Ściany oporowe‎ > ‎

Definicje

  • Konstrukcja oporowa (ang: retaining structure) - konstrukcja przenosząca boczne parcie gruntu lub innego podobnego materiału albo wody, zapewniająca stateczność uskoku naziomu gruntu lub ściany wykopu
    PRZYKŁAD - Ściana oporowa, obudowa kotwiona, konstrukcja z gruntu zbrojonego.

  • Ściana oporowa - budowla utrzymująca w stanie statecznym uskok naziomu gruntów rodzimych lub nasypowych albo innych materiałów rozdrobnionych, które można scharakteryzować parametrami geotechnicznymi (φ, c, γ).
    • ściany oporowe masywne (grawitacyjne) są to ściany z kamienia, z niezbrojonego lub zbrojonego betonu, mające podstawę fundamentową z ostrogą lub bez ostrogi, półki lub przypory. Ciężar ściany w konstrukcjach z balastem stabilizującym, również ciężar gruntu, skały lub zasypki, odgrywa znaczącą rolę w podtrzymywaniu podpieranego materiału. Przykładem takich ścian są betonowe masywne ściany oporowe o stałej lub zmiennej grubości, żelbetowe ściany płytowo-kątowe i ściany z przyporami
    • ściany zagłębione w podłożu są to relatywnie cienkie ściany ze stali, żelbetu lub drewna, podtrzymywane przez kotwy, rozpory i/lub odpór gruntu. Wytrzymałość na zginanie takich ścian odgrywa znaczącą rolę w podtrzymywaniu gruntu, podczas gdy rola ciężaru ściany jest nieistotna. Przykładami takich ścian są: wspornikowe stalowe ścianki szczelne, zakotwione lub rozparte stalowe albo betonowe ścianki szczelne i ściany szczelinowe
  • ściany o konstrukcji złożonej obejmują ściany z elementów obu wyżej podanych rodzajów ścian. Istnieje duża różnorodność takich ścian, których przykładem mogą być grodze z podwójnej ścianki szczelnej, konstrukcje z gruntu zbrojonego cięgnami, geotekstyliami lub iniekcjami, konstrukcje z wieloma rzędami kotew gruntowych lub gwoździ gruntowych
      • ściana oporowa z gruntu zbrojonego - masyw utworzony przez połączenie gruntu i warstw zbrojenia przenoszących siły rozciągające.

  • Oddziaływanie geotechniczne - oddziaływanie przekazywane na konstrukcję przez grunt, materiał nasypowy, wodę powierzchniową lub wodę gruntową
  • Podłoże gruntowe - grunt, skała lub nasyp, istniejące na miejscu budowy przed wykonaniem prac budowlanych.
  • Nośność (opór) - zdolność elementu lub przekroju poprzecznego elementu konstrukcji do przeniesienia oddziaływań bez zniszczenia mechanicznego, np. nośność (opór) gruntu, nośność na zginanie, nośność na wyboczenie, nośność na rozciąganie
  • Parcie graniczne gruntu (parcie czynne) Ea - siła działająca od strony ośrodka gruntowego w stanie przemieszczenia konstrukcji lub jej elementu w kierunku od gruntu, przy wartości przemieszczenia pa dostatecznej dla uzyskania przez parcie wartości najmniejszej. Parcie graniczne może wystąpić, np. w przypadku ścian oporowych, ścianek szczelnych, ścian szczelinowych, płyt kotwiących, obudowy wykopów, określania nośności fundamentów bezpośrednich.
  • Parcie pośrednie gruntu EI - siła działająca od strony ośrodka gruntowego spowodowana przemieszczeniem konstrukcji mniejszym od przemieszczenia powodującego wystąpienie parcia granicznego. Parcie pośrednie może wystąpić np. w przypadku ścian basenów, kotwionych ścian szczelinowych, przyczółków mostowych.
  • Parcie spoczynkowe gruntu E0 - siła działająca od strony ośrodka gruntowego, gdy nie istnieje możliwość przesunięcia konstrukcji lub jej elementu. Parcie spoczynkowe może wystąpić, np. przy obudowach tuneli, w zagłębionych w gruncie ścianach budynku, w przypadku masywnych konstrukcji hydrotechnicznych posadowionych na skale.
  • Odpór pośredni gruntu EII - reakcja gruntu w przypadku, gdy konstrukcja lub jej element ulegnie przemieszczeniu w kierunku ośrodka gruntowego, nie przekraczającemu przemieszczenia powodującego wystąpienie odporu granicznego (największego). Odpór pośredni może wystąpić np. w przypadku ścian oporowych, podpór mostów łukowych.
  • Odpór graniczny gruntu (parcie bierne) Ep - reakcja gruntu spowodowana przemieszczeniem konstrukcji lub jej elementu w kierunku gruntu, przy wartości przemieszczenia pp niezbędnej dla osiągnięcia przez odpór wartości największej. Odpór graniczny może wystąpić w przypadku np. konstrukcji utwierdzonych w gruncie lub konstrukcji kotwiących.
  • Parcie silosowe gruntu Es - siła działająca od strony gruntu na ścianę oporową w przypadku, gdy strefa klina odłamu jest ograniczona przez blisko zalegającą przeszkodę (ścianę skalną lub palisadę w nabrzeżach płytowych).

Definicje dotyczące ścian szczelinowych

  • Ściana szczelinowa betonowana w gruncie (ang: cast in situ concrete diaphragm wall) - ściana z betonu lub żelbetu, formowana w szczelinie wykonanej w gruncie. Beton jest układany przez rurę wlewową, pod cieczą stabilizującą w przypadku szczelin zabezpieczanych cieczami, albo - w niektórych przypadkach - na sucho.
  • Ściana szczelinowa betonowa prefabrykowana (ang: precast concrete diaphragm wall) - ściana wykonana z betonowych elementów prefabrykowanych, które są osadzane w szczelinie wypełnionej zawiesiną twardniejącą.
  • Ściana z zawiesiny zbrojonej (ang: reinforced slurry wall) - ściana wykonana z zawiesiny twardniejącej, zbrojona stalowymi kształtownikami, siatkami lub w inny przydatny sposób.
  • Przegroda z zawiesiny (ang: slurry wall) - ściana wykonana z zawiesiny twardniejącej. Najczęściej szczelina jest głębiona z użyciem zawiesiny twardniejącej jako cieczy stabilizującej. Mogą w niej być osadzane elementy uszczelniające, takie jak przepony lub ścianka z grodzic.
  • Ściana z betonu "plastycznego" (ang: plastic concrete wall) - ściana wykonana z betonu "plastycznego", formowana w szczelinie wygłębionej w gruncie. Beton jest układany przez rurę wlewową, pod cieczą stabilizującą w przypadku szczelin zabezpieczanych cieczami albo - w niektórych przypadkach - na sucho.
  • Sekcja ściany (ang: panel) - odcinek ściany szczelinowej betonowanej jako jeden element. Sekcja ściany może być prosta, w kształcie litery T lub L, lub innej konfiguracji.
  • Ścianki prowadzące (ang: guide-walls) - małe, równolegle ścianki tymczasowe, które służą do zapewnienia prowadzenia narzędzia głębiącego i do zabezpieczenia szczeliny przed obwałem w strefie zmiennego zwierciadła cieczy stabilizującej
  • Rura wlewowa (kontraktor) (ang: concreting pipe) - rura służąca do układania mieszanki betonowej pod cieczą stabilizującą, zapobiegającą jej zanieczyszczeniu lub segregacji.
  • Ciecz stabilizująca (ang: supporting fluid) - ciecz używana podczas głębienia do zabezpieczenia stateczności ścian szczeliny. Zwykle jest to zawiesina bentonitowa, roztwór polimerowy lub zawiesina twardniejąca.
  • Zawiesina twardniejąca (ang: self-hardening slurry) - zawiesina, która twardnieje z upływem czasu. Jest to zawiesina zawierająca cement lub inne spoiwo, oraz dodatkowe materiały jak ił (bentonit), granulowany żużel wielkopiecowy lub popioły lotne (PFA), wypełniacze i domieszki.
  • Beton "plastyczny" (ang: plastic concrete) - beton o malej wytrzymałości i dużej plastyczności. W tym przypadku duża plastyczność oznacza zdolność do wytrzymywania odkształceń większych niż zwykły beton. Jest on zwykle wykonywany z mala zawartością cementu, zawiera bentonit i/lub inne materiały ilaste. Może również zawierać inne materiały jak popioły lotne (PFA) i domieszki.