CoonKITTENS‎ > ‎

09-12-24 A-nest

Veronique was echt hartstikke zwanger! Onderstaande foto is van 6 december 2009, nog drie weekjes dikke dame..

 Arm kind, het was net een gestrande walvis..

 
Op kerstochtend
hoorden we vanaf onze slaapkamer inneens een luide miaauw. Toen ik beneden kwam gesneld om 08:00 uur waren er al 4 kittens geboren. Twee schildpadjes met wit en twee black (tabby?) katers met wit.

Allemaal nat en koud. Veronique kwam me echt halen, zo van; “HELLUP, wat moet ik hier mee?!”.

Eerst heb ik alle kittens droog gewreven en toen heeft Bas ze op zijn buik genomen en ze verwarmd met zijn handen en buik.
Ondertussen kon ik Veronique geruststellen en haar voorzien van een schoon en droog plekje.

Tijdens het opwarmen kwam er weer wat leven in het spul en ze riepen al snel om mama. Veronique wilde ze gelukkig wel bij zich hebben. Pffff.

 

 
 

Om 09:40 uur kwam er nog een prachtig schildpad met wit dametje, alleen zij was al dood toen ze er, in stuitligging, uit kwam. Ik heb nog alles geprobeert, bekkie leeggezogen drooggewreven mond op mond (heeeel voorzichtig) en hartmassage. Helaas, ze was er al niet meer, onze kerstengel.

 

Om 09:50 kwam er een flinke blauw solid met witte kater uit, ook in stuit.

 

Om 10:00 uur en om 10:25 uur werd de blauwe meneer nog gevolgd door alweer twee prachtig getekende schildpad met witte dametjes.

 

De tel kwijt? Nou, het waren er dus 8, waarvan eentje de bevalling niet heeft overleefd helaas..

Toen probeerde het grut te drinken en mama lag er een beetje beduusd en wat hijgerig bij.

Ik had het gevoel dat ze nog niet klaar was, maar ik hoopte het eigenlijk wel.. Het arme vrouwtje wist niet wat haar overkwam!

Gelukkig mocht, nee, moest ik haar overal bij helpen. Ik vind het heel erg fijn dat ze steun bij me zoekt, en vindt.

Een paar hebben er al een tepel gevonden, hopelijk komt het met allemaal goed!

Wordt vervolgd.
Hier eerst nog een paar foto's;

25 DECEMBER 14:00 uur; Veronique wil niet meer in de doos bij de kittens, ze gaat er naast liggen.
Beetje uitrusten dacht ik eerst. Zelf een paar voedingen gegeven want Veronique lag nog steeds naast de doos en leek erg moe.
Uiteindelijk na overleg met Cobi, de fokster waar veronique vandaan komt, de dierenarts toch maar gebelt. Die onderbrak zijn kerstdiner voor een bezoekje van mij en Veronique.
Hij vermoed, net als ik, dat er nog iets in de baarmoeder zit, een placenta of misschien een heel klein dood kitten, van Griswold dan, die Veronique drie dagen na de dekking nog even besteeg.. Dit kitten, als het er al eentje is, kan niet meer dan 40 a 50 gram hebben gewogen en was/is niet levensvatbaar. Veronique heeft een spuitje met antibiotica gekregen, ook tegen evt. borstontsteking, en een spuitje met weeenopwekkers en een pijnstiller.
Dat werkt tweeledig, als er nog iets in haar zit wordt het er door de weeen hopelijk uitgedreven.  Daarnaast komt de melkproductie beter op gang door weeen.
Hopelijk zit er niets in, en knapt ze snel op. Wanneer ze wel nog iets in haar heeft hoop ik dat het er vanzelf uit komt. Morgen om 12:00 uur weer naar de dierenarts en dan maakt ie een foto. In het slechtste geval moet ze alsnog onder het mes, brrr. Laten we hopen van niet.
De kittens verzorg ik ondertussen zelf. Dat gaat redelijk. Ze zijn nog zo klein dat ik er bij een paar maar een ml per voeding in krijg. Nou, die voed ik dan elk uur. Gelukkig vallen ze niet echt heel erg af. Ze blijven zo gemiddeld rond hun geboortegewicht 'hangen'. Dat was heel knap volgens de dierenarts.
Ze hebben net hun buikjes rond en liggen nu fijn op een kluitje op een kruik.. Ik doe even snel een hazeslaapje op de bank tot de volgende voeding.
 
 
 
De medicijnen werken denk ik, om 02:00 uur ging ze weer bij d’r kindjes liggen! Die waren door het dolle en krioelden zelfs over haar hoofd, zo schattig!
Nu, drie kwartier later is alles lekker gewassen door mama en is de rust een beetje weergekeerd. Ik hou in de gaten of iedereen wel drinkt. Vooralsnog niet. Maar goed, dan ga ik meteen weer bijvoeden.
 
26 DECEMBER. GELUKKIG! Net om 12:30 uur bij de dierenarts geweest, er zit niets meer in haar buik! De baarmoeder was gewoon nog wat verdikt, dat was wat hij voelde. Waarschijnlijk heeft Veronique een beginnende melkklierontsteking gehad. De kittens zijn nog zo klein dat ze niet met heel veel kracht drinken. Twee redden het helemaal nog niet aan de borst.
Met de antibiotica kuur die ze heeft is dat probleem i.i.g. vast verholpen. Nu kunnen de kittens op hun gemak aansterken en bij haar leren drinken.
Ik ben al lang blij dat ze geen operatie hoeft! Het hele spul ligt nu, inclusief mama, even bij te komen.
 
 27 DECEMBER Een rare nacht gehad, de kittens blijven rond hu geboortegewicht hangen. beter dan afvallen, maar het schiet niet echt op zo.
Mijn zusje is nog komen helpen vannacht, maar die kon ook niet echt iets doen natuurlijk. Ik heb wel voor het eerst bijna drie uur kunnen slapen. (Waarvoor dank Chantal ;-))
Helaas is vanmorgen gebeurt waar ik al bang voor was.
Om 11:25 uur is Yule (betekend 'of christmas time') , het zwart-witte katertje toch nog bezweken. Ik zat er toen echt even doorheen. Twee dagen en nachten zo goed als niet geslapen en dan dit.. Maar ja,  hij was ook wel erg zwak, heel klein (63 gram) en had het heel erg koud gehad vlak na zijn geboorte. Echt lekker warm is ie nooit helemaal geworden. Het mocht niet zo zijn, spijtig genoeg.
 
Cobi, de fokster van Veronique en inmiddels een goede vriendin, is me komen helpen vanmiddag. Ze had haar flesje met zachte speentje (Beaphar, aanrader!) meegenomen en het lijkt veel beter te gaan nu.
Hopelijk leren ze snel allemaal bij mama drinken voordat ze geen melk meer heeft..
 
28 DECEMBER Vanmiddag ging het toch weer minder, de kinders zijn tussen gisteren en vandaag wel aangekomen maar twee van hen blijven wat hangen.
Met Cobi en de dierenarts overlegd en besloten om ze sondevoeding te gaan geven tot ze voldoende zijn aangesterkt om zelf volledig bij mama (of van een schoteltje) te drinken.
Vanmiddag om 16:00 uur de 1e sessie gehad onder begeleiding van de dierenarts en twee assistenten. Dat ging goed.
Helaas was het voor Nathaly (betekend 'born on christmas') al een verloren zaak, zij was gewoon echt nog te klein en verzwakt. Een half uurtje na de voeding is ze helaas toch nog overleden.
Vanavond om 20:00 uur nog eens met het spul naar de dierenarts gereden voor sessie twee. Deze keer moest ik alles alleen doen en bleef de assistente bij me. Ze mocht alleen de billendoekjes aangeven voor als er eentje ging poepen of plassen ;-)
Weer gelukt! Fijn hoor!
Nu moet ik ze om de 4 uren elk een sondevoeding geven. De benodigde voeding voor 1 dag geef ik dan verdeeld over 6 voedingen. Elke 4 uur dus.
Ik heb een antibiotica meegekregen voor ze. Daar moet ik echter pas mee beginnen als het slechter met ze mocht gaan.
Ik ga nu nog even slapen, want over twee uurtjes mag ik alweer!
 
31 DECEMBER  De afgelopen dagen erg druk geweest met de sondevoeding. Dat lijkt goed te gaan. iedereen groeit, de een wat harder dan de ander, maar toch. Vanavond is er denondanks om 22:00 uur weer een katertje overleden, de zwart-witte Natal (betekend 'born at christmas'). Het ging erg goed met hem tot aan de laatste voeding van vanmiddag. Daarna kreeg ie het wat benauwd en werd wat slap. Ademen ging steeds moeilijker. Waarschijnlijk heeft hij een druppeltje vocht ( water van inbrengen sonde of melk van uithalen sonde?) in zijn luchtpijp/longetjes gekregen.
Heeeeeel erg hoor, hij groeide net zo lekker.. Maar, ik moet door, er zijn nog vier anderen die me nodig hebben. Ik ben wel direct begonnen met de antibioticakuur die ik uit voorzorg al had meegekregen.
Ik wil geen risico lopen en ondanks dat ze goed groeien zijn ze zeer vatbaar voor van alles omdat ze zo goed als geen colostrum (de eerste moedermelk) hebben gehad. Hopelijk overleefd de rest wel. Meteen bij Spat.nl kittencolostrum besteld. Voor als ik ooit nog eens zo'n situatie mee moet maken.
 
01 JANUARI Gelukkig, nieuw jaar. Die komma staat er niet voor niets. Nieuw jaar, nieuwe kansen hoop ik. Vanmorgen woog ik de grootste dame, Noelle, en zij was vannacht maarliefst 11 gram aangekomen. Zijn drinkt dus duidelijk goed bij Veronique. Ik heb bij haar de ochtendvoeding even overgeslagen en kijk om 10:00 uur hoe het met haar gewicht is.. Wie weet is dat nummer 1 die de sonde niet meer (elke voeding) nodig heeft! Laten we het hopen!
 
Ik weet zo onderhand niet meer hoe ik het de kinderen uitleg. Ik heb gezegd dat ze zo klein zijn dat ze het zonder hulp waarschijnlijk niet halen, dat we ons best doen om ze te redden. Maar, ook dat ze er rekening mee moeten houden dat het misschien niet lukt. Toch is het heel naar om steeds te moeten zeggen dat er weer eentje is dood gegaan..
Hopelijk wordt ons, mama Veronique en de kittens verder leed bespaard.
De vier laatsten leven in ieder geval nog, pfff.

Ze zijn vanmiddag alleen wel verhuisd door mama. Ze wilde perse in het hoekje onder de krabpaal. Daar was ze ook van de eerste 4 bevallen. Maar ja, het nestmandje dat daar staat is echt te klein voor mama en 4 kinders..

Dus, de paal een beetje verschoven en met veel gewurm de doos ertussen gekregen..

Nu liggen ze daar, helemaal naar mama’s zin. Hopelijk worden ze nu allen wat relaxter.

 

04 JANUARI Het gaat de goede kant op! Inmiddels had Noelle vanmorgen haar oogjes open, Natica heeft ze nu bijna open en Tasha begint ook door haar spleetjes te koekeloeren.. Chris loopt met alles wat achter en is dus nog steeds zo blind als een mol.. Maar, hij gaat vooruit!

Hier even wat verse foto's, lekker bij mama;

 

 
 
 
11 JANUARI
Allen hebben de oogjes open en groeien goed. Helaas heeft Noelle een longontsteking opgelopen en ondanks de antibiotica heeft ze het niet gered. Tussen de voeding van 04:00 uur en 08:00 uur is ze overleden. Houd het nu eens op?!?!
Vooralsnog kruipen de laatste drie tevreden rond..
 
14 JANUARI
Vooralsnog gaat het goed.

Ze beginnen al een beetje rond te kruipen en met elkaar te spelen. Zij het heel onhandig. Bij de dieranarts maandag en dinsdag waren ze waarschijnlijk wat gestressed. Niet goed aangekomen. Eentje was dinsdag zelfs 2 gram afgevallen!

Jammer hoor. Gelukkig gaat het hier thuis wel goed en zijn we weer mooi aan het plussen.

Hier wat verse foto's van het grut. Vandaag zijn ze drie weken, HOERA!

 

 
 
 
 
 
 

15 JANUARI

Drie weken en een dag, tijd voor een papexperiment.. Nou daar dachten de ukkies anders over.. Helaas, ze moeten er nog niets van hebben.

Na een hoop gesmeer op mondjes, neusjes en mij uiteindelijk toch maar de sondevoeding gegeven. Daarna lag men uitgeput bij mama te kroelen.

 

 
19 JANUARI
Vandaag en gisteren zijn de kinders (overdag) weer uit logeren geweest bij de dierenarts, ik moet af en toe ook nog even werken tussendoor ;-). Gelukkig zijn ze dit keer goed aangekomen. Maandag allemaal 21 gram en vandaag eentje 26 en de twee anderen 27 gram. Wat een opluchting. Omdat Chris vandaag al ruim een week last heeft van wat vieze oogjes is de dierenarts vanmiddag toch maar weer begonnen met een ab-kuurtje. Hopelijk knapt ie daar van op en is ie daarna helemaal top! Hij groeit in ieder geval prima, dus daar maken we ons geen zorgen over.
Hier even een klein gewichtstabelletje:
 19-1 gram
Tasha 530
Chris 467
Natica 492
 
25 JANUARI
Een drukke week gehad met de kittens, werk en het gezin. Nu echt even hoog tijd voor een update. Het gaat goed, maar het kon beter.
Al de hele week eten de kittens pap, tenminste, dat metsel ik in ze met een lepeltje.. De enige die af en toe zelf wat likjes neemt is Chris.
Die snelle jongen stond vanmorgen ineens uit het waterbakje te drinken, HOERA! Ja, de doos heeft inmiddels een uitgang gekregen en de kittens kunnen zelf in en uit lopen. De ren is een welkome vergroting van hun wereld. Er is een heuse krabpaal, die Natica meteen even kwam inspecteren, en een kattenbak.
Tasha vond het een goed idee om als eerste vaste voedsel wat kattenbakkorrels te eten. Die heb ik maar even uit haar mond gepeutert..
 
 
 
 
 
01 FEBRUARI
CHRIS, op 28 januari, met 5 weken, woog hij 564 gram. Op 1 februari, na twee dagen ziek zijn, spugen en diaree woog de arme vent nog 530 gram. Het mocht niet zo zijn. Ondanks de derde antibioticakuur is hij toch nog overleden. Het heeft er bij ons best hard in gehakt. Na bijna 6 weken hoop je toch dat al het leed nu geleden is.
 
Hieronder wat foto's van onze lieve, bijzondere Chris met zijn mega grote poten en zachte aanhankelijke karakter.  Jammer dat zijn leven zo kort mocht duren. Wij zullen hem nooit vergeten.
 
 
 
 
 Chris 4 weken                                                            Chris 4 weken
 
   
Chris 3 weken                                     Chris 3 weken
 
 
Chris 2 weken                                              
 
11 FEBRUARI
Vandaag 7 weken, het begint wat te worden met de dames. Ze eten beiden brokjes, als ze tenminste wel in water zijn gesopt. Die harde vinden ze niet zo heel erg tof.. Natica eet erg graag pap erbij, Tasha drinkt graag water, ook al uit de waterfontein van de grote poezen.
Klauteren gaat erg goed, Natica is meestel de eerste die alles uitprobeert. Vanaf het kleine krabpaaltje uit de bench springen, erg leuk.. Paaltje staat nu buiten de bench.. Op de bank, de vensterbank, eigenlijk is geen plek meer veilig. Leuk hoor. Enneh, van al dat spelen worden we zooooo moe;
 
 
 
 
17 FEBRUARI
Morgen worden de dames 8 weken, een hele leeftijd al. Natica eet volop harde brokjes en alles wat haar lekker lijkt, ook 'grotepoezenvoer'. Tasha doet het wat rustiger aan, eet braaf wat ze moet eten, maar het liefst kiest ze voor de harde brokjes met een beeeeetje water er overheen. Dan komt de smaak wat beter tot zijn recht en hoeft mevrouw niet zo hard te kauwen..
De dames lagen net zo lekker te genieten van de zon en op de krabpaal dat ik het even heb vereeuwigd.
 
 
 
 
 
20 FEBRUARI
Natica is een erg vrolijk en ondernemend poesje. Ze 'praat' veel en komt 's avonds altijd lekker op schoot kroelen, als ze klaar is met ravotten.
 
Tasha is een heel lief en zachtaardig dametje. Doet haar zusje in alles na, maar houd ook wel van een rustig plekje waarvandaan ze alles in de gaten kan houden. En knufffelen dat ze kan.
 
Vanmorgen wilden de dames poseren, maar even gebruik van gemaakt;
 
 
 
28 MAART
De dames zijn verhuisd naar hun nieuwe stekkie en hebben het goed. Hieronder nog wat foto's van hun 1e uurtjes bij hun nieuwe mensen.
 
Tasha heeft als roepnaam Daisy gekregen. Zonder enige angst of terughoudendheid mengde ze zich in haar nieuwe groep. Leuk om te zien dat ze zich blijkbaar meteen thuis voelde.
 
 
 
 
Natica heeft als roepnaam Mies gekregen. Zij mocht even rustig alleen wennen in haar nieuwe woonkamer, pas toen ik weg ging werd haar nieuwe 'maatje' Minou (een dame met de respectabele leeftijd van 11 jaar) weer in de woonkamer gelaten. Ik hoorde van Hans en Yvon dat na een nachtje het gegrom al minder is.. Klinkt goed. In mei krijgt Mies er nog een vriendinnetje bij, die moet nu eerst nog even wat groeien bij mama..
 
 
 
09 April
De meiden groeien als kool, ze wegen beiden ruim twee kilo! Hieronder wat foto's.
 
 Tasha (daisy) op 09 april 2010
 
 
 
 
Natica (Mies) op 11 april 2010
 
17 Mei
Beide dames wegen al rond de 2700 gram. Gaan mooi gelijk op.
 
Daisy heeft het naar haar zin met alle speelkamaraadjes bij Mien en Rob
 
Mies is na twee dagen de kat uit de boom kijken toch blij met vriendinnetje Lotte (Vicky van Mira's home)
Lotte;                                                                                                Mies en Lotte;
 
 
27 Juli
Zeven maanden alweer, wat vliegt de tijd! Beide dames wegen al rond de 3400 gram. Gaan dus nog steeds mooi gelijk op.
 
Daisy en haar maatjes  op 17 juli 2010;                                           Mies en haar maatjes op 20 juli 2010;
 
En nog een paar van Daisy;
 
 
 
 
 
 
 
Subpagina''s (2): Natica Tasha
Comments