Άλλα κείμενα

Ο Πανιώνιος συμπληρώνει σήμερα 120 χρόνια ζωής

αναρτήθηκε στις 14 Σεπ 2010, 8:54 π.μ. από το χρήστη Γιάννης Ανδριόπουλος


Γενέθλια έχει σήμερα ο Πανιώνιος που συμπληρώνει 120 χρόνια ζωής. Ο σύλλογος “γεννήθηκε” στις 14 Σεπτεμβρίου 1890 στη Σμύρνη.


Με αφορμή την επέτειο των 120 χρόνων η ΠΑΕ Πανιώνιος εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

“Σαν σήμερα, πριν 120 χρόνια, γεννήθηκε στη Σμύρνη της ελληνικής Ιωνίας ο αρχαιότερος σύλλογος της πατρίδας μας. Ένας σύλλογος που άντεξε σε κακουχίες, πολέμους και την ύστατη δοκιμασία της προσφυγιάς και του ξεριζωμού. Σήμερα, 120 χρόνια μετά, ο «Ιστορικός» όπως τον αποκαλούν οι φίλαθλοι της χώρας μας, εξακολουθεί να πρεσβεύει τις ίδιες αξίες, τα ίδια ιδανικά και να είναι ο σημαιοφόρος της προσφυγιάς και των αλησμόνητων πατρίδων των Ιωνικών ακτών της Μικράς Ασίας.

Όλοι εμείς στην ΠΑΕ, διοίκηση, στελέχη, υπάλληλοι, καθώς και όλη η ποδοσφαιρική ομάδα του Πανιωνίου, ευχόμαστε χρόνια πολλά στον μεγάλο και αιώνιο Πανιώνιο μας. Υπηρετούμε μία μεγάλη ομάδα, με τεράστια ιδανικά, βαριά κληρονομία και άσβεστη μέσα της τη μνήμη της μάνας Σμύρνης.

Χρόνια Πολλά Πανιώνιε μας!”.

Οι μάχες του μέλλοντος

αναρτήθηκε στις 5 Σεπ 2010, 8:11 μ.μ. από το χρήστη Γιάννης Ανδριόπουλος

Tου Νικου Κωνστανταρα

Η Μοζαμβίκη είναι από τις φτωχότερες χώρες του κόσμου. Βρίσκεται στην 172η θέση στον κατάλογο των 182 χωρών του Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης του ΟΗΕ - στον οποίο η Ελλάδα είναι στην 25η θέση. Θα έλεγε κανείς ότι η μακρινή χώρα της νοτιοανατολικής Αφρικής δεν μας ενδιαφέρει, ότι οι επτά θάνατοι πολιτών από τις σφαίρες αστυνομικών αυτήν την εβδομάδα δεν μας αφορούν. Αλλά η Μοζαμβίκη, όπου το 70% του πληθυσμού των 23 εκατ. ζει κάτω από το όριο της φτώχειας και η ανεργία ξεπερνάει το 50%, όπου το κατά κεφαλήν εισόδημα είναι 620 ευρώ τον χρόνο, είναι στην πρώτη γραμμή της μάχης που θα καθορίσει το μέλλον πολλών χωρών - και του ίδιου του πλανήτη.

Πριν από δύο χρόνια, ταραχές ξέσπασαν σε πολλές περιοχές της Γης, λόγω της απότομης αύξησης της τιμής των τροφίμων και του πετρελαίου. Φέτος, παρόλο που η τιμή του σίτου αυξήθηκε περίπου κατά 25%, δεν υπάρχουν φόβοι ανεπάρκειας τροφίμων και δεν αναμένονται ταραχές όπως αυτές του 2008. Αλλά όταν πολλοί άνθρωποι βρίσκονται στο όριο της αντοχής τους, μια μικρή αύξηση στο κόστος ζωής αρκεί να τους κάνει να ξεπεράσουν τα όριά τους. Στη Μοζαμβίκη το κύριο πρόβλημα είναι η πτώση της αξίας του νομίσματος (το μετικάζ) έναντι του δολαρίου και του ραντ της Νότιας Αφρικής. Το δολάριο, το οποίο ανέβηκε κατά 30%, καθορίζει την τιμή καυσίμων που αγοράζει η Μοζαμβίκη, ενώ το ραντ αύξησε κατά 43% την τιμή των εισαγωγών από τη γειτονική Νότια Αφρική. Από την 1η Σεπτεμβρίου, η κυβέρνηση στο Μαπούτο αναγκάστηκε να αυξήσει την τιμή του ψωμιού κατά 17% και του νερού και του ηλεκτρικού ρεύματος κατά 10%. Ετοιμάζεται να καταργήσει την επιδότηση του πετρελαίου, πράγμα που θα αυξήσει κατά πολύ το κόστος μεταφοράς των εργαζομένων. Η δυσθυμία και η αγανάκτηση προκάλεσαν μαζικές διαδηλώσεις την Τετάρτη και την Πέμπτη. Οταν νεαροί άρχισαν να πετούν πέτρες, να καίνε λάστιχα και να λεηλατούν μαγαζιά, η αστυνομία πυροβόλησε μέσα στο πλήθος, σκοτώνοντας επτά άτομα και τραυματίζοντας 288. Την Παρασκευή τα πράγματα έδειχναν ήσυχα, αλλά η οργή και η απελπισία μπροστά στο οικονομικό αδιέξοδο δεν θα εξαφανιστούν.

Αυτό είναι και το μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο κόσμος σήμερα. Σύμφωνα με διεθνείς οργανισμούς, ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι πεινούν και άλλο ένα υποσιτίζονται. Η κρίση είναι υπαρκτή και διαρκής. Ο κίνδυνος, όμως, αυξάνεται εκεί όπου άνθρωποι που κάποτε τα κατάφερναν βρίσκονται σε κατάσταση απελπισίας, είτε επειδή το επίπεδο ζωής τους έπεσε ξαφνικά είτε επειδή οι κυβερνήσεις τους δεν αντέχουν πια να επιδοτούν την τιμή των τροφίμων. Σε πολλές χώρες με υψηλό ποσοστό φτώχειας, οι πολίτες «ελέγχονται» μέσω ενός συνδυασμού επιδοτήσεων και αυταρχικής κρατικής συμπεριφοράς: όσο ισχύει η ισορροπία, η κατάσταση παραμένει σταθερή· όταν αυξηθεί η τιμή βασικών προϊόντων και ο κόσμος αρχίσει να διαμαρτύρεται, η αντίδραση του καθεστώτος είναι σκληρότατη, δίνοντας αφορμή για νέες διαμαρτυρίες και μεγαλύτερη ριζοσπαστικοποίηση μέρους του πληθυσμού.

Υπάρχουν πολλά τέτοια καθεστώτα στον κόσμο - και σε αρκετές χώρες κοντά μας στη βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Η κατάσταση δεν μπορεί να παραμείνει σταθερή για πολύ: η άνοδος του επιπέδου ζωής μεγάλου μέρους του πληθυσμού της Γης (όπως στην Κίνα και την Ινδία) αυξάνει τη ζήτηση για φυσικούς πόρους και τρόφιμα, ανεβάζοντας τις τιμές τους· η αύξηση του πληθυσμού σε πολλές χώρες πιέζει τις κυβερνήσεις τους να διαθέτουν όλο και περισσότερα χρήματα για τρόφιμα, αλλά και να λαμβάνουν αστυνομικά μέτρα για τη διατήρηση της τάξης· η εξάπλωση των ηλεκτρονικών μέσων επικοινωνίας, μαζί με τη διευρυμένη δυσαρέσκεια, ενισχύει την επιρροή πολιτικών δυνάμεων που προσβλέπουν στην ανατροπή καθεστώτων. Το μέλλον του παγκόσμιου πολιτικού συστήματος -το μέλλον της ανθρωπότητας- θα κριθεί από το πώς οι χώρες και το διεθνές πολιτικό-οικονομικό σύστημα θα ισορροπήσουν ανάμεσα στην επάρκεια τροφίμων, τη συμμετοχή των λαών στην πολιτική και την οικονομική ανάπτυξή τους. Τα καλά του πολιτισμού που έχει ανάγκη η Μοζαμβίκη είναι αυτά που θέλει όλος ο κόσμος - παιδεία, δικαιοσύνη, επενδύσεις, δημιουργία παραγωγικών θέσεων εργασίας (και όχι μόνο στο Δημόσιο), οργάνωση τοπικών κοινοτικών οργανώσεων, διαύλους επικοινωνίας και μηχανισμούς εκτόνωσης εντάσεων. Οσες δεν τα έχουν οφείλουν να επιδιώξουν να τα δημιουργήσουν, όσες τα είχαν οφείλουν να τα προστατέψουν. Με κάθε κόστος.


Hμερομηνία :  5/9/10   
Copyright:  http://www.kathimerini.gr

Ο διεθνής Μάνος Χατζιδάκις

αναρτήθηκε στις 28 Αυγ 2010, 11:37 μ.μ. από το χρήστη Γιάννης Ανδριόπουλος

Της Γιωτας Συκκα

Από την Μπρέντα Λη μέχρι την Τερέζα Σαλγκέιρο των Μαντρεντέους και τους ανάλαφρους Pink Martini, από τις μούσες της μπόσα νόβα της δεκαετίας του '60 ώς τους σκληροπυρηνικούς ράπερ Blackmoon, οι πιο διαφορετικοί καλλιτέχνες έχουν κάνει τις πιο αναπάντεχες διασκευές τραγουδιών του Μάνου Χατδιδάκι. Του οικουμενικότερου Ελληνα συνθέτη που οι μελωδίες του έφτασαν στα πέρατα της γης και τραγουδήθηκαν από τα σκανδιναβικά και τα κορεάτικα ώς τις νοτιοαφρικανικές διαλέκτους: τα σούτου και τα ζουλού.

Δημοφιλέστερο τραγούδι όλων αλλά και το πιο απαξιωμένο από τον ίδιο τον δημιουργό του, «Τα παιδιά του Πειραιά»· έχουν ξεπεράσει τις 150 εκτελέσεις σε όλο τον κόσμο, ενώ ακόμη και σήμερα συνεχίζουν να δίνουν έμπνευση σε παιδιά των αμερικανικών αλλά και σε καλοσπουδαγμένα παιδιά των μουσικών πανεπιστημίων. Και είναι μόλις ένα από τα πολλά τραγούδια του Χατζιδάκι που εξακολουθούν να διασκευάζονται.

Η «Πορνογραφία», π.χ., με καινούργιους στίχους και το ύφος της Στέλα Κουμάλο, με την κατάλληλη ενορχήστρωση του Βόουτερ Βανταναμπίλ, μιλάει για τα παιδιά-στρατιώτες στην Αφρική. Η ίδια μαζί με την Φέιθ Κεκάνα τραγούδησε πριν από έξι χρόνια το «Μην τον ρωτάς τον ουρανό» στη γλώσσα των Ζουλού. Το «Νako tsohle ke le mong» ήχησε στο θέατρο του Βύρωνα στο πλαίσιο του αφιερώματος που οργάνωσε ο Γιώργος Χατζιδάκις με τη βοήθεια του Νίκου Κυπουργού για την Πολιτιστική Ολυμπιάδα. Στην πατρίδα της την Αφρική, έλεγε τότε η Κουμάλο, οι πληγές του απαρχάιντ είναι ακόμη ανοιχτές και η ευαισθησία της μουσικής του Μ. Χατζιδάκι ταιριάζει με τα συναισθήματα του κόσμου.

Τότε ακούσαμε τους πειραματισμούς και πολλών άλλων νέων ξένων καλλιτεχνών πάνω στα τραγούδια του Ελληνα συνθέτη. Ανάμεσά τους ο Ιρακινός Οσάμα Αμπντουρασόλ, ο Κινέζος Γούο Γούε, ο Ιάπωνας Γιόιτζι Χιρότα και ο Αυστραλός Μάθιου Ντόιλ. Διαλεχτοί σολίστες και τραγουδιστές, όπως η Γαλλίδα Κατρίν Ντελασάλ, η Φλαμανδή Εύα ντε Ρουβέρ κ.ά.

Δεκαετίες τώρα οι ξένοι καλλιτέχνες διασκευάζουν τα τραγούδια του Χατζιδάκι. Και αν ξεφύγουμε από τον μικρόκοσμό μας, όπου κυριαρχούν κάθε σεζόν σε πολλά προγράμματα συναυλιών και κέντρων, και ταξιδέψουμε αλλού, θα συναντήσουμε πολλούς διαδόχους της Μπρέντα Λη που έκανε επιτυχία το «All alone am I», και του Λες Ελγκαρντ, που του έδωσε τζαζ χαρακτήρα.

Τα Παιδιά του Πειραιά

Ο Χατζιδάκις απαξίωνε τα «Παιδιά του Πειραιά», επειδή θεωρούσε ότι το τραγούδι είχε συμβάλει στην τουριστικοποίηση και είχε ενοχληθεί από τις αμέτρητες επανεκτελέσεις του, που δεν του ταίριαζαν αισθητικά. Είχε πουλήσει μάλιστα και τα δικαιώματά του - εφάπαξ. Το έπαθλο γι' αυτό το τραγούδι, το περίφημο Οσκαρ από το «Ποτέ την Κυριακή», ο συνθέτης το πέταξε κάποτε στα σκουπίδια του σπιτιού του, απ' όπου το διέσωσε κατά τύχη η αδελφή του Μιράντα.

Ομως δεν είναι δυνατόν να μην ευχαριστηθεί κανείς ακούγοντας τη λατινοαμερικάνικη γλύκα που δίνει στο τραγούδι η ορχήστρα του Χοσέ Γκαρντιόλα παίζοντας σε ρυθμό τσα τσα τσα. Οπως και με την πιο ήρεμη διάθεση των «Billy' s Sax». Πόσω μάλλον με την τζαζίστικη προσωπικότητα που του είχε εμφυσήσει ο Ντίζι Γκιλέσπι αυτοπροσώπως. Ανάμεσα σε άλλες διάσημες φωνές που το τραγούδησαν, ήταν οι Αν Μάργκρετ, Τζούλι Λόντον, Ερθα Κιτ, Λένα Χορν, Κατερίνα Βαλέντε, Δαλιδά και, φυσικά, η Νάνα Μούσχουρη που άλλωστε, τραγούδησε Χατζιδάκι όχι μόνο στα ελληνικά αλλά και σε πλήθος γλωσσών σε πέντε ηπείρους.

Από τις πιο ωραίες ιστορίες είναι αυτή με τη Λάλε Αντερσεν που ο συνθέτης πάντα θαύμαζε και τελικά γνώρισε τυχαία, το 1961 στο αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης. Τον γοήτευσε η γερμανική φωνή της, ειδικά στην Κατοχή όταν άκουγε τη Λιλή Μαρλέν, την ιστορία ενός κοριτσιού που κάθε βράδυ πήγαινε στους στρατιώτες. Είκοσι χρόνια αργότερα, όταν η Ευρώπη τραγουδούσε τα δικά του «Παιδιά του Πειραιά» και τον κάλεσε η Φρανκφούρτη, έγινε η συνάντηση. Ετσι τη διηγήθηκε ο συνθέτης: «Από την ώρα που κατέβηκα από το αεροπλάνο, συνέχεια βρισκόταν πλάι μου μια κυρία με λευκή και γκρίζα γούνα, που χαμογελούσε και της μιλούσαν όλοι με σεβασμό. Σε μια στιγμή ακούω να τη ρωτάει ένας ρεπόρτερ: Και σεις κυρία Αντερσεν μετά τη «Λιλή Μαρλέν», κάνατε την πιο μεγάλη επιτυχία σας με το «Ενα καράβι έρχεται»; (Ετσι έλεγαν το «Παιδιά του Πειραιά» στη Γερμανία). Διακόπτω τη συζήτηση και τη ρωτάω μπρος στα μικρόφωνα των ραδιοφωνικών σταθμών αν είναι η Λάλε Αντερσεν. «Μα φυσικά είμαι», μου απάντησε γλυκά. Τότε αρχίζω να διηγούμαι όλη την ιστορία μου από την Κατοχή και γίναμε φίλοι». Ετσι αργότερα η Γερμανίδα ερμηνεύτρια τραγούδησε και το «Ηρθε βοριάς, ήρθε νοτιάς».

Αλλά και οι πρωταγωνίστριες του σκανδιναβικού Βορρά λάτρεψαν τον Χατζιδάκι. Η Αννέκε Γκρούνλοχ και η Βιένο Κεκκόνεν τον τραγούδησαν με αίσθημα, ο Vasso Marco τραγούδησε το «la chanson des sept chanson», δηλαδή το γνωστό μας «Επτά τραγούδια θα σου πω» α λα γαλλικά, ενώ ο Τίνο Ρόσσι προτίμησε τη ρομαντική εκδοχή του «Les voses Blanches de corfou». Από την άλλη, οι ορχήστρες συναγωνίζονται μεταξύ τους στις διασκευές. Ο «Ιλισός» είχε μεγάλη επιτυχία και ο «Υμηττός» ακόμη μεγαλύτερη, κυρίως για τζαζ εκτελέσεις, όπως αυτή του Τζο Κάρλιερ που θυμίζει αμερικανική μπιγκ μπαντ.

Η Ν. Υόρκη και οι νέοι ορίζοντες

Για έξι χρόνια, ώς το 1972, ο Χατζιδάκις ζει στη Νέα Υόρκη μελετώντας, γνωρίζοντας νέους ορίζοντες, νέους ήχους και κόσμους. Η κινηματογραφική βιομηχανία τον ζητάει, οι διευθυντές της Παραμάουντ του δείχνουν το καλό και το κακό τους πρόσωπο, ακόμη και τη μαφιόζικη πλευρά τους, ενώ εκείνος τρέχει να δει τους «Μάμας εντ Πάπας», ακολουθεί το κοινό της Μέλανι σε μια συναυλία με κεριά, γνωρίζεται με την Γκρέις Σλικ των Τζέφερσον Εϊρπλεϊν και μαζί για δυόμισι μήνες μένουν σε κοινόβιο στο Σαν Φρανσίσκο, ακολουθεί πορείες, γράφει πολύχρωμες επιστολές στους φίλους του στην Αθήνα, τους αποκαλύπτει τις συγκινήσεις της καινούργιας γνώσης.

Ο Κουίνσι Τζόουνς ήταν μία ακόμη διάσημη παρέα πριν γίνει παραγωγός του περίφημου «Χαμόγελου της Τζοκόντας». Ομως, ο πιο ροκ δίσκος του Χατζιδάκι είναι βέβαια το «Reflections», που ηχογράφησε με τους New York Rock & Roll Ensemble, επικεφαλής των οποίων ήταν ο Μάικλ Κέιμεν, που έγινε μετά διάσημος κινηματογραφικός συνθέτης.

Μελωδικά, πέρα από τοπικές δεσμεύσεις, τα τραγούδια του Ελληνα συνθέτη συνέχισαν να γνωρίζουν διασκευές ερήμην του και στις επόμενες δεκαετίες. Από τις ωραιότερες, εκείνες της Ντανιέλα Ντάβολι πάνω σε δυο τραγούδια για το «Sweeet Movie» του Ντούσαν Μακαβέγιεφ («Βαλκάνιου Γιουγκοσλάβου, νεομαρξιστή, αναρχικού, περίτεχνου και απλοϊκού» όπως τον σύστηνε ο Χατζιδάκις) σε στίχους μάλιστα του Πιέρ Πάολο Παζολίνι. Πρόκειται για το «Is the life on the earth» και «Τα παιδιά κάτω στον κάμπο».

Αλλά και η διασκευή της Φιλαρμονικής της Πράγας στο «Top Kapi» αξίζει προσοχής. Το ίδιο και η πρόταση της Λιόνα Μπόιντ με οδηγό στην ενορχήστρωση τον Κέιμεν. Οι Los Umbrellos που «άκουσαν» στα «Παιδιά του Πειραιά» μια μείξη της ποπ με τη ρέγκε. Και οι Blackmoon που στο cd τους «War zone» ραπάρουν βαρύθυμα πάνω σε μελωδία Χατζιδάκι!

Παντού, από τη Νορβηγία, την Κίνα, το Βέλγιο και την Αυστραλία, μέχρι την Αφρική, την Αμερική και τη Ρωσία, στη μουσική του σπουδαίου συμπατριώτη μας συναντήθηκαν οι πιο διαφορετικές ιδέες: ερμηνευτικές και ενορχηστρωτικές.

Μια μοναδική συλλογή με τις ηχογραφήσεις που άφησαν εποχή σε 17 δίσκους

Από τις 12 Σεπτεμβρίου 2010 και για 17 εβδομάδες, η «Καθημερινή» θα προσφέρει στους αναγνώστες της μια μοναδική συλλογή με επιλεγμένες ηχογραφήσεις από το έργο του Μάνου Χατζιδάκι. Η σειρά περιλαμβάνει 17 δίσκους (τρία διπλά και 14 μονά CD) του μεγάλου συνθέτη, που θα διατεθούν δωρεάν μαζί με την κυριακάτικη «Καθημερινή». Τα CD θα διατεθούν σε πολυτελείς θήκες με πολυσέλιδα ένθετα βιβλιάρια. Χορηγός του αφιερώματος είναι η Alpha Bank.

Οι δίσκοι

- Η ΛΑΪΚΗ ΑΓΟΡΑ Α

- Η ΛΑΪΚΗ ΑΓΟΡΑ Β

- ΑΘΑΝΑΣΙΑ

- ΟΔΟΣ ΟΝΕΙΡΩΝ

- ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

- ΠΑΣΧΑΛΙΕΣ ΜΕΣΑ

ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΚΡΗ ΓΗ

- ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ

ΤΗΣ ΤΖΟΚΟΝΤΑΣ

- 30 ΝΥΧΤΕΡΙΝΑ Α

- 30 ΝΥΧΤΕΡΙΝΑ Β

- ΠΟΡΝΟΓΡΑΦΙΑ

- ΤΗΣ ΓΗΣ ΤΟ ΧΡΥΣΑΦΙ

- Ο ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ

ΣΤΗ ΡΩΜΑΪΚΗ ΑΓΟΡΑ Α

- Ο ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ

ΣΤΗ ΡΩΜΑΪΚΗ ΑΓΟΡΑ Β

- ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

- ΚΑΠΕΤΑΝ ΜΙΧΑΛΗΣ

- ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ ΕΣΠΕΡΙΝΟΙ

- ΟΡΝΙΘΕΣ

Hμερομηνία :  29/8/10  
Copyright:  http://www.kathimerini.gr
Kλείσιμο        

Η βάση του Δέκα

αναρτήθηκε στις 26 Αυγ 2010, 11:49 μ.μ. από το χρήστη Γιάννης Ανδριόπουλος   [ ενημερώθηκε 27 Αυγ 2010, 5:51 μ.μ. ]

Γ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ-ΤΕΤΡΑΔΗΣ "Ελευθεροτυπία"

Το ερώτημά μου είναι απλό: Ο φερέγγυος, καλός, σοβαρός γιατρός που θα σε χειρουργήσει μπορεί ποτέ να έγινε γιατρός μόνο και μόνο για να σπουδάζει κοντά στο σπίτι του;

Να το πω αλλιώς: Ο γεωτεχνολόγος περιβαλλοντολόγος, που απ' αυτόν εξαρτάς τη σωστή μελέτη ενός έργου για να καλυτερέψει η ποιότητα της ζωής σου μπορεί ποτέ να έχει μπει στο πανεπιστήμιο ξέροντας μόνο το ονοματεπώνυμό του, κι αυτό ανορθόγραφο; Και να βγει ξέροντας φυσική, χημεία, γεωλογία, μαθηματικά, αγγλικές μελέτες και ελληνικά, για να τα συντάξει κιόλας όλα αυτά;

Το κυριότερο: Ο παιδαγωγός, που κατά τη γνώμη μου είναι υπεύθυνος για το πιο σπουδαίο έργο, τη σμίλεψη παιδικών προσωπικοτήτων, μπορεί να πάρει στα χέρια του το παιδί σου, αν το κατ' εξοχήν κίνητρό του δεν είναι η αγάπη του για τα παιδιά και είναι η αγάπη του για έναν δημοσιοϋπαλληλίστικο διορισμό;

Αν παρακολουθήσει κανείς τη σκέψη μου σε όλο το φάσμα των επιστημών που μπαίνουν για να υπηρετήσουν τα βλαστάρια της ελληνικής κοινωνίας κάθε χρόνο, δεν θα του μείνει καμμία απορία γιατί η κατάρτιση και ο επαγγελματισμός -δηλαδή αυτά που λέμε Γνώση- είναι όλο και πιο δυσεύρετα στην καθημερινή μας ζωή.

Ηελληνική κοινωνία αρέσκεται πάρα πολύ να ανάγει σε οικογενειακή νίκη την είσοδο του/της έφηβου στις σχολές για παραπέρα σπουδές, χωρίς να πολυενδιαφέρεται για την ουσία του πράγματος: την αξιοσύνη. Μοιάζει έτσι οι παραπάνω από το γυμνάσιο σπουδές να είναι περισσότερο μια κοινωνική -νομίζουν ταξική- αναβάθμιση και καταξίωση των γονιών, παρά η πόρτα για να μπει στην επιστημονική μόρφωση (εκ του παίρνω μορφή) ο/η έφηβος.

Εχω γνωρίσει γιατρούς και αρχιτέκτονες -πολύ γνωστούς- που σπούδασαν με μόνη φιλοδοξία να αποκτήσουν φήμη και χρήμα. Φυσικότατο. Μόνο που για να τα αποκτήσουν έσκισαν τα παντελόνια τους στα έδρανα επί χρόνια. Επειδή η φήμη και το χρήμα απαιτούσε να είσαι πολύ καλύτερος από πολλούς καλύτερους, ώστε να προτιμηθείς. Θέλω να πω ότι δεν είναι απαραίτητο να έχει κανείς υψηλά ιδανικά για να σπουδάσει. Αλλά εδώ μια κοινωνία ολόκληρη, που έχει διαφθείρει και έχει διαφθαρεί από το άρρωστο καθηγητικό σύστημα παραγωγής ομοίων, για να μην κουραστούν να διδάσκουν και ν' αξιολογούν κατά κρίση και προσωπική ευθύνη οι μέτριοι έως κακοί δάσκαλοι, αρκείται στα εύκολα και επιφανειακά.

ΗΤζούλια δεν τραγουδάει τυχαία «για τα λεφτά τα κάνω όλα». Το τραγούδι είναι ο εθνικός ύμνος ενός πολύ μεγάλου μέρους των Ελλήνων καταναλωτών. Και ο τονισμός δεν είναι στο πρώτο μέρος του ρεφρέν. Είναι στο «όλα».

Μέσα σ' αυτό το «όλα» περιλαμβάνεται το μπόλιασμα της νεολαίας με τη διεφθαρμένη και -κυρίως- αναποτελεσματική νοοτροπία «πάρε ένα πτυχίο ό,τι να 'ναι, μήπως μ' αυτό βρεις καμιά θεσούλα πιο εύκολα».

Ετσι ακριβώς πληθαίνουν οι θεσούλες των πτυχιούχων στην ανεργία ή οι θεσούλες των πτυχιούχων στις αργομισθίες του Δημοσίου, που τις χρυσοπληρώνουμε όλοι. Και έτσι ακριβώς οι πιο πολλοί από τους πτυχιούχους ίσα που πληρούν τις προϋποθέσεις για τα πτυχία που κρατάνε στα χέρια τους. Μόνο που αυτό το ανακαλύπτεις όταν πέσεις εσύ στα χέρια τους.

Πριν από λίγες μέρες σχεδόν θριαμβολογούσαν τα ΜΜΕ που δύο (2) ελληνικά πανεπιστήμια συγκαταλέγονταν μέσα στα πεντακόσια (500!!) καλύτερα του κόσμου! Να με συμπαθάτε, αλλά με τα μέτρα της παιδείας της δικής μου γενιάς αυτό δεν είναι προς θρίαμβο. Είναι ξεφτίλα.

Τα παιδιά του λαού έχουν γίνει όργανα εκμετάλλευσης μιας καθηγητικής συντεχνίας, που απαιτεί να δίνει όλο και λιγότερα, παίρνοντας όλο και περισσότερα. Σε παιδεία και παραπαιδεία.

Τα παιδιά του λαού έχουν γίνει όργανα οικονομικής εκμετάλλευσης των πολιτικών της παιδείας, που θέλουν να ταΐσουν πόλεις και επιχειρήσεις με τα λεφτά των γονιών, χωρίς να υπάρχει αντικείμενο σπουδής.

Τα παιδιά του λαού έχουν γίνει όργανα εκμετάλλευσης της μωροφιλοδοξίας των γονιών, που βλέπουν στο μέλλον των γεννημάτων τους την προσωπική τους μόνο καταξίωση.

Υπάρχουν εξαιρέσεις. Αλλά τα παιδιά του λαού και ο λαός ο ίδιος δεν καρπούται τις εξαιρέσεις. Υποφέρει απ' τον κανόνα.

Εθελοντές απ’ όλο τον κόσμο ζωγραφίζουν σχολεία της Αθήνας

αναρτήθηκε στις 26 Αυγ 2010, 10:15 μ.μ. από το χρήστη Γιάννης Ανδριόπουλος   [ ενημερώθηκε 26 Αυγ 2010, 10:26 μ.μ. ]

Της Ιφιγενειας Διαμαντή από την "Καθημερινή"

Στο πάτωμα της τάξης αραδιασμένα σλίπινγκ μπαγκ. Στα πρεβάζια των παραθύρων στις σχολικές αίθουσες, δεν βρίσκονται ακουμπισμένες κασετίνες, αλλά μικρά μπουκαλάκια με αντηλιακά, θήκες γυαλιών και άλλα μικροαντικείμενα καθημερινής χρήσης. Σε δύο γειτονικές σχολικές αίθουσες του 64ου Δημοτικού Αθηνών στο Μεταξουργείο, μένουν το «Πινέλο» και η «Παλέτα», οι δύο ομάδες που έχουν αναλάβει να ζωγραφίσουν τις προσόψεις του συγκεκριμένου σχολείου, αλλά και του 53ου Δημοτικού Αθηνών στον Κολωνό. Ο εξωραϊσμός των σχολικών κτιρίων εντάσσεται στο πλαίσιο του προγράμματος «Paint Your Wall in Athens» (Ζωγράφισε τον τοίχο σου στην Αθήνα) που διοργανώνει η Μη Κυβερνητική Οργάνωση «Ελιξ» (www.elix.org.gr) σε συνεργασία με τον Δήμο Αθηναίων.
Κατεβαίνοντας την οδό Μεγάλου Αλεξάνδρου στο Μεταξουργείο, δεν χρειαζόταν να ρίξεις κλεφτή ματιά από την καγκελόπορτα. Ηταν διάπλατα ανοιχτή. Στο βάθος, στέγνωναν πετσέτες. Σε πρώτο πλάνο, στέγνωναν... οι μπογιές. Κουβαδάκια, κυπελλάκια, παλέτες, χαρτόνια, πινέλα, γεμίζουν και αδειάζουν, λερώνονται και ξεβγάζονται έως ότου ολοκληρωθεί η διαδικασία σύνθεσης των πολύχρωμων παραστάσεων στους τοίχους των κτιρίων.
Το σχολικό περιβάλλον έχει προσωρινά μετατραπεί σε ένα είδος δημιουργικής κατασκήνωσης, όπου 23 άτομα από τη Νέα Ζηλανδία, τη Νότιο Κορέα, την Ιαπωνία, την Κίνα, την Ιταλία, την Ισπανία, τη Γαλλία και τη Γερμανία μεταξύ 19 και 26 ετών, περνούν δημιουργικές διακοπές με ένα μικρό κόστος, προσφέροντας εθελοντικά έργο στην τοπική κοινωνία, καθαρίζοντας τον χώρο και ποτίζοντας τα φυτά και παράλληλα, γνωρίζοντας άτομα από διάφορα μέρη του κόσμου. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, σχεδόν όλοι είναι φοιτητές και επισκέπτονται για πρώτη φορά την Ελλάδα, ενώ οι περισσότεροι μάλλον δεν έχουν ζωγραφίσει ποτέ πριν σε τοίχο.
Εξαίρεση, ο Κορεάτης Ταεούκ Κιμ, που έκανε κάτι ανάλογο... κατά τη διάρκεια της θητείας του στην Αεροπορία! Η τωρινή εμπειρία «είναι μια ευχάριστη απασχόληση, αφού προσφέρεις και κάνεις τους ανθρώπους πιο χαρούμενους», λέει καθώς με την συμπατριώτισσά του Τζιουόν Παρκ, γεμίζουν με άσπρο χρώμα μια παράξενη, σπειροειδή ουρά - κορδέλα που ενώνει τις φιγούρες που σταδιακά παίρνουν σχήμα και χρώμα στη μάντρα του 53ου Δημοτικού Αθηνών. «Τα σχολεία σας είναι πολύ στενά. Στην πατρίδα μου είναι πιο ευρύχωρα», παρατηρεί η Τζιουόν.

Γνωρίζοντας άλλες χώρες
Στιγμές που μεθαύριο θα αποτελούν όμορφες αναμνήσεις, εμπλουτίζουν τη διαμονή των νέων σε κάθε χώρα. Για παράδειγμα, κάθε γεύμα που ετοιμάζεται σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο εντός του σχολείου, είναι αφιερωμένο και σε μια εθνική κουζίνα. Χθες, το μεσημέρι όλοι δοκίμασαν φακές και το βράδυ γαλλικές κρέπες, ενώ τη Δευτέρα το μενού έχει τσέχικη κουζίνα από τη 19χρονη Μαριάννα Κοζάκ.
Τα προγράμματα εθελοντικής εργασίας της «Ελιξ» δίνουν σε νέους άνω των 18 ετών, τη δυνατότητα να γνωρίσουν για δύο εβδομάδες μια άλλη χώρα ή ακόμα και έναν άλλο τόπο της δικής τους, προσφέροντας εθελοντική εργασία. Οι συμμετέχοντες έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν ανάμεσα σε διάφορους τομείς, όπως αυτόν της προστασίας του περιβάλλοντος (δενδροφύτευση, δασοπροστασία, διάνοιξη μονοπατιών), της πολιτιστικής κληρονομιάς (συντήρηση και αποκατάσταση παραδοσιακών κτιρίων, καλντεριμιών, διαμόρφωση αρχαιολογικών χώρων) και της ενεργοποίησης των πολιτών (συνοδεία ΑμεΑ, δημιουργική απασχόληση ευπαθών ομάδων και παιδιών).
Από την ίδρυση της οργάνωσης, το 1987, μέχρι σήμερα έχουν διοργανωθεί περισσότερα από 280 προγράμματα εθελοντικής εργασίας σε περισσότερες από 104 περιοχές της Ελλάδας, στα οποία συμμετείχαν τουλάχιστον 4.500 νέοι από την Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ πάνω από 1.600 νέοι από την Ελλάδα εργάστηκαν εθελοντικά σε προγράμματα στο εξωτερικό.

Η απληστία γεννά την πείνα στον κόσμο

αναρτήθηκε στις 26 Αυγ 2010, 9:32 π.μ. από το χρήστη Γιάννης Ανδριόπουλος   [ ενημερώθηκε 26 Αυγ 2010, 10:32 μ.μ. ]

Του Afua Hirsch / The Guardian

Ο καύσωνας, οι πυρκαγιές δασών και η ξηρασία που έπληξαν τη Ρωσία και την Κεντρική Ασία ίσως να είναι πρωτόγνωρα φαινόμενα στη σύγχρονη ιστορία. Υπάρχει, όμως, κάτι το συνηθισμένο στην απειλούμενη επισιτιστική κρίση, καθώς η τιμή των σιτηρών παραμένει 50% υψηλότερη από ό,τι ήταν πριν από δύο μήνες.

Πέρασαν μόλις δύο χρόνια από την προηγούμενη τέτοια κρίση. Μια απότομη εκτίναξη στις τιμές αγροτικών προϊόντων το 2007-08 είχε προκαλέσει πανικό από την Ιταλία μέχρι και την Αϊτή, αποκαλύπτοντας τις δομικές δυσλειτουργίες των παγκόσμιων αγορών τροφίμων.

Οι δυσλειτουργίες αυτές δημιουργούν με τη σειρά τους πρωτόγνωρες ανθρωπιστικές καταστροφές στις φτωχότερες χώρες του κόσμου. Ο Νίγηρας, για παράδειγμα, υφίσταται τη χειρότερη επισιτιστική κρίση των τελευταίων ετών, χωρίς τα διατροφικά προϊόντα να σπανίζουν στη χώρα. Αν και βουνά σιτηρών στοιβάζονται στις υπαίθριες αγορές της πρωτεύουσας Νιαμέι, η τιμή τους είναι απαγορευτική για τους καταναλωτές.

Η προφανής εξήγηση για τις υψηλές τιμές τροφίμων στον Νίγηρα είναι η κρίση στην παραγωγή. Οπως συμβαίνει και στις σιτοπαραγωγές χώρες, που σήμερα βρίσκονται στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής, η σοδειά καταστράφηκε εξαιτίας ακραίων καιρικών φαινομένων. Η άνοδος της τιμής συνοδεύθηκε, όμως, από ενίσχυση της κερδοσκοπίας στις αγορές πρώτων υλών. Ο αριθμός συμβολαίων παραγώγων αυξήθηκαν κατά 500% μεταξύ 2002 και 2008, διαδικασία που επιταχύνθηκε στα τέλη της περασμένης δεκαετίας, όταν την κατάρρευση της αγοράς στεγαστικής πίστης στις ΗΠΑ και τη διεθνή ύφεση ακολούθησε μεγάλη αύξηση στις τιμές ειδών διατροφής.

Οι επενδυτές ισχυρίζονται ότι η κερδοφορία της αγοράς εξαρτάται από τη διακύμανση της τιμής ανάλογα με την προσφορά. Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, η παραγωγή τροφίμων θα πρέπει να αυξηθεί κατά 70% πάνω από τα σημερινά της επίπεδα μέσα στις ερχόμενες τρεις δεκαετίες για να αντιμετωπίσει τη ζήτηση ενός αστικού, μεγαλύτερου και πιο εύπορου παγκόσμιου πληθυσμού. Στο μεταξύ, τα βιοκαύσιμα, οι ελλειμματικές σοδειές και η κλιματική αλλαγή έχουν περιορίσει δραστικά τις πιθανότητες ενίσχυσης της παραγωγής.

Αλλοι, όμως, υποστηρίζουν ότι η ίδια η κερδοσκοπία βρίσκεται πίσω από την αστάθεια που πλήττει τις αγορές πρώτων υλών. Η μη κερδοσκοπική οργάνωση κατά της φτώχειας World Development Movement, πρόσφατη έκθεση της οποίας αποκάλυψε ότι η επενδυτική τράπεζα Goldman Sachs εξασφάλισε πέρυσι 5 δισ. δολάρια σε κέρδη από τις αγορές πρώτων υλών, περιγράφει την πρακτική τέτοιων επενδυτικών κολοσσών ως «επικίνδυνη, ανήθικη και αδικαιολόγητη». Ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ για θέματα επισιτισμού και πρώην βουλευτής στην Ελβετία, Ζαν Ζιγκλέρ, χαρακτήρισε τη στάση των κερδοσκόπων «σιωπηλή γενοκτονία». Ο Ευρωπαίος επίτροπος Εμπορίου Μισέλ Μπαρνιέ, μιλώντας στις αρχές του χρόνου ενώπιον του Ευρωκοινοβουλίου, περιέγραψε πως ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι σε όλο τον κόσμο πλήττονται από «επισιτιστική ανασφάλεια», ενώ άλλοι επωφελούνται κερδοσκοπώντας πάνω στις τιμές των διατροφικών αγαθών.

Η υπηρεσία του ΟΗΕ αρμόδια για θέματα ανθρώπινων δικαιωμάτων αναγνωρίζει τις επιπτώσεις που έχει η τιμολογιακή αστάθεια στις φτωχές χώρες, προτείνοντας σειρά μέτρων, που περιλαμβάνουν την επαναφορά των διεθνών αποθεμάτων ασφαλείας για τη σταθεροποίηση των τιμών, την επιβολή αυστηρότερων ελέγχων πάνω στις αγροτικές επιδοτήσεις που εξασφαλίζουν τα πλούσια κράτη, τον περιορισμό της χρήσης βιοενεργειακών τεχνολογιών που χρησιμοποιούν τρόφιμα ως καύσιμο και την επανεξέταση των διεθνών εμπορικών συμφωνιών.

Οι απαιτήσεις των ακτιβιστών δεν είναι πρωτοφανείς. Η νομοθεσία μεταρρύθμισης της Wall Street, που πρόσφατα ψηφίσθηκε από τη νομοθετική εξουσία των ΗΠΑ προβλέπει αυστηρότερο έλεγχο της αγοράς παραγώγων και την ενίσχυση της διαφάνειας στις διεθνείς εμπορικές συμφωνίες.

Στην Γκάνα, οι κάτοικοι κακαοπαραγωγών περιοχών αντιμετωπίζουν ενδημική φτώχεια. Η αδικία των αγορών πρώτων υλών σημαίνει ότι ενώ μια υποχώρηση της τιμής μπορεί να καταστρέψει οικονομίες, όπως έκανε και για πολλές χώρες της Δυτικής Αφρικής μετά την ανεξαρτησία τους, μια άνοδος ωφελεί όσους βρίσκονται μακριά από τη ζώνη παραγωγής, δηλαδή τον στρατό κερδοσκόπων και επενδυτών με έδρες στο Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη.

Οπως και να έχουν τα πράγματα, οι παραγωγοί τροφίμων σε μικρή κλίμακα είναι πάντα οι χαμένοι. Οταν μάλιστα οι υψηλές τιμές των τροφίμων συνδυαστούν με κακή σοδειά, υποχρεώνοντας τους μικρούς αγρότες να αγοράζουν βασικά είδη διαβίωσης για δική τους χρήση σε τιμές αγοράς, τότε όλα τα επιμέρους ζητήματα υποχωρούν, δίνοντας τη θέση τους σε ένα θεμελιώδες πρόβλημα: την πείνα.

Εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων

αναρτήθηκε στις 26 Αυγ 2010, 8:07 π.μ. από το χρήστη Γιάννης Ανδριόπουλος

Στην έγκριση των ειδικών όρων για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών και ηλιακών συστημάτων σε κτήρια και περιοχές εντός και εκτός σχεδίου πόλεως προχώρησε το υπουργείο Περιβάλλοντος.

Αναφορικά με την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σε κτήρια εντός σχεδίου, προβλέπεται ότι:
• Επιτρέπεται σε δώματα, στέγες, σκίαστρα, προσόψεις, αλλά και σε ακάλυπτους χώρους εντός σχεδίου.
• Αν έχουν ισχύ μικρότερη ή ίση των 10 κιλοβατωρών θα πραγματοποιείται σύμφωνα με το Ειδικό Πρόγραμμα για τα κτήρια.
• Αν έχουν ισχύ μεταξύ 10 και 100 κιλοβατωρών θα πρέπει να γνωστοποιείται στις αρμόδιες υπηρεσίες
• Αν έχουν ισχύ ίση ή μεγαλύτερη των 100 κιλοβατωρών θα απαιτείται έγκριση εργασιών δόμησης μικρής κλίμακας.

Η εγκατάσταση συστημάτων σε παραδοσιακούς οικισμούς, ιστορικά κέντρα πόλεων και διατηρητέα κτήρια, απαιτείται επιπρόσθετα η γνωμοδότηση της αρμόδιας Επιτροπής Πολεοδομικού και Αρχιτεκτονικού Ελέγχου (ΕΠΑΕ).

Για την την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σε κτήρια εκτός σχεδίου, προβλέπεται ότι:
• Αν έχουν ισχύ μεταξύ 10 και 100 κιλοβατωρών θα πρέπει να γνωστοποιείται στις αρμόδιες υπηρεσίες, καθώς και συνυποβολή τοπογραφικού διαγράμματος και αντίγραφου της οικοδομικής άδειας.
• Αν έχουν ισχύ ίση ή μεγαλύτερη των 100 κιλοβατωρών θα απαιτείται έγκριση εργασιών δόμησης μικρής κλίμακας και η συνυποβολή τοπογραφικού διαγράμματος και αντιγράφου της οικοδομικής άδειας.

Για την την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σε γήπεδα και οικόπεδα εντός σχεδίου, προβλέπεται:
• Έγκριση εργασιών δόμησης μικρής κλίμακας ανεξαρτήτως της ισχύος του συστήματος.

Για την την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σε γήπεδα και οικόπεδα εκτός σχεδίου, προβλέπεται:
• Η κάλυψη του γηπέδου μέχρι 60%, χωρίς να απαιτείται η αρτιότητα ή η οικοδομησιμότητα. Δεν απαιτείται οικοδομική άδεια, ούτε έγκριση της αρμόδιας επιτροπής Πολεοδομικού & Αρχιτεκτονικού Ελέγχου (ΕΠΑΕ)
• Ακολουθούνται απλούστερες διαδικασίες για την έγκριση εργασιών δόμησης μικρής κλίμακας, με μόνα δικαιολογητικά μία σύντομη περιγραφή των εργασιών, καθώς και ένα τοπογραφικό σχέδιο με τη θέση εγκατάστασης του εξοπλισμού.
• Σε ειδικές περιπτώσεις, όπως σημαντική διαμόρφωση εδάφους και περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους απαιτείται έγκριση της Επιτροπής Πολεοδομικού και Αρχιτεκτονικού Ελέγχου (ΕΠΑΕ).

Για τη σύγχρονη ανανεωτική Αριστερά

αναρτήθηκε στις 26 Αυγ 2010, 5:01 π.μ. από το χρήστη Γιάννης Ανδριόπουλος

Του ΦΩΤΗ ΚΟΥΒΕΛΗ*

Η παγκοσμιοποιημένη διάσταση των οικονομικών και πολιτικών διαδικασιών και η κρίση του κράτους - έθνους έχουν αλλάξει ριζικά τα δεδομένα. Η Αριστερά είναι μπροστά σε μεγάλες προκλήσεις και σε μεγάλες ιστορικές ευκαιρίες, υποχρεωμένη να επαναπροσδιορίσει βασικά στοιχεία της στρατηγικής και της φυσιογνωμίας της και να διασφαλίσει ένα σταθερό βηματισμό στη νέα εποχή.

Είναι λάθος να ερμηνεύει την εκρηκτικότητα των νέων κινημάτων με φθαρμένα αναλυτικά εργαλεία και να θεωρεί «αριστερή» την αυτοεκτόπισή της από τις κεντρικές πολιτικές διαδικασίες, όπως είναι επίσης λάθος να θεωρεί ότι ο αριστερός μεταρρυθμισμός εξαντλείται στον στόχο της συμμετοχής της στην άσκηση της εξουσίας, δηλαδή σε έναν άμετρο κυβερνητισμό.

Η Αριστερά πρέπει να είναι ριζοσπαστική και μεταρρυθμιστική.

Ο νέος αριστερός μεταρρυθμισμός έχει νόημα και γόνιμες προοπτικές όταν επιχειρείται σε κάθε βήμα με τη συμμετοχή, την πάλη και τον έλεγχο των εργαζομένων, όταν οι συγκεκριμένες λύσεις και πολιτικές που προωθεί εμπνέονται και χαρακτηρίζονται από τις αρχές του δημοκρατικού σοσιαλισμού, όταν είναι δηλαδή κοινωνικά γενικεύσιμες και υπηρετούν την ελευθερία, την ισότητα και την αλληλεγγύη.

Ο σοσιαλισμός δεν θα έλθει με τη συγκέντρωση δυνάμεων που κάποια στιγμή θα μπορέσουν να τον πραγματώσουν «απ' ευθείας». Η πορεία προς το σοσιαλισμό θα κριθεί στο έδαφος του δημοκρατικού ζητήματος με την οικονομική, κοινωνική και πολιτική έννοια.

Σήμερα, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης και των νεοφιλελεύθερων πολιτικών και ιδεολογικών προταγμάτων, πολλές δυνάμεις του ευρύτερου αριστερού χώρου αναζητούν νέα έμπνευση και ανανεωμένες στρατηγικές. Πυκνώνουν οι αναζητήσεις για τη νέα Αριστερά του 21ου αιώνα, πέραν της παραδοσιακής σοσιαλδημοκρατίας, των κομμουνιστικών κομμάτων και του «υπαρκτού σοσιαλισμού».

Για τη σύγχρονη δημοκρατική Αριστερά στρατηγικός στόχος είναι ο σοσιαλισμός με δημοκρατία και ελευθερία. Ο σοσιαλισμός με δημοκρατία και ελευθερία δεν αποτελεί ένα κλειστό «σύστημα», που αντιπαρατίθεται σε ένα άλλο κλειστό «σύστημα», αυτό του καπιταλισμού και που αναμένει την καταστροφή του ώστε να οικοδομηθεί στις στάχτες του.

Σήμερα Δημοκρατία και Σοσιαλισμός συνυφαίνονται σε δυναμική αλληλεξάρτηση, που προωθεί συνεχώς τον κοινωνικό μετασχηματισμό.

Ο σοσιαλισμός αποκτάει περιεχόμενο και σταθερό προσανατολισμό με τη διαρκή προώθηση της συνειδητής και κοινωνικά αλληλέγγυας ρύθμισης της ανάπτυξης και της οργάνωσης της κοινωνίας στο πλαίσιο των δημοκρατικών κανόνων.

Οι μορφές ρύθμισης καθορίζονται από τη δράση, τις συγκρούσεις και τα προγράμματα των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, που διαμορφώνονται με βάση τις εκάστοτε καθοριζόμενες αντιθέσεις και προοπτικές. Αυτή η θεώρηση του σοσιαλισμού δίνει περιεχόμενο και κοινωνική κατεύθυνση στη συνεχή διεύρυνση της δημοκρατίας. Οι ιδέες του σοσιαλισμού, οι αξίες της ελευθερίας, της ισότητας και της αλληλεγγύης προωθούν και πλουτίζουν τον εκδημοκρατισμό της κοινωνίας, την κοινωνική συνοχή.

Ο σοσιαλισμός ή ορθότερα, η δημοκρατική σοσιαλιστική οργάνωση της κοινωνίας συνιστά συνεχή κριτική και αγώνα ανατροπής της ανισότητας, της εκμετάλλευσης, των ταξικών προνομίων, των διακρίσεων, της αλλοτρίωσης που γεννά και αναπαράγει η καπιταλιστική διεύθυνση της οικονομίας και κοινωνίας σε εθνικό, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο.

Ο δημοκρατικός δρόμος δεν είναι μια στιγμιαία σύγκρουση, αλλά μια διαρκής και ενιαία γιγαντιαία μεταρρυθμιστική διαδικασία, που θα επιχειρεί διαρθρωτικές αλλαγές και που θα ολοκληρώνεται και σε επεμβάσεις στις σχέσεις παραγωγής και την οργάνωση εξουσίας.

Υποκείμενο μιας τέτοιας επαναστατικής διαδικασίας, όπου η δημοκρατία έχει αναδειχθεί ως το βασικό πεδίο της ταξικής πάλης, δεν μπορεί να είναι μια φωτισμένη μειοψηφία, αλλά ένας νέος συνασπισμός κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, μια νέα κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία.

Η ανανεωτική και ριζοσπαστική Αριστερά πρέπει να αγωνίζεται και να δίνει παράλληλα ζωντανές λύσεις προοπτικής, χωρίς να κλείνεται στις «ασφαλείς» απαντήσεις των περασμένων δεκαετιών. Αριστερά που στηρίζεται στην επιθετική σχέση ρήξης και μεταρρύθμισης και που διαμορφώνει εναλλακτικό πολιτικό σχέδιο.

Η σύγχρονη Αριστερά οφείλει να εκφράσει τις επιδιώξεις των δυνάμεων της εργασίας να βελτιώνουν σταθερά τη θέση τους σε μια κοινωνία που θα αλλάζει. Από τη στατική αντίληψη της «υπεράσπισης των κεκτημένων» πρέπει να περάσει στη δυναμική θεώρηση του κόσμου, να διεκδικήσει δηλαδή νέες κατανομές της πολιτικής και της κοινωνικής ισχύος, νέες ισορροπίες συμφερόντων μέσα στις οποίες οι σημερινές ανισότητες σταθερά θα μειώνονται.

Η σύγχρονη Αριστερά δεν πρέπει να μένει αδιάφορη για το περιεχόμενο της διακυβέρνησης της χώρας. Δεν μπορεί και δεν πρέπει να μη θέλει να επηρεάζει, με τις προγραμματικές θέσεις και τις πολιτικές της πρωτοβουλίες, την κυβερνητική εξουσία. Κι αυτό δεν βρίσκεται σε αντίθεση με τη σταθερή πολιτική της επιλογή για τη συνεχή αγωνιστική παρουσία της στο δημοκρατικό κίνημα της κοινωνίας, στα πολλαπλά του επίπεδα.

Η αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης πρέπει να αποτελεί αναμφιβόλως το κεντρικό θέμα των παρεμβάσεών της.

Η νέα κατάσταση επιβάλλει καινούργια καθήκοντα για τη σύγχρονη Αριστερά, αλλά και για όλες τις δυνάμεις του εργατικού κοινωνικού κινήματος.

Η εξέλιξη της κρίσης δεν είναι γνωστή. Θα δυναμώσουν οι δυνάμεις της εργασίας και της παραγωγής ή θα συμπιεστούν περισσότερο για την αναστήλωση του νεοφιλελευθερισμού;

Τίποτα δεν έχει κριθεί. Η έκβαση εξαρτάται και από τις ενέργειες, τους αγώνες, τις πρωτοβουλίες της Αριστεράς, τους συσχετισμούς δυνάμεων. Γι' αυτό έχει καθοριστική σημασία ποιοι, ποιες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις θα βάλουν τη σφραγίδα τους, θα διαχειριστούν την αντιμετώπιση της κρίσης.

Η ελληνική κοινωνία έχει ανάγκη από μια σύγχρονη, πολύμορφη, ανανεωτική και ριζοσπαστική Αριστερά που θα είναι πρωταγωνίστρια στην κατεύθυνση μεγάλων προοδευτικών συσπειρώσεων για την προοδευτική διακυβέρνηση του τόπου.

1-8 of 8