การใช้พื้นที่และพฤติกรรมการกินอาหาร

ของนางอายเบงกอล

ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาอ่างฤาไน


ภาษาไทย / English

 

นางอายเบงกอล (Nycticebus bengalensis) เป็นลิงโบราณที่มีขนาดเล็กและหากินในเวลากลางคืน สถานะภาพการอนุรักษ์ไม่สามารถระบุได้เพราะยังขาดข้อมูลทางด้านประชากรและนิเวศวิทยาที่เพียงพอ แต่ในทางกลับกัน นางอายกำลังเผชิญกับภาวะคุกคามหลายอย่าง เช่น การรบกวน การเปลี่ยนแปลงสภาพ และการทำลายพื้นที่อาศัย ตลอดจนการล่าเพื่อนำมาขายเป็นสัตว์เลี้ยง เพื่อบริโภค หรือเพื่อนำมาเป็นส่วนประกอบในการปรุงยาตามความเชื่อ การศึกษาครั้งนี้จึงมีความสำคัญยิ่ง และเป็นประโยชน์อย่างมากต่อการศึกษาและการจัดการประชากรของนางอายในอนาคต

 

 

นางอายขณะนั่งอยู่บนต้นหูกวาง Teminalia catappa

ภาพโดย มนูญ ปลิวสูงเนิน 2550

 

วัตถุประสงค์ของการศึกษา คือ เพื่อให้ทราบถึงการใช้พื้นที่ และพฤติกรรมการกินของนางอาย สัมพันธ์กับอาหารที่มีในแต่ละพื้นที่อาศัยในแต่ละช่วงฤดู ในบริเวณหน่วยพิทักษ์ป่าหลุมจังหวัด เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาอ่างฤาไน โดยการศึกษาใช้เวลา 1 ปี ติดตามสัตว์ด้วยสัญญาณวิทยุ ตั้งแต่ช่วงหัวค่ำจนถึงรุ่งเช้า บันทึกตำแหน่งที่จุดนอน และจุดที่นางอายเคลื่อนที่ผ่านทุกครึ่งชั่วโมง อ้างอิงตำแหน่งจากต้นไม้ที่รู้พิกัดในแปลงศึกษา การวิเคราะห์ขนาดของพื้นที่อาศัยจะประมาณด้วย 95% Minimum Convex Polygon และ Kernel estimator พฤติกรรมการกินได้จากการบันทึกกิจกรรมของสัตว์เป้าหมายแบบต่อเนื่อง จำแนกอาหารออกเป็น 5 ประเภท ได้แก่ 1) ดอกไม้/น้ำหวาน 2) ผลไม้ 3) ยางไม้ (gum) 4) น้ำเลี้ยงจากต้นไม้ (sap) และ 5) สัตว์ต่างๆ ผลผลิตของพืชอาหารในแต่ละพื้นที่ใช้การวางเส้นสำรวจ ครอบคลุมทุกลักษณะป่าภายในพื้นที่ที่สัตว์แต่ละกลุ่มอาศัย ขนาดและจำนวนของเส้นสำรวจสัมพันธ์กับขนาดและความหลากหลายของสภาพป่าในแต่ละพื้นที่ จากนั้นทำการติดตามบันทึกชีพลักษณ์ทุกเดือน ทั้งนี้สันนิษฐานว่าผลผลิตของยางไม้ และน้ำเลี้ยงมีคงที่ตลอดปี

-------------------------------------------------------------------------------------------

ดูตำแหน่ง หน่วยพิทักษ์ป่าหลุมจังหวัด ใน GoogleEarth ที่นี่

หากยังไม่มีโปรแกรม GoogleEarth ดาวน์โหลดฟรีที่นี่

---------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

นางอายขณะกินน้ำเลี้ยงของต้นหูกวาง Teminalia catappa

ภาพโดย B. Gilles 2549

 

การวิเคราะห์และสรุปผลประกอบด้วย ขนาดและน้ำหนักเฉลี่ยของสัตว์ในแต่ละเพศ แต่ละช่วงอายุ ได้จากการวัดและชั่งสัตว์ที่ดักได้ ขนาดเฉลี่ยของพื้นที่อาศัยคำนวณได้จากขนาดพื้นที่อาศัยที่สัตว์แต่ละกลุ่มใช้ในรอบหนึ่งปี บัญชีรายชื่อพืชอาหารได้จากการสำรวจพบโดยตรง สัดส่วนของอาหารแต่ละประเภทในแต่ละฤดูคำนวณได้จากความถี่และเวลาที่สัตว์กินอาหารประเภทนั้นๆ ผลผลิตของดอกไม้หรือน้ำหวาน และผลไม้ พิจารณาสัมพันธ์กับขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของลำต้นที่ระดับเพียงอก ผลสรุปความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยต่างๆจะออกมาในรูปของกราฟความสัมพันธ์ เช่น ระหว่างขนาดของพื้นที่อาศัยกับปริมาณผลผลิตในแต่ละพื้นที่อาศัยในแต่ละฤดู ความสัมพันธ์ของสัดส่วนอาหารประเภทต่างๆ สัมพันธ์กับปริมาณผลผลิตในแต่ละพื้นที่อาศัยในแต่ละฤดู เป็นต้น

 

กิตติกรรมประกาศ /ความคืบหน้าของโครงการ / หน้าหลัก