweede kamp blijft de stand lang gelijk, met toch een voordeel voor Ruben die veel meer aanvalt.  En vlak voor het einde kan hij dan zijn tegenstander op de rug gooien.  Ippon!  In zijn derde kamp wordt hij op de rug gelegd met een mooie haakbeweging van zijn tegenstander.  Ruben wordt ook 3e in zijn poule.

En dan kwam nog Midas (in een poule van 4).  Eerst wat aftasten, dan aanvallen en ippon scoren.  De tweede kamp werd afgewerkt met een mooie overname die waza-ari opleverde gevolgd door een houdgreep.  Ippon!  In de derde kamp was zijn tegenstander blijkbaar sterker, want die kon eerst waza-ari scoren en dan Midas in houdgreep nemen.  En zo eindigt Midas op een mooie 2e plaats.

In de namiddag was Viktor onze enige deelnemer bij de U13.  Het was voor hem ook de eerste keer en hij was blijkbaar wat onder de indruk en zeer zenuwachtig.  In een poule van 2 was het ook bij hem “best of 3”.  Hij was echter veel te braaf en maakte het zijn tegenstander veel te gemakkelijk, waardoor hij verloor en 2e werd.  Hij gaat volgende keer ook zijn stoute schoenen aantrekken.

Conclusie van de dag: al onze deelnemers hebben zich dapper verweerd en getoond wat ze waard zijn.  Onze pupillen hebben allemaal minstens 1x gewonnen en de trainers kunnen niet anders dan fier zijn.  Iedereen kon dan ook tevreden naar huis.  Proficiat allemaal!!!

Kijk ook naar het filmpje.

De coaches Isabel, Maarten en Karola

23/12/2012 - kersttornooi te Lummen voor U11 en U13

Vandaag heeft Judoclub Edo een primeur.  De eerste pupillen (U11) die deelnemen aan een tornooi.  Dat belooft dus alleszins spannend te worden.  De dapperen van vandaag: bij de U13 enkel Chiel Habils en bij de U11 Kiana Gijsegom, Simon Dereymaeker en Midas De Bent.  Op voorhand wordt hen ingeprent dat we hier naartoe gaan om te leren en dat het resultaat niet belangrijk is.

Hier komt het verhaal  over Chiel.

In de namiddag mag Kiana er aan beginnen, maar zij is blijkbaar onder de indruk van het hele gebeuren.  Ze krijgt direct ippon tegen in haar eerste wedstrijd.  De 2e kamp duurt spijtig genoeg niet veel langer en weer ippon tegen.  Beetje peptalk en goede raad van de coaches en in de 3e kamp weert ze zich al veel beter.  Ze kan echter zelf niet scoren en verliest toch weer met ippon.  Kiana wil dan toch nog haar best doen in de 4e kamp.  Maar daar staat blijkbaar een judoka die dit al vaker gedaan heeft en weer volgt een snelle ippon tegen.  Heel spijtig, maar ze zal hier zeker uit leren.  En dat was toch het doel van vandaag.

Simon krijgt drie kampen.  In zijn 1e kamp krijgt hij direct een lastige tegenstander die persé linkse kumikata wil nemen om te beginnen.  Die weet dus al duidelijk wat hij wil.  Simon laat zich echter niet doen en doet meteen een prachtige overname, waarvoor hij waza-ari krijgt, maar ippon had moeten krijgen.  Bij een volgende overname krijgt hij yuko.  Ook op grond doet Simon zijn best, maar kan geen houdgreep nemen.  Zijn tegenstander lukt hier wel in, hoewel de houdgreep hier volgens ons toch veel te snel is gegeven, want Simon lag nog lang niet op zijn rug.  Ippon tegen.  In zijn 2e kamp is Simon minder fortuinlijk en krijgt snel ippon tegen.  De 3e kamp van Simon is weer heel spannend, waarbij beide judoka’s proberen aan te vallen en over te nemen.  Op een of andere manier komen ze op grond, ligt Simon op zijn zij (nog eerder buik) en krijgt houdgreep tegen (onverdiend dus).  En hij komt er ook niet meer uit.  Ippon tegen.  Simon heeft dus heel goed zijn best gedaan, en hij heeft ook heel goede en mooie dingen laten zien.  Dat belooft voor de toekomst.   

Midas krijgt 4 kampen en heeft er duidelijk zin in.  Beide judoka’s proberen en proberen, maar zonder scoren.  Maar dan doet Midas een mooie overname en krijgt waza-ari en kan hij houdgreep nemen.  Ippon!  Eerste winst voor onze pupillen is binnen!  In zijn 2e kamp vecht hij weer als een leeuw.  Hij doet zijn best, maar krijgt yuko en waza-ari tegen en kan uit een houdgreep komen.  Hij komt echter zelf niet tot scoren.  Hij vecht wel de tijd uit, waarna de ander dan wel gewonnen heeft.  In zijn 3e wedstrijd doet Midas weer heel hard zijn best, maar loopt hij op een heel mooi uitgevoerde sasae-tsurikomi-ashi van zijn tegenstander.  Ippon tegen.  Niets aan te doen.  In zijn 4e kamp bewijst Midas dat hij sterk is, want hij trekt zijn tegenstander gewoon op de grond (waza-ari) en neemt hem in houdgreep.  Ippon!  Midas doet dus meer dan verwacht en wint 2x!  Dikke proficiat! 

Het was dus een mooie en leerrijke dag met een heel aantal supporters.  Onze pupillen hebben laten zien dat ze heel wat in hun mars hebben en dat de tegenstanders later met hen rekening moeten houden.  Eerst nog een beetje leergeld betalen.

Proficiat aan alle deelnemers!  Want deelnemen blijft belangrijker dan winnen.

Coaches Luc en Karola

22/12/2012 - kersttornooi te Lummen voor U15

Vandaag is Bavo Vanacker onze enige deelnemer.  Met 49,6 zit hij netjes in de -50, waar de anderen blijkbaar toch een (halve) kop kleiner zijn.  In een poule van 5 krijgt hij 4 kansen om zich te bewijzen en een medaille te veroveren. 

In zijn eerste wedstrijd probeert Bavo wel wat te doen, maar de tegenstander is sneller en vinniger.  Bavo krijgt hem niet vast en wordt zelf geworpen met een seoi-nage.  Waza-ari.  Hij maakt dus nog een kans, maar kan er niets meer tegen doen.  Zijn tegenstander krijgt wel nog een strafpunt voor naar beneden trekken, maar maakt daarna ook een mooie osoto-gari.  Ippon.

Zijn tweede wedstrijd is snel voorbij: met seoi-nage krijgt hij yuko tegen en meteen daarna ippon.  Blijkbaar is onze Bavo niet goed wakker en zeer vatbaar voor seoi-nage’s, wat begrijpelijk is aangezien zijn tegenstanders zoveel kleiner zijn.

Voor de 3e wedstrijd probeert de coach hem dan wakker te schudden (letterlijk) en geeft hem de goede raad om vlak voor de kamp zichzelf in zijn gezicht te slaan om geconcentreerd te zijn.  Bavo is ondertussen ook een beetje gefrustreerd en probeert veel aan te vallen, maar zonder succes.  De ander krijgt een strafpunt voor niet aanvallen en komt daarna 1x seoi nage in.  Yuko tegen.  Bavo begint dan boos te worden en slaat zichzelf nog eens in het gezicht.  Met succes!  Een beenveeg later ligt de ander op de grond en Bavo er bovenop in houdgreep.  Ippon voor Bavo!

Zijn 4e wedstrijd duurt ook weer niet lang: Bavo komt wat onbezonnen in, want hij wil toch zo graag winnen, maar de ander neemt over met osoto-gari.  Ippon.

Bavo was duidelijk niet bij de pinken vandaag en wijt dit aan slaaptekort door het feestje van zijn zus.  Kan gebeuren.  Volgende keer beter.  Want ik denk dat er meer in zat vandaag en dat beseft hij zelf ook.  Maar goed, hij heeft dus 1 op 4 keer gewonnen.  Net zoals 3 anderen uit zijn poule.  Normaal valt dus de zwaarste af, in dit geval Bavo.  Maar blijkbaar staat hij toch op het podium en krijgt hij een bronzen medaille.  Beetje vreemd, maar we nemen ze toch met plezier aan.

17, 24 en 25/11/2012 - Interclub

Zaterdag 17 november beloofde een spannende dag te worden: het is de eerste dag van de interclub 2012 voor de dames en de heren en een aantal van onze judoka’s zouden voor de eerste keer meedoen. Voor sommigen zou het zelfs hun allereerste wedstrijd worden. Onze club heeft voor de interclub een aantal judoka’s uitgeleend aan Judoclub Tervuren, aangezien we elk afzonderlijk geen volledige ploeg kunnen opstellen. Bij de heren hebben we Wannes, Kevin, Brent, Maarten en Ingmar. Bij de dames vertegenwoordigen Lieve, Laura, Isabel en Karola onze kleuren.

Heren

Dag 1

Op deze eerste dag van de interclub trokken we met 4 judoka’s van onze club en 5 judoka’s van Judoclub Tervuren naar Sint-Truiden. Ondanks het vroege uur stond iedereen fris en vol goesting klaar om ertegenaan te gaan.

Eenmaal aangekomen was het al meteen spannend. Brent was erin geslaagd zijn vergunning te vergeten. Coach Pieter heeft dit echter mooi opgelost en het was goed voor 1 keer. Op naar het volgende spannend moment: De weging. Ondanks alle moeite was Kevin gestrand op 61.2 kg. Net teveel dus. Het gevolg was dat Wannes, die voor het eerst deelnam, er alleen voorstond in de -60 en we plots 3 deelnemers in de -66 hadden. “Maar volgende week zit ik eronder.” Aldus Kevin. Na de weging bleek ook dat we geen -90 hadden.

Eerste wedstrijd van de dag: Zonhoven. Vol moed begon Wannes aan zijn eerste kamp maar de tegenstander bleek te sterk en hij belandde op zijn rug. Daarna was het aan Kevin die er met eens groeten vanaf kwam aangezien Zonhoven blijkbaar geen -66 had. Maarten is de volgende. Hij controleert zijn partner en doet dan wat van hem verwacht wordt: hij veegt zijn tegenstander onderuit met zijn lange benen. Op de rug en Ippon voor Maarten. Vervolgens komt Ingmar aan de beurt en ook die haalt zijn specialiteit boven. Met een stevige Seoi-Nage laat hij zijn uitdager kennis maken met de mat. Ippon! In de -90 hadden we bij gebrek aan judoka’s in die categorie niemand opgesteld. Dat puntje ging dus naar Zonhoven. Eindresultaat: Een 4-2 overwinning voor ons. Het toernooi kon niet beter beginnen.

Nu zou het moeilijker worden. De beesten van Merchtem zijn aan de beurt. Allemaal zwarte gordels. Bij gebrek aan een -60 moest Wannes gewoon gaan groeten en haalde hij zo al een puntje binnen. Dan was Brent aan de beurt. Hij deed wat hij kon maar kwam net te kort. Dan richten we onze hoop op Maarten. Hij was doorgeschoven naar de -81 Hij begint goed en scoort Waza-Ari. Uiteindelijk was de Merchtemenaar hem toch te snel af en wist die Waza-Ari te scoren. Maarten vocht de tijd uit maar kon het tij niet meer keren. Ingmar moest in de -90 vechten tegen niemand minder als Dirk Vandevoort. De tonnen ervaring van Dirk legden het jonge geweld van Ingmar vrij snel op de rug. Een 4-2 nederlaag tegen Merchtem? Ach ja, we hebben ons vel toch duur verkocht.

Onze volgende afspraak is tegen Heers. In de categorie tot -60 wordt Wannes door een zwarte gordel onderuitgehaald. Hij wist zich echter beter te weren dan iedereen had verwacht. Maarten wordt weer verschoven naar de -81. Ook met zwaardere mannen weet Maarten raad en al snel staat hij yuko voor. Een mooie overname en de ippon is binnen. Ingmar komt tegen een stevige maar niet al te snuggere tegenstander. De coach zag echter wel de zwakke plekken van Ingmar. Hij schreeuwde zijn judoka een aantal tips toe en hiermee wist hij Ingmar in te pakken. Alles samengeteld komen we uit op een 4-2 overwinning tegen Heers.

Op naar de 4de en laatste wedstrijd van deze eerste dag, Oud-Turnhout. Wannes gaat weer aan de slag in de -60 maar komt te kort tegen zijn meer ervaren tegenstander. Kevin was een beetje nerveus maar ging goed van start. Tegen de Uchi-mata van zijn tegenstander met zwarte gordel kon niemand iets beginnen en de Ippon tegen was een feit. Maarten mag nog eens in zijn eigen categorie vechten en doet wat van hem verwacht wordt: winnen. Hij steekt zijn partner in een houdgreep en laat hem niet meer gaan. Ingmar schuift op naar de -90. Daar doet hij exact hetzelfde als Maarten. Hij neemt zijn tegenstander in houdgreep en laat niet meer los. Nog een 4-2 overwinning voor ons.

Met 3 overwinningen en 1 nederlaag denk ik dat we trots mogen zijn op onszelf. Volgende week staan Leuven, Lummen, Gruitrode en Bree nog te wachten. Hopelijk is iedereen dan op gewicht en hebben we een volledige ploeg zodat we het schuiven wat kunnen beperken.

Dag 2

Met dezelfde ploeg als de eerste dag trokken we voor het tweede deel van de interclub naar Brecht. Door onze goede resultaten vorige week zat een podiumplaats er zeker in maar vandaag moesten we wel tegen sterkere ploegen. Het beloofde een spannende dag te worden. 

De dag begon al slecht voor Brent. Hij verloor de wedstrijd tegen het gewicht en strandde in de -73. Uiteindelijk heeft hij hierdoor niet mogen vechten maar wel een lesje geleerd. 

Eerste Wedstrijd van de dag: Gruitrode. Kevin (die erin geslaagd was om vandaag in de -60 te geraken) vocht een mooie kamp tegen een zwarte gordel. Na 4 minuten was er nog niet gescoord dus het zou beslecht worden in golden score. Daar kwam hij net iets te kort en kreeg hij Yuko tegen. Maarten mocht zijn ding doen in de -73. Veel kan ik er niet over vertellen want na 12 seconden had hij zijn partner al gesmeten met een beenworp. Vervolgens was het aan Ingmar in de -81. Ingmar laat mooi judo zien. Iedereen die al is met hem gevochten heeft weet wat er gaat komen, maar zijn tegenstander wist dit niet. Met een Seoi-Nage vloerde hij zijn partner. We haalden tegen Gruitrode een 4-2 overwinning binnen.

Als tweede was Leuven aan de beurt. Kevin ging aan de slag en liet vooral zien dat hij ook kan wegdraaien. De eerste Seoi-Nage van zijn tegenstander kan hij beperken tot yuko. De tweede tot Waza-Ari, maar de derde werd hem toch fataal. Maarten vecht een thriller van een kamp. Hij probeert, de Leuvenaar probeert maar het gaat redelijk gelijk op. Uiteindelijk komt hij toch Waza-Ari achter. Hij doet er alles aan om zelf ook nog te scoren maar tevergeefs. De 4 minuten zijn om en de overwinning is voor Leuven. Ingmar gaat ervoor in zijn categorie. Hij komt yuko achter en maakt vervolgens de stand terug gelijk. Ondanks de sterke inspanningen slaagt zijn tegenstander erin ook nog een waza-ari te scoren. De kamp eindigt met een twijfelachtige Ippon voor Leuven. Ik had hem niet gegeven maar dat hoort nu eenmaal bij het judo. De eindstand tegen Leuven was een 4-2 nederlaag. Een verdiende overwinning voor de ploeg die uiteindelijk kampioen is in onze afdeling.

Bijna meteen daarna moesten we het opnemen tegen Lummen. Kevin laat deze keer zien dat hij het wel kan afmaken. Hij scoort al vrij snel een Waza-Ari. Zijn tegenstander stribbelt stevig tegen maar uiteindelijk scoort hij een tweede Waza-Ari. Twee Waza-Ari’s betekent Ippon. Maarten wordt doorgeschoven naar de -81 maar is nog niet gerecupereerd van zijn vorige kamp. Hij probeert maar moet uiteindelijk zijn meerdere zien in de zwarte gordel uit Lummen. We beëindigen de match met 4-2 in ons nadeel.

De laatste wedstrijd van dit jaar is tegen Bree. De spanning is te snijden. Als we winnen zijn we derde! Bree heeft echter een heel sterke ploeg. Kevin vecht weer in de -60 maar de ietwat enge kale man die zij in die categorie hebben is hem te snel af met een Ippon tegen als resultaat. Maarten staat weer in de -73. Na al een tijdje gevochten te hebben en zelfs voorgekomen te zijn door middel van strafpunten sukkelt Maarten in een houdgreep waar hij niet meer uit geraak. Dan is Ingmar weer aan de beurt. Hij begint goed, scoort al een yuko en werkt de kamp uiteindelijk af met een indrukwekkende Seoi-Nage. Een mooie afsluiter. Eindresultaat is een 4-2 nederlaag. We hebben ons vel echter duur verkocht.

Na twee dagen kampen zijn we op een mooie 5de plaats geeindigd in onze afdeling. Dit met dank aan onze judoka’s, de judoka’s van judoclub Tervuren, de coaches maar zeker ook de supporters. 



Proficiat en tot volgend jaar!

 

Dames

Dag 1:

Aangezien de dames pas om 12u in Ingelmunster moesten zijn, was de afspraak om 10.20 u en konden we nog even in de Sportschuur passeren om daar wat te helpen met de matten en de administratie. Dat zouden de lesgevers zeker niet erg vinden. Maar wat blijkt? De deur is potdicht. Alle deuren zijn potdicht. Niemand is bereikbaar. De deuren blijven dicht en onze eerste kleutertjes komen er al aan. Gelukkig is Isabel van de partij en begint zij allerlei spelletjes met hen te spelen, terwijl de anderen nog proberen beweging in de deur te krijgen. Helaas, pindakaas. En later zal blijken dat dit slechts de eerste tegenvaller van de dag is… Dan maar een papiertje omhoog hangen en nog even wachten op de judoka’s van de 2e les om hen uit te leggen waarom er vandaag geen judo is.

En dan was het tijd om naar de plaats van afspraak te gaan voor vertrek naar het verre Ingelmunster. Ca. 1,5 uur rijden volgens routeprogramma’s en de GPS. We zouden dus ruim op tijd aankomen. Volgens plan zouden we daar om 11.40 u moeten zijn, voor een weging tussen 12 en 12.30 u. Tijd zat dus. Marijke, onze chauffeur en supporter van dienst, duwt de gaspedaal in en we zijn weg. Isabel begint rustig een boekje te lezen dat ze haat. Lieve en Laura doen een rustig babbeltje. De radio wordt op MNM gezet voor de top 1000 en zo nu en dan wordt er vlijtig meegezongen op de achterbank. Alles gaat goed, tot… ooh ramp, file! Bij de overgang van de E40 naar de E17 komen we in een file terecht. Gelukkig, ze gaat toch vooruit. Het zal dus wel niet zo erg zijn. En onze GPS zegt doodleuk dat er vertraagd verkeer is over 6 km. Had die dat niet wat eerder kunnen zeggen? Nu, 6 km is ook niet zo lang, dus dat zal nog wel lukken, we hebben toch ruimschoots de tijd met 20 tot 50 minuten speling tot het einde van de weging. Maar de tijd schuift op en op, 10 min passeren, 20 minuten passeren, 30 minuten passeren en we staan nog steeds vast en het einde is nog steeds niet in zicht. En dan zegt de radio dat het tussen Gent en Kortrijk meer dan een uur wachten is wegens werken in De Pinte… en dat we hadden moeten omrijden via de R4 en de N60… Had die dat ook niet wat eerder kunnen zeggen? Dan toch maar even bellen naar onze ploeggenoten om te melden dat we wat later zullen zijn. Zij hadden gelukkig wel de goede weg gekozen en waren bijna ter plaatse. Zij zouden de weging ook wel verwittigen. Wij konden enkel blijven staan en hopen dat we er toch nog op tijd zouden geraken, maar die hoop werd snel heel klein en werd omgezet in hoop dat de weging zou uitgesteld worden. Ondertussen probeert Marijke in de snelste rij te gaan staan en komen we achter een vrachtwagen van een pluimveeslachterij te staan. Die moet ons naar ons doel leiden: Bollewerpstraat in Ingelmunster. Dat is toch wat er op de achterkant staat. Isabel gelooft er niet in, maar het is wel leuk om ons doel voor ogen te blijven halen, letterlijk dan. Maar dan heeft Marijke er genoeg van en rijdt ze ons doel voorbij voor een sneller rijtje. En nog een sneller rijtje. En nog een sneller rijtje. Tot we eindelijk in De Pinte passeren, waar we allemaal op 1 rijbaan moeten. Maar waarom? Ze zijn daar toch niets bezig? En zijn nu niet gewoon die kegeltjes aan het opruimen??? Enfin, we zijn er door. De GPS geeft nu aan dat we om 12.46 zouden aankomen. Ruim 1u verloren dus… Even onze ploeggenoten op de hoogte brengen, was het volgende plan. En door een of andere vorm van telepathie werden we juist zelf gebeld. Even meedelen waar we zitten en wanneer we zouden aankomen. Vijf minuten later krijgen we het verlossende bericht dat de weging is uitgesteld. Oef… En Marijke, die doet ondertussen haar uiterste best om ons veilig en wel en zo snel mogelijk ter plekke te krijgen. Maar een pak rode lichten, een politiewagen, een tractor, een auto met wel heel vreemde manoevreerbewegingen in het midden van de baan, een “Johnycar” doen haar pogingen teniet. Maar goed, uiteindelijk komen we aan, rijdt Marijke zover mogelijk tot aan de deur, springen we uit de auto, is Isabel al half uitgekleed, heeft iedereen zijn vergunning en identiteitskaart al vast, lopen we (letterlijk) naar binnen, worden we naar de weging geleid en komt alles goed. En blijkbaar waren we nog niet de laatste. Er waren nog twee volledige ploegen niet aanwezig. Oef…

De wedstrijden dan. Die begonnen pas tegen 14.30 u, omdat de wedstrijden van de voormiddag nog moesten afgewerkt worden. Dus hebben we ons eigenlijk voor niets zitten haasten. Maar goed, zo konden we nog even op ons effen komen. De wedstrijden van onze judoka’s kunnen kort samengevat worden. Karola wint gemakkelijk haar eerste twee wedstrijden tegen bruine gordels. Een beetje spelen rechtstaand, volgen naar grond en afwerken met een houdgreep. En ondertussen de klok nog in het oog houden om te zien wanneer het gedaan is. Daarna mag Isabel postvatten in de +70. Blauw tegen zwart. Niemand die haar een kans geeft op de overwinning. Behalve ik, want ik weet wat ze kan. De tegenstand denkt dat het binnen is. Maar, dan begint Isabel. Ze pakt ze vast, drukt ze naar beneden. De ander wil toch iets inkomen, overname van Isabel en yuko voor Isabel. Dat staat alvast op het scorebord. En de zwarte gordel kruipt al wenend recht. Ai, misschien gaat Isabel nu wat medelijden krijgen. Maar dat bleek nog wel in orde te zijn. Zelfde systeem: vastpakken, naar beneden duwen, wat proberen, maar niet meer scoren. En elke keer lijkt het dat die zwarte gordel meer en meer gekraakt wordt en bijna niet meer recht kan staan. En blijkbaar krijgt Isabel dan toch wat medelijden, want bij een overname gaat ze niet vol door en draait de zwarte gordel haar op haar rug. Ippon voor de ander… Heel spijtig, want hier zat zeker meer in. Toch een zeer mooie prestatie van Isabel voor haar eerste wedstrijd (op 1 kamp op het PK bij kadetten tegen haar zus na). Chapeau! Ook van de hele ploeg, want die geloofden hun ogen niet.

Tegen Duffel mocht Karola het dan opnemen tegen Laura Aerts, voormalig meermaals Belgisch kampioen en ook met medailles op internationale wedstrijden (EK en WK). Dat beloofde dus zeker een zware dobber te worden. Karola had er nog nooit tegen gevochten, enkel tegen haar zus (Evelien Aerts), die vroeger wel in dezelfde gewichtscategorie zat. Een voorzichtige tactische aanpak en een heel goede kumikata waren de boodschap. Maar de ander wist maar al te goed wat ze moest doen en blokkeerde de kumikata volledig, waar ze ook wel shido voor had mogen krijgen. De eerste aanvallen kon Karola goed ontwijken. Geen probleem voor zover, behalve dan die kumikata. Langs beide kanten werd de wedstrijd meer op kumikata gevochten dan op iets anders, waardoor de tijd nog wel snel voorbij ging. In de laatste minuut was Laure echter ineens heel snel ingekomen met een seoi nage en voor ze het wist lag Karola op de mat. Met hoofdpijn… Ippon.

Laura en Lieve zijn ook niet voor niets meegekomen. Zij mochten elk eenmaal de mat op, weliswaar enkel om te groeten. Maar ook zo halen zij een punt binnen. En ook Karola mocht zo de laatste kamp beslechten. 


Op die manier haalden de dames van Tervuren/Edo twee kampen binnen en hadden ze er drie verloren, weliswaar met een onvolledige ploeg, want onze -52 was 400 g te zwaar... Een gekwetste (Helena) werd van de mat gedragen; een ander (Aurelie) had een pijnlijke elleboog; maar voor de rest was de sfeer top en Sarah was eens niet gekwetst; en volgende week zal iedereen weer op post staan om nog wat overwinningen binnen te halen en dan hopelijk wel met een volledige ploeg.

Tegen 18.30 was alles dan gedaan en konden we weer naar huis. Deze keer op een iets rustiger tempo dan deze middag. De zaal was ondertussen blijkbaar wel open; er zou dus wel les zijn, maar wij zouden (weeral) niet op tijd zijn, ook al reden we rechtstreeks naar daar. Dus even Hugo melden dat hij alvast met de opwarming mag beginnen. En dan rijden maar. Nog even het einde meemaken van MNM’s top 1000, met een luidkeels meezingende achterbank. En tegen het einde van de rit kwam er dan nog een “We are the champions”, dat zo mogelijk nog luider werd meegezongen. Een zeer geschikte en vooral mooie afsluiter van deze toch wel enerverende en toch ook geslaagde dag.
Eind  goed, al goed.

Dag 2:

Net zoals de heren op zaterdag, moesten de dames op zondag in alle vroegte naar Brecht. De rit verliep deze keer heel wat fortuinlijker dan vorige week. Gelukkig maar.

De hele damesploeg was present, zij het dat niet iedereen op de mat kon of mocht komen. Voor Edo waren Lieve, Laura en Karola present. Isabel was uitgeschakeld wegens een blessure die ze vorige week had opgelopen, maar ging toch mee om de ploeg aan te moedigen, tesamen met Maarten die ook chauffeur speelde. Ook Helena onderging hetzelfde lot. En deze keer was onze -52 wel -52 en konden we over een volledige ploeg beschikken.

Wegens de geblesseerden hadden we een “basisteam”, waarin Karola de +70 zou verdedigen. Lieve en Laura waren reserve, omdat zij (bijna) geen wedstrijdervaring hebben, en zouden er enkel inkomen indien een pion uit het basisteam forfait zou moeten geven. Laten we dus hopen (voor de basispionnen) dat dat niet gebeurt…

Karola had op dag 2 niet echt problemen met haar tegenstandsters: de eerste was vrij licht en beweeglijk, maar werd met een eenvoudige wurging opzijgezet; de tweede lag na 9 seconden te lachen op de mat na een zuivere makikomi; de derde was wat zwaarder, spartelde wat meer tegen en bleek vooral niet geworpen te willen worden (gestrekt armen en dus strafpunt); dat werd dus op grond opgelost met een kanteltechniek gevolgd door een poging tot juji gatame gevolgd door een onorthodoxe houdgreep; de vierde zou de moeilijkste van de dag zijn, werd op voorhand gedacht; de +70 van Zelzate (die uiteindelijk kampioen worden) hadden we al een paar keer aan het werk gezien en bleek redelijk hevig, hetgeen Karola toch niet zo graag heeft; dat wordt dus opletten; maar dat bleek uiteindelijk geen probleem; na iets meer dan een minuut werd weer een zuivere makikomi uit de mouw getoverd, niet zonder reden het handelsmerk van Karola.

En om dan terug te komen op Lieve en Laura: het zou de damesploeg van Tervuren niet zijn, moest er niemand afgevoerd moeten worden; de ploeg lijkt wel behekst… Deze keer was het Aurélie die in de 3e kamp vol tegen de mat vloog (zonder tegenscore), en helemaal duizelig rechtkrabbelde en wel elke seconde kon omvallen. Zij werd wijselijk rechtstreeks naar het Rode Kruis doorverwezen en zou later blijken een hersenschudding te hebben. Daarmee moest een van onze dames haar plaats innemen tegen Zelzate en zij mochten onderling uitmaken wie dat zou worden. Blijkbaar was het Lieve die het pleit won en haar allereerste wedstrijd ooit mocht gaan uitvechten, en dat tegen de sterkste ploeg uit de reeks… En daarin heeft Lieve getoond dat ze echt graag wil en dat ze er voor wil gaan. Spijtig genoeg breekt het gebrek aan ervaring ook haar zuur op: vergeten armpje bij te houden en in een armklem terecht komen, maakt een einde aan haar verhaal. Maar het heeft haar wel zin gegeven om vaker mee te doen aan wedstrijden. Mooi zo! En ook heel belangrijk: ze heeft niets gebroken!

De damesploeg heeft al bij al een mooie tweede dag beleefd: 2 ovewinningen (4-1) en 2 nederlagen (3-2). In totaal winnen ze 4 kampen hetgeen goed is voor 8 wedstrijdpunten (WP) en een 5e plaats in de einduitslag, die beslecht is op individuele overwinningen (IO), aangezien er vier ploegen waren met 4 gewonnen kampen.



Proficiat Dames!

20/10/2012 - Regionaal Kampioenschap voor Junioren en Senioren te Herentals

Twee weken na doorgestoten te hebben met een derde plaats op het provinciaal kampioenschap mocht Ingmar Van Eylen (-81kg) naar het regionaal kampioenschap. Na de weging (maar 78,3kg) kreeg hij de kampioen van Oost-Vlaanderen tegen hem: Sven Vandendriessche. Een oude bekende die ook trainde in Leuven. Een lastige klant, maar zeker een haalbare kaart. Gegeven, op de lijst stond er in de -81kg niet echt grote namen; dus, dit jaar kon er misschien wel iets gebeuren!

Maar driewerf helaas, na drie minuten vechten werd de o soto gari overgenomen en baf, plat op de rug en hopen op herkansingen dan maar. Hiervoor moest Sven winnen tegen Joep Cambier van Koksijde. Maar dit bleek echter moeilijker dan verwacht en door een splijtende tomoe nage lag Sven op zijn rug en weg de droom voor herkansingen van Ingmar. Dus met lege handen naar huis. Volgend jaar hopelijk beter!

13/10/2012 - Beker van Oud-Turnhout 

Wegens ziekte van de coach was het wat zoeken naar een andere coach en het vervoer, maar dat is uiteindelijk allemaal geregeld geraakt dankzij Thierry (van Tervuren) en Kevin die de coachrol op zich wouden nemen en dankzij Hans (vader van Wannes) die bereid was om vroeger te vertrekken voor onze U15. Met drie deelnemers beloofde het nog een spannende dag te worden: Bavo Vanacker (U15), Wannes Valvekens (U17) en Kevin Nys (+20).

Bavo mocht beginnen. Hij begon er goed aan en won direct zijn eerste kamp. In de volgende ronde kon hij dit echter niet bevestigen en werd hij naar de herkansingen verwezen. Daar mocht hij direct kampen voor de bronzen medaille en dat heeft hij met verve gedaan. Hij mocht dus op het podium!

Wannes verging het iets minder goed. Hij had de pech om tegen een zwarte gordel te moeten beginnen. Een tomoe nage maakte een eind aan zijn eerste kamp. En in de herkansingen kon hij het tij niet keren. Einde verhaal voor Wannes.

Kevin had blijkbaar ook zijn dagje niet. In zijn eerste kamp verliest hij en hij krijgt zelfs geen herkansingen. Spijtig.

Met dank aan de interim coaches en chauffeur

13/10/2012 - Internationaal Katatoernooi te Brugge

Helena en onze voorzitter Ingmar Van Eylen trokken op 13 oktober naar het verre Brugge om daar deel te nemen aan het katatornooi van Brugge met de juno kata. Op de deelnemerslijst stonden oude bekenden zoals Ravys en De Pauw, maar ook een veel internationaler publiek met Nederlanders, Luxemburgers en zelfs een Duits koppel. In totaal met 9 koppels (wat redelijk veel is voor een katatornooi); dus concurrentie was zeker wel aanwezig. Een test om te kijken hoe het met de vorm van de kata zat. Omdat er veel deelnemers waren moest er eerst een voorronde gedaan worden waarna een finale volgde. De eerste vier in de voorronde mochten door naar de finale.

In de eerste ronde werd al snel duidelijk dat er een Nederlands koppel ook op hoog niveau mee deed dus ze zouden hun beste beentje mogen voorzetten wilden ze in de finale komen. De opluchting was dan ook groot als ze als vierde naar de finaleronde mochten (434 punten) om daar een tweede keer de kata te demonstreren. In de finaleronde mochten Ingmar en Helena beginnen, de kata ging vrij ontspannen deze keer, want ze waren al blij dat ze in de finale stonden met een dergelijke concurrentie; dus alles was nu meegenomen.

Na de puntentelling werden ze derde met hun beste resultaat tot nog toe: 457 punten! Als ze dit kunnen aanhouden komen ze op het Belgisch Kampioenschap zeker in aanmerking voor medailles! Proficiat!

06/10/2012 - Provinciaal Kampioenschap voor Junioren en Senioren te Gooik

Na de miniemen mochten de grote jongens aan de slag. Voor onze club zouden Kevin Nys (-66) en Ingmar Van Eylen (-81) de strijd aangaan. Kevin zit in een reeks van 7 en zal dus moeten knokken om op het podium te geraken. Ingmar zit in een poule van 5 en heeft dus een grote kans op een medaille.

Ingmar begint als eerste. Zijn eerste kamp is tegen de gevreesde Beleho. Hij komt niet in het plaatje voor en verliest met een wurging, hoewel iedereen dacht dat het een armklem was. Zijn tweede kamp wordt heel vlot gewonnen met zijn favoriete seoi otoshi: ippon! Goed op schema voor een medaille. Kamp 3 is weer andere koek. Tegen een bruine gordel blijkt Ingmar niet veel te kunnen doen en laat de andere inkomen. Er wordt echter niet gescoord. En dan komt toch zijn seoi otoshi: waza-ari! Maar waarom gaat hij toch niet verder met een houdgreep om het af te werken? Dan maar verder werken rechtstaaand wat eenzelfde verhaal als ervoor oplevert en eindigt met een tweede wazari en dus wasete-ippon voor Ingmar! Een medaille is nu zeker binnen; alleen moet het kleurtje nog bepaald worden. Kamp 4 is tegen een bekende, Bram van Leuven. Bram weet dus perfect wat Ingmar wil doen en laat dit niet toe. Beetje wringen en zoeken langs beide kanten zonder score totdat Ingmar ineens op zijn rug vliegt met een tani otoshi. Einde verhaal voor Ingmar. Na afwerking van de poule van de -81 blijkt dat er 3 judoka’s 2x gewonnen hebben en dat dit mooi in een cirkeltje draait. Het gewicht zou dus bepalen wie zilver en wie brons krijgt. De medaille-uitreiking wordt dus nog spannend.

Ondertussen mocht ook Kevin de mat op. Na een paar jaar onderbreking en slechts enkele weken training is het afwachten wat Kevin hier kan presteren.
Hij begint tegen een hele lange smalle judoka. Kevin is echter niet onder de indruk en laat zich niet doen. Het op zijn buik vallen is hij alleszins nog niet verleerd. Hij houdt goed stand, maar krijgt toch waza-ari tegen. Niet getreurd, Kevin is niet gekomen om te verliezen en kan zelf ook waza-ari scoren. Gelijke stand! Maar dan begint langzaam het licht uit te gaan bij Kevin. Hij doet zijn best, maar krijgt 2x yuko tegen en ook nog waza-ari en dan is het dus gedaan. Beide judoka’s waren stikkapot. Kevin had het “geluk” om naar de herkansingen te moeten, zodat hij even recuperatietijd had; de andere moest echter snel terug en werd er dan dadelijk uitgegooid. En dat is toch de verdienste van Kevin. In de herkansingen moest hij dan tegen Bart van Leuven. In principe is dit een haalbare kaart, maar Kevin was nog niet helemaal uitgerust. Toch houdt hij het lang uit en kan veel ontwijken. Maar zelf scoren lukt niet. Bart kan eerst yuko scoren en daarna vliegt Kevin er ineens over: ippon en einde verhaal. Al bij al een goede prestatie van Kevin.

Dan volgt nog de medaille-uitreiking. We zouden eindelijk weten welke plaats Ingmar heeft behaald. Dat blijkt zilver te zijn. Mooi zo! Nog een foto van het podium voor de website en klaar, dachten we. Maar Bram van Leuven wou er het fijne van weten en vroeg aan de centrale tafel hoe dat nu eigenlijk bepaald is. En wat blijkt, onze rekening klopte en die van de centrale tafel niet; zij hadden iets verkeerd gedaan met het aantal overwinningen. En het was dus inderdaad het gewicht dat zou moeten bepalen wie welke medaille krijgt. En ja, Ingmar was dat mooie zilver kwijt… hij eindigt op de 3e plaats. Maar hij mag wel naar het regionaal kampioenschap op 20 oktober!





06/10/2012 - Miniementoernooi te Gooik

Chiel Habils is onze enige dappere miniem om hier deel te nemen. Even ter informatie: miniemen zijn de judoka’s die 11 of 12 jaar worden tijdens het lopende kalenderjaar. Het is meteen ook zijn proefstuk. We (zijn vader, moeder, broer en ikzelf) zijn dan ook razend benieuwd over wat hij hier gaat doen vandaag. In elk geval, we zijn gekomen om te leren en moest hij onderweg eens een wedstrijdje winnen zou dat heel mooi meegenomen zijn.

Bij de miniemen worden de judoka’s onderverdeeld in poules van 4 met maximum 10% gewichtsverschil. Dat is dus drie keer kampen. En op het einde krijgen ze ook allemaal een aandenken, want “Deelnemen is belangrijker dan winnen”.

Voor de wedstrijden beginnen overlopen we nog even de wedstrijdregels en wat tactiek, zoals je tegenstander zeker vasthouden als de scheidsrechter “osae-komi” roept en enkel stoppen bij “matte”. Tot zover alles goed; Chiel leek alles begrepen te hebben. We konden er dus aan beginnen.

Kamp 1: Chiel krijgt een springende judoka tegenover zich; maar blijkbaar wel eentje die dit al vaker gedaan heeft. Chiel doet zijn best, maar krijgt er geen vat op en wel waza-ari tegen en komt in houdgreep. Gelukkig kan hij buiten kruipen. Bij de volgende aanval krijgt hij yuko tegen en komt terug in houdgreep. Deze keer komt hij er niet uit. Hij heeft zijn eerste kamp verloren en heeft nu allerlei ideeën over wat hij had moeten doen met die springer-judoka. Dat belooft alvast.

Kamp 2: deze keer krijgt Chiel een ippon seoi nage mannetje tegenover zich; hij springt hierbij wel elke keer op zijn knieën en had hiervoor moeten
bestraft worden, want dit is nog niet toegelaten bij de miniemen; maar dat mocht spijtig genoeg niet wezen. De eerste keer laat Chiel zich verrassen: waza-ari tegen; dan kan hij al eens ontwijken; dan krijgt hij yuko tegen; en dan begint hij met pogingen tot overname. De laatste poging is daarbij zo goed dat hij ook waza-ari krijgt. Er is dus nog een goede kans op winst. Hij kan daarna zelfs houdgreep nemen, waarop de scheidsrechter “osae-komi” zegt, zoals het hoort, Chiel verward rondkijkt en loslaat… houdgreep weg en kamp verloren, want daarna was er nog welgeteld 1 seconde over… De ander wint dus met een yuko voorsprong. Spijtig, maar helaas. Dit is een mooie les voor de toekomst: vasthouden bij “osae-komi”.

Kamp 3: deze begint heel mooi! Zijn tegenstander valt aan en Chiel neemt over: waza-ari en houdgreep, maar spijtig genoeg “toketa” (houdgreep verbroken) op 14 seconden en dus op 1 seconde van waza-ari-wasete-ippon, waarmee hij zou gewonnen hebben. Maar niet getreurd, Chiel probeert verder, maar de andere ook en trekt uiteindelijk aan het langste eind met een houdgreep. 

En dan hadden we nog rustig de tijd voor een drankje voor de medaille uitreiking. Daar konden we ook even napraten over de wedstrijden, wat goed ging en wat minder goed ging. En ook over hoe die scores nu eigenlijk in elkaar zitten.

Conclusie van de dag: Chiel heeft zijn vel duur verkocht. Hij heeft 2 kampen bijna gewonnen en de coach kan niet anders dan fier zijn. Met zo’n prestatie bij een eerste deelname belooft dit mooie dingen voor de toekomst. Zeker gezien zijn tegenstanders duidelijk wel al ervaring hadden.

23/09/2012 – Pot van Olen te Olen

Op zondag was het aan onze U15 om zich te tonen in Olen en een pot met 3 oren mee naar huis te nemen. Ook hier hadden we slechts 1 deelnemer: Victor Nuttens in de (tot zijn grote verbazing) -55 gewichtscategorie. Zijn weegschaal thuis had hem 58 kg gegeven…

Het wachten is blijkbaar de nieuwe tendens voor de wedstrijden. Met een weging om half 11 en een eerste wedstrijd om half 3, hadden we er ook al 4 u wachten opzitten vooraleer onze Victor in aktie mocht komen. Hij had een poule van 3; indien hij bij de 2 eersten eindigt mag hij verder naar de finaleronde in een boomstructuur. Hij moest dus zeker 1 kamp winnen.

Zijn eerste kamp is heel gelijk opgaand met kansen voor beide partijen, maar geen score na 3 minuten reguliere wedstrijdtijd. Golden score dus. Spijtig genoeg was Victor nogal moe en moest hij een yuko toestaan na de eerste tomoe nage in de golden score. Daarvoor had hij die nochtans goed kunnen ontwijken. Niet getreurd en vooruit kijken naar de volgende kamp. Die gaat een stuk vlotter. Victor scoort eerst een waza-ari, daarna een yuko en geeft niets toe aan de andere. Maar in judo kan het tij rap keren en dus waren we maar al te blij toen de verlossende ippon er uit kwam met een tani otoshi-achtige beweging, waarmee hij ook zijn eerste waza-ari had laten optekenen. Victor mocht dus door naar de finaleronde!

En toen begon het wachten opnieuw… Rond 16u konden we er terug aan beginnen. Vanaf nu was het met enkele herkansing en was het dus zaak om zelf te winnen om te kunnen doorgaan. Anders was het wachten om te zien of je tegenstander in de finale komt. Victor begint goed en kan bijna scoren. De ander is echter helemaal niet van plan zich te laten doen. De kamp gaat gelijk op totdat Victor eigenlijk gaat liggen en daarmee yuko toestaat en nog in een houdgreep terecht komt ook. Einde kamp voor onze jongen. En dus weer wachten om te zien of zijn tegenstander de finale haalt. Die deed dat echter niet en dus gingen wij met lege handen naar huis. Al moet het gezegd dat Victor goed gevochten heeft. Een beetje meer ervaring en meer trainen bij de grote jongens zullen helpen bij volgende wedstrijden.

Met dank aan de supporter Wannes om Victor te steunen en mee op te warmen.

22/09/2012 – Open van Brabant te Zemst

Brent Claessens, onze kleutertrainer, was de enige deelnemer van JC Edo op deze 1e wedstrijd van het nieuwe seizoen. Hij waagt zijn kans in de -66 bij de junioren/senioren met het oog op een paar shiaipunten. Vol goede moed is hij vertrokken. Ook de weging was geen probleem. Maar wat veel minder was, was het vele en lange wachten: van half 12 tot half 5.

Maar goed, om half 5 konden we er dus aan beginnen. In een reeks met 6 moest het zeker mogelijk zijn om een medaille te nemen, ook al zit er maar 1 andere bruine gordel tussen en is de rest 1e dan. Maar blijkbaar was het lange wachten te veel voor onze Brent. De o zo noodzakelijke “fut” was tijdens zijn wedstrijden ver te zoeken. Zijn 1e wedstrijd duurde geen 30 seconden en eindigde met een ippon voor zijn tegenstander door een mooie ippon seoi nage. In de herkansingen duurde het net iets langer vooraleer Brent er met een makikomi uitgegooid werd. Geen goed begin van het nieuwe seizoen; maar we beschouwen het als een leerschool en Brent heeft beloofd om het volgende week op de shiai beter te doen. Hij is nu gewaarschuwd en een gewaarschuwd man is er twee waard.