şiir köşesi
 
 

 

DOSTLARI OLMALI İNSANIN

AYNEN GEMİLERİN LİMANLARI GİBİ,

ZAMAN ZAMAN

UĞRADIĞIN, YÜKÜNÜ BOŞALTTIĞIN...

DALGALAR DİNİNCEYE DEK,

KOYNUNDA BEKLEDİĞİN...

SONRA;

AÇIK DENİZLERE UĞURLAMALI SENİ

GERİ DÖNECEĞİN GÜNÜ

BEKLEMEK UMUDUYLA...

BAZEN RÜZGÂRA O AÇMALI YELKENİNİ,

YANAĞINA KONAN BİR

BUSENİN COŞKUSUYLA

HALATLARI ÇÖZMELİ...

SENİ ÇOK AMA

ÇOK ÖZLEMELİ...

DOSTLARI OLMALI İNSANIN

ERMİŞ, BİLGE

HAYATI EZBERE OKUYABİLEN

DÜŞÜNMEDİKLERİNİ

DÜŞÜNDÜREBİLEN

SENİ BİR CAMBAZ İPİNDE

GÜVENDE TUTABİLEN

GEREKTİĞİNDE SENİN İÇİN

ATEŞİ TUTABİLEN

YOLUNA IŞIK TUTAN...

ŞEKİLLENDİRMEYİ

ÖĞRETMELİ SANA ,

HAYATIN ÇÖMLEĞİNİ

SANA VERMELİ,

SOĞUK BİR KIŞ GÜNÜ

ÜZERİNDEKİ TEK GÖMLEĞİNİ...

11 Şubat 2006 Cumartesi/Zaman-

 

 

 

Bu şiiri, çok sevdiğim canım arkadaşım, Hatice'ye gönderiyorum

İyiki varsın bitanem