SI Gewricht

Het bekken kent aan de achterzijde twee gewrichten, die we niet bekkengewrichten noemen, maar de ‘SI gewrichten’. Dit om verwarring te voorkomen met het voorste ‘bekkengewricht’ dat het symfyse wordt genoemd (berucht bij een vorm van bekkeninstabiliteit; symfysiolysis).

Het sacro-iliacaal gewricht (SI-gewricht) bevindt zich in het bekken tussen het heiligbeen (Sacrum) en de darmbeenderen (Iliaca) van het bekken. De functie van het SI-gewricht is vooral het toestaan van beweging tussen de bekkenhelften, bijvoorbeeld tijdens het lopen. Een groot deel van deze draaikrachten worden door het SI gewricht opgevangen. Als het SI gewricht (meestal aan 1 kant) vast zit ontstaat overbelasting en irritatie in gewricht, banden, maar ook ontstaat een andere bekkenstand (verwringing) en op den duur ontstaat overbelasting in de boven het heiligbeen gelegen lendenwervels die nu deze voor hen ‘vreemde’ krachten moeten opvangen. Niet zelden leidt dit weer tot lage rugklachten met mogelijk ook een discopathie (tussenwervelschijf klachten). Immers de discus is niet goed in staat deze steeds repeterende draaikrachten op te vangen. Lange tijd werd aangenomen dat het SI-gewricht onbeweeglijk genoemd kon worden. Dit komt omdat het gewricht slechts 3 graden meebeweegt bij het vooroverbuigen (totaal 140 graden), waarbij deze drie graden bewegingsverlies bij een beperking in de beweeglijkheid van het SI gewricht (‘blokkering’), niet als relevant werd beschouwd.

Onder invloed van hormonen worden de banden (ligamenten) in het bekken losser, zodat er tijdens de bevalling meer ruimte komt om het kind te baren. In het normale sacro-iliacale gewricht treedt enige beweging op. Deze beweging wordt niet teweeggebracht door spieren, maar wordt indirect veroorzaakt door werking van de spieren van andere en aangrenzende lichaamsdelen, de beweging daarvan en de belasting die zij veroorzaken. De mate van beweging wordt bepaald door de stevige ligamenten en de benige vorm van de ruwe gewrichtsvlakken. Het is daarom belangrijk dat er voldoende stabiliteit is rond het gewricht. Immers directe klachten (SI gewricht zelf) maar vooral ook indirecte klachten (lage rug, bovenrug, nek, benen etc.) kunnen het gevolg zijn. Een gedegen fysio- of manueeltherapeutisch onderzoek kan de basis zijn van een goed behandelplan dat verergering voorkomt en de klachten geheel en blijvend kan laten verdwijnen.