Subscribe

 

 

O όρος Αυτισμός προέρχεται από την λέξη Εαυτισμός και σημαίνει "κλεισμένος στον εαυτό του", σε μια σιωπή που κραυγάζει από ΑΓΧΟΣ.
Η αυτιστική διαταραχή, γνωστή και ως αυτισμός, στην κατηγορία των Διάχυτων Αναπτυξιακών Διαταραχών. Οι διαταραχές αυτές χαρακτηρίζονται από σοβαρά ελλείματα σε πολλούς τομείς της ανάπτυξης ταυτόχρονα, γι' αυτό και ονομάζονται "διάχυτες". Τα πιο σοβαρά ελλείματα ωστόσο παρουσιάζονται στους τομείς της κοινωνικής αλληλεπίδρασης και των δεξιοτήτων επικοινωνίας. Επιπλέον, οι διαταραχές αυτές χαρακτηρίζονται από στερεότυπες μορφές συμπεριφοράς, ενδιαφερόντων και δραστηριοτήτων. Οι υπόλοιπες Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές είναι η διαταραχή Asperger, η διαταραχή Rett, η παιδική αποδιαργονωτική διαταραχή και η διάχυτη αναπτυξιακή μη προσδιοριζόμενη αλλιώς.

Ο Αυτισμός είναι η διαταραχή που εμφανίζεται πιο συχνά από τις υπόλοιπες και αναφέρεται σε μια σοβαρή μορφή ψυχοπαθολογίας που εμφανίζεται σε μια σοβαρή μορφή ψυχοπαθολογίας που εμφανίζεται νωρίς κατά τη βρεφική ηλικία. Επειδή πρόκειται για την πιο γνωστή και πιο μελετημένη από αυτές τις διαταραχές, θα δοθεί μεγαλύτερη έκταση στην παρουσίαση της. Η διαταχή Rett χαρακτηρίζει ορισμένα παιδιά τα οποία αρχίζουν να εμφανίζουν ειδικά ελλείματα μετά από μια σύντομη περίοδο ομαλής ανάπτυξης. Η παιδική αποδιοργανωτική διαταραχή αναφέρεται σε ορισμένα παιδιά τα οποία εμφανίζουν μια συνολική παλινδρόμηση σε πολλούς τομείς της ανάπτυξής τους μετά από μια περίοδο ομαλής ανάπτυξης. Η διαταραχή Asperger περιγράφει μια ομάδα παιδιών τα οποία παρουσιάζουν τα ίδια συμπτώματα με τα παιδιά με αυτισμό αλλά δεν έχουν ελλείματα στη γλωσσική ανάπτυξη. Τέλος, η διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή μη προσδιοριζόμενη αλλίως αναφέρεται στα παιδιά εκείνα που παρουσιάζουν σοβαρά ελλείματα στην ανάπτυξη τους αλλά δεν πληρούν εξολοκλήρου τα κριτήρια για καμία από τις παραπάνω διαγνωστικές κατηγορίες.

Ο Αυτισμός είναι μια διαταραχή η οποία επηρεάζει όλους τους τομείς της αλληλεπίδρασης του ατόμου με το περιβάλλον του και οδηγεί σε απομόνωση και σε ακραία αποτυχία της διαδικασίας της κοινωνικόποίησης. Τα αυτιστικά παιδιά δημιουργούν ένα δικό τους κόσμο, στον οποίο δεν επιτρέπουν τη συμμετοχή άλλων ανθώπων και στον οποίο δεν δέχονται παρεμβάσεις και αλλαγές. Δείχνουν ελάχιστο ενδιαφέρον για τους άλλους, ακόμα και για τα μέλη της οικογένειας τους, και προτιμούν να μένουν μόνα τους και να ασχολούνται με διάφορα αντικείμενα με το δικό τους ιδιαίτερο τρόπο.

Η γλωσσική τους ανάπτυξη είναι άλλος ένας τομέας ο οποίος παρουσιάζει σοβαρά ελλείματα. Περίπου τα μισά αυτιστικά παιδιά δεν αναπτύσουν λόγο ή μπορεί να προφέρουν μεμονωμένες λέξεις και φράσεις. Τα άλλα μισά αναπτύσσουν μια ιδιαίτερη μορφή λόγου με πολλές ιδιορυθμίες και με βασικό χαρακτηριστικό το μη λειτουργικό χαρακτήρα του λόγου. Ο λόγος ακόμα και στις περιπτώσεις που υπάρχει, δεν αποτελεί για τα παιδιά αυτά μέσο επικοινωνίας διότι, συνήθως, δεν εκδηλώνεται διάθεση επικοινωνίας.

Επιλέον, τα παιδιά αυτά διαθέτουν ένα πλούσιο ρεπερτόριο στερεότυπων κινήσεων και μορφών συμπεριφοράς, τις οποίες επαναλαμβάνουν συχνά με μεγάλη εμμονή. Αυτές οι μορφές συμπεριφοράς φαίνεται να παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον γι' αυτά τα παιδιά και να αποροφούν όλη τους την προσοχή για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Αν επιχειρήση κανείς να διακόψει ή να παρεμποδίσει την εκτέλεση αυτών των δραστηριοτήτων, βρίσκεται συνήθως αντιμέτωπος με εξαιρετικά έντονα ξεσπάσματα εκνευρισμού και θυμού.

Το νοητικό επίπεδο των παιδιών αυτών μπορεί να κυμανθεί από τα ανώτερα επίπεδα της νοημοσύνης μέχρι τις βαρύτερες μορφές νοητικής υστέρησης. Επίσης, ορισμένα από αυτά τα παιδιά ενδέχεται να παρουσιάζουν κάποιες ιδιαίτερες ικανότητες, για παράδειγμα στα μαθηματικά ή στη μουσική, γεγονός που προκαλεί την έκπληξη και το ενδιαφέρον τόσο του οικείου περιβάλλοντος όσο και των ειδικών. Ωστόσο, ακόμα και η ύπαρξη τέτοιων ειδικών ταλέντων δεν μπορεί να αντισταθμίσει τα συναισθήματα ματαίωσης που βιώνουν συνήθως όλοι όσοι ασχολούνται με ένα αυτιστικό παιδί και τα οποία προκαλούνται από την έλλειψη ενδιαφέροντος του παιδιού για επικοινωνία και από την έλλειψη ενδιαφέροντος του παιδιού για επικοινωνία και από την αδυναμία εγκατάστασης μιας συναισθηματικής σχέσης μαζί του.

Α. Ένα έξι ή περισσότερων αντικειμένων από το 1, 2 και 3, με τουλάχιστον δύο από το 1 και από ένα από το 2 και 3:

1. Ποιοτική έκπτωση στην κοινωνική διαντίδραση, όπως εκδηλώνεται με τουλάχιστον δύο από τα παρακάτω

α) έντονη έκπτωση στην χρησιμοποίηση πολλαπλών μη λεκτικών συμπεριφορών όπως βλεμματικής επαφής, έκφρασης προσώπου, στάσεων του σώματος και χειρονομιών για τη ρύθμιση της κοινωνικής διαντίδρασης.

β) αδυναμία να αναπτύξει σχέσεις με συνομήλικους που να ταιριάζουν στο αναπτυξιακό τους επίπεδο.

γ) μία έλλειψη αυθόρμητης αναζήτησης για να μοιραστεί χαρά, ενδιαφέροντα ή επιδόσεις με άλλα άτομα (πχ. με έλλειψη να επιδεικνύει, να φέρνει στην κουβέντα ή να επισημαίνει αντικείμενα ενδιαφέροντος).

δ) έλλειψη κοινωνικής ή συναισθηματικής αμοιβαιότητας

2.Ποιοτικές εκπτώσεις στην επικοινωνία όπως εκδηλώνονται με τουλάχιστον ένα από τα παρακάτω:

α) καθυστέρηση ή πλήρης έλλειψη ανάπτυξης της ομιλούμενης γλώσσας (που δεν συνοδεύεται από προσπάθεια αντιστάθμισης μέσα από εναλλακτικούς τρόπους επικοινωνίας όπως χειρονομίες ή μίμηση)

β) σε άτομα με επαρκή ομιλία, έντονη έκπτωση στην ικανότητα να ξεκινήσουν ή να διατηρήσουν μία συζήτηση με άλλους

γ) στερεότυπη και επαναληπτική χρήση της γλώσσας ή ιδιοσυγκρασική χρήση της γλώσσας

δ) έλλειψη ποικίλου, αυθόρμητου παιγνιδιού φαντασίας ή παιγνιδιού κοινωνικής μίμησης που να ταιριάζει στο αναπτυξιακό του επίπεδο.

3.Περιορισμένοι, επαναλαμβανόμενοι και στερεότυποι τύποι συμπεριφοράς, ενδιαφερόντων και δραστηριοτήτων, όπως εκδηλώνονται με τουλάχιστον ένα από τα παρακάτω:

α) περίκλειστη απασχόληση με έναν ή περισσότερους στερεότυπους και περιορισμένους τύπους ενδιαφερόντων που είναι μη φυσιολογική είτε σε ένταση είτε σε εστιασμό.

β) προφανώς άκαμπτη προσκόλληση σε συγκεκριμένες, μη λειτουργικές ρουτίνες ή τελετουργίες

γ) στερεότυποι και επαναλαμβανόμενοι κινητικοί μαννερισμοί (πχ. "πέταγμα" ή συστροφή των χεριών ή των δακτύλων ή σύμπλοκες κινήσεις όλου του σώματος)

δ) επίμονη ενασχόληση με μέρη αντικειμένων

Β. Καθυστερήσεις ή μη φυσιολογική λειτουργία σε τουλάχιστον έναν από τους παρακάτω τομείς με έναρξη πριν την ηλικία των 3 χρόνων:

α) Κοινωνική διαντίδραση

β) Γλώσσα όπως χρησιμοποιείται στην κοινωνική επικοινωνία

γ) ή Συμβολικό ή φαντασιακό παιγνίδι.

Γ. Η διαταραχή δεν εξηγείται καλύτερα ως Διαταραχή Rett ή ως Αποδιοργανωτική Διαταραχή της Παιδικής Ηλικίας Ανομοιογενή ανάξη γνωσιακών λειτουργιών.

Συχνά υπάρχει ανακόλουθη επεξεργασία αισθητηριακών προσλήψεων. Η διαταραχή αυτή εμφανίζεται με διάφορους βαθμούς βαρύτητας και ποικιλία μορφών, η οποία συνιστά το αυτιστικό φάσμα ή την κατηγορία των Διάχυτων Διαταραχών της Ανάπτυξης. Ακόμη όμως και στις ήπιες μορφές Αυτισμού, πάλι υπάρχουν σοβαροί περιορισμοί της λειτουργίας του ατόμου, για τις οποίες απαιτούνται παρεμβάσεις. Από την άλλη μεριά ο Αυτισμός συχνά συνυπάρχει με νοητική καθυστέρηση, άλλες αναπηρίες ή και με ιατρικά σύνδρομα και καταστάσεις. Η κατάσταση γίνεται αντιληmή καθώς μεγαλώνει το παιδί. Η διάγνωση μπορεί να γίνει αξιόπιστα μεταξύ 2,5 και 3 χρ.

Σήμερα προωθούνται τρόποι και πρωιμότερης ανίχνευσης. Με τα σημερινά δεδομένα υπάρχουν αρκετές δυνατότητες για βελτίωση της κατάστασης, σε όλες τις περιπτώσεις, με την εφαρμογή κατάλληλων ψυχολογικών- εκπαιδευτικών- θεραπευτικών προσεγγίσεων εφόσον εφαρμόζονται από νωρίς, συστηματικά και με συνέπεια. Η διαταραχή εμφανίζει ιδιάζουσα συνθετότητα για την αντιμετώπιση της οποίας χρειάζονται εξειδικευμένες παρεμβάσεις, από κατάλληλα εκπαιδευμένα στελέχη καΙ σε εξατομικευμένη βάση. Οι παρεμβάσεις πρέπει να παρακολουθούν την αναπτυξιακή πορεία και να έχουν συνέΧεια από φάση σε φάση σε όλη διάρκεια της ζωής του ατόμου. Ι. τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του παιδιού για το οποίο σχεδιάζουμε την παρέμβαση σε ποιο βαθμό εμφανίζονται οι διαταραχές και πως σε κάθε προσέγγιση αντιμετωπίζεται το συγκεκριμένο παιδί, το επίπεδο των ικανοτήτων του, πόσο διαταρακτική είναι η συμπεριφορά του, ποιοι είναι οι στόχοι που θέτει η προσέγγιση για την πρόοδο του παιδιού, ποια επιστημονικά δεδομένα τεκμηριώνουν την επίτευξη των στόχων, Κατά πόσο ταιριάζει η προσέγγιση με το προσωπικό στυλ, τις ιδέες, τη φιλοσοφία των γονέων και των θεραπευτών- εκπαιδευτών, και φυσικά κάτι που δε μπορούμε να παραβλέψουμε είναι το κόστος. Βασική αρχή είναι ότι το κάθε παιδί έχει εξατομικευμένο σχεδιασμό θεραπευτικής παρέμβασης ακόμα κι αν βρίσκεται σε πλαίσιο που η παρέμβαση γίνεται ομαδικά σε κέντρο ημέρας, παιδικό σταθμό, νηπιαγωγείο ή σχολείο. Οι επικρατέστερες θεραπευτικές - εκπαιδευτικές προσεγγίσεις αναφορικά με τον αυτισμό.

Τα σημεία σύγκλισης των προσεγγίσεων

Ι. Η έμφαση που δίνεται στην επικοινωνία

Η έμφαση στην κοινωνική αλληλεπίδραση

Η διδασκαλία αποδεκτών εναλλακτικών προτύπων

Η χρήση οπτικών μέσων

Η προβλεψιμότητα των καταστάσεων

6. Το παιχνίδι

Ί. Η εξατομικευμένη και ομαδική εκπαίδευση

8.-Η σημασία της γενίκευση ς των κεκτημένων δεξιοτήτων

9. Η δυνατότητα προσαρμογής και μετάβασης από το ένα πλαίσιο στο άλλο

10. Η συμμετοχή των γονέων

Προσέγγιση στη δυσκολία

  • Ο αυτισμός είναι ένας άλλος τρόπος σκέψης και ύπαρξης.
  • Δεν είναι λάθος ή κακό να έχει κανείς αυτισμό.
  • Οι αλλαγές μπορεί να δυσκολεύουν τα παιδία με αυτισμό.
  • Όταν τα άλλα παιδία και οι ενήλικες μάθουν για τον αυτισμό, δεν θα τους ενοχλεί τόσο πολύ να βλέπουν τις κινήσεις μου. Αν είχαν αυτισμό, ίσως κι αυτοί να έκαναν αυτές τις κινήσεις.
  • Τα διαφορετικά νοήματα της γλώσσας του σώματος και των εκφράσεων προσώπου δεν είναι πάντα ακριβή, αλλά τα περισσότερα παιδιά τα καταλαβαίνουν εύκολα. Μπορώ να δω ότι οι άνθρωποι κάνουν κινήσεις με το σώμα και το προσωπό τους, αλλά δεν καταλαβαίνω πάντα τι σημαίνει. Είναι δύσκολο για τα παιδία με αυτισμό να καταλάβουν τη γλώσσα του σώματος και τις εκφράσεις του προσώπου.
  • Οι σκέψεις μου είναι διαφορετικές από τις σκέψεις των άλλων ανθρώπων. Οι σκέψεις είναι σαν ένα κλειστό κουτί, δεν ξέρω τι σκέψεις υπάρχουν στο μυαλό των άλλων ανθρώπων εκτός κι αν μου τις πουν.
  • Αν τα παιδία με ακούσουν να μιλώ μόνος μου, μπορεί να με κοροιδέψουν. Αυτό δεν σημαίνει ότι είμαι λάθος ή κακό παιδί.
  • Ο αυτισμός με επηρεάζει και επηρεάζει επίσης τους φίλους μου. Ο φίλος μου μπορεί να με καταλάβει καλύτερα αν ξέρει για τον αυτισμό. Τότε ίσως και εγώ μπορώ να καταλάβω καλύτερα τον φίλο μου.
  • Η επικοινωνία μπορεί να είναι διαφορετική για μένα. Η επικοινωνία μπορεί να μην είναι πάντα εύκολη, πηγαία ή διασκεδαστική για τα παιδιά με αυτισμό.
  • Τα περισσότερα παιδιά με αυτισμό είναι ικανά να προσέχουν και να θυμούνται τις λεπτομέρειες που είναι σημαντικές γι΄αυτά
  • Είναι πιο εύκολο να διαβάζω παρά να ακούω κάποιον που μιλά.
  • Μερικές φορές δεν ξέρω ότι κάτι θα αλλάξει μέχρι τη στιγμή που αλλάζει.
  • Είναι δύσκολο για τους περισσότερους ανθρώπους να κάνουν συζήτηση με κάποιον που μιλά πάρα πολύ. Συνήθως, δεν είναι ευχάριστο για τους ανθρώπους να είναι με κάποιον που μιλά πάρα πολύ.
  • Κάποιες φορές οι γονείς και οι δάσκαλοι ανησυχούν για τα ήσυχα παιδία και αναρωτιούνται γιατί δεν μιλούν. Θέλουν τα παιδιά να επικοινωνούν περισσότερο. Θέλουν να ξέρουν τι σκέφτονται και τι αισθάνονται τα παιδιά

 

Προσέγγιση TEACCH - DIVISION TEACCH

  1. Συμπεριφοριστlκές προσεγγίσεις - ΒΕΗΑ νlουΜΙ APPROACHES, ΑΡΡLιΕΟ ΒΕΗΑ VIOUR ΑΝΑΙ YSIS (Α.Β.Α.)
  2. Προσεγγίσεις ενσωμάτωσης - ολοκλήρωσης - INTEGRATlON APPROACHES
  3. Θεραπεία καθημερινής ζωής. σχολείο HIGASHI- ΟΑΙΙΥ L1FE ΤΗΕΜΡΥ ΑΤ ΤΗΕ BOSTON HIGASHI SCHOOL
  4. Αλληλεπιδραστlκές προσεγγίσεις - INTERACTlVE APPROACHES: ΟΡΤιΟΝ APPROACH, ΤΗΕ PLAYSCHOOL CURRICUΙUM,INFANT ΟΕΥΕΙΟΡΜΕΝΤ PROGRAME
  5. Ψυχοδυναμlκές προσεγγίσεις ψυχαναλυτικού τύπου.
  6. Αισθητηριακή ολοκλήρωση - SENSORY INTEGRATlON και Αισθητηριακή χαλάρωση - μέθοδος

    SNOEZELEN

    1. Αρωματοθεραπεία - AROMA ΤΗΕΜΡΥ
    2. Δραματοθεραπεία - DRAMA ΤΗΕΜΡΥ, Χοροθεραπεία - DANCE ΤΗΕΜΡΥ
    3. Εργοθεραπεία - OCCUPA ΤιΟΝΑL THERAPY
    1. Θεραπεία συμπεριφοράς - BEHAVIOUR THERAPY- BEHAVIOUR MODIFICATlON 6. Θεραπεία μουσικής αλληλεπίδρασης - MUSICAL INTERACTlON ΤΗΕΜΡΥ Ί.-Θεραπεία με τη βοήθεια της τέχνης - ART ΤΗΕΜΡΥ
    1. Λογοθεραπεία - SPEECH AND LANGUAGE THERAPY

    9. Εκπαίδευση και υποβοήθηση της επικοινωνίας - PECS, ΜΑΚΑ ΤΟΝ

    Ι Ο. Μάθηση υποβοηθούμενη από τη χρήση υπολογιστών - COMPUTER ASSISTED LEARNING 11. Ψυχοκινητική - PLA Υ AND ΜΟΥΕΜΕΝΤ