ปฏิพากย์

๕. ปฏิพากย์ (ปรพากย์)

โวหารภาพพจน์ชนิดปฏิพากย์นั้นเป็นการใช้ถ้อยคำที่มีความหมายตรงกันข้าม หรือขัดแย้งกันมากล่าวอย่างกลมกลืนกันเพื่อเพิ่มความหมายให้มีน้ำหนักมากยิ่งขึ้น นักเรียนสามารถศึกษาโวหาร ภาพพจน์ชนิดปฏิพากย์ได้จากงานประพันธ์ชนิดต่าง ๆ เพื่อให้เกิดความรู้ ความเข้าใจและสามารถใช้โวหารภาพพจน์ชนิดปฏิพากย์ได้ถูกต้องตามหลักเกณฑ์ทางภาษา

 
 

                                                                               ที่มา : http://www.watkoh.com

                                   โอ้สงสารสุริยาฟ้าพยับ                          จะเลื่อนลับยุคุนธรสิงขรเขา

                        พระอาทิตย์ดวงเดียวเปลี่ยวเหมือนเรา           กำสรดเศร้าโศกมาเอกากาย

                        ถึงมีเพื่อนก็เหมือนพี่ไม่มีเพื่อน                      เพราะไม่เหมือนนุชนาฏที่มาดหมาย

                        มีเพื่อนเล่นก็ไม่เหมือนกับเพื่อนตาย             มีเพื่อนชายก็ไม่เหมือนกับเพื่อนชม

                                                                                                      (นายมี)

 

กลอนบทนี้แสดงถึงความในใจของผู้แต่ง ที่เดินทางไปนมัสการพระแท่นดงรัง กับเพื่อนหลายคน ล่องเรือไปจนบ่ายจึงหยุด ขณะนั้นท้องฟ้ามืดมัว  กวีจึงเขียนกลอนพรรณนาความตอนนี้ ปฏิพากย์ที่ปรากฏ คือสำนวนที่ว่า

                                ถึงมีเพื่อนก็เหมือนพี่ไม่มีเพื่อน

                                มีเพื่อนเล่นก็ไม่เหมือนกับเพื่อนตาย

                                มีเพื่อนชายก็ไม่เหมือนกับเพื่อนชม

Comments