Fotoblog‎ > ‎

0812

Geplaatst 22 sep. 2017 00:17 door Jan Geerling
In Veenhuizen werden overleden 'verpleegden' zonder poespas onder de grond gestopt.
klik op de foto's voor een vergroting
Aangeboden door: Stichting Microtoerisme InZicht Fotoblog Veenhuizen begraafplaats
Veld waar overleden verpleegden in de grond werden gestopt - Veenhuizen

Aangeboden door: Stichting Microtoerisme InZicht Fotoblog Veenhuizen begraafplaats dodenakker

Aangeboden door: Stichting Microtoerisme InZicht Fotoblog Veenhuizen begraafplaats dodenakker

Aangeboden door: Stichting Microtoerisme InZicht Fotoblog Veenhuizen begraafplaats dodenakker
Naamloze grafkruisen

Aangeboden door: Stichting Microtoerisme InZicht Fotoblog Veenhuizen begraafplaats dodenakker

Aangeboden door: Stichting Microtoerisme InZicht Fotoblog Veenhuizen begraafplaats dodenakker

Overleden verpleegden werden in Veenhuizen anoniem begraven.

Rond 1850 was Veenhuizen een gemeenschap van meer dan 6000 personen. Hun achtergronden, de hygiënische omstandigheden van die tijd en daaraan gekoppeld de toenmalige gezondheidszorg zorgden ervoor dat er nog al eens sterfgevallen waren.

De begraafplaats in Norg was niet berekend op zo'n toename en ook de afstand vormde een probleem: 7 km ofwel anderhalf uur gaans. In Veenhuizen werd aan de Eikenlaan een plek gevonden die, in dit gebied van veen en moeras, geschikt was om de doden te dumpen.

Ja, u leest het goed. De doden werden letterlijk "gedumpt'". Het beheer van deze begraafplaats berustte bij de Maatschappij van Weldadigheid, later bij Justitie. Een begraafplaats, die er wel was, maar eigenlijk niet bestond, want in Veenhuizen was de dood taboe. In de eerste 50 jaar van zijn bestaan heeft een normale begrafenis niet plaatsgevonden. De dode verpleegden werden "gedumpt", meerdere lijken vaak in één kuil. Zonder kist en naamloos. In het grote veld onder de treurwilg liggen vele duizenden anonieme doden. In later tijden werden wel kruisen geplaatst, maar nog wel steeds zonder naam. Deze kruisen is men na WOII naar het voorbeeld van Margraten gaan storten van cement, dat overbleef van de toenmalige bouwactiviteiten.

Vervoer, in een jute omslag of in de eigen hangmat als de dode slachtoffer was van een besmettelijke ziekte, geschiedde door "vrijwilligers". Betrof het een dode die was overleden aan een besmettelijke ziekte, dan geschiedde het vervoer door "vrijwilligers", die met een nodige hoeveelheid drank waren geronseld. Bij de ter aarde bestelling van verpleegden was meestal geen familie aanwezig. Men had geen familie meer of de familie wilde niets meer van hen weten. Graftekens kwamen er niet, daar was geen geld voor en de verpleegden bezaten het niet. Een enkele keer plaatste een familie alsnog een zerk.

****************************************************************************************************************************************

Iedere week een mooie stad bekijken? Abonneer u op  de Microtoerisme Nieuwsbrief!


Vul uw email adres in en bevestig met 'Subscribe'. U krijgt daarna op dat email adres eerst nog een mailtje dat u moet bevestigen. Pas dan is de inschrijving voltooid.

****************************************************************************************************************************************

Comments