Swaensteijn

Ik schilder graag plekjes uit de buurt. Swaensteijn mocht voor mij daarom niet ontbreken. Het is een echte blikvanger in het centrum van Voorburg. Toch was het er nog niet van gekomen. Misschien zag ik er een beetje tegenop. Er zitten best wat moeilijkheden in de voorstelling waarop ik me kan vergalloperen.  
 
Stap 1 Swaensteijn
figuur 1
 
 
Stap 2 Swaensteijn
figuur 2
 
 
Stap 3 Swaensteijn
figuur 3
 
 
 
 
Stap 4 Swaensteijn
figuur 4
 
 
Stap 5 Swaensteijn
figuur 5
 
Swaensteijn in de Herenstraat Voorburg
eindresultaat
 
 
 
 
 
 
 
 
Mijn eerste uitdaging was de compositie. De gevel van Swaensteijn is zo markant. Die wilde ik er goed op hebben. Het probleem was alleen dat als je er voor staat je onvoldoende afstand kan nemen door de overige bebouwing. Het zou een extreem kikkerperspectief hebben dat wat mij betreft geen aantrekkelijk schilderij zou opleveren. Op de plek waar ik wel afstand kon nemen namen de bomen het zicht weg; ook jammer. Ik kon natuurlijk kiezen om het in de winter te portretteren als al het blad weg is, maar ook dat vond ik jammer. Juist een zomers sfeertje vond ik wel aantrekkelijk.
 
Uiteindelijk kwam ik uit op een gezichtspunt waarbij ik toch nog voldoende van de gevel in beeld zou hebben. De pomp kwam voor mij voor de compositie vervolgens als geroepen. Bovendien kon ik daardoor de levendigeheid van het straatbeeld met het terras tot zijn recht laten komen. Een staand formaat papier leek me vervolgens de beste optie.
 
In figuur 1 is de ondertekening nog goed te zien. Zonder die houvast zou al direct een uitglijder maken. Met goudoker heb ik een eerste wassing gemaakt om de aquarel alvast wat 'warmte' mee te geven. Onderin is een verloop te zien met ultramarijn. Het granulerende effect zou dacht ik wel passen voor het ruwe oppervlak van de straat. Bovendien geeft dit qua toonwaarde alvast wat meer 'gewicht' onderin het schilderij.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
In figuur 2 is vooral de lucht neergezet. Om een zonnige uitstraling te bevorderen heb ik het blauw lekker wat kleurkracht gegeven. Om de wolken niet te veel te isoleren zorg ik voor een zachte overgang. Ik heb dat gedaan door het met een penseel gevuld met schoon water het net een beetje naar buiten toe uit te wassen. Ik zorg er ook voor dat het blauw van de lucht terugkomt in de spiegeling van de ruiten.
 
Het witte pleisterwerk van de huizen vooraan en de parasols heb ik al iets een tint gegeven.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
In figuur 3 heb ik de donkere kanten opgezocht in het gebouw. Het is altijd even zoeken naar de juiste toonwaarde, waarbij je er rekening mee moet houden dat waterverf toch altijd weer lichter opdroogt dan dat je denkt. Om de boom vorm te geven bouw ik het stap voor stap op. Door het tegenlicht is de boom in het midden donker, maar steken aan de buitenkant de blaadjes licht af door het licht dat er doorheen speelt. Ik kies er daarom voor om de eerste laag groen in de boom goed te laten drogen en pas daarna de volgende wassing aan te brengen om hier juist harde randen te kunnen maken.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
In figuur 4 is te zien dat ik in de boom nog meer donkertjes heb toegevoegd. De luiken zijn erbij gekomen en met een donkere tint worden steeds meer contrasten aangebacht.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Het straatbeeld is in figuur 5 steeds meer ingevuld. Mensen afbeelden is nog een vak apart. Ik troost me altijd met de woorden van mijn vader: "als het makkelijk was, kon iedereen het".
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ik eindig met het aanbrengen van de schaduw op de voorgrond. Ik gebruik een paarse tint. Het biedt een duidelijk contrast in toonwaarden en roept als complementaire kleur een gele tint op in de omgeving waarmee het  bijdraagt aan de suggestie van zonlicht.
Comments