ถนนเจริญกรุง


ประวัติถนนเจริญกรุง

        ถนนเจริญกรุง เป็นถนนสายแรกของเมืองไทย พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2404 แล้วเสร็จในพ.ศ. 2407 สาเหตุของการสร้างถนนสายนี้เนื่องจากชาวต่างประเทศที่เข้ามาอยู่ในกรุงเทพฯ สมัยนั้น รวมทั้งพวกกงสุลได้ เข้าลงชื่อขอให้สร้างถนนสายยาวสำหรับขี่ม้าหรือนั่งรถม้าตากอากาศ โดยอ้างว่า "เข้ามาอยู่ที่กรุงเทพมหานครไม่มีถนนหนทางที่จะ ขี่รถม้าไปเที่ยว พากันเจ็บไข้เนืองๆ" เมื่อถนนเจริญกรุงสร้างเสร็จใหม่ๆ ยังไม่ได้พระราชทานนาม จึงเรียกกันทั่วไปว่า ถนนใหม่ และชาวยุโรปเรียกว่า นิวโรด (New Road) ชาวจีนเรียก ซินพะโล้ว แปลว่าถนนตัดใหม่ จนต่อมาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามถนนว่า "ถนนเจริญกรุง" ซึ่งมีความหมายถึงความเจริญรุ่งเรืองของบ้านเมือง เช่นเดียวกับชื่อถนนบำรุงเมืองและถนนเฟื่องนคร  ที่โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นในคราวเดียวกัน การก่อสร้างถนนแบ่งเป็น ถนนเจริญกรุงตอนนอก ช่วงตั้งแต่คูเมืองชั้นในถึงแม่น้ำเจ้าพระยาที่ตำบลดาวคนอง และถนนเจริญกรุงตอนใน คือช่วงระยะทางตั้งแต่วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามถึงสะพานดำรงสถิต (สะพานเหล็ก)