programma‎ > ‎films‎ > ‎

Mordechai Gebirtig: blijf gezund mir Krakow

Mordechai Gebirtig -

Blijf gezund mir Krakow

from the film about Gebirtig by Piotr Szalsza

Musical-documentary film „Mordechai Gebirtig or Fare Thee Well My Krakow.

70th  anniversary of death. 1942 – 2012” (2012, Poland/Austria, 60’).

Dir.: Piotr Szalsza. Polish with English subtitles.

Singers: Beata Czernecka, Ola Maurer, Kamila Klimczak, Tamara Kalinowska, Agnieszka Ploszajska.

About the Austrian-Polish Jewish poet, composer & carpenter Mordechai Gebirtig (1877-1942).

Production: Wiener-Krakauer Kultur-Gesellschaft & Krakau TVP

Trailers from various documentaries by Piotr Szalsza



YouTube Video





העיירה בוערת (1938). מלים ולחן: מרדכי גבירטיג. עברית: אברהם לוינסון

 

 

 

שְׂרֵפָה, אַחִים, שְׂרֵפָה!
עֲיָרָתֵנוּ בּוֹעֲרָה כֻּלָּהּ,
בָּה רוּחוֹת שְׁחֹרוֹת יִסְעָרוּ,
לַהֲבוֹת חֻרְבָּן יִבְעָרוּ,
עִקְּבוֹתֶיהָ לֹא נִשְׁאָרוּ,
הִיא עוֹלָה בָּאֵשׁ.

וְאַתֶּם חוֹבְקִים יָדַיִם
בְּלִי הוֹשִׁיט עֶזְרָה,
בְּלִי כַּבּוֹת אֶת אֵשׁ הַלַּהַב,
אֵשׁ הָעֲיָרָה.

שְׂרֵפָה, אַחִים, שְׂרֵפָה!
קְרוֹבָה, חַס וְחָלִילָה, הַשָּׁעָה,
כִּי הַלְּהָבוֹת יַתְמִידוּ,
אֶת כֻּלָּנוּ פֹּה יַשְׁמִידוּ,
רַק שְׂרִידֵי קִירוֹת יָעִידוּ
מַה שֶּׁפֹּה הָיָה.

וְאַתֶּם חוֹבְקִים יָדַיִם
בְּלִי הוֹשִׁיט עֶזְרָה,
בְּלִי כַּבּוֹת אֶת אֵשׁ הַלַּהַב,
אֵשׁ הָעֲיָרָה.

שְׂרֵפָה, אַחִים, שְׂרֵפָה!
רַק בְּיֶדְכֶם בִּלְבַד הִיא הָעֶזְרָה.
חִישׁ הוֹשִׁיטוּ יָד אוֹהֶבֶת
וְהַצִּילוּ מֵהַמָּוֶת,
בְּדַמְכֶם כַּבּוּ שַׁלְהֶבֶת,
חִישׁ כַּבּוּ בְּדָם.

מֵרָחוֹק אַל תַּעֲמֹדוּ,
כִּי הָאֵשׁ עוֹלָה.
אַל נָא תְּחַבְּקוּ יָדַיִם,
הַשְּׂרֵפָה גְּדוֹלָה!



ס'ברענט, ברידער, עס ברענט
אוי אונדזער שטעטל נעבעך ברענט,
בייזע ווינטן מיט ירגזון,
רײַסן ברעכן און צעבלאָזן
שטאַרקער נאָך די ווילדע פֿלאַמען
אַלץ אַרום שוין ברענט!

און איר שטייט און קוקט אזוי זיך,
מיט פֿאַרלייגטע הענט
און איר שטייט און קוקט אַזוי זיך,
אונדזער שטעטל ברענט.

ס'ברענט, ברידעלעך, ס'ברענט,
אוי אונדזער שטעטל נעבעך ברענט,
ס'האָבן שוין די פֿײַער צונגען,
ס'גאַנצע שטעטל אײַנגעשלונגען,
און די בייזע ווינטן הודזשען,
ס'גאַנצע שטעטל ברענט!

און איר שטייט ...

ס'ברענט, ברידעלעך, ס'ברענט
אוי ס'קען חלילה קומען דער מאָמענט
אונדזער שטאָט מיט אונדז צוזאַמען,
זאָל אַוועק אין אַש און פֿלאַמען,
בלײַבן זאָל ווי נאָך אַ שלאַכט,
נאָר פוסטע שוואַרצע ווענט.

און איר שטייט ...

ס' ברענט, ברידעלעך, ס'ברענט.
די הילף איז נאָר אין אײַך אַליין געווענדעט,
אויב דאָס שטעטל איז אײַך טײַער
נעמט די כלים לעשט דאָס פֿײַער,
לעשט מיט אַײַער אייגן בלוט,
באַווײַסט אַז איר דאָס קענט.

שטייט נישט, ברידער, אָט אַזוי זיך,
מיט פֿארלייגטע הענט!
שטייט נישט ברידער, לעשט דאָס פֿײַער,
אונדזער שטעטל ברענט!

Es brent, briderlekh, es brent. Undzer orem shtetl, nebekh, brent! Beyze vintn irgazon, Brekhn, brenen un tseblozn, Un ir shteyt un kukt, Azoy zikh, mit farleygte hent. Oy, ir shteyt un kukt Azoy zikh, vi undzer shtetl brent. Es brent, briderlekh, es brent. Undzer orem shtetl, nebekh, brent! Es hobn shoyn di fayertsungen Dos gantse shtetl ayngeshlungen. Alts arum shoyn brent, Un ir shteyt un kukt Azoy zikh, vi undzer shtetl brent. Es brent, briderlekh, es brent!! Di hilf iz nor in aykh gevent, Az dos shtetl iz aykh tayer, Nemt di keylim, lesht dos fayer, Lesht dos fayer mit eygn blut, Shteyt nit brider Ot azoy zikh mit farleygte hent. Shtetyt nit brider Lesht dos fayer, vayl undzer shtetl brent.

It is burning, brothers, it is burning. Our poor little town, a pity, burns! Furious winds blow, Breaking, burning and scattering, And you stand around With folded arms. O, you stand and look While our town burns. It is burning, brothers, it is burning Our poor little town, a pity, burns~ The tongues of fire have already Swallowed the entire town. Everything surrounding it is burning, And you stand around While our town burns. It is burning, brothers, it is burning! You are the only source of help. If you value your town, Take up the tools to put out the fire, Put out the fire with your own blood. Don't just stand there, brothers, with your arms folded. Don't just stand there, brothers, Put out the fire, because our town is burning.

 


YouTube Video



















מלים ולחן: מרדכי גבירטיג

עברית: חיים בנציון אילון-ברניק

 

שְׁנוֹת הַנֹּעַר שְׁנוֹת יַלְדוּת וְטֹהַר

לָנֶצַח בְּלִבִּי שָׁמוּר הַזֹּהַר

מִדֵּי דַּבְּרִי בְּכֵן שְׁנוֹתַי

בְּגַעְגּוּעִים הָמוּ מֵעַי

חִישׁ מַהֵר חָלַף עָבַר הַנֹּהַר

אֶת הַבַּיִת אֶחֱזֶה דּוֹמַנִי

בּוֹ נוֹלַדְתִּי וְהוּא גִּדְּלַנִי

עוֹד אֶרְאֵךְ, עֲרִיסָתִי

בִּמְקוֹמָהּ עוֹמֶדֶת הִיא

כַּחֲלוֹם יָעוּף זֶה עֲבָרַנִי

וְאֶת אִמָּא מַה מְּאוֹד אָהַבְתִּי

אִם גַּם לַ"חֶדֶר" עַל יָדָהּ רֻדַּפְתִּי

כָּל צְבִיטָה לִי מִיָּדָהּ

אֶזְכֹּר עֲדַיִן וְאֵדַע

אִם כִּי לֹא לִזְמַן אָרֹךְ כָּאַבְתִּי

עוֹד אֶרְאֶה, רָחֵל, אֶת זִיו פָּנַיִךְ

וְאֶשַּׁק בְּרֹךְ אֶת לְחָיַיִךְ

עֵינַיִךְ כְּיוֹנִים נִרְאוּ

כָּל חַדְרֵי לִבִּי מִלְּאוּ

דִּמִּיתִי לִי תִּהְיִי, אָרוּץ אַחֲרַיִךְ.

שְׁנוֹת הַנֹּעַר...

 

קינדער-יאָרן, זיסע קינדער-יאָרן,
אייביק בלייַבט איר וואַך אין מייַן זיכּרון!
ווען איך טראַכט פֿון אייַער צייַט,
ווערט מיר אַזוי באַנג און לייַד -
אוי, ווי שנעל בין איך שוין אַלט געוואָרן!
נאָך שטייט מיר דאָס שטיבל פֿאַר די אויגן,
וווּ איך בין געבוירן, אויפֿגעצויגן,
אויך מייַן וויגל זע איך דאָרט,
שטייט נאָך אויף דעם זעלבן אָרט -
ווי אַ חלום איז דאָס אַלץ פֿאַרפֿלויגן.
און מייַן מאַמע - אַך, ווי כ´פֿלעג זי ליבן,
כאָטש זי האָט אין חדר מיך געטריבן;
יעדער קניפּ איז פֿון איר האַנט
מיר נאָך אַזוי גוט באַקאַנט,
כאָטש קיין צייכן איז מיר נישט פֿאַרבליבן.
נאָך זע איך דיך, פֿייגעלע, דו שיינע,
נאָך קוש איך די רויטע בעקלעך דייַנע,
דייַנע אויגן, פֿול מיט חן,
דרינגען אין מייַן האַרץ אַרייַן -
כ´האָב געמיינט, דו וועסט אַ מאָל זייַן מייַנע.
קינדער-יאָרן - יונגע, שיינע בלומען!
צ´ריק צו מיר וועט איר שוין מער נישט קומען;
יאָרן אַלטע, טרויעריקע,
קאַלטע, מרה-שחורהדיקע
האָבן אייַער שיינעם פּלאַץ פֿאַרנומען.
קינדער-יאָרן, כ´האָב אייַך אָנגעוווֹירן!
מייַן געטרייַע מאַמען אויך פֿאַרלוירן;
פֿון דער שטוב נישטאָ קיין פֿלעק,
פֿייגעלע איז אויך אַוועק -
אוי, ווי שנעל בין איך שוין אַלט געוואָרן.









YouTube Video











 

Arbetsloze marsh

 

Mordechai Gebirtig/ Song of the Unemployed:

איינס, צוויי, דרײַ, פיר,
אַרבעטלאָזע זײַנען מיר,
נישט געהערט חדשים לאַנג,
אין פֿאַבריק דעם האַמער קלאַנג.
ס'ליגן כלים, האַלב פֿאַרגעסן,
עס נעמט דער זשאַווער זיי שוין פֿרעסן,
גיין מיר ארום אין גאַס,
ווי די גבֿירים פּוסט און פּאַס,
ווי די גבֿירים פּוסט און פּאַס.

איינס, צוויי, דרײַ, פיר
אַרבעטלאָזע זײַנען מיר,
אָן אַ בגד, אָן אַ היים,
אונזער בעט איז ערד און ליים.
האָט נאָך ווער וואָס צו געניסן,
טײַלט מען זיך מיט יעדן ביסן,
וואַסער, ווי די גבֿירים - ווײַן,
גיסן מיר אין זיך ארײַן,
גיסן מיר אין זיך ארײַן.

איינס, צוויי, דרײַ, פיר
אַרבעטלאָזע זײַנען מיר,
יאָרן לאַנג געאַרבעט שווער,
און געשאַפֿט אלץ מער און מער,
הײַזער, שלעסער, שטעט און לענדער,
פֿאַר אַ הױפֿעלע פֿאַרשווענדער,
אונזער לוין דערפֿאַר איז וואָס,
הונגער נויט און ארבעטלאָז,
הונגער נויט און ארבעטלאָז.

איינס, צוויי, דרײַ, פיר,
אָט אַזוי מאַרשירן מיר,
אַרבעטלאָזע שריט נאָך שריט,
און מיר זינגן זיך אַ ליד,
פֿון אַ לאַנד, אַ וועלט א נײַע
וואו עס וואוינען מענטשן פרײַע,
ארבעטלאָז איז קיין שום האַנד,
אין דעם נײַעם פֿרײַען לאַנד,
אין דעם נײַעם פֿרײַען לאַנד

DEUTSCH: Eins, zwei, drei, vier, Arbeitslose sind wir, nicht mehr gehört haben wir Monate lang in der Fabrik der Werkzeuge Klang, es liegen die Geräte kalt, vergessen, es beginnt sie schon der Rost zu fressen, wir gehen umher auf der Straße, wie die Reichen ohne Beschäftigung, wie die Reichen ohne Beschäftigung, Eins, zwei, drei, vier, Arbeitslose sind wir, ohne Kleidung, ohne Heim, unser Bett besteht aus Erde und Lehm, hat noch jemand was zu essen, teilt man sich jeden Bissen, Wasser wie die Reichen den Wein schütten wir in uns hinein, schütten wir in uns hinein, Eins, zwei, drei, vier, Arbeitslose sind wir, jahrelang haben wir schwer gearbeitet und haben immer mehr geschaffen, Häuser, Schlösser, Städte und Länder für ein Häuflein Verschwender. Was ist unser Lohn dafür? Hunger, Not und Arbeitslosigkeit, Hunger, Not und Arbeitslosigkeit. Eins, zwei, drei, vier, so marschieren wir, Arbeitslose, Schritt für Schritt, und wir singen uns ein Lied von einem Land, einer neuen Welt, wo freie Menschen leben, arbeitslos ist keine einzige Hand in dem neuen freien Land, in dem neuen freien Land.

One two three four, Yes, we are the unemployed! Since months we haven't heard the sound of tools in the factory, they lie cold and forgotten, the rost eats them alive. So we roam along the streets, like the rich doing nothing, like the rich doing nothing. One two three four, Yes, we are the unemployed! Without cloths, without home our bed consists of soil if someone has a meal we do share everything we drink water like the rich do wine we down it we down it One two three four Yes, we are the unemployed! For years we have worked so hard! and created more and more Houses, Palaces, Cities and Countries for a bunch of wastrel What is our reward for this? Hunger, misery and unemployment Hunger, misery and unemployment One two three four so now we do march! Unemployed, step by step and sing our song the song of a new world where free people are living freely unemployed is not a single hand in this new free country in this new free country.






יענקל'ה

מלים ולחן: מרדכי גבירטיג. עברית: אפרים דרור

 

Jankeleh

נומה לי כבר יענקלה בן חמד
עיניך השחורות שוב ייסגרו
ילדון שכבר צמחו לו השיניים
אימו צריכה לשיר לו אַי-לוֹ-לוּ

ילדון שכבר צמחו לו השיניים
ותכף ילמדוהו אלף בית
ותכף גם ילמד חומש ורש"י
עדיין כה בוכה לי כל העת

ילדון שעוד ילמד חומש ורש"י
ועוד עתיד הרבה תורה ללמוד
ילדון שהוא גדל תלמיד חכם רב
מטריד את אמא ככה בלילות

ילדון שהוא גדל תלמיד חכם רב
ואיש ידוע בין אנשי מסחר
ילדון שבאמת הוא כה פיקח
שוכב רטוב כמו בתוך נהר

הו, נומה כבר ילדון שלי פיקח
בערש עוד שוכב ולא נרדם
הרבה עמל ודמע עוד אשקיע
עד כי אגדלך להיות אדם

שלֹאף-זְשֶע מיר שוֹין, יענקעלע, מיין שיינער
די אייגעלעך, די שווארצינקע, מאך צו;
א יינגעלע, ווֹאס הֹאט שוין אלע ציינדעלעך
מוּז נֹאך די מאמע זינגען אי-ליו-ליו.

א יינגעלע, ווֹאס הֹאט שוין אלע ציינדעלעך
און וֶועט מיט מזל באלד אין חדר גיין,
און לערנען וועט ער חומש מיט גמֹרֶא,
זֹאל וֵוינען ווען די מאמע וויגט אים איין?

א יינגעלע ווֹאס לערנען וֶועט גמרא,
א שטייט דער טאטע, קְוועלט און הערט זיך צו,
א יינגעלע, וואס וואקסט א תלמיד-חֹכֶם,
לֹאזט גאנצע נעכט דער מאמן נישט צו רו?

א יינגעלע, וואס וואקסט א תלמיד-חכם,
און א גֶענִיטֶער סויחר אויך צו גלייך,
א יינגעלע, א קלוגער חתן-בחור,
זֹאל ליגן אזוי נאס ווי אין א טייך?

נו, שלאף זשע מיר, מיין קלוגער חתן-בחור,
דערוייל ליגסטו אין וויגעלע ביי מיר.
ס'וועט קאסטן נֹאך פיל מי און מאמעס טרערן
ביז וואנען ס'וועט א מענטש ארויס פון דיר.

Sleep, sleep, Yankele, my handsome son. Close your little black eyes. My little one, now that you have all your teeth - must you make your mother sing you to sleep? The little boy who has all his teeth and who, God permitting, will soon go to kheyder And learn Torah and Talmud - must he cry when his mama rocks him to sleep? The little boy who will learn Talmud - and how glad and proud in his heart your father is that you'll be learning Talmud - must he make his mother stay awake all night? The little boy who will become a scholar, and a respected merchant, A child, a beautiful bridegroom Is lying here and drowning in his tears? Sleep then, my little one, my clever one who will be a bridegroom yet. Sleep while you are still in your cradle by my side. It will cost your mother many tears to make a man of you.














רייזל'ה  - מלים ולחן מרדכי גבירטיג. עברית: אברהם לוינסון

 

Translation: Anatoly Tsaliovich tsaliovich@mail.com

Reyzeleh – Mordechai Gebirtig – lyrics & music

בַּיִת קָט עוֹמֵד בָּרְחוֹב, וְכֻלּוֹ שַׁלְוָה וּדְמִי
בַּעֲלִיַּת הַגַּג שָׁם גָּרָה רֵיזְל הַיְּקָרָה שֶׁלִּי
מִדֵּי עֶרֶב אֵחָפֵזָה אֶל בֵּיִת חֶמְדָּתִי
וּבְקוֹל אֶשְׁרֹק לָהּ: "רֵיזְל, רְדִי, רְדִי, רְדִי”.

הָאֶשְׁנָב נִפְתָּח מִיָּד, מִישֶׁהוּ רוֹמֵז אֵלַי
וּבִדְמִי הָרְחוֹב בּוֹקֵעַ צְלִיל קוֹלָהּ שֶׁל רֵיזְלֶע:
חֲבִיבִי, חַכֵּה עוֹד רֶגַע, אֶתְפַּנֶּה מִיָּד
עוֹד מְעַט אֵרֵד לְמַטָּה, חַד תְּרֵי תְּלַת”.

אֲטַיֵּל עַלִּיז, אָשִׁיר, אֲפַצַּח לִי גַּרְגִּירִים
וּפִתְאוֹם אֶשְׁמַע צְעָדֶיהָ עַל דְּרָגוֹת מִדַּרְדְּרִים
אַךְ יָרְדָה מֵעַל, חִבַּקְתִּי אֶת גּוּפָהּ הָרַךְ
בְּרֹאשָׁהּ דּוּמָם נָשַׁקְתִּי כָּךְ, כָּךְ, כָּךְ.

אֲבַקֶּשְׁךָ, דּוּדְ'לֶע, אַל תִּקְרָא לִי בִּשְׁרִיקָה
שׁוּב יִשְׁרֹק", אִמִּי אוֹמֶרֶת בְּרֻגְזָה, הִיא אֲדוּקָה
אֵין שְׁרִיקָה מִמִּנְהָגֵנוּ, זוֹ מִדָּה שֶׁל גּוֹי
קְרָא פָּשׁוּט בִּלְשׁוֹן אִמֵּנוּ: בּוֹאִי, בּוֹאִי, בּוֹאִי”.

אֲטַיֵּל עַלִּיז, אָשִׁיר, אֲפַצַּח לִי גַּרְגִּירִים
עוֹד אֶשְׁמַע צַעֲדֵי רַגְלֶיהָ עַל דְּרָגוֹת מִדַּרְדְּרִים
שׁוּב עָטוּף דְּמָמָה הַבַּיִת וְהָרְחוֹב מַחְרִישׁ
בַּחֲלוֹם בַּקְּרִינִי, רֵיזְל, חִישׁ, חִישׁ, חִישׁ!

 

שטייט זיך דארט אין געסעלע
שטיל פֿארטראכט א הייזעלע,
דרינען אויפֿן בוידעם-שטיבל
וווינט מײן טייער רייזעלע.
יעדן אוונט פֿארן הײזל
דריי איך זיך ארום,
כ´גיב א פֿייף, און רוף אויס : רייזל,
קום, קום, קום!
עפֿנט זיך א פֿענצטערל,
וואכט אויף ס´אלטע הייזעלע,
און באלד קלינגט אין שטילן געסל
א זיס קול, ס´רעדט רייזעלע :
-
נאך א ווײלע ווארט, מיין ליבער,
באלד וועל איך זיין פֿריי,
גיי זיך נאך א פאר מאל איבער -
איינס, צוויי, דריי !
גיי איך מיר א פֿריילעכער,
זינג און קנאק מיר ניסעלעך,
הער איך אויף די טרעפלעך שפרינגען
אירע דראבנע פֿיסעלעך,
שוין אראפ פֿון לעצטן טרעפל,
כ´נעם זי ליב ארום,
כ´גיב איר שטיל א קוש אין קעפל -
קום, קום, קום !
-
כ´וויל דיך בעטן, דודל,
זאלסט ארויף נישט פֿייפֿן מער.
-
הערסט, ער פֿייפֿט שוין זאגט די מאמע,
זי איז פֿרום, ס´פֿאדריסט זי זייער,
פֿייפֿן, זאגט זי, איז נישט ײידיש,
ס´פאסט נאר בלויז פֿאר זיי
גיב א צייכן פראסט אויף ײידיש -
איינס, צוויי, דריי !
-
כ´וועל פֿון היינט נישט פֿײפֿן מער,
דרויף גיב איך א שבֿועהלע -
דיר צוליב וועל איך אפֿילו
ווערן פֿרום, מײן צנועהלה,
כ´וועל זײן ווען דו ווילסט נאר, רייזל,
ווי דײן מאמע פֿרום,
יעדן שבת גיין אין קלייזל -
קום, קום, קום !
-
כ´גלייב עס דיר, מײן ליבינקער,
און דערפֿאר דיר, דודל,
שטריק איך א שיין תפילין-זעקל
מיט א מגן-דודל,
ווען געפֿעלן ס´וועט אין קלייזל,
זאגן זאלסטו זיי:
-
ס´האט געשטריקט מיין ליבע רייזל -
איינס, צוויי, דריי !
-
כ´דאנק פֿאר דײן מתנה´לה,
כ´ליב אזוי דיך, רייזעלע !
כ´ליב דײן מאמען, כ´ליב דאס געסל,
כ´ליב דאס אלטע הײזעלע,
כ´ליב די שטיינדלעך לעבן הייזל -
טרעטסט אויף זיי ארום,
הער, דײן מאמע רופֿט שוין: רייזל,
קום, קום, קום !
גיי איך מיר א פֿריילעכער,
זינג און קנאק מיר ניסעלעך,
הער איך אויף די טרעפלעך לויפֿן
אירע דראבנע פֿיסעלעך -
ווידער שטייט פֿארטראכט דאס הײזל,
ס´געסל ווידער שטום.
קום צו מיר אין חלום, רייזל,
קום, קום, קום !

1. shteyt zikh dort in gesele, shtil fartrakht a hayzele. Drinen oyfn boydem-shtibl voynt mayn tayer rayzele yedn ovnt farn hayzl drey ikh zikh arum kh’gib a fayf un ruf oys: “rayzl, kum, kum, kum!”

 

 

2. efnt zikh a fentsterl vakht oyf s’alte hayzele un bald klingt in shtiln gesl a zis kol, s’redt rayzele: -- nokh a vayle vart, mayn liber, bald vel ikh zayn fray, gey zikh nokh a por mol iber; eyns, tsvey, dray.

 

3. gey ikh mir a freylekher, zing un knak mir niselekh, her ikh oyf di treplekh shpringen ire drobne fiselekh. Shoyn arop fun letstn trepl, kh’nem zi lib arum, kh’gib ir shtil a kush in kepl – kum kum kum!

 

4. kh’vel dir zogn, Dovedl, zolst aroyf nit fayfn mer. – her, er fayft shoyn – zogt di mame zi iz frum; s’fardrist zi zeyer. Fayfn, zogt zi, iz nit yidish; past es bloyz far zay. Gib a tseykhn prost oyf yidish, eyns, tsvey, dray!

 

5. kh’vel aroyf nit fayfn mer; deroyf gib ikh a shvuele. Dir tsulib vel ikh afile vern frum, mayn tsnuele vel ikh vern frum, mayn rayzl, vi di mame frum, yedn shabes geyn in klayzl. Kum kum kum!

 

6. kh’gloyb es dir mayn libenker, d’rum dafar dir dovidl strikh ikh a sheyn tfiln-zekl mit a mogn-dovidl ven gefaln s’vet in klayzl zogn zolst du zay “dos hot gestrikt mayn libe rayzl eyns, zvey, dray!”

 

7. a dank far der matonele; ikh lib azoy dikh rayzele, ikh lib dos gesl, lib di mame, lib dos alte hayzele. Lib di treplekh fun dem hayzl; geyst oyf zey arum. Her, di mame ruft shoyn, Rayzl! Kum kum kum.

 

8. gey ikh mir a freylekher, zing un knak mir niselekh, her ikh af di treplekh loyfn ire drobne fiselekh. Vider shteyt fartrakht dos gesl, s’hayzl vider shtum. Kum tsu mir in kholem, reyzl, kum, kum, kum!

 

1. On a small lane, unawares Dreams old house lazily, There, in tiny loft upstairs Lives my precious Reyzele. Every evening passing near, I walk rounds and hum, Whistle and call: Reyzl, dear, Come, come, come.

 

2. Startled by the window tinkle Sleepy house wakes to see How stars in heavens twinkle When my Reyzl answers me. Lo, I hear the angels sounds: Wait, soon Ill be free, Walk, my love, few more rounds, One, two, three.

3. I keep marching glad and happy, Crack the hazelnuts and sing: Reyzls little feet are tapping- Down the stairs with gentle ding. There she jumps – I hug her now, Heart beats like a drum, And I kiss her on the brow: Come, come, come!

4. I must tell you, David dear, Never whistle in my lane. Mama gets upset – says: Hear, He is whistling there again. Whistling, she says, sn’t Jewish,, Others do – not we! Better signal me in Yiddish: One, two, three

 

5. I will whistle no more. And for you, my love, I vow To become a temple goer And be virtuous, starting now. Promise I will never bother You, I shall become Pious just like your dear mother. Come, come, come!

 

6. I believe you, thanks a million, And as gift for you Ill knit: A nice bag to carry tfiln*, With Magen David on it. When in temple they will see it Say Its made for me By my Reyzl, kind and sweet. One, two, three.

 

7. Thank you for the gift, again Reyzele I love you deeply, Love your mama, love this lane, Love this house with its people. Love the steep stairs that so easy, You can overcome. Hear, your Mama’s calls, shes busy: Come, come, come

 

8. Walking home, glad and happy, I crack hazelnuts and sing; My dear Reyzls feet are tapping Up the stairs with gentle ding. Yet again, the house is dreamy, Quiet its become, Reyzl come in dreams to see me, Come, come, come!




















שחקו נא טף שלי – מלים ולחן מרדכי גבירטיג. עברית: אפרים דרור

 

שחקו נא טף שלי
אביב התחיל עתה
הוי כמה מלא ליבי
ליבי מלא קנאה

שחקו נא טף שלי
כי לכם הזמן
מאביב עד בוא החורף
רק מרחק קטן

הולו הולו טף שלי
שלא תאחרו
הכניסוני למשחק
אותי גם כן שתפו

שחקו נא...

שחקו נא טף שלי
בטרם סתיו יבוא
כי מיד אביב נגמר
ושיא-חדווה איתו

שחקו נא...

 

 

שפּילט אייַך, ליבע קינדערלעך
דער פֿרילינג שוין באַגינט!
אוי ווי בין איך, קינדערלעך,
מקנא אייַך אַצינד.

הוליעט, הוליעט, קינדערלעך,
כּל-זמן איר זענט יונג,
ווייַל פֿון פֿרילינג ביז צום ווינטער
איז אַ קאַצן-שפּרונג.

שפּילט אייך, ליבע קינדערלעך,
פֿאַרזוימט קיין אויגנבליק.
נעמט מיך אויך אריין אין שפּיל,
פֿאַרגינט מיר אויך דאָס גליק.

קוקט נישט אויף מייַן גראָען קאָפּ,
צי שטערט דאָס אייַך אין שפּיל?
מייַן נשמה איז נאָך יונג,
ווי צוריק מיט יאָרן פֿיל.

מייַן נשמה איז נאָך יונג
און גייט פֿון בענקשאַפֿט אויס.
אַך, ווי גערן ווילט זיך איר
פֿון אַלטן גוף ארויס.

שפּילט אייַך, ליבע קינדערלעך,
פֿאַרזוימט קיין אויגנבליק,
ווייַל דער פֿרילינג עקט זיך באַלד,
מיט אים דאָס העכסטע גליק.












שיר מזמור לפרטיזנית

מלים: הירש גליק

לחן: מרדכי גבירטיג

עברית: אמיתי נאמן

 

קֹר עוֹלֶה מִתּוֹךְ הַלַּיִל,
הַזָּרוּעַ כּוֹכָבִים,
לוֹמֶדֶת עַלְמָה יְפַת עֵינַיִם
אֶת תּוֹרַת הַלּוֹחֲמִים.

כְּסוּת פַּרְוָה לָהּ וּמִצְנֶפֶת,
רַק אֶקְדֹחַ בְּיָדָהּ,
יַלְדָּה שֶׁסָמְקָה לֶחְיָהּ - אוֹרֶבֶת
לְבוֹאָהּ שֶׁל שַׁיָּרָה.

אֵשׁ נִפְלֶטֶת מִן הַנֶּשֶׁק,
אֵשׁ אֶל לֵב הַמְכוֹנִית,
חָרוּךְ עַד שִׁלְדָה מוּטָל הָרֶכֶב,
שׁוּב לֹא יִתְנַכֵּל שֵׁנִית.

טֶרֶם שַׁחַר, מִן הַיַּעַר,
עַל רֹאשָׁהּ הִלַּת שְׁלָגִים,
יוֹצֵאת הָעַלְמָה אֶל מוּל הַסַּהַר
בְּחִיּוּךְ שֶׁל עֲלוּמִים

שטיל די נאכט איז אױסגעשטערנט
און דער פֿראָסט האַט שטאַרק געברענט
צו געדענקסטו װי איך האָב דיך געלערנט,
האַלטן אַ שפײַער אין די הענט.

אַ מױד, אַ פעלצל און אַ בערעט,
און האַלט אין האַנט פֿעסט אַ נאַגאַן,
אַ מױד מיט אַ סאַמעטענעם פנים,
היט אָפּ דעם שונאס קאַראַװאַן.

געצילט, געשאָסן און געטראָפֿן,
האָט איר קלײנינקער פיסטױל,
אַן אױטאָ אַ פֿולינקע מיט װאָפֿן
פֿאַרהאַלטן האָט זי מיט אײן קױל.

פֿאַר טאָג פֿון װאַלד אַרױסגעקראָכן,
מיט שנײ גירלאַנדן אױף די האָר,
געמוטיקט פֿון קלײנינקן ניצחון,
פֿאַר אונדזער נײַעם פֿרײַען דור.












page updated: 3/18