Blog

Beschadiging van de Plexus Brachialis (Deel 1)

Geplaatst 22 feb. 2018 05:31 door Hanneke Bonekamp   [ 22 feb. 2018 05:32 bijgewerkt ]



De Plexus Wattus? Mijn eerste reactie ook. Dus maar eens opgezocht voordat het webinar begon. Gister nl. een webinar gehad over beschadigingen van de Plexus Brachialis. Dit webinar was verzorgt door onlinepethealth.com


Kort gezegd: de Plexus Brachialis is een complex van zenuwen die de spieren van de voorpoot bedienen zodat de hond die voorpoot kan bewegen en gevoel heeft in die poot. Deze zenuwen komen vanaf het ruggenmerg ter hoogte van de laatste 4 halswervels (C5 t/m C8) en de eerste 2 borstwervels (T1 en T2), zie onderstaande afbeelding.
Sommige zenuwen zorgen voor het buigen van de elleboog, de pols en de voet, andere zorgen ervoor dat deze gewrichten strekken. 

 
(Afbeelding van de zenuwen naar de voorpoot. (afbeelding uit een artikel uit 1960: "Radial-Paralysis" Syndrome in the Dog van
John G. Bowne, D.V.M., Ph.D. )

In dit eerste deel ga ik uitgebreider in op de beschadiging die het vaakst voorkomt: 

Een beschadiging van de Plexus Brachialis kan komen door oa. een trauma, springen of als de hond ergens in blijft hangen.  Bij deze gebeurtenissen kan het voorkomen dat een of meer zenuwen van dit complex beschadigen, wat weer gevolgen heeft voor het samentrekken van spieren en het gevoel van oa de huid. 

Vaak voorkomend is een probleem met de Nervus Radialis. Dat is zenuw met nummer 6 in bovenstaande afbeelding.
Deze zenuw zorgt ervoor dat de spieren die de poot strekken hun werk kunnen doen. Indien die zenuw beschadigd is, kan de hond de elleboog, pols en voet niet meer strekken. Heel typerend voor deze beschadiging is dan ook een opgetrokken voorpoot met een hangende voet. Welke gewrichten er precies bij betrokken zijn, hangt af van de plek waar de zenuw beschadigd werd Het beeld dat je dan krijgt is zoals bij Oscar, in de eerste afbeelding. Bij hem is deze beschadiging overigens nooit officieel gediagnosticeerd. 
Op de afbeelding hieronder kun je deze stand ook zien, maar dan van voor. Je kunt ook nog een restant van de bijbehorende wond (de donkere punt op de voet) zien. Die wond kan ontstaan doordat het gevoel aan de bovenkant van de poot weg is en de hond bij het lopen de voet verkeerd om neerzet en soms zelfs hiermee over de grond sleept.

Doordat het gevoel in de bovenkant van de voet en de zijkant van de onderpoot weg is, kunnen deze wonden aan de voet ontstaan en erg groot worden zonder dat de hond pijn aangeeft. Heel belangrijk is het bij deze honden dan ook dat de voet goed beschermd wordt.

Deze specifieke beschadiging kan verschillende oorzaken hebben: 
  • Een breuk in de bovenarm
  • Kneuzing van de zenuwen doordat de hond erg lang op zijn zij heeft moeten liggen. Dit kan voorkomen bij een zeer langdurige operatie van mn. grote en zware honden. Een andere oorzaak voor een dergelijke kneuzing kan ontstaan door al langer bestaande vergroting van de lymfeklieren in de oksels.
  • Overstrekking van de zenuwen, bijv. door een sprong
  • Beschadiging door val of door een slag op of in de buurt van de schouder
De spieren atrofiëren. 

Andere beschadigingen en behandelingen van deze en andere blessures behandel ik in volgende delen.




1-1 of 1