Erodium castellanum

Home    Actueel   Soorten   Extra informatie     Literatuur     Links   Fotogalerij  Zoek

absinthioides 
acaule 
aguilellae
alpinum
astragaloides 
boissieri 
botrys
carvifolium

castellanum

cazorlanum
celtibericum
cheilanthifolium
chrysanthum
ciconium
cicutarium
corsicum
daucoides
foetidum
gaussenianum
glandulosum
glaucophyllum

gruinum
guicciardii
guttatum
hartvigianum
hendrikii
hoefftianum
iranicum
jahandiezianum
janszii
laciniatum
litvinovii
lucidum
macradenum
macrocalyx
malacoides

manescavi
maritimum
moschatum
mouretii
munbyanum
nervulosum
paularense

petraeum
pulverulentum

recoderii
reichardii 
rodiei 
rupestre
rupicola
sanguis-christi
stephanianum

supracanum
texanum
tibetanum

tordylioides
touchyanum

trichomanifolium
trifolium
valentinum
vetteri

 

 

Erodium castellanum (Pau) Guitt. 1972
syn.: E. romanum var castellanum Pau 1906, E. carvifolium subsp. castellanum (Pau) Guitt. 1967

Guittonneau, G. G. (1972). "Contribution à l'étude biosystématique du genre Erodium L'Hér. dans le bassin méditérranéen occidental." Boissiera 20:117

 

Bloeitijd: mei - oktober
Bloemen: donker roze, soms lichter, met een donkere vlek op de bovenste twee blaadjes, meestal een lichter gekleurd aan de basis van alle vijf de bloemblaadjes
Blad: geveerd verdeeld, heel fijn in de lager gelegen vindplaatsen, grotere bladblaadjes voor de vindplaatsen hoger gelegen
Vrucht: 45-50 mm
Bek:  8-10 mm
Status: endeem maar niet bedreigd
Verspreiding: centraal Spanje: Sierra de Urbion
Herkomst naam
: verwijst naar het gebied Castillia
Sectie: sectie Cicutaria, subsectie Romana, serie E. carvifolium
Soortgenoten: E. carvifolium, E. manescavi en E. rupicola

De status van E. castellanum  is nog niet helemaal duidelijk. Er wordt wisselend gedacht aan soort of subsoort van E. carvifolium. Guittonneau (1972) vindt dat E. carvifolium en E. castellanum genetisch geïsoleerd zijn en daarom twee aparte soorten. Aedo (1993) schrijft  dat E. castellanum eigenlijk als subsoort van E. carvifolium moet worden beschouwd en
Mateo Sanz (1997) zegt dat E. castellanum  synoniem is van E. burgalensis Losa maar daar is niet meer informatie over te vinden. Duidelijk is wel dat de vorm
van E. castellanum, die aan de voet van de Sierra de Urbion voorkomt en vooral te vinden langs de weg N234, erg veel lijkt op E. carvifolium. Ze hebben beiden grote sterk verdeelde bladeren, de bladblaadjes zijn ook sterk verdeeld. Ze hebben beide roze bloemen met een groot honingmerk. De vorm die hoger in de bergen van de S.ra de Urbion groeit is veel meer gedrongen, de bladeren zijn minder sterk verdeeld en heeft duidelijke  bladblaadjes, die bij de andere vorm en E. carvifolium ontbreekt.

 

Verwijzing:

Aedo, C., J. J. Aldasoro, et al. (1993). “Otra sopresa corológica de mucha consideración: Erodium carvifolium Boiss. & Reuter, Diagn. Pl. Nov. Hisp.: 9 (1842), s.l., ” Anales del Jardin Botanico de Madrid 51(1): 147-148. (pdf)

Guittonneau, G. G. (1972). "Contribution à l'étude biosystématique du genre Erodium L'Hér. dans le bassin méditérranéen occidental." Boissiera 20: 11-53.

Mateo Sanz, G. and L. Marin Padellano (1997). “Aportaciones a la Flora Burgalesa, II.” Fl. Montibérica 5: 6-10.

Fotogalerij voor vergelijk van E. castellanum en E. carvifolium