o narkotykach‎ > ‎

historia


Historia narkomanii w Polsce

Na przełomie XIX i XX wieku problem narkomanii dotyczył grup społecznych miejących dostęp do tego typu środków, a więc: farmaceutów, lekarzy, pielęgniarek, artystów. Najczęściej przyjmowanymi narkotykami były: opium, morfina, eter.
- W roku 1923 określono w jaki sposób należy stosować środki odurzające w medycynie.
- W latach 20. i 30. ze względu na wzrost ceny morfiny odnotowano bardzo dużo przypadków zażywania eteru.
- W roku 1951 z powodu rozszerzania się problemu wprowadzono ustawę ustawę o środkach farmaceutycznych i odurzających.
- W latach 60. i 70. narkomania stała się problemem ogólnospołecznym. Zaczęła ona dotyczyć większego kręgu społeczeństwa. Produkowano wtedy duże ilości opium z soku z makówek. Zaczęły powstawać grupy hippisów, punków, skinów. Ich idee były rożne: od pokory, skromności do agresji i przemocy.
- Pod koniec lat 70. na polskim czarnym rynku pojawił się narkotyk tzw. kompot.
- W latach 80. problem narkomanii znacznie się powiększył. Zanikła odrębność grup biorących narkotyki. Zaczęto brać narkotyki by uciec od rzeczywistości, nie było to podpierane żadną ideologią. W tych latach problem zaczął dotyczyć dzieci i młodzieży.
-Gwałtowny rozwój narkomanii w Polsce spowodował stworzenie ustawy o zapobieganiu narkomanii z dnia 31 stycznia 1985 r.
- W latach 90. odnotowano wysoką zachorowalność narkomanów na AIDS.
- Pod koniec XX wieku wprowadzano ustawy zaostrzające przepisy, czyniące posiadanie nawet małych ilości narkotyków karalnym. Wzrosła więc cena narkotyków, a co za tym idzie- wzrost zjawisk patologicznych wśród narkomanów.
-Obecne działania przeciw narkomani w Polsce są oceniane różnie. Bardzo słusznym posunięciem jest wprowadzanie poradni odwykowych i programów przeciwko narkotykom.







http://images24.fotosik.pl/325/dedb4937821d90c6.jpg
Comments