BERLIN SR59


 

 

AANKOOP 9 JUNI 2006 in Epe

 

 

        

       

                 

Na de complete demontage heb ik alle daarvoor in aanmerking komende onderdelen gezandstraald en schoongemaakt. De scooter had duidelijk heel erg lang stilsgestaan; complete spinnekolonies in het motorblok, vastgeroeste bouten en moeren, vastgelopen voorvering, dichtgeslibte ontsteking, bezonken tankinhoud enz enz....... De vorige eigenaar vertelde me dat de scooter uit Tsjechië kwam, maar daarvan had hij geen bewijs of papieren. De man uit Epe van wie ik 'm kocht vertelde dat hij 'm op een schrootmarkt in westduistland had gevonden en van plan was om 'm weer op te knappen. Kennelijk heeft hij zich een beetje verkeken op het werk dat er aan moest gebeuren...... Daar kwam ik zelf ook achter!!

Wat verder opviel was dat de duitse eigenaar een knutselaar was en veel knullige reparaties had gedaan. Zo had hij eigen alluminium ringen gefabriceerd (gezaagd), reparaties aan het voetbord (zie foto hierboven), knullig soldeerwerk aan de bedrading (condensatoren (zie foto hierboven) enz.

Na het zandstralen van de nodige onderdelen zijn het frame, de voorvork, de achterbrug+stabilisator, kapdragers en overige kleine onderdeeltjes gepoedercoat bij een bekende vioolsteunmaker in Harmelen. Alluminium onderdelen zijn voorzien van een nieuw alluminium verflaag.   

 

 

Framewerk + rijwielgedeelte

 

                           

                           

                           

                                    

                                                              

 

 In de eerste fase van de restauratie bleek al snel dat er veel onderdelen onherstelbaar door de tijd waren aangedaan. Ik ging op internet en op de Vehikelbeurs in Utrecht naarstig op zoek naar onderdelen. Bijzonder genoeg geraakte ik op de Vehikel in contact met Marten de Boer uit Joure. Marten is gepensioneerd en werkte vroeger veel in oosteuropa, alwaar hij gedurende zijn loopbaan regelmatig BMW/MZ/IFA/IWL onderdelen en complete motorfietsen naar Nederland bracht. Na een grondige inventarisatie heb ik hem gevraagd alle benodigde onderdelen te leveren. En hij leverde echt álle onderdelen. Slechts een paar kleine onderdeeltjes die ik later nog nodig bleek te hebben, heb ik via internet of e-bay uit Duitsland laten opsturen.

Doordat ik besefte dat de complete draadboom vervangen moest worden en ik op de clubsite van de IG het enthousiasme voor het 12-voltssysteem vernam, besloot ik om ook een 12 volts electronische ontsteking te monteren. Ik kocht het systeem via mijn tussenhandelaar uit Joure die het bij MZB. http://www.lima.mz-b.de/ kocht. Bert Neumann heeft mij meerdere malen bijgestaan in de assemblage.

Bert, bedankt voor het geduld!!!

 

Bedrading + electriciteit

 

                                                                 

                             

                            

                            

                            

 

 

Geassembleerd 

 Twee van de foto's hieronder zijn van een andere scooter, maar omdat de zijaanzichten zo mooi zijn wilde ik ze jullie niet onthouden. Zoals jullie zullen zien heb ik een groot deel van de tijd in het polijsten van alluminium onderdelen gestoken. De wielen zijn overigens erg lastig te polijsten! Ook de sierbeugels op het spatbord vergden de nodige uurtjes achter de polijstmachine. Overigens: de polijstschijven heb ik ook op de Vehikel in Utrecht gekocht bij een man die er nagenoeg altijd staat. Prima spul. De afdekkap van de lichtmachine ontbrak toen ik 'm kocht. Marten leverde mij een mooie van alluminium, die ik weer kon polijsten (zie foto's hierboven bij 'rijwielgedeelte en framewerk)

 

 

Spuitwerk

Al het blikwerk: motorkap, beenschild, spatbord en zadelpan hebben bijna een jaar (!) bij ASL in Meerkerk gelegen. Jammer genoeg kreeg ik het, zelfs na ettelijke bedrijfsbezoekjes, niet voor elkaar om die man te overtuigen van het feit dat ik het graag klaar wilde hebben. Uiteindelijk heeft dat er toe geleid dat ik m'n spullen daar heb weggehaald en heb laten spuiten door een schadeherstelbedrijf in Montfoort. Op zijn eigen verzoek heb ik zijn naam niet op deze website weergegeven. Hij sterft namelijk van het werk en zit niet op reclame te wachten. Begrijpelijk....want die man heeft topwerk geleverd. Bedankt Camiel!! 

 

     

       

 

 

 

RDW-keuring (Zulassung)

Op 12 november 2007 was het dan zover. Het bezoek aan de RDW (duitse KBA). Ietwat zenuwachtig toog ik met mijn vader naar Nieuwegein. Zenuwachtig, omdat ik geen papieren bij de scooter had gekregen toen ik 'm kocht. Iedereen die ik ernaar vroeg voorspelde problemen bij de keuring. Echter het tegendeel bleek waar! De keurmeester was bijzonder enthousiast en had nog nooit van het merk IWL gehoord. Hij had eigenlijk niet heel veel tijd nodig om de scooter te keuren. Hij vond de scooter er dusdanig gelikt uitzien, dat hij zich beperkte tot het wegen en het controleren van het framenummer. Dat verliep dus erg vlotjes. Wat minder vlotjes verliep was de gang naar de douane. Ik moest de scooter nog invoeren en aangifte doen van BPM. De douaniers waren niet vooruit te branden en al snel stond ik 3 kwartier te wachten voor het loket. Uiteindelijk was de douanier die mij hielp ook enthousiast en gaf mij de nodige papieren terug. Ik hoefde geen BPM te betalen. In totaal kostte de keuring mij 113,- euro. 

 

 Inmiddels heb ik het kenteken gekregen. Het betrof een erder uitgegeven oldtimerkenteken. Om het plaatje kompleet te maken wilde ik uiteraard een blauwe oldtimerplaat op de scooter voeren. Na langdurig speuren op internet, bleek dat ik zo'n plaat gewoon bij de Brezan in de buurt kon laten maken. 23 euro!! Wat bleek.....zij hebben ook niet al te veel kijk op de finesses van de oldtimer en leverden mij een blauwe plaat met ENORME afmetingen.....het leek wel en vlieger. Via de heinkelclub De Kwakel heb ik uiteindelijk toch nog een 'klein' blauw kenteken bemachtigd met chromen omranding...bedankt pa!

 

Nu zullen de testritten gaan volgen. Helaas gooit het najaarsweer tot nu toe roet in het eten en zal ik moeten wachten tot een mooie droge winterdag. Ik houd jullie op de hoogte. 

En die mooie droge winterdagen zijn toch gekomen..... De eerste testritten zijn een feit. Er kwamen direct enkele aspecten boven die de nodige aandacht benodigden. In eerste instantie dacht ik dat de carburatie van de Berlin niet goed was afgesteld. Hij wilde enkel nog op volle snelheid rijden wanneer ik de chokehebel naar achteren trok. Ik kon niet zo goed achterhalen wat daar nou precies de oorzaak van was......dus restte mij maar één ding. Het IWL-forum raadplegen.....en waarachtig.....wat bleek nou. De choke blijkt geen choke te zijn maar een luchtregelaar (volgens mij hetzelfde...maar goed!) In de voorste stand staat ie dicht (veel benzine dus) en in de achterste stand staat ie open. Als de motor dus warm is zal je met de hevel in de achterste stand moeten rijden.....bizar, niet? Ik kreeg van Bert Neumann deze foto opgestuurd.