διάφορα‎ > ‎

Κολιόπουλος

Ιωάννης Κολιόπουλος

Καθηγητής Ιστορίας Νεοτέρων Χρόνων,

ΑΠΘ

(από το http://www.ems.gr/koliopoulos.doc. το κείμενο υπάρχει και συνημμένο)

Η ΕΜΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ

 

Η ΕΜΣ γεννήθηκε και ενηλικιώθηκε σε καιρούς χαλεπούς για την πατρίδα και το έθνος μας˙ δοκιμάσθηκε στην κατεχόμενη, σπαρασσόμενη και καθημαγμένη χώρα και κράτησε ψηλά το επιστημονικό επίπεδο των ερευνών της, ψηλά όσο και τη σημαία της απειλούμενης πατρίδας. Διακεκριμένοι επιστήμονες του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης υπηρέτησαν την Εταιρεία στις δύσκολες αυτές ώρες της χώρας, εξασφαλίζοντας στο ίδρυμα την απαραίτητη τροφοδοσία με άξιους επιστήμονες. Πλήθος αξιόλογων βιβλίων και περιοδικών, καρπός της πολυετούς επιστημονικής δραστηριότητας της Εταιρείας κοσμεί τις βιβλιοθήκες της χώρας και της αλλοδαπής.

Η Ελλάς, με βαριά κατάγματα μετά τον δεκαετή πόλεμο και σπαραγμό, όρθωσε το ανάστημά της, και μαζί με την Ελλάδα και η Εταιρεία το δικό της ανάστημα. Υπό την απειλή επίβουλων γειτόνων κατοχύρωσε την ασφάλεια και την ανεξαρτησία της με τις απαραίτητες συμμαχίες, αποφεύγοντας τον απειλούμενο ακρωτηριασμό της από τον κομμουνιστικό ολοκληρωτισμό. Χώρα της Ενωμένης Ευρώπης πλέον η Ελλάς, διαθέτει ισχυρό δημοκρατικό πολίτευμα, άρρητη εθνική και κοινωνική συνοχή, επίζηλη ευημερία, ισχυρή αμυντική θωράκιση (παρά τις περί του αντιθέτου υλακές) που εγγυάται την ασφάλεια των συνόρων της.

Δεν έλειψαν, ωστόσο, οι έξωθεν επιβουλές κατά της ανεξαρτησίας και της ασφάλειας της χώρας, ιδίως κατά της Μακεδονίας. Πρόκειται για επιβουλές παλαιάς κοπής αλλά με νέο μανδύα που έχουν ως στόχο, έμμεσο αλλά διαφανή πλέον, τη γενικότερη αποσταθεροποίηση στην περιοχή. Το ζήτημα, δηλαδή, είναι πολιτικό και ως πολιτικό ζήτημα η επιβουλή είναι ευθύνη της πολιτείας γενικώς και της κυβερνήσεως της χώρας ειδικώς. Η ΕΜΣ έχει, ωστόσο, καθήκον να ασχοληθή με την επιστημονική ανάλυση του πολιτικού αυτού ζητήματος, με την ιδιότητα του κατ’ εξοχήν επιστημονικού ιδρύματος της χώρας που ασχολείται με τη Μακεδονία.

Με μοναδικό σκοπό την επιστημονική στήριξη της ΕΜΣ, προσήλθαμε εγώ και οι εκλεκτοί συνεργάτες μου από το ΑΠΘ. Έκρινα, μάχιμος ων ακόμη επιστημονικά, να προσφέρω τις υπηρεσίες μου στο σεπτό ίδρυμα, με μόνη αμοιβή την τιμή να θέσω το όνομά μου δίπλα σε αυτά των διακεκριμένων ανδρών που υπηρέτησαν στο παρελθόν ή που υπηρετούν την Εταιρεία σήμερα.

Στόχο μου έθεσα εξ αρχής να συμβάλω στον εκσυγχρονισμό του επιστημονικού λόγου και έργου της Εταιρείας μας και για τον λόγο αυτό εζήτησα από τους εκλεκτούς συναδέλφους του ΔΣ να αναλάβω την ευθύνη της οργάνωσης του τμήματος του ιδρύματος που ασχολείται με την παραγωγή ερευνητικού έργου. Με τίμησαν με την εμπιστοσύνη τους ο Πρόεδρος του ΔΣ και τα άλλα μέλη του με αυτήν την ευθύνη και με τον ρόλο αυτό επιθυμώ και από αυτό το βήμα να εκφράσω τη βαθιά μου ευγνωμοσύνη. ‘

Καρπός αυτής της οργανωτικής προσπάθειας για την παραγωγή επιστημονικού έργου που να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των καιρών είναι και το ερευνητικό πρόγραμμα για τον Αλυτρωτισμό της FYROM. Θα ακολουθήσουν σε τακτά χρονικά διαστήματα οι ανακοινώσεις άλλων συναφών προγραμμάτων. Το ερευνητικό έργο της Εταιρείας, σε συνδυασμό με την οργάνωση ειδικού Κέντρου Ερευνών της, αποτελεί μέρος οργανικό του εκσυγχρονισμού της αξιόλογης και σεβαστής επιστημονικής της παρουσίας στη χώρα.

Άλλον όχι λιγότερο σημαντικό στόχο, έχουμε θέσει την επιστημονική συζήτηση για το ρόλο και το μέλλον της Ιστορίας στην Ελλάδα, για τον μέλλον της Ελλάδος ουσιαστικά. Η Εταιρεία μας, όντας στην ακριτική Μακεδονία και όντας εκ των πραγμάτων εξόχως ευαίσθητη σε ζητήματα που έχουν σχέση με τους γείτονες της Ελλάδος και τις επαφές με αυτούς, μπορεί να συνεισφέρει χρήσιμα επιστημονικά και πολιτικά στοιχεία στη διεξαγόμενη συζήτηση για την Ιστορία και το ρόλο της σε μια ευνομούμενη πολιτεία.

Όπως είναι γνωστό σε όσους ασχολούνται με την Ιστορία και τις χρήσεις της, αρχίζει να διαμορφώνεται και στην Ελλάδα μια νέα σχολή κοινωνικών επιστημόνων, αυτή των λεγόμενων ‘αποδομητών’ του εθνικού κράτους, το οποίο θεωρούν οι εν λόγω επιστήμονες πρόξενο πολέμων και άλλων δεινών. Αντί λοιπόν του εθνικού κράτους και της ομοιογενούς πολιτιστικής κοινωνίας στην οποία στηρίζεται και την οποία προάγει, οι ‘αποδομητές’ επιστήμονες προβάλλουν την διαμόρφωση μιας ΄πολυπολιτισμικής’ κοινωνίας, η οποία δεν θα προάγει τους στόχους και τις αξίες του εθνικού κράτους, αλλά άλλων πολιτικών μορφωμάτων πολυπολιτισμικού χαρακτήρος. Οι θιασώτες της λεγόμενης πολυπολιτισμικής κοινωνίας, με την επίκληση ορισμένων χαρακτηριστικών του κράτους δικαίου, όπως ο σεβασμός και η προστασία της διαφορετικότητας και των μειονοτήτων, έχουν επιβάλει ένα είδος ιδεολογικής τρομοκρατίας και ορισμένες πολιτικές ορθότητες, στις οποίες φαίνεται να υποτάσσονται κατά τρόπο μάλλον αγελαίο και οι λειτουργοί της πολιτικής ζωής της χώρας.

Βάλλεται λοιπόν η εθνική ιδίως ιστορία των χωρών ως πρόξενος μισαλλοδοξίας και ρατσισμού, αντί δε της εθνικής ιστορίας προβάλλονται διάφορες ‘εναλλακτικές’ ιστορίες, απαλλαγμένες υποτίθεται από τα στοιχεία εκείνα που θεωρούνται ‘ανεπιθύμητα’. Η υπονόμευση και η αποδυνάμωση της εθνικής ιστορίας, ωστόσο θα είχαν ως συνέπεια την υπονόμευση της εθνικής αυτογνωσίας και της εθνικής ταυτότητας εν τέλει. Αν κρίνεται σκόπιμη η υπονόμευση της εθνικής ταυτότητας, είναι ανάγκη να δηλωθεί, πειστικά και με στοιχεία από την παγκόσμια πραγματικότητα, τι είδους ταυτότητα θα αντικαταστήσει την εθνική ταυτότητα των διαφόρων λαών. Είναι απαραίτητο, εν προκειμένω, να γνωρίζουν οι Έλληνες ποια ταυτότητα θα αποκτήσουν οι επερχόμενες γενιές τους, αν εγκαταλειφθεί η τωρινή τους ταυτότητα. Η Ευρωπαϊκή ταυτότητα, όπως είναι γνωστό, δεν είναι αμιγώς πολιτιστική, αλλά κατά βάσιν πολιτική ταυτότητα˙ η οποία στηρίζεται σε κατακτήσεις του Δυτικού Πολιτισμού, όπως το κράτος δικαίου, αλλά δεν υποκαθιστά τις ιδιαίτερες εθνικές ταυτότητες των Ευρωπαίων πολιτών.

 Αν κριθή πως δεν είναι απαραίτητη η καλλιέργεια ιδιαίτερης εθνικής ταυτότητας των διαφόρων λαών της Ενωμένης Ευρώπης και πως αρκεί η πολιτική ταυτότητα, αυτό θα πρέπει να είναι προϊόν της βουλήσεως των ιδίων των λαών και όχι αποτέλεσμα υποκλοπής. Άλλωστε, από τις ιδρυτικές πράξεις της Ενωμένης Ευρώπης δεν συνάγεται ότι θα επιδιωχθή η κατάργηση των εθνικών ιδιαιτεροτήτων και ταυτοτήτων των διαφόρων λαών της. Αντιθέτως επιδιώκεται η πολιτιστική πολυμορφία της Ενώσεως με περαιτέρω στήριξη των ιδιαιτεροτήτων, στο πλαίσιο των υφιστάμενων εθνικών κρατών, τα οποία δεν προβλέπεται να καταργηθούν.

ċ
koliopoulos.doc
(38k)
Vasilis Simeonidis,
7 Νοε 2009, 9:33 π.μ.
Comments