Plotseling bevind ik me in een lege kamer.

Ik kijk om me heen en kan me niet herinneren,

dat ik ooit zo'n leegte ervaren heb.

Het benauwt me en ik voel me steeds kleiner worden.

Als er nog maar net een zielig nietig stipje van mij over is,

begint het heel langzaam duidelijk te worden.

Het is niet echt, het is een illusie...

Er is geen reden om me klein en nietig te voelen,

want er bestaat niet zoiets als een lege kamer,

als ik daar zelf aanwezig ben.