Ethiopie deel 2                                   

Bale gebergte                                                                                                                         Ga verder naar deel 3

                                                                                                                                       Terug naar de Homepage

 

Dag 12
De volgende morgen gaan we maar niet in het hotel ontbijten, maar in een restaurantje verderop in de stad. 
Hier is het ontbijt erg goed, en vooral de fruit juice.
 
Na het ontbijt vertrekken we richting 
Shashemen, waar we inkopen doen 
voor de komende dagen, in het Bale 
park.  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Onderweg zien we bij veel huizen 
koffiebonen die op matten in de zon
 liggen te drogen. In Ethiopië wordt
veel koffie verbouwd.
Hier scheiden we ook de groep, want 5 mensen van de 17 gaan naar de stad Harar ipv naar Bale.
 
Ik krijg hier de kans even te mailen. Onze reisbegeleider gaat mee naar Harar, en een van de medereizigers 
zal de taken voorlopig even overnemen.
 
We gaan daarna met 3 landcruisers 
verder naar Dodola, waar we het 
hotel voor de volgende dag alvast 
herbevestigen. it blijkt niet mee te 
vallen, want zoals hier heel vaak 
voorkomt is het overboekt. 
Na lang gepraat en geregel krijgen 
we te horen dat er kamers zijn, maar
gedeeltelijk in het gasten verblijf 
van het kantoor van de 
parkbeheerder.
 
Dan reizen we door naar Dinsho. Hier is een hut waar we kunnen overnachten. 
Het blijkt een mooi gebouw te zijn in het natuurpark, met een grote woonkamer, met open haard en veel 
slaapplaatsen. Helaas blijkt het ook hier vol  te zijn. Maar er zijn extra bedden in opslag en met wat schuiven
kunnen we er toch in, met z'n twaalven op 1 kamer! 
Na het verdelen van de bedden, gaan we maar eens aan het avondeten beginnen. We moeten hier zelf koken. 
In de keuken krijgen we wel hulp van een vrouw die de boel daar beheert. Het worden Bale bonen. 
Een nieuw recept dat net verzonnen is:
bruine bonen met sardientjes, uien, pepers, kool en rijst. We hadden alle ingrediënten zelf meegenomen, 
maar ook wat te drinken. Het eten en het bier smaakten weer goed. Er was genoeg over voor de beheerders 
en bewakers van de 'hut'.
 
Na het eten ging de vrouw die ons geholpen had koffie voor ons maken. Verse koffiebonen werden op een 
petroleum brandertje gebrand, en daarna vermalen in een houten vijzel.
Daarna kokend water erbij en we kregen echt verse koffie. 
Het was mooi deze Ethiopische koffieceremonie een mee te maken.
Na het eten mochten we niet meer afwassen, dat werd voor ons gedaan.
We gingen vroeg naar bed. Het duurde even voordat iedereen lag. 
Het was wel gezellig met z’n allen. Een soort schoolreisje.
's Nachts moesten verschillende mensen naar het toilet en werd steeds iedereen wakker. Dus echt uitgerust 
waren we niet.
 
Dag 13
De volgende morgen ( 29 december) zijn we verder het park ingereden met de landcruisers. 
Naar het plateau waar de Ethiopische wolf nog voorkomt. Er zijn er echter nog zo weinig van dat de kans 
klein is dat we die te zien krijgen. 
Het is 2 uur rijden, dan zijn we op 
een hoogte van 3700 meter. 
We gaan wandelen in een hele mooie
omgeving. 
Op deze hoogte zijn er geen bomen 
meer, maar veel struiken en planten 
en mooie rotsformaties. Sommige 
stukken lijken op een maanlandschap,
soms is de begroeiing erg mooi, met 
bloeiende gele en rode bloemen, 
yuca-achtige planten en kleine 
meertjes. 
Het uitzicht is schitterend. 
We zien een soort antilope, en een paar keer in de verte een vos. Verder veel vogels. 
We hebben een gids, bewapend met een kalashnikov bij ons.
 
Na 2 en een half uur lopen komen we op een plaats waar de landcruisers op ons staan te wachten. 
De chauffeurs zijn nu al bijna 2 weken met ons op stap geweest en we kennen ze al een beetje. 
Vandaag gaan ze echter terug naar Addis, en moeten we dus afscheid nemen. 
 
Maar er blijkt vandaag iets mis zijn gegaan. Volgens het programma hadden we geen wandeling mogen maken. 
Hierdoor zijn we ca 3 uur kwijt, en zullen de chauffeurs vanavond  pas om 10 uur in Addis aankomen. 
Ze moeten om 7 uur de volgende dag weer met een groep op stap.
 
Ze maken dus veel haast. We moeten terug naar Dodola, waar we in het hotel overnachten. 
Onderweg, nog in het natuurpark, 
zien we opeens 2 wolven, die net een
prooi, een antilope, hebben gedood. 
Ze zitten vlakbij de weg en we 
vragen de chauffeur te stoppen. 
Met tegenzin stoppen ze, en kunnen
we foto's maken van dit unieke 
tafereel. 
Maar al snel willen de chauffeurs 
door.
Onderweg stoppen we nog even voor een snelle lunch picknick. We hebben eigen spullen bij ons, beleg, 
borden, bestek enzo. onderweg even broodje gekocht.
Als we gaan eten verzameld zich een grote groep mensen om ons heen. De mensen hier zijn niet zo 
opdringerig en blijven netjes op een afstand van 10 meter staan kijken. 
We maken wat grapjes met hun en lachen wat. Ze blijven echter op een afstandje maar groeten wel 
vriendelijk. 
Ze hebben ook allerlei dieren bij zicht: veel mensen rijden hier paard als vervoer en natuurlijk hebben 
ze pakezels bij zich. Er is een kudde geiten in de buurt, en er lopen wat kuddes koeien rond. De kuddes 
worden geleid door herders, meestal jongetjes van 6 tot 15 jaar oud. Ze lopen in de omgeving om voedsel 
te vergaren. Het was dus een leuke drukke lunch.
 
Om ca 5 uur 's avonds komen we aan in het hotel in Dodola, waar de beloofde kamers klaar staan!
Het toilet in mijn kamer spoelt niet door, er is geen warm water, en slechts een klein straaltje koud water. 
Toch genoeg om even te douchen.
We kunnen in het hotel eten, maar alleen macaroni of spaghetti. 
Dit bestellen we dan maar vast voor 7 uur. Om 7 uur staat het eten al klaar, en het is best goed. 
 
Op 31 december zitten we weer in dit hotel en we besluiten te vragen of we hier dan een beetje lekker 
kunnen dineren. Na wat gepraat wordt afgesproken dat we een lopend buffet krijgen met allerlei lekkere 
dingen. 
De bediening wordt helemaal enthousiast, en wil graag iets voor ons gaan maken. De bediening is hier 
trouwens erg goed, beter dan we tot nu toe hebben meegemaakt.
 
Na het eten maar weer vroeg naar bed.
De volgende morgen ontbijten we om 7 uur, en in het restaurant staan de eitjes al voor ons klaar. Zo 
efficiënt hebben we het nog niet meegemaakt. We laten de meeste bagage achter in het hotel en gaan met 
pick-up trucks naar een ander deel van het Bale park. 
We gaan 2 dagen wandelen, en overnachten in een andere hut.
We verdelen de groep in 2, want er zijn erg geoefende wandelaars bij. Ik sluit me daarom maar bij de 
langzame groep aan. Het landschap is hier onverwachts mooi.  
De leden van onze groep hebben al
 veel landen bezocht en iedereen is 
het er over eens dat dit een van de 
mooiste landschappen is die ze 
hebben gezien.
 
 
Waar we beginnen zijn zeer veel 
korenvelden, waar ze net aan het 
oogsten zijn. 
Sommige velden zijn gemaaid andere
nog niet. 
Dit geeft over het glooiende 
landschap vele verschillende geel 
en bruintinten te zien, met tussen 
door groepjes bomen en kleine 
beekjes.
 
Helaas moet ik nu mijn verhaal stoppen want dit internetcafé gaat sluiten.
 
Ik hoop morgen meer,
Henk
Zo, we zijn net gearriveerd in Bahar Dar, aan het lake Tana.
 
Maar eerst terug naar 30 december we gingen wandelen in het Bale gebergte. 
De start van de wandeling was op een hoogte van 2400 meter, en we gaan naar 3100 meter.
De eerdere wandeling op het plateau was op een hoogte van 3900 meter, en daar was het koud, 12° en er 
waaide een behoorlijke wind.
Nu zitten we dus iets minder hoog en het is lekker weer ca 22°. Het landschap is heel mooi, op de hellingen 
zijn groene grasvelden, mooie hoge bomen ( een soort Ethiopische coniferen, waarvan de takken hangen als 
een treurwilg) en bloemen, met af en toe een beekje. 
Niet het soort landschap dat ik had verwacht in Ethiopië.
Af en toe een steil klimmetje op een rotsachtig gedeelte, maar verder is het een gemakkelijke wandeling. 
Toch zijn we na 5 uur lopen (erg rustig aan met veel pauzes) moe. 

Onderweg zien we veel vogels en 
ook nog apen. Het zijn Colobus apen
met een langharige zwart/witte 
vacht.
Iedereen geniet van de wandeling, 
en onze gids vertelt wat over de 
omgeving.
Onderweg komen we af en toe 
mensen tegen en de kinderen 
zijn hier erg beleefd, in tegenstelling
tot wat we eerder hebben 
meegemaakt vragen ze niet om snoep, 
geld en pennen. 
Volgens de gids hebben ze op school 
geleerd dat ze dat niet meer mogen
doen. Wij mogen de kinderen ook
niets geven.
Als we boven aankomen is de snelle ploeg al bezig met de voorbereidingen voor de maaltijd. 
Er is een maaltijdsoep gemaakt, met pasta, aardappelen en alles wat ze konden vinden.
Daarna nog pasta met een tonijn/tomaat/kool saus.

De hut lijkt eerst erg primitief, maar
er zijn goede stapelbedden aanwezig
met dekens en slaapzakken. 
Verder is er een voorraadje eten en 
drinken aanwezig, zelfs wijn. 
Er is een houtkachel en een paar 
petroleumstelletjes om op te koken. 
Er is een apart gebouwtje met een 
toilet en een douche met alleen 
koud water. 
Op deze hoogte koelt het snel af, 
als de zon onder is.
Na het eten zitten we binnen, een 
verjaardag te vieren. 
Er zijn koekjes en chips, en olijven 
meegenomen.
Toch al vroeg gaan we naar bed, we 
verdelen ons over de bedden in de 2 
slaapkamers, en 4 moeten in de
woon/eetkamer slapen. De gidsen slapen buiten in een tentje.
Het wordt 's nachts koud, de volgende morgen is het gras bedekt met rijp.
Dan is het 31 december, oudejaarsdag.
 
31 december:
Oudejaarsdag voor ons, niet voor Ethiopië. Hier is de datum nu 22-4-1996. Ze vieren hier oud en nieuw als
het bij ons 11 sept. is.
Vandaag lopen we na het ontbijt terug naar het hotel in Dodola. We ontbijten buiten, en het is koud, 
iedereen zoekt een plekje in de zon die net opkomt. We eten oa de fruitsalade die eigenlijk was bedoeld 
als toetje voor gisteren. De salade is buiten koel bewaard en smaakt nog goed, en zijn gelukkig geen apen 
bij geweest.

We lopen weer in 2 groepen, een 
langzame en een snelle, maar 
eerst bezoeken we een schooltje 
in het dorp waarbij we hebben 
overnacht. 
De kinderen worden hier streng 
aangepakt en gaan beleefd staan 
als we binnenkomen. We maken wat 
foto's enzo. De kinderen hebben 
hier niet veel lesmateriaal. 
Één schriftje, wat zeer oude 
schoolboeken en een potlood. 
Ze zitten met z'n drieën in een 
tweepersoons bankje. 
We zingen een liedje (tulpen uit
 Amsterdam) en ze zitten 
stomverbaasd te kijken.
Daarna doen ze buiten nog een 
dansje. 
We kunnen wat spullen kopen die ze hebben gemaakt, en dat doen we dan ook. We betalen allemaal iets extra.
 
Dan gaan we aan de wandel. 
Eerst nog 100 meter klimmen, dat 
valt niet mee. 
Dan in een rustig tempo afdalen
naar 2400 meter. 
Het is weer een mooie wandeling
door de natuur, mooie bomen 
vergezichten beekjes en kuddes 
koeien, geiten en schapen.
Tegen 2 uur zijn we op de 
verzamelplaats en worden we 
opgehaald door een auto die ons 
naar het hotel brengt. 
Een aantal mensen van de groep besluit lopend terug te gaan naar het hotel, daar heb ik nu even 
geen zin in.
Er blijken in het hotel toch voldoende kamers te zijn, want er waren een aantal afgezegd. 
Maar na ons komt nog een groep Engelsen binnen, die al maanden geleden hadden gereserveerd, die geen 
kamers meer kunnen krijgen. Ze hebben ook kleine kinderen bij zich. Door wat te schuiven en een aantal 
mensen in een ander hotel te plaatsen krijgt iedereen toch nog een slaapplaatsje.
Er is nu helemaal geen water in mijn badkamer. De rest blijkt wel water te hebben. Ik volg daarom de 
waterleiding, en er blijkt buiten, aan de achterkant een kraan in de leiding te zitten. Als ik die opendraai 
heb ik ook weer water.
Het is lekker te kunnen douchen, ook al is het koud en komt er maar een klein straaltje uit de douche.
 
Om 7 uur gaan we naar het restaurant voor ons oudejaarsdiner. Het restaurant is maar een simpel betonnen
gebouwtje met blauw geschilderde muren. 
Speciaal voor ons hebben ze wat papiertjes met "WELCOME” op de muur gehangen. Ze hebben erg hun best
gedaan er iets moois van te maken, en het buffet ziet er goed uit: injera (uiteraard), rijst met groente en 
vlees, brood, verschillende soorten vlees, veel groente, bietjes, bonen, kool, uien. 
Het smaakt erg goed. De chauffeurs die ons morgen met een bus naar Addis terugbrengen hebben we ook 
uitgenodigd, en ze eten en drinken mee. 
Het kost nog wat moeite om ze uit te leggen dat we oud en nieuw vieren.
Als toetje hebben we banaan en ananas (vers natuurlijk).
Om negen uur zitten we vol en zijn we eigenlijk allemaal erg moe. 
Het lijkt erop dat we 12 uur niet gaan halen.
Na nog een drankje besluit de meerderheid dan ook maar te gaan slapen, ik ook. 5 mensen hebben het nog 
tot 12 uur kunnen volhouden.
 
1 januari.
's Morgens bij het ontbijt worden de nieuwjaars wensen gedeeld. We ontbijten laat, om 8 uur.
Om negen uur hebben we alles in de bus gepakt en gaan we op weg naar Addis. 
Het is ca 6 uur rijden. Eerst weer over een zandweg naar Shashemen, 2 uur en dan over asfalt!! naar Addis.
Het is wel een leuke rit.
Om ca 5 uur zijn we weer bij het hotel waar we ook de eerste nacht hebben overnacht. 
De rest van de groep, die niet is meegeweest naar Bale, zijn er ook al. We wensen elkaar gelukkig nieuwjaar
en praten bij over elkaars belevenissen. Zij hebben in Harar ook een mooie tijd gehad. Meest spraakmakend
is wel het voeren van de wilde hyena’s. Buiten de stad worden grote stukken vlees gevoerd aan de dieren, 
die daar aan gewend zijn geraakt.
 
We kunnen nu weer lekker (warm) douchen, even internetten en eten in het hotel.
Als toetje is er voor taart gezorgd, want er is alweer een jarige in de groep

Ga verder naar deel 3

Terug naar de Homepage