Blogs

Blogs worden op persoonlijke titel geplaatst en vertegenwoordigen niet noodzakelijk de standpunten van Equality dancE.

Wil je ook een bijdrage plaatsen op deze blogpagina? Neem dan eens contact op met ons: secretaris@equalitydance.nl.

Dans en politiek

Geplaatst 11 aug. 2013 23:28 door Kees Notenboom

Als dansers hebben we weinig met politiek. 

Er zullen zeker uitzonderingen zijn, maar als ik zo eens met dansers praat, dan lijkt het of de politiek geheel aan hun neus voorbij gaat. Verkiezingsuitslag? "Ik moest gisterenavond trainen en vanochtend weer vroeg op", "Oh, vergeten te stemmen". Voor ik dik 20 jaar geleden weer met stijldans aan de slag ging, hield ik me onder andere bezig met volksdans. Daar trof ik precies hetzelfde aan: geen tijd, geen belangstelling.

Maar deze week bleek het toch anders. Plotseling was de politiek er toch. In Antwerpen.

Donderdag, de tweede van 3 wedstrijddagen. In de loop van de middag werden bij de zoveelste ronde zoals gebruikelijk de dansers aangekondigd. From the UK ... applaus; from Germany ... applaus; from the Netherlands ... applaus; from Russia ... overdonderend applaus. Naar mijn gevoel werd er wel tien minuten geapplaudisseerd voor een vrijwel onbekend mannenpaar. Het zullen in werkelijkheid nog geen 3 minuten geweest zijn, maar ook dat is nog erg veel. Het was een mix van boosheid, frustratie, aanmoediging, waardering. Tranen in de ogen. Een uiting van solidariteit en bewondering. En wij als publiek en deelnemers wilden dat zeer duidelijk laten zien. Was de Antwerpse TV-zender er toen maar bij geweest! Helaas waren ze net vertrokken.

Later bleek er ook een vrouwenpaar uit Rusland deel te nemen. Hen viel dezelfde eer toe. En nu ik dit schrijf realiseer ik me dat er al eerder dit soort situaties zijn geweest. Bij de Gay Games in Sydney bijvoorbeeld. Daar bleek bij de openingsceremonie een sporter uit Zimbabwe aanwezig. Het kan ook Uganda of een vergelijkbaar land zijn geweest, dat weet ik niet meer. Maar ook daar moet op dat moment de lawaaimeter het hoogst hebben uitgeslagen. Uiteraard droeg de man (of vrouw) niet zelf de vlag van zijn land, maar liet een ander donkerkleurig persoon deze taak. Heel begrijpelijk.

Misschien hebben we dan vrijwel niets met politiek. Maar als het gaat om LGBT-zaken, dan slaan de emoties volop toe. En dan wordt het politiek, want we zullen het laten weten ook. Begrijpelijk, het raakt de kern van ons bestaan. 

Juist in de context van Games, of het nu Gay Games, OutGames of EuroGames betreft, komt dan onze solidariteit naar boven. Tussen de dansers onderling, met de andere LGBT-sporters. Er zijn momenten dat onze solidariteit minimaal is, of zelfs ontbreekt. Op persoonlijk niveau, op plaatselijk niveau, landelijk, Europees en ook mondiaal komen veel te vaak de verschillen naar boven, en worden de gezamenlijke belangen vergeten. 

Ik zou wensen dat we over onze (vermeende) verschillen kunnen kunnen praten, de mening van elkaar kunnen respecteren. En uiteindelijk onze politieke geschillen kunnen maken tot gerespecteerde verschillen.

Misschien hebben we ook voor andere onderwerpen die ons raken een Rusland nodig?

Nederlandse Equality Kampioenschappen 2013 bij danscentrum Rouwhorst in Oldenzaal

Geplaatst 11 jun. 2013 03:51 door D.C. Arnoldussen

Zaterdag 27 april was het zover, het Nederlands Equality Kampioenschap 2013. Hoewel ik helaas zelf nog niet kon meedoen, stond ik wel te popelen om te gaan kijken. Vanuit Limburg was het een hele trip om in Oldenzaal te komen, maar dat had ik er graag voor over. Bij aankomst zag ik de voorkant van het gebouw waar de zaal zou zijn en dacht ik dat ik terecht gekomen was bij een bruin café met een achteraf gelegen zaaltje. Per toeval ontdekte ik de parkeerplaats aan de achterzijde. Toen ik via de achterkant naar binnen ging viel mijn mond open. Wie had kunnen vermoeden dat achter die misleidende voorgevel zo’n prachtige zaal verscholen lag? De sfeer zat er meteen in. Dit kon niet anders dan een groot succes worden met zo’n prachtige zaal. Mooie vloer, mooie verlichting, groot, sfeervol, leuke zitjes, perfect!

Kees Notenboom had mij gevraagd of ik de deelnemers voor de Equality wedstrijd wilde ontvangen en wilde voorzien van rugnummers. Zo gezegd, zo gedaan. Het was leuk om meteen alle gezichten te zien die deelnamen. Een aantal wedstrijden had ik al bezocht, dus een aantal gezichten kwam mij al bekend voor. Voor mij waren er ook een aantal nieuwe gezichten.

De wedstrijd was gemengd, met aparte rondes voor Equality Dansers. De sfeer zat er goed in. Er werd erg goede muziek gedraaid en dat merkte je ook aan de deelnemers. Die genoten zichtbaar en flitsten over de dansvloer. Het publiek klapte enthousiast mee en zat soms op het puntje van de stoel mee te gillen. Ik heb zelfs een groepje gezien met toeters, bellen, ballonnen en spandoeken. Maar zoals vaak gilden de groupies voor de Equality Dansers het hardste.

In de pauzes was er tijd om zelf de voetjes van de vloer te tillen. Ik had al rondgekeken wie ik de dansvloer op zou kunnen sleuren. Geen seconde te verliezen dus toen de pauze begon. Kijken en supporteren is erg leuk, maar zelf swingen op de dansvloer zeer zeker ook!

Ik heb zelf in het verleden wedstrijden gedanst in Latin en Ballroom. Dat was altijd met een leuke dame. Nu dans ik sinds september vorig jaar met een man en deze keer als volger. Nooit had ik kunnen vermoeden dat dat zo ontzettend leuk zou zijn, zo’n ander gevoel, zo’n andere energie. Sindsdien wil ik elke man de dansvloer opsleuren zodra ik muziek hoor. En ondertussen vraag ik me dan ook steeds af waarom niet de hele LHBT gemeenschap massaal de dansvloer op gaat. Stijldansen is bij uitstek een sociale aangelegenheid waarbij je op een spontane manier leuke nieuwe mensen kunt leren kennen. Misschien wel de liefde van je leven. Dansen is daarnaast één van de meest gezonde activiteiten voor lichaam en geest. Er wordt zelfs wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de effecten van dansen. Dansen kan daarbij met gemak vergelijkbare effecten sorteren als yoga of meditatie. Als yoga leraar en danser kan ik dat beamen.

Ik zou zeggen, voetjes van de vloer! Bezoek eens een wedstrijd, of beter nog, kijk eens op de Equality dancE website voor een dansschool in de buurt waar ze Equality Dance aanbieden.

- Danny Arnoldussen -


Danny Arnoldussen is o.a. oprichter van GaySpiritFriends, een privé organisatie die gay weekenden, gay retraites en diverse activiteiten voor homo/bimannen organiseert en daarnaast ook voor gemengd publiek.

Momenteel is GaySpiritFriends opties aan het onderzoeken om Equality Dance lessen op te starten in Heerlen, Limburg. Houd de website in de gaten of mail voor meer informatie.

 

GaySpiritFriends

www.gayspiritfriends.nl

info@gayspiritfriends.nl

Waar doe ik het voor?

Geplaatst 21 mrt. 2012 11:12 door Kees Notenboom

Die vraag heb ik me al meerdere keren gesteld in mijn leven. Het klinkt misschien dramatisch, maar het is in wezen een belangrijke vraag voor ieder: waarom heb ik de baan die ik heb? Waarom heb ik hier wel en daar geen tijd voor over? Ik heb mezelf die vraag al vaker gesteld als het gaat om dansen in het algemeen en wat meer in het bijzonder ook over Equality dancE. Voor het dansen zelf kan ik het precies aangeven: ik vind het leuk, intrigerend, gezellig, uitdagend en ontspannend. Voor Equality dancE zo heb ik gemerkt, is die vraag in de loop der tijd telkens met andere argumenten te beantwoorden.

Enkele weken terug ben ik bij de jaarlijkse wedstrijd in Londen geweest. Je kunt me er bijna elk jaar vinden, want het is een fantastische wedstrijd; leuke sfeer, hoge kwaliteit dansers, goede organisatie. Bij die gelegenheid heb ik gesproken met Hadass Armon, die zich samen o.a. Davy Brocatus namens de ESSDA met de Eurogames Budapest bezighoudt.  De ESSDA kun je beschouwen als de gezamenlijke Europese Equality’s. De ESSDA spant zich ervoor in de danswedstrijden op de Games van voldoende niveau te laten zijn. Ik wil er later nog eens wat meer over schrijven.

Hadass en Davy hebben zich deze keer niet alleen met het dansen bezig gehouden, maar ook met veiligheidsaspecten. Er zijn namelijk veel geruchten. Ja, het klopt: het kan beter met het LGBT-klimaat in Hongarije. En ja: ze lopen een paar jaartjes achter op West-Europa. En nee: het is geen achterlijke middeleeuwse LGBT-onvriendelijke maatschappij. Mijn eigen waarneming  in Budapest, enkele jaren geleden: een aantal kroegen die in de Reguliersdwars niet zouden misstaan. Raad van de ESSDA in het kort: mannen: loop niet hand-in-hand, mannen en vrouwen: tongzoenen liever buiten de openbaarheid. Maar eh, geldt dat eigenlijk ook niet voor bepaalde wijken in Nederland? Beperkt tot mij eigen woonplaats: wat denk je van Kanaleneiland of Leidsche Rijn? En hebben jullie wel gehoord van de incidenten in Rotterdam bij de EuroGames vorig jaar?

Mij gedachten gaan terug naar de Gay Games Amsterdam in 1998, de eerste keer buiten het Amerikaanse continent, de eerste keer met dansen als onderdeel. Ook ik was wedstrijddanser. Samen met mijn toenmalige partner Marcel trainde ik wekelijks bij Danscentrum Gobits, de enige dansschool waar we als mannenpaar welkom waren in Amsterdam (los van één avond COC). De Games-organisatie had de zaal dan ook opgegeven als trainingsmogelijkheid voor de buitenlandse dansparen die al voor de Games in Amsterdam aanwezig zouden zijn.  

Op dinsdagavond voor de opening van de Games ontmoette ik ze: een mannenpaar uit Texas. Hadden 2 jaar getraind voor de Gay Games in een kamer van 10 bij 10. Geen trainer durven vragen. Nooit enig ander dansend mannenpaar gezien. Terwijl ik dit schrijf, schieten de tranen me weer in de ogen. Wat waren we als Nederlanders bevoorrecht! Op dat moment was het voor mij echt duidelijk: we hebben dus niet voor niets de Gay Games naar Nederland gehaald. En niet voor niets hebben we het dansen als onderdeel opgenomen!

En nu weet ik weer precies waarom ik doe wat ik doe bij Equality dancE. Ik draag bij aan een betere samenleving, waarin de LGBT-danser zich prettig voelt.

Ik hoop je tegen te komen bij dansvloer in Budapest.

21 maart 2012, Kees Notenboom

Een wedstrijd in Wenen

Geplaatst 5 okt. 2011 23:03 door Kees Notenboom   [ 17 mrt. 2012 02:54 bijgewerkt ]

Jaren geleden ben ik met mijn danspartner in Wenen bij de eerste equality-wedstrijd aldaar geweest. Het was in allerlei opzichten geen goede ervaring en dat leidde tot de gedachte: “Hier komen we nooit meer terug”. Gelukkig dat ik nu toch maar de beslissing genomen heb wel terug te keren, zij het ditmaal als toeschouwer. Het was een zeer aangename wedstrijd. Jammer dat er niet meer Nederlanders waren!

Wat opviel was indruk die de zaal direct bij binnenkomst al gaf. Parketvloer, goed verlicht, hoog, waardoor het ruimtelijk effect erg groot is. Voor degenen die de in Kopenhagen of Badhoevedorp zijn geweest: denk aan de ruime sportzaal daar, maar zonder uitschuiftribune, sportlampen, sportvloer met lijnen voor alle gangbare sporten. Kortom: als Nederlanders kunnen we jaloers zijn op zo’n danszaal.

Met een beperkt aantal deelnemers (ca. 25 vrouwenparen en 20 mannenparen) was er voldoende tijd voor enkele extra’s naast het standaardprogramma. Deelnemers konden tevoren opgeven of ze aan een extra weense-walswedstrijd wilden deelnemen. Wat dan toch onder de dansers, ook de A‑paren, opviel: vrijwel niemand toont een fleckerl. Dat is prima; juryleden stellen de eenvoud van de basispassen op prijs en zeker de weense wals wordt beoordeeld op danstechniek zonder een afleidende choreografie. Ik heb slechts éénmaal een natural pivot gezien, in de weense wals ongebruikelijk, maar sinds een jaar of 10 wel toegestaan. Daarnaast werd iedere aanwezige expliciet uitgenodigd aan een fun-chacha deel te nemen. Het gaf de mogelijkheid voor ieder weer eens de dansvloer op te gaan. Een aanrader voor iedere wedstrijdorganisator die niet alleen de wedstrijd wil afwerken, maar ook wil bijdragen aan dans als breedtesport.

Misschien wel door de centrale ligging van Wenen in Europa was er een breed scala aan nationaliteiten vertegenwoordigd: naast het gebruikelijke Duitsland, Engeland en Denemarken en Hongarije, zagen we ook deelnemers uit Tsjechië, Italië en Zwitserland. Frankrijk, waar eerder dit jaar de eerste equality-wedstrijd werd gehouden, was vertegenwoordigd door een uitstekend dansend mannenpaar, Julien Poll en Axel Zischka. Ik verwacht ze nog vaker te zien op wedstrijden. Nederland werd vertegenwoordigd door Pauline Stap en Wies Gordon. Ze behaalden in de standaard-B een tweede plaats, met het kleinst mogelijk verschil achter de winnaars. Voor degenen die het iets zegt: rule 13 uit de skating-voorschriften moest worden toegepast. En dat gebeurt maar weinig. Wat de mannen betreft mag het winnende herenpaar in de standaard-A genoemd worden: Holger Wenzel en Andreas Schoepp. Ik heb lang gedacht dat lange dansers een voordeel hebben ten opzicht van de kortere. Hun bijdrage bevestigt die mening zeker niet: deze mannen tonen dat je uitstekend rust én vaart op de vloer kunt creëren, onafhankelijk van je lichaamslengte. Ik hoop ze nog vaker te kunnen zien.

Iets over de mannenkleding. Rust en gemak uitstralen bij de standaarddiscipline,  is iets wat zeker helpt een goede plaats te behalen. Wat jammer is het dan ook dat sommige mannenparen kleding uitkiezen dat dit beeld verstoort. Hoezeer het ook leuk is eigen kledingkeuzes te zien in en om de dansvloer, bij de wedstrijd zijn veren en kwastjes en soms ook sluiers vaak verstorend voor dit beeld. Ik zou dit bewaren voor de Latin-dansen.

De dag werd afgesloten met een goed georganiseerde maaltijd en een feestavond. Het optreden van de Guyz in sync (www.facebook.com/guyzinsync) haalde de zondagskranten in Wenen. Jammer dat ik hun optreden in Rotterdam heb gemist. Maar dit optreden maakte dat gemis snel goed en ook hen hoop ik nog vele malen te zien.

Niet alleen deze wedstrijd, maar ook de verdere atmosfeer in Oostenrijk is homo-vriendelijk. Zo hebben we de dagen erna enkele malen mannen hand-in-hand zien lopen in de stad. Dat kan niet zomaar in elke Europese stad. Volgend jaar zal er ook een equality-wedstrijd in Linz gaan plaatsvinden; kennelijk heeft Oostenrijk behoefte aan een tweede wedstrijd. Voor mij toont het de betrokkenheid bij het dansen voor equality-paren aan.

En ook vermeldenswaard: op 29 december vinden de eerste World Championships Viennese Waltz plaats. Daarbij zijn equality-paren expliciet uitgenodigd om mee te dansen in de social dancers-competition. Voor mij een teken dat het dansen voor paren van gelijk geslacht wereldwijd serieus wordt genomen. Wie weet komt er ook daar over enkele jaren een aparte klasse voor ons.

1-4 of 4