Φωνές                                 Voices

1904

Φωνές                                                      

Ιδανικές φωνές κι αγαπημένες
εκείνων που πέθαναν, ή εκείνων που είναι
για μας χαμένοι σαν τους πεθαμένους.

Κάποτε μες στα όνειρά μας ομιλούνε·
κάποτε μες στην σκέψι τες ακούει το μυαλό.

Και με τον ήχο των για μια στιγμή επιστρέφουν
ήχοι από την πρώτη ποίηση της ζωής μας -
σα μουσική, την νύχτα, μακρυνή, που σβύνει.


Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

 

Voices

Ideal and beloved voices
of those who are dead, or of those
who are lost to us like the dead.

Sometimes they speak to us in our dreams;
sometimes in thought the mind hears them.

And with their sound for a moment return
other sounds from the first poetry of our life --
like distant music that dies off in the night.

Constantine P. Cavafy (1904) 


Voix 

Voix idéales et aimées
de ceux qui sont morts, ou qui sont
perdus pour nous comme les morts.

Parfois dans nos rêves elles parlent ;
parfois dans la pensée l'intellect les entend.

Et avec leur son pour un instant reviennent
des sons de la première poésie de notre vie -
comme de la musique, la nuit, lointaine, qui s'éteint.

Constantin. P. Cavafis (Traduction par G.Kerkemezos et dédié à E.L. pour ceux partis en septembre 2006.)


Χειρόγραφο K.Π. Kαβάφη - Manuscript of C.P. Cavafy

 

 

http://www.cavafy.com/archive/manuscripts/fones.jpg