Stenen beschilderen


   Ons overwinteradres in Benidorm, Spanje

 1997 tot 2007

Op ons overwinteradres in Spanje  kwam ik niet alleen met Pergamano in aanraking. Ook het stenenbeschilderen werd door één van de campingbewoners beoefend. Ondanks dat ik op school nog nooit een hoger cijfer had gehaald dan een vijf met tekenen, besloot ik toch een poging te wagen. De stenen lager daar op het strand voor het grijpen. Ik begon heel voorzichtig met het onze-lieve-heersbeestje. Al gauw had ik er ons hele terras mee versierd.  Op een gegeven moment maakte ik er een variatie op en zo ontstond mijn bijtje. We hadden veel bekijks en menigeen vroeg waar wij ze hadden gekocht. Waarop mijn man antwoordde dat ik ze zelf schilderde. De volgende vraag werd al gauw gesteld.Zijn  ze  misschien ook te koop?  Maar ik moest ze teleurstellen. Nee hoor het is alleen voor eigen gebruik. Maar geloof het of niet er ging bijna geen dag voorbij of men vroeg: zijn ze nog steeds niet te koop? Wie had dat ooit kunnen denken dat men mijn teken- en schilderwerk nog eens zou kopen. Inmiddels kwamen er eendjes en zeehondjes bij de verzameling. Gevold door de clowntjes en bloementjes. En ieder keer als men er langs kwam, kreeg ik de vraag: nog steeds niet te koop? Op een gegeven moment ben ik toch gezwicht en in een mum van tijd had ik 300 stenen verkocht voor een heel zacht prijsje. Ik hoefde er niet op te verdienen, het was gewoon een hobby geworden. Van lieverlee werd het assortiment uitgebreid. Tot dat er bestellingen kwamen van 40 tot wel 80 stuks voor bedankjes op trouwerijen. Dat werd me te gek en heb ik de verkoop weer stopgezet. Nu geef ik ze zo nu en dan nog wel eens weg als een klein presentje.

 

 
 
 

 

De drie biggetjes               De familie uil bijeen.

Nu eens geen kaartje als felicitatie voor de geboorte van een baby maar een beschilderde steen.

Nicky, deze steen heb ik beschilderd voor mijn zus Loes ter nagedachtenis aan haar hondje Nicky