Projectplan

Het (laten) maken van een DVD Onstaansgeschiedenis Lansingerland (DOL)

  • De Historische Verenigingen van Lansingerland hebben de handen ineengeslagen om een historische, educatieve documentaire samen te stellen over de ontstaansgeschiedenis van het landschap tussen Rotte en Schie.

  • Doelgroep : Het is de bedoeling om jonge mensen en nieuwe inwoners kennis te laten maken met het huidige landschap aan de hand van historische kenmerken.

  • Het script en te tonen beeldmateriaal zo goed als bekend.

  • Wat niet : Liever geen verhaal van een verteller met beelden over moerassen en veen afgraven zoals de Dvd “De Ronde Venen”. Het moet de kijker prikkelen, verrassen en meenemen in de geschiedenis.

  • Wat wel : Het verleden te laten vertellen door “enthousiaste deskundigen” die antwoord geven op gestelde vragen door een reporter op plaatsen in Lansingerland waar de historie of het gevolg NU nog zichtbaar is. Het script is dan ook geschreven vanuit het NU.

  • Zo kunnen de bodemlagen worden toegelicht door de hoogten en diepten in ons landschap, waterbeheer door uitleg over dammen (Hoogstraat R'dam noemen) en sluizen, herkomst van namen van straten en wijken, tollen die op nog begaanbare wegen werden neergezet over het enorme plassengebied wat was ontstaan, Hoogheemraadschappen die werden opgericht om het gevaar van de watermassa te keren middels dijken en landscheidingen, het belang van veen als brandstof om op te stoken of gas te winnen middels een gaswel, sloten en vaarten op verschillende hoogtes en met doodlopende stukken zoals bij RK en Treurniet in B&R.

  • Uitvoering : Bekeken is de mogelijkheid van een afstudeeropdracht, hetgeen tot op heden nog niets concreets heeft opgeleverd. Verder is een bedrijf benaderd die filmbeelden (bijv. via drone) zou kunnen maken en een documentaire kan samenstellen met een kostenplaatje van minimaal 10.000 euro, waarbij over de opzet nog niet is gesproken. Daarna is gesproken met een persoon die een mogelijke opzet zou kunnen maken, deze opzet volgt onderstaand.

  • (namen van bedrijven en personen bij Historische Vereniging bekend)

Verdere acties :

    • In juli 2016 opzet wat concreter te maken, zodat het beter bespreekbaar wordt.

    • Aansluitend in september de voorgestelde aanpak bespreken met de projectgroep, liefst aangevuld met een vertegenwoordiging vanuit de gemeente, en de vervolgstappen vast te stellen (prijsopgave en financiering).

Er is nog geen definitief projectplan daar het project nog in een beginfase is. Wel heeft een door de Historische Vereniging benaderde persoon een voorzet gegeven, die hieronder is weergegeven.

ONTSTAANSGESCHIEDENIS LANSINGERLAND

TUSSEN ROTTE EN SCHIE

(CONCEPT-OPZET)

ONDERWERP

Het onderwerp van de documentaire is behoorlijk zware kost. Ingewikkelde informatie die bovendien moeilijk te visualiseren is omdat er bijna geen sprake is van tastbare beelden. Er zijn wat restanten in het landschap zelf te vinden, er is wat historisch topografisch materiaal en wellicht is er nog wat historisch film-en/of fotomateriaal op te duiken, maar dat zal niet verder dan een eeuw terug gaan. Misschien zijn er ook nog wat schilderijen te vinden uit een vroegere periode.

Het is zaak om deze zware kost zodanig te verluchtigen dat het een hapklare brok voor de kijker wordt zonder geweld te doen aan het informatieve gehalte. Het moet dus hartstikke leuk en interessant zijn om naar te kijken, het mag geen moment vervelen en na afloop moet je het idee hebben dat je er nog wat van opgestoken hebt ook.

Met alleen het uitspreken van een voice-over tekst en daarbij wat plaatjes van kaarten en prenten ga je het niet redden bij de beoogde doelgroep. Je zult de kijkers moeten aanspreken op een manier die nauw aansluit bij hun normale kijkgedrag. En liefst daar nog een verrassend element aan toevoegen.

Zonder al te diep op de inhoud in te gaan, dat is voor een later stadium en bovendien voor een deel afkomstig van de experts van de historische verenigingen, geef ik aan op welke manier we een zo groot mogelijke kijkersgroep kunnen bereiken.

PRESENTATIE

Geef het programma een gezicht. De kijkers van nu zijn gewend aan types als Freek Vonk. Enthousiaste vertellers die zelf op onderzoek uitgaan en dingen uitproberen. Voor de iets oudere generatie is Boudewijn Buch zo’n voorbeeld. Zo’n presentator of presentatrice neemt de kijker als het ware bij de hand tijdens zijn of haar persoonlijke zoektocht. De presentator is nieuwsgierig en wil uitzoeken hoe het in elkaar zit. De kijker identificeert zich met de presentator en laat zich gewillig meevoeren.

De presentator (vanaf nu maar even de mannelijke vorm maar uiteraard kan het ook een presentatrice zijn) spreekt de kijker (de camera) rechtstreeks aan. Hij neemt de kijker mee naar plekken waar nog restanten zichtbaar zijn. De cameravoering is dynamisch om het ontdekkingsreisgevoel nog verder te stimuleren. Terwijl hij bijvoorbeeld aan het spreken is over de straatnaam beweegt de camera naar het straatnaambordje toe.

Wanneer de presentator meer informatie wil hebben klopt hij zelf aan bij deskundigen. Korte interviews met de vragen die bij de presentator (en dus de kijker) opkomen en geen ellenlange monologen. Tegelijkertijd probeert hij ook zo nu en dan mensen te betrekken die min of meer bij toeval ter plekke zijn.

“Weet jij nou eigenlijk waar die straatnaam vandaan komt?” vraagt hij aan de passerende postbode.

Dat bevordert weer de betrokkenheid van de kijker. Want het moet niet te afstandelijk worden. Op deze manier kun je ongestraft in een museum terecht komen of bij een topograaf of een landschapsarchitect. Het is altijd leuker om die mensen zelf het verhaal te laten vertellen dan de alwetende commentaarstem. En je bent als maker niet volledig afhankelijk van de beperkte hoeveelheid aanvullend beeldmateriaal. Als je maar twee schilderijen hebt en een heel verhaal heb je dankzij de interviews de mogelijkheid om ook de verteller even in beeld te laten. Meer afwisseling, meer dynamiek en meer keuze in de montage.

De mogelijkheid bestaat om de presentator ook als voice-over te laten optreden om de verschillende programma-onderdelen aan elkaar te koppelen. Hij hoeft niet alles ‘in beeld’ (onscreen) te vertellen.

VORMGEVING

Uiteraard is er afwisseling in tempo nodig en moet het programma zijn rustpunten hebben. Mede met behulp van muziek kan de juiste sfeer worden bepaald.

In de uitvoering is het verder van belang dat er een duidelijke eenvormigheid in stijl is qua vormgeving. Het lijkt bijvoorbeeld leuk om verschillende topografische kaarten te laten zien maar dat kan heel verwarrend werken. Een topografische kaart is al lastig bij bewegend beeld, je kunt ‘m maar beperkte tijd in beeld laten zien terwijl je ‘m eigenlijk wil bestuderen. Wanneer je van een eigen vormgeving uitgaat is dit voor de kijker beter te begrijpen. De originele kaarten kunnen dan echt als illustratie worden gebruikt en niet als topografische informatiebron. Nadeel van deze manier van vormgeven is dat het nogal kostbaar is.

(Naam van de opsteller van deze concept-opzet is (uiteraard) bekend bij de Historische Vereniging)