Emaus Nikopolis


Miejsce, w którym Jezus połamał chleb

 

  Emaus leży na żyznej równinie Szefela, na skrzyżowaniu dróg prowadzących do Jerozolimy oraz łączących północ z południem kraju. W starożytności było ono znane jako „miejsce smacznej wody i przyjemna oaza”. Nazwa Emaus pochodzi od hebrajskiego „Chammot” oznaczającego „gorące źródła” lub „zdroje”. W III w. po Chr. miasto otrzymało nową nazwę Nikopolis (po grecku „miasto zwycięstwa”).


Historia starożytna

Bogata historia Emaus odznacza się przemarszami licznych zdobywców i znanych ludzi. Księga Jozuego opisuje jak to Słońce i Księżyc zatrzymały się nad pobliską doliną Ajalon, podczas gdy Izrael walczył ze swoimi wrogami. W 165 roku przed Chrystusem Juda Machabeusz odniósł tutaj ważne zwycięstwo nad greckimi wojskami Nikanora. Otworzyło to drogę do Jerozolimy i umożliwiło Żydom oczyszczenie Świątyni i odnowienie kultu. Zwycięstwo to jest obchodzone corocznie jako święto Chanuka.

Miasto Emaus zostało zniszczone w trakcie rzymskiej inwazji i w 30 roku naszej ery było zwykłą wioską, gdzie Jezus po swoim zmartwychwstaniu spotkał swoich uczniów, którzy rozpoznali go po łamaniu chleba. Zmartwychwstanie Chrystusa, niczym Słońce, wzniosło się nad historią, obejmując i przemieniając ludzkość przez tajemnicę Eucharystii. W trzecim stuleciu po Chr. miasto zostało odbudowane przez Rzymian i pojawiła się tutaj pierwsza wspólnota chrześcijańska.


 
Emaus w Ewangelii wg św. Łukasza 24, 13-35.

 Tego samego dnia dwaj z nich byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy. Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. Lecz oczy ich były niejako na uwięzi, tak że Go nie poznali. On zaś ich zapytał: «Cóż to za rozmowy prowadzicie z sobą w drodze?» Zatrzymali się smutni. A jeden z nich, imieniem Kleofas, odpowiedział Mu: «Ty jesteś chyba jedynym z przebywających w Jerozolimie, który nie wie, co się tam w tych dniach stało». Zapytał ich: «Cóż takiego?» Odpowiedzieli Mu: «To, co się stało z Jezusem Nazarejczykiem, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie wobec Boga i całego ludu; jak arcykapłani i nasi przywódcy wydali Go na śmierć i ukrzyżowali. A myśmy się spodziewali, że On właśnie miał wyzwolić Izraela. Tak, a po tym wszystkim dziś już trzeci dzień, jak się to stało. Nadto jeszcze niektóre z naszych kobiet przeraziły nas: były rano u grobu, a nie znalazłszy Jego ciała, wróciły i opowiedziały, że miały widzenie aniołów, którzy zapewniają, iż On żyje. Poszli niektórzy z naszych do grobu i zastali wszystko tak, jak kobiety opowiadały, ale Jego nie widzieli».

  Na to On rzekł do nich: «O nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swej chwały?» I zaczynając od Mojżesza poprzez wszystkich proroków wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego.

  Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali, a On okazywał, jakoby miał iść dalej. Lecz przymusili Go, mówiąc: «Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił». Wszedł więc, aby zostać z nimi. Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. Wtedy oczy im się otworzyły i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. I mówili nawzajem do siebie: «Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?» W tej samej godzinie wybrali się i wrócili do Jerozolimy. Tam zastali zebranych Jedenastu i innych z nimi, którzy im oznajmili: „Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi». Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze, i jak Go poznali przy łamaniu chleba.”


 Miejsce pielgrzymek

W okresie bizantyjskim Emaus-Nikopolis stało sie ważną stolicą biskupią. W IV i V wieku na miejscu spotkania Chrystusa z uczniami zostały wybudowane dwie bazyliki. Sanktuarium zostało zburzone w okresie inwazji perskiej i powtórnie w czasie inwazji arabskiej w VII wieku po Chr.. Zostało ono odbudowane przez Krzyżowców w XII wieku. Niestety, odtworzona bazylika nie przetrwała nawet samego królestwa Krzyżowców. Obecność chrześcijaństwa zanikła na tym miejscu. Dopiero w 1878 roku, z inicjatywy  błogosławionej Miriam z Betlejem, karmelitański klasztor z Betlejem zakupił to miejsce. Odtąd powtórnie stało sie ono miejscem pielgrzymek. 

Wykopaliska prowadzone w 1880, 1924 i w ostatnich latach odkryły pozostałości dwóch nakładających się na siebie bazylik bizantyjskich z pięknymi mozaikami i baptysterium oraz ruiny kaplicy Krzyżowców. Możliwe jest także zwiedzenie budynku na wzgórzu, zbudowanego w latach trzydziestych dwudziestego wieku przez Ojców z Betharram, w którym znajdują się najpiękniejsze mozaiki z miejsca wykopalisk. Można także nawiedzić kaplicę Wspólnoty Błogowsławieństw, która zamieszkuje w tym miejscu od 1993 roku.


 Plan wykopalisk


1. Trójnawowa bazylika (VI-VII w. po Chr.) odbudowana w mniejszej skali przez Krzyżowców (XIIw.)

2. Grecka inskrypcja.

3. Południowa absyda z wnęką na relikwie (V w. po Chr.)

4. Kaplica chrzcielna (V w. po
Chr.)

5. Ruiny Bazyliki Północnej.

6. Pozostałości mozaik (V w. po Chr.)

7. Kamieniołom.

8. Obszar grobowców i pozostałości mozaik.

9. Pozostałości mozaik (V w. po Chr.)

10. Dom biskupa Nikopolis.

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Wspólnota Błogosławieństw

Od 1993 roku Kościół powierzył troskę i opiekę nad miejscem Wspólnocie Błogosławieństw. Jest to katolicka charyzmatyczna wspólnota, założona we Francji w 1973r. przez Efraima. Jest to wspólnota mieszana, złożona z ludzi świeckich, księży, rodzin, sióstr i braci zakonnych. Nazwa Wspólnoty pochodzi od jezusowego  Kazania na Górze: „Błogosławieni ubodzy w duchu…”. Wspólnota jest obecna w Izraelu od 1975r. Przybywamy tu, by pracować dla wzajemnego zrozumienia i pojednania pomiędzy Żydami i chrześcijanami. Zapraszamy każdego, kto chciałby odwiedzić i modlić się w tym miejscu. Jest także możliwe uczestnictwo w modlitwach Wspólnoty. Nasz adres:

P.O.B. 638,   7210601 Ramla,   Israel.

 Tel. : +972 8 925 69 40, +972 52 356 20 71, fax : +972 8 924 65 69

email : emmaus@beatitudes.org

www.beatitudes.org


Numer konta bankowego dla darowizn: 491106 “Archeological site Emmaus”

Bank Hapoalim, oddział 618,

7 Dani Mass st., 7210601 Ramla, Izrael

IBAN: IL66-0126-1800-0000-0491-106

SWIFT CODE: POALILIT.



© Community of the Beatitudes  2008