2. Το Od ως Πνευματική Δύναμη Ζωής

Ο Νόμος του “Odkraft” της Ενεργειακής Ακτινοβολίας

(Ζωτική Ενέργεια ή Ενέργεια Ζωής)

 

Πνεύμα και Ύλη λόγο διαφορετικής υφής (ουσίας) δεν μπορούν να επιδρούν μεταξύ τους άμεσα.

Και το δικό σου πνεύμα δεν είναι ικανό από μόνο του να θέσει σε λειτουργία κανένα όργανο ή μέρος του σώματός σου. Αλλά ούτε και εγώ που έχω πάρει τώρα το σώμα του διάμεσου (είμαι μέσα σ’ αυτό) μπορώ από μόνος μου να ανασηκώσω τα χέρια του ή να αρθρώσω λέξη με τις φωνητικές του χορδές. Για να πραγματοποιηθεί αυτό χρειαζόμαστε και οι δύο, δηλαδή τόσο το δικό σου πνεύμα όσο και εγώ μια δύναμη, ένα ρεύμα ενέργειας ή ενεργειακό ρεύμα.

Έτσι και ο οδηγός του τρένου χρειάζεται την δύναμη του ατμού ή του ηλεκτρικού ρεύματος για να κινήσει τη μηχανή. Όταν λείπει αυτή η ενέργεια ή είναι ανεπαρκείς δεν μπορεί να κινηθεί το τρένο.

Στη προκειμένη περίπτωση ο μηχανοδηγός είναι το πνεύμα και η μηχανή είναι το σώμα ή η ύλη.

Όταν λοιπόν θέλουμε να κινήσουμε την ύλη μέσω πνεύματος τότε χρειαζόμαστε μια δύναμη, μια ενέργεια. Οι παλαιοί σοφοί ονόμαζαν αυτή την δύναμη στον άνθρωπο ψυχή, σε αντίθεση με τις λέξεις “πνεύμα” ή “σώμα” και έτσι δίδασκαν δικαίως ότι ο άνθρωπος αποτελείται από πνεύμα, ψυχή και σώμα. Η Αγία Γραφή ονομάζει την δύναμη αυτή “πνοή ζωής”. (η Γερμανική μετάφραση μεταχειρίζεται τον όρο “Odem des Lebens”)

Η σημερινή γήινη επιστήμη ονομάζει αυτή την δύναμη στον άνθρωπο “ενεργειακή ακτινοβολία” (OdKraft). Αυτή η ενεργειακή ακτινοβολία (ζωτική ενέργεια ή ενέργεια ζωής) υπάρχει μέσα και γύρω σε ότι έφτιαξε ο Θεός. Εμείς εδώ εν συντομία θα το αναφέρουμε Od που είναι όπως είπαμε ενεργειακή ακτινοβολία, από οπουδήποτε και αν προέρχεται.

Κάθε άνθρωπος, κάθε ζώο, κάθε φυτό, κάθε πέτρα, ορυκτό, κάθε υγρό, κάθε ουράνιο σώμα, κάθε πνεύμα και ότι άλλο υπάρχει ακόμη, έχει Od. Δεν πρόκειται για κάτι υλικό αλλά πνευματικό, άυλο και πάντα ενωμένο με ένα πνεύμα. Γιαυτό και ο φορέας του Od είναι πάντα ένα πνεύμα. Άρα όπου υπάρχει ζωή, υπάρχει και Od και όπου υπάρχει Od εκεί υπάρχει και πνεύμα. Επειδή λοιπόν το Od είναι μέσα σε όλα και γύρω από όσα δημιούργησε ο Θεός και όπως είπαμε είναι πάντα ενωμένο με ένα πνεύμα. βγαίνει το συμπέρασμα ότι όλα ότι έχει δημιουργηθεί σε όλη την δημιουργία υπάρχει πνεύμα. Αυτό ίσως ακούγεται στα αυτιά σας ως απίστευτο, αλλά αυτή είναι η αλήθεια.

Ένα πνεύμα έχει καταρχήν τόσο Od όσο χρειάζεται για να υπάρχει. Ένα γήινο σώμα (άνθρωπος) έχει το δικό του Od για να συνυπάρξει μαζί με το πνεύμα. Όμως για να μπορεί να κινηθεί, για να ζει και γενικά να μπορεί να μεταχειριστεί το σώμα του, χρειάζεται μια επιπλέον ποσότητα Od.

Για να δώσω πάλι ένα γήινο παράδειγμα θα αναφερθώ στη μηχανή του τρένου.

Για να κινηθεί η μηχανή μόνη της χρειάζεται μια ορισμένη ποσότητα ενέργειας.

Για να τραβήξει η ίδια μηχανή και τα βαγόνια χρειάζεται μια ανάλογη επιπλέον δόση ενέργειας.

Το πνεύμα λοιπόν είναι η μηχανή και το σώμα είναι το βαγόνι, άρα το πνεύμα χρειάζεται για το σώμα μια επιπλέον δόση Od.

Το Od, το οποίο χρησιμοποιείται για τα σώματα, διαφέρει από το Od του πνεύματος γενικώς.

Το Od πρέπει να προσαρμόζεται για εκεί που θα χρησιμοποιηθεί, δηλαδή άλλου είδους είναι του πνεύματος το Od και άλλο του σώματος.

Το Od του σώματος δεν είναι ούτε καθαρά υλικόν, ούτε καθαρά πνευματικόν. Διότι ότι πρόκειται να επιδράσει πάνω στη ύλη, πρέπει πρώτα να προσαρμοσθεί, ώστε να μοιάζει με την ύλη.

Γιαυτό το Od του γήινου σώματος δεν είναι τόσο εξαϋλωμένο (λεπτοφυές), τόσο πνευματικό όσο του ίδιου του πνεύματος που βρίσκεται μέσα σε αυτό το σώμα.

Το Od του γήινου σώματος μοιάζει με τις άλλες γήινες ενέργειες που και αυτές δεν είναι καθαρά υλικές, ούτε καθαρά πνευματικές.

Στους ανθρώπους όλα αυτά είναι άγνωστα, αν και καθημερινά βλέπουμε την επίδραση π. χ το ηλεκτρικό ρεύμα. Όπως το ηλεκτρικό ρεύμα χρειάζεται υλικούς αγωγούς για να μεταφερθεί, μηχανήματα και άλλες εγκαταστάσεις, η λειτουργία των οποίων απαιτεί μια ορισμένη ένταση.

Όταν λοιπόν το ηλεκτρικό ρεύμα είναι πιο δυνατό απ’ ότι χρειάζεται, τότε καταστρέφει την εγκατάσταση ή το μηχάνημα. Όταν πάλι το ρεύμα δεν είναι αρκετό, τότε η μηχανή δεν δουλεύει.

Έτσι ακριβώς σε όλα ενσωματωμένα όντα και το Od χρειάζεται τους δικούς του αγωγούς που στο ανθρώπινο σώμα είναι το αίμα. Με αυτόν τον τρόπο το Od διοχετεύεται όμοια σε όλον τον οργανισμό με όλες τις θαυμαστές εγκαταστάσεις που οι άνθρωποι ονομάζουν όργανα, μέσω του αίματος. Όταν το Od είναι σε μεγάλη ποσότητα (ισχυρό) διαταράσσει την ισορροπία του οργανισμού, ή αν είναι χαμηλή η ποσότης (αδύνατη) τότε τα όργανα του σώματος υπολειτουργούν ή παύουν να λειτουργούν κι έτσι έχουμε θάνατο.

Αγωγοί λοιπόν του Od όπως είπαμε είναι το αίμα κι όταν ο αγωγός αυτός καταστραφεί λόγω αιμορραγίας ή α λιώνεται, τότε σταματά και η διέλευση του Od.

Όπως συμβαίνει και με το ηλεκτρικό ρεύμα που διακόπτεται όταν κοπούν τα σύρματα ή σκουριάσουν.

Επειδή λοιπόν το αίμα είναι αγωγός του Od και χωρίς αίμα ένα σώμα δεν μπορεί να ζήσει, γι’ αυτό στην Αγία Γραφή το αίμα ονομάζεται, η έδρα της ζωής (5 Μωυσής 12. 23).

Το Od του σώματος είναι υλικό και πνευματικό Od. Τα σώματα χρειάζονται υλικό Od και τα πνεύματα πνευματικό Od.

Το Od του σώματος δεν παράγεται από το πνεύμα του εκάστοτε σώματος, αλλά κερδίζεται από την διατροφή που λαμβάνει σώμα.