Ściany oporowe‎ > ‎

Definicje

  • Konstrukcja - uporządkowany zespół połączonych elementów, łącznie z nasypami formowanymi podczas wykonywania prac budowlanych, projektowany do przeniesienia obciążeń i zapewniający odpowiednią sztywność

  • Konstrukcja oporowa (ang: retaining structure) - konstrukcja przenosząca boczne parcie gruntu lub innego podobnego materiału albo wody, zapewniająca stateczność uskoku naziomu gruntu lub ściany wykopu
    PRZYKŁAD - Ściana oporowa, obudowa kotwiona, konstrukcja z gruntu zbrojonego.

  • Ściana oporowa - budowla utrzymująca w stanie statecznym uskok naziomu gruntów rodzimych lub nasypowych albo innych materiałów rozdrobnionych, które można scharakteryzować parametrami geotechnicznymi (φ, c, γ).
    • ściany oporowe masywne (grawitacyjne) są to ściany z kamienia, z niezbrojonego lub zbrojonego betonu, mające podstawę fundamentową z ostrogą lub bez ostrogi, półki lub przypory. Ciężar ściany w konstrukcjach z balastem stabilizującym, również ciężar gruntu, skały lub zasypki, odgrywa znaczącą rolę w podtrzymywaniu podpieranego materiału. Przykładem takich ścian są betonowe masywne ściany oporowe o stałej lub zmiennej grubości, żelbetowe ściany płytowo-kątowe i ściany z przyporami
    • ściany zagłębione w podłożu są to relatywnie cienkie ściany ze stali, żelbetu lub drewna, podtrzymywane przez kotwy, rozpory i/lub odpór gruntu. Wytrzymałość na zginanie takich ścian odgrywa znaczącą rolę w podtrzymywaniu gruntu, podczas gdy rola ciężaru ściany jest nieistotna. Przykładami takich ścian są: wspornikowe stalowe ścianki szczelne, zakotwione lub rozparte stalowe albo betonowe ścianki szczelne i ściany szczelinowe
  • ściany o konstrukcji złożonej obejmują ściany z elementów obu wyżej podanych rodzajów ścian. Istnieje duża różnorodność takich ścian, których przykładem mogą być grodze z podwójnej ścianki szczelnej, konstrukcje z gruntu zbrojonego cięgnami, geotekstyliami lub iniekcjami, konstrukcje z wieloma rzędami kotew gruntowych lub gwoździ gruntowych
      • ściana oporowa z gruntu zbrojonego - masyw utworzony przez połączenie gruntu i warstw zbrojenia przenoszących siły rozciągające.

Oddziaływanie geotechniczne - oddziaływanie przekazywane na konstrukcję przez grunt, materiał nasypowy, wodę powierzchniową lub wodę gruntową

Podłoże gruntowe - grunt, skała lub nasyp, istniejące na miejscu budowy przed wykonaniem prac budowlanych.

Nośność (opór) - zdolność elementu lub przekroju poprzecznego elementu konstrukcji do przeniesienia oddziaływań bez zniszczenia mechanicznego, np. nośność (opór) gruntu, nośność na zginanie, nośność na wyboczenie, nośność na rozciąganie

Parcie graniczne gruntu (parcie czynne) Ea - siła działająca od strony ośrodka gruntowego w stanie przemieszczenia konstrukcji lub jej elementu w kierunku od gruntu, przy wartości przemieszczenia pa dostatecznej dla uzyskania przez parcie wartości najmniejszej. Parcie graniczne może wystąpić, np. w przypadku ścian oporowych, ścianek szczelnych, ścian szczelinowych, płyt kotwiących, obudowy wykopów, określania nośności fundamentów bezpośrednich.

Parcie pośrednie gruntu
EI
- siła działająca od strony ośrodka gruntowego spowodowana przemieszczeniem konstrukcji mniejszym od przemieszczenia powodującego wystąpienie parcia granicznego. Parcie pośrednie może wystąpić np. w przypadku ścian basenów, kotwionych ścian szczelinowych, przyczółków mostowych.

Parcie spoczynkowe gruntu
E0
- siła działająca od strony ośrodka gruntowego, gdy nie istnieje możliwość przesunięcia konstrukcji lub jej elementu. Parcie spoczynkowe może wystąpić, np. przy obudowach tuneli, w zagłębionych w gruncie ścianach budynku, w przypadku masywnych konstrukcji hydrotechnicznych posadowionych na skale.

Odpór pośredni gruntu
EII
- reakcja gruntu w przypadku, gdy konstrukcja lub jej element ulegnie przemieszczeniu w kierunku ośrodka gruntowego, nie przekraczającemu przemieszczenia powodującego wystąpienie odporu granicznego (największego). Odpór pośredni może wystąpić np. w przypadku ścian oporowych, podpór mostów łukowych.

Odpór graniczny gruntu (parcie bierne)
Ep - reakcja gruntu spowodowana przemieszczeniem konstrukcji lub jej elementu w kierunku gruntu, przy wartości przemieszczenia pp niezbędnej dla osiągnięcia przez odpór wartości największej. Odpór graniczny może wystąpić w przypadku np. konstrukcji utwierdzonych w gruncie lub konstrukcji kotwiących.

Parcie silosowe gruntu
Es - siła działająca od strony gruntu na ścianę oporową w przypadku, gdy strefa klina odłamu jest ograniczona przez blisko zalegającą przeszkodę (ścianę skalną lub palisadę w nabrzeżach płytowych).