Augustus 2015

Maandag 3 augustus
Kalymnosstad, we ontdekken de stad voor de tweede keer en dan is het toch anders. De stad bestaat uit twee delen met in het midden een hele lange winkelstraat.
Het is een drukke griekse havenstad met een toch wel een gezellige boulevard. Je moet de weg weten. 

YouTube-video

In de avond wordt goede griekse muziek live gespeeld. Vanuit onze kuip kunnen we de heerlijke muziek mee beleven. 
 
Vodafone kan geen prepaid internet leveren, dus we moeten zuinig aan doen. Wat een narigheid. 









Dinsdag 4 augustus
Omdat we niet te ver van Kos willen gaan vanwege bezoek uit Nederland besluiten we om een rondje Kalymnos te maken. We verlaten de stad en gaan weer terug naar de baai van Iletas, lekker zwemmen en genieten van de rust. Uiteraard flinke wind tegen en een vervelende kolkende zee. Binnen in de baai liggen we heerlijk rustig. We zien Mike en Debby, een Engels stel die ook hebben overwintert in Finike. Het weerzien was heel gezellig.
De volgende morgen woensdag 5 augustus vertrekken we naar Emborios, aan de andere kant van het eiland. Geen wind en onrustige, onplezierige zeegang.
Maar eenmaal op plaats van bestemming, hangend aan een boei van het restaurant Captan Cook lagen we prima. Uiteraard gaan we er eten die avond en het was weer goed Grieks eten met als toetje, soort poffertjes met honing en amandelen. Het restaurant is een familiebedrijf bestaand uit vader, moeder en 2 leuke dochters. Ze zijn allen gek met Woezel. Het restaurant krijgt veel zeilers op bezoek, het is er heel gezellig. 
  
We zien John en Maggie, Engelse bemanning van de Calidore weer terug. Wij kennen ze vanuit Finike en Maggie was het bridgemaatje van Yvonne. Het weerzien was super gezellig. We hebben het erg naar onze zin dus blijven we er een paar dagen. Ook realiseren wij ons dat Kalymnos toch een mooier eiland is dan we dachten.
Zaterdag 8 augustus varen we naar het zuiden van Kalymnos, een andere baai genaamd: Vlikadhia. Ook weer een leuke kleine baai en we pakken weer een boei op van restaurant Paradisio. Mooie omgeving maar erg druk met veel in- en uitvarende kleine bootjes plus die ellendige jetskies (brrrr).  
  

Maar in de avond is de rust weer gekeerd en gaan in Paradisio een hapje eten, we ontmoeten een leuk grieks meisje die daar werkt. Ze praat honderduit. Over haar zelf, over de situatie in Griekenland. Ze wil Griekenland verlaten en Nederland lijkt haar wel wat. Ze schrijft op aanwijzing van ons heel veel nederlandse woorden en zinnetjes op en we maken met elkaar heel veel plezier, wat een leuke meid. Je zou haar zo meenemen naar Nederland om haar de kans te willen geven voor een nieuw leven op te bouwen. Ze komt er wel, ze is bijdehand en kan haar mondje goed roeren. Ziet er leuk uit en is nog jong. Wat zijn grieken toch leuk. Nu we veel tijd hebben om Grieken te leren kennen wordt de waardering des te groter. Zondag 9 augustus weer terug in Kalymnos-stad. Morgen weer naar de Vodafone winkel. 


Maandag 10 augustus
     
We ontdekken de taveerne Stukas in Kalymnos-stad, dit restaurantje is bekend bij veel zeilers. Hier wordt gekookt door Poppie (Oma), dochter Maria is gastvrouw, Pantelis is samen met de man van Maria gastheer, hij is min of meer ook een zoon. Een echt familierestaurant. Het is er gezellig en ongedwongen en wij zijn ook gelijk familie, heel bijzonder. Maria is tevens ook een zusje van de taveerne in de baai van de rode boeien. En die heeft weer een dochter die net een baby heeft gekregen. Zij was toevallig op bezoek bij Maria. Het was een en al gezelligheid,     


Dinsdag 11 augustus
Onze oudste zoon stapt vandaag met zijn Tai in het huwelijksbootje. Puur voor het papiertje vanwege de komst van hun kindje. Geen grote toestanden, heel simpel. Wij hebben nog geprobeerd om als verrassing een ticket te boeken naar Nederland maar de vluchten zijn momenteel schrikbarend duur. Jammer maar de kinderen begrijpen het, voor dat geld kunnen we heel veel andere dingen doen.
Overigens maken Sven en Tai hun huwelijksreis bij ons aan boord en komen volgende week dinsdag de 18e voor 10 dagen. 
Via FaceTime hebben we de gehele ceremonie mee kunnen maken, gelukkig was de verbinding op dat moment uitstekend met ons nieuwe prepaid internetkaart. 
Sven en Tai proficiat en heel veel geluk.
 

Donderdag 13 augustus

We verlaten Kalymnosstad en willen nog lekker een dagje voor anker aan de oostkust van het eiland Pserimos. Het is 10 NM varen en weinig wind. We komen aan en het is een prachtige beschutte baai met fraai lichtblauw helder water en een klein strandje. Verder niets.We genieten van zwemmen, lezen en van de rust. Tegen de middag wordt het druk met veel dagjesboten vol met mensen vanuit Kos. Het lijkt wel een zwemparadijs. Na een uurtje is alles weer weg en is de rust terug. We bellen de stadshaven van Kos, we willen morgen de haven in. Geen schijn van kans, de haven is vol. Heel eerlijk gezegd vinden we het niet erg, dit is zo’n heerlijk plekje. We blijven lekker liggen. Zondag is er mogelijk weer plek. 

   

Zaterdag 15 augustus
In de ochtend om 07.00 uur horen we een lawaai van veel mensen, Peter springt uit bed en roept, Yvon kom kijken, kom kijken. Een zwarte grote rubberboot met wel 60 vluchtelingen erop komen langs onze boot en varen naar het strandje. De mannen zitten aan de buitenkant, vrouwen en kinderen in het midden op de bodem.Ze roepen het uit van blijdschap en varen zo het strandje op, ze springen de boot uit, maken een vreugdedans, omhelzen elkaar en gooien hun zwemvesten in de lucht of in zee.

YouTube-video

Eenmaal aan land zoeken ze de weg naar het dorp, via een pad komen ze waar ze wezen moeten namelijk de port-police. Als laatste steken ze de rubberboot lek, ze zijn bang dat ze terug naar Turkije worden gestuurd. Wat een narigheid om dit te moeten zien. Met enkel een rugtas of plastic tas verlaten ze allemaal het strandje en laten een puinhoop achter.
Wij zijn helemaal uit onze doen en zien dat voor anker liggende griekse motorbootjes langzaam naar het strandje in hun dinky varen. Ze kijken naar de 40 PK motor en proberen die van de rubberboot af te krijgen. Het lukt ze niet, we zien de Grieken bellen en na een half uurtje komt er een ander motorbootje met 4 flinke mannen aan boord en scheuren de baai in. In een mum van tijd was de motor  en de bodemplaten van de lekke rubberboot eruit en verlieten met al het spul de baai. Voor zover wij konden zien richting Kos. Geen Griek die de puinhoop opruimde, enkele zeilers van andere voor anker liggende schepen ruimde de troep
op een stapel zodat het strandje er weer wat vriendelijker uit zag.


  

  
De rust was weer terug in de baai tot 4 uur in de middag, toen kwamen de dagjesboten weer vanuit Kos vol met mensen. De schippers zagen de zwemvesten liggen en in een rap tempo waren alle zwemvesten van het strand af. Zo die hebben weer nieuwe nette zwemvesten voor hun passagiers. 




Zondag 16 augustus
We verlaten de baai van Pserimos en gaan in de stadshaven van Kos liggen.Onze oudste zoon Sven en zijn vrouw komen dinsdag. We zien de chaos in de ferriehaven. Een en al vluchteling. De hele kade is stampvol en er staan zelfs tentjes en zelfgebouwde hutjes van karton.

 

De politieautoriteiten hebben hun handen vol aan om hun een tijdelijk asiel te leveren. Zodra dit in orde is kunnen ze verder door met de ferrie naar Athene. Daar vandaan reizen ze Europa verder in.Van horen zeggen hebben de Syriërs voldoende geld om verder te reizen, overigens zijn het oorlogs vluchtelingen en worden ook als eerste verder geholpen. De wachttijd voor de papieren loopt op tot 5 dagen. Maar er komen nu ook veel Pakistanie, Arakezen en Afganen en die hebben geen cent te makken en zijn overigens geen vluchtelingen uit oorlogsgebied. Dit geeft wrijving en geeft soms wat onrust tussen al deze mensen.

De haven waar we liggen wordt vrij gehouden van vluchtelingen, ze willen graag op het gras onder de bomen liggen of op bankjes hangen maar worden door de security continue weggestuurd.

Een speciale ferryboot wordt geregeld vanuit Athene om zoveel mogelijk Syriërs mee te nemen buiten de normale ferrie. Elke vluchteling wil zo snel mogelijk doorreizen. En het gaat maar door, iedere dag komen ze vanuit Turkije. En wat een puinhoop maken deze mensen, de schoonmakers met hun karretjes hebben hun handen vol aan om de boel netjes te houden. Ze hebben nog nooit zo hard moeten werken. Dit geld ook voor de politieautoriteiten. We hebben het te doen met deze mensen. In de avond komen onze vrienden Ron en Gemma gezellig langs voor een borrel. 


Dinsdag 18 augustus

Sven en Tai komen aan om 21.30 uur. Heerlijk om de kinderen aan boord te hebben en ze hebben wel een zonnetje nodig, de witscheten. Ze zijn doodmoe, moe van klussen in hun huis en werk. Daar komt nog bij dat Tai 6 maanden zwanger is.
We hebben leuke plannen, we willen naar Nysiros, een vulkaaneiland, daarna naar Symi en zo weer terug naar Kos want over 10 dagen vliegen ze alweer terug. We bekijken het weerbericht, het ziet er niet goed uit. Harde wind uit noorden, een meltimi dus voor de komende week. Dit is teleurstellend. We besluiten om niet uit te varen. Er is voldoende te doen op Kos. Strandjes, restaurantjes, wandelen, fietsen, auto huren en gezellig samen zijn. Zo gezegd, zo gedaan. Van activiteiten is niet veel gekomen, de kinderen waren te moe en wilde alleen maar lekker niks doen en luieren. De 10 dagen zijn omgevlogen en voor we het wisten zaten ze in het vliegtuig terug naar koud kikkerland. 


Op dinsdag 25 augustus zien we de Kismet voor anker liggen achter de ferriehaven, flink hobbelen op de swell.  De bemanning van de Kismet is Shirley en Martin, engelsen en wij hebben hun voor het eerst ontmoet in Marina di Ragusa. We zijn met hun een tijdje opgetrokken in het Levkasgebied en uiteindelijk overwintert in Finike. Ze komen op de koffie, de wind was tijdelijk ietwat minder en er is over en weer voldoende te vertellen.Shirley is net terug van 3 weken bezoek aan Engeland, Martin heeft op Kalymnos gebivakkeerd. En heeft zelfs een dag in een Griekse cel gezeten. Hij lag voor anker bij Vathy en er kwamen vluchtelingen op hem af in een lekke rubberboot. Hij heeft de mensen gered en de portpolitie gebeld. Zij hebben de vluchtelingen opgehaald maar Martin moest ook mee voor verhoor. De Kismet (boot) heeft de politie zonder Martin naar de kade gebracht in Vathy. De volgende dag mocht hij weer naar zijn boot. Het zal je maar gebeuren. Maar goed iedere zeiler kan zeggen dat hij mensen heeft gered, Je propt wat mensen in Turkije op je boot, vangt daar
€ 2000,- per persoon voor en zeilt naar Griekenland.

We willen weg uit de chaos van Kos en zien op de weersvoorspellingen dat het weer beter gaat worden, zaterdag vertrekken. 
Op vrijdag de 28
ste nemen we afscheid van Ron en Gemma, zij vertrekken zondag de 30ste  weer naar Nederland.  

Zaterdag 29 augustus
Rustig weer, we gaan. We verlaten de drukte, chaos en onrust. 25 NM naar Nisyros, ten ZO van Kos. Wat een oase van rust, genoeg plek aan de kade. We komen bij en blijven een paar dagen. Genieten van wandelen, zwemmen en van de rust. Nisyros is een prachtig vulkaaneiland, vorig najaar hebben we het eiland per auto gezien. Tijdens de wandeling valt het op dat de rotsen heel poreus zijn, het lijkt op puimsteen in diverse kleuren. Je pakt het zo op en het weegt niets. Het is een bijzonder en mooi eiland.

  

Maandag 31 augustus


Het weer blijft goed en gaan naar Symi, ten oosten van Nisyros. 32 NM varen. Plan is om het eiland rond te varen en we beginnen bij Panormitis, in het ZW. Noemenswaardig geen wind dus op de motor. Panormitis heeft niet veel te bieden behalve het prachtige klooster H. Michael. Dit grote klooster is gewijd aan de H. Michael, patroonheilige van Symi. Talrijke bedevaarders komen hier naar toe, vooral op kerkelijke feestdagen zoals 8 november en Pinksteren.. Het klooster biedt ook logies aan. Het gebouw dateert uit de 18e eeuw en is omgeven door massieve moderne gebouwen die onderdak bieden aan de bedevaarders. Bijzonder om te zien. De avond is prachtig met een mooie zonsondergang.