ΔΕΕ

Αν θέλετε να σχολιάσετε, κάντε κλικ στο σύνδεσμο που υπάρχει στην αρχή  του κάθε άρθρου για να μεταφερθείτε στο 
BLOG

Εμφάνιση αναρτήσεων 1 - 5 από 24. Προβολή περισσότερων »

ΔΕΕ: Εκλογή Προέδρων Τμημάτων, ορισμός πρώτου Γενικού Εισαγγελέα κτλ

αναρτήθηκε στις 29 Μαρ 2014, 3:01 π.μ. από το χρήστη dikastis gr

Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2013

http://dikastis.blogspot.gr/2013/11/blog-post_4410.html






ΔΕΕ: Σύμβαση της Ρώμης για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές — Σύμβαση εργασίας

αναρτήθηκε στις 29 Μαρ 2014, 2:47 π.μ. από το χρήστη dikastis gr

Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2013

http://dikastis.blogspot.gr/2013/11/blog-post_9014.html

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 12ης
Σεπτεμβρίου 2013 [αίτηση του Hoge Raad der
Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής
αποφάσεως] — Anton Schlecker, ασκών εμπορία υπό την
εμπορική επωνυμία «Firma Anton Schlecker» κατά Melitta
Josefa Boedeker

(Υπόθεση C-64/12) (
1
)
(Σύμβαση της Ρώμης για το εφαρμοστέο δίκαιο στις
συμβατικές ενοχές — Σύμβαση εργασίας — Άρθρο 6,
παράγραφος 2 — Εφαρμοστέο δίκαιο ελλείψει επιλογής
εκ μέρους των συμβαλλομένων — Δίκαιο της χώρας όπου
ο εργαζόμενος «παρέχει συνήθως την εργασία του» —
Σύμβαση συνδεόμενη στενότερα με άλλο κράτος μέλος)
(2013/C 325/09)
Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
Αιτούν δικαστήριο
Hoge Raad der Nederlanden
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Anton Schlecker, ασκών εμπορία υπό την εμπορική επωνυμία
«Firma Anton Schlecker»
κατά
Melitta Josefa Boedeker
Αντικείμενο
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Hoge Raad der Nederlanden
— Ερμηνεία του άρθρου 6, παράγραφος 2, της Συμβάσεως για το
εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές, η οποία άνοιξε προς
υπογραφή στη Ρώμη στις 19 Ιουνίου 1980 (ΕΕ 1984, L 146,
σ. 7) — Εφαρμοστέο δίκαιο ελλείψει επιλογής εκ μέρους των
συμβαλλομένων — Σύμβαση εργασίας — Δίκαιο της χώρας όπου
ο εργαζόμενος παρέχει συνήθως την εργασία του — Εργαζόμενος ο
οποίος παρείχε την εργασία του επί μακρόν και αδιαλείπτως εντός
κράτους μέλους — Σύμβαση εργασίας η οποία, λαμβανομένου
υπόψη του συνόλου των περιστάσεων της υποθέσεως, συνδέεται
στενότερα με άλλο κράτος μέλος
Διατακτικό
Το άρθρο 6, παράγραφος 2, της Συμβάσεως για το εφαρμοστέο
δίκαιο στις συμβατικές ενοχές, η οποία άνοιξε προς υπογραφή στη
Ρώμη στις 19 Ιουνίου 1980, έχει την έννοια ότι, ακόμη και σε
περίπτωση κατά την οποία ο εργαζόμενος παρέχει την εργασία
που αποτελεί αντικείμενο της σχετικής συμβάσεως όχι απλώς
συνήθως, αλλά επί μακρόν και αδιαλείπτως εντός της ιδίας χώρας,
το εθνικό δικαστήριο δύναται, κατ’ εφαρμογήν του τελευταίου
τμήματος της φράσεως της διατάξεως αυτής, να μην εφαρμόσει
το δίκαιο της χώρας όπου παρέχεται συνήθως η εργασία όταν από
το σύνολο των περιστάσεων συνάγεται ότι η εν λόγω σύμβαση
συνδέεται στενότερα με άλλη χώρα.
(
1
) ΕΕ C 126 της 28.4.2012.

ΔΕΕ: (Ελευθερία εγκαταστάσεως — Ελεύθερη παροχή υπηρε­σιών — Άρθρα 43 EK και 49 EK — Τυχερά παίγνια)

αναρτήθηκε στις 29 Μαρ 2014, 2:46 π.μ. από το χρήστη dikastis gr

Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2013

http://dikastis.blogspot.gr/2013/11/43-ek-49-ek.html

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 12ης
Σεπτεμβρίου 2013 [αίτηση του Tribunale Amministrativo
Regionale per la Toscana (Ιταλία) για την έκδοση
προδικαστικής αποφάσεως] — Daniele Biasci κ.λπ. κατά
Ministero dell'Interno, Questura di Livorno
(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-660/11 και C-8/12) (
1
)

(Ελευθερία εγκαταστάσεως — Ελεύθερη παροχή υπηρε­
σιών — Άρθρα 43 EK και 49 EK — Τυχερά παίγνια —
Συλλογή στοιχημάτων — Προϋποθέσεις χορηγήσεως άδειας
— Απαίτηση για αστυνομική άδεια και παραχώρηση
δικαιώματος — Εθνική ρύθμιση — Κατώτατες υποχρεωτι­
κές αποστάσεις μεταξύ των σημείων καταθέσεως
στοιχημάτων — Διασυνοριακές δραστηριότητες όμοιες με
αυτές που αποτελούν αντικείμενο της συμβάσεως
παραχωρήσεως — Απαγορεύεται — Αμοιβαία αναγνώριση
αδειών στον τομέα των τυχερών παιγνίων)
(2013/C 325/07)
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Αιτούν δικαστήριο
Tribunale Amministrativo Regionale per la Toscana
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
(Υπόθεση C-660/11)
Προσφεύγοντες: Daniele Biasci, Alessandro Pasquini, Andrea
Milianti, Gabriele Maggini, Elena Secenti, Gabriele Livi
Καθών: Ministero dell'Interno, Questura di Livorno
παρεμβαίνουσα: SNAI — Sindacato Nazionale Agenzie Ippiche
SpA
(Υπόθεση C-8/12)
Προσφεύγοντες: Cristian Rainone, Orentino Viviani, Miriam
Befani
Καθών: Ministero dell’Interno, Questura di Prato, Questura di
Firenze
παρεμβαίνοντες: SNAI — Sindacato Nazionale Agenzie Ippiche
SpA, Stanley International Betting Ltd, Stanleybet Malta ltd.
Αντικείμενο
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunale Amministrativo
Regionale per la Toscana — Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων
— Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών — Δραστηριότητα συνιστάμενη
στη συλλογή στοιχημάτων — Εθνική νομοθεσία εξαρτώσα την
άσκηση της εν λόγω δραστηριότητας από τη λήψη εγκρίσεως και
αδείας δημόσιας ασφαλείας τις οποίες εκδίδει η εθνική διοικητική
αρχή — Μη αναγνώριση των εκδιδομένων από τις αλλοδαπές διοι­
κητικές αρχές εγκρίσεων και αδειών — Συμβατότητα προς τα
άρθρα 43 και 49 ΕΚ (νυν άρθρα 49 και 56 ΣΛΕΕ)
Διατακτικό
1) Τα άρθρα 43 EK και 49 EK δεν απαγορεύουν εθνική κανονι­
στική ρύθμιση κατά την οποία οι εταιρίες που επιθυμούν να
ασκήσουν συναφείς με τυχερά παίγνια δραστηριότητες υποχρε­
ούνται να λαμβάνουν, πέραν της παραχωρήσεως δικαιώματος
από το Δημόσιο, και αστυνομική άδεια, προκειμένου να ασκή­
σουν τέτοιες δραστηριότητες, και κατά την οποία η χορήγηση
τέτοιας άδειας επιτρέπεται μόνο σε αιτούντες οι οποίοι έχουν
την ιδιότητα του παραχωρησιούχου.
2) Τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ, καθώς και οι αρχές της ίσης
μεταχειρίσεως και της αποτελεσματικότητας έχουν την έννοια
ότι δεν επιτρέπουν σε κράτος μέλος το οποίο, κατά παραβίαση
του δικαίου της Ένωσης, έχει αποκλείσει μια κατηγορία επιχει­
ρήσεων από την παραχώρηση άδειας για την άσκηση οικονο­
μικής δραστηριότητας και το οποίο επιχειρεί να θεραπεύσει την
παραβίαση αυτή προκηρύσσοντας σημαντικό αριθμό νέων
παραχωρήσεων να προστατεύει τα εμπορικής φύσεως δικαιώ­
ματα που απέκτησαν οι ήδη λειτουργούσες επιχειρήσεις, προ­
βλέποντας μεταξύ άλλων κατώτατες αποστάσεις μεταξύ των
πρακτορείων των νέων παραχωρησιούχων και εκείνων των
ήδη λειτουργούντων.
Από τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ, την αρχή της ίσης μεταχει­
ρίσεως, την υποχρέωση διαφάνειας, καθώς και την αρχή της
ασφάλειας δικαίου προκύπτει ότι οι όροι και οι προϋποθέσεις
ενός διαγωνισμού, όπως ο επίμαχος στις υποθέσεις των κύριων
δικών, και δη οι διατάξεις που προβλέπουν έκπτωση του ανα­
δειχθέντος κατόπιν του διαγωνισμού αυτού παραχωρησιούχου,
όπως αυτές του άρθρου 23, παράγραφο 3, του σχεδίου συμ­
βάσεως, πρέπει να διατυπώνονται με σαφήνεια, ακρίβεια και
χωρίς αμφισημία, πράγμα που απόκειται στο αιτούν δικαστήριο
να διαπιστώσει.
Δεν συνάδει προς τα άρθρα 43 ΣΛΕΕ και 49 ΣΛΕΕ εθνική
ρύθμιση η οποία περιορίζει εκ των πραγμάτων κάθε διασυνο­
ριακή δραστηριότητα στον τομέα των παιγνίων ανεξαρτήτως
της μορφής ασκήσεως της δραστηριότητας αυτής, και, ειδικό­
τερα, στις περιπτώσεις όπου θα ήταν δυνατή η άμεση επαφή
μεταξύ του καταναλωτή και του επιχειρηματία και ο φυσικός
έλεγχος για σκοπούς αστυνομεύσεως των μεσολαβητών της
εταιρίας που είναι εγκατεστημένοι στην εθνική επικράτεια.
Απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να διαπιστώσει αν τούτο
ισχύει ως προς το άρθρο 23, παράγραφος 3, του σχεδίου
συμβάσεως.
3) Τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ έχουν την έννοια ότι, στο παρόν
στάδιο της εξελίξεως του δικαίου της Ένωσης, το γεγονός ότι
μια επιχείρηση διαθέτει, εντός του κράτους μέλους στο οποίο
είναι εγκατεστημένη, άδεια που της επιτρέπει να παρέχει υπη­
ρεσίες τυχερών παιγνίων, δεν εμποδίζει άλλο κράτος μέλος να
εξαρτά, τηρουμένων των απαιτήσεων του δικαίου της Ένωσης,
τη δυνατότητα της επιχειρήσεως αυτής να παρέχει αυτού του
είδους τις υπηρεσίες σε καταναλωτές ευρισκόμενους στο έδα­
φός του, από την κατοχή άδειας χορηγούμενης από τις αρμόδιές
του αρχές.
(
1
) ΕΕ C 73 της 10.03.2012.

Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Αυγούστου 2013 — Iran Liquefied Natural Gas κατά Συμβουλίου

αναρτήθηκε στις 29 Μαρ 2014, 2:06 π.μ. από το χρήστη dikastis gr

Παρασκευή, 18 Οκτωβρίου 2013

http://dikastis.blogspot.gr/2013/10/29-2013-iran-liquefied-natural-gas.html

Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης
Αυγούστου 2013 — Iran Liquefied Natural Gas κατά
Συμβουλίου
(Υπόθεση T-5/13 R)

(Ασφαλιστικά μέτρα — Κοινή εξωτερική πολιτική και πολι­
τική ασφαλείας — Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν —
Δέσμευση κεφαλαίων και οικονομικών πόρων — Απαγό­
ρευση εκτελέσεως των εκκρεμών εμπορικών συμβάσεων
— Αίτηση αναστολής εκτελέσεως — Προδήλως απαράδε­
κτο της ενστάσεως ελλείψεως νομιμότητας επί της οποίας
στηρίζεται η αίτηση — Απαράδεκτο της αιτήσεως)
(2013/C 298/08)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αιτούσα: Iran Liquefied Natural Gas Co. (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρό­
σωποι: J. Grayston, solicitor, G. Pandey, P. Gjørtler και D. Rovet­
ta, δικηγόροι)
Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M.
Bishop και A. De Elera)
Αντικείμενο
Αίτηση αναστολής εκτελέσεως, αφενός, της αποφάσεως
2012/635/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012,
για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιο­
ριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 282, σ. 58), και του εκτελε­
στικού κανονισμού (ΕΕ) 945/2012 του Συμβουλίου, της 15ης
Οκτωβρίου 2012, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ)
267/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ
L 282, σ. 16), στο μέτρο που με τις πράξεις αυτές περιελήφθη
το όνομα της αιτούσας στον κατάλογο των προσώπων και οντοτή­
των επί των οποίων εφαρμόζονται τα περιοριστικά μέτρα, και, αφε­
τέρου, του άρθρου 1, σημείο 5, του κανονισμού (ΕΕ) 1263/2012
του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 2012, για την τροποποίηση
του κανονισμού 267/2012 (ΕΕ L 356, σ. 34), στο μέτρο που η
πράξη αυτή καθιστά αδύνατη την εκτέλεση των συμβάσεων που
συνήψε η αιτούσα με εταίρους εγκατεστημένους στην Ευρωπαϊκή
Ένωση
Διατακτικό
Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:
1) Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.

Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001: Αρμόδιο δικαστήριο — Ειδικές δικαιοδοσίες για «διαφορές εκ συμβάσεως» και για «ενοχές εξ αδικοπραξίας ή οιονεί αδικοπραξίας»

αναρτήθηκε στις 11 Νοε 2013, 1:03 π.μ. από το χρήστη dikastis gr

Τρίτη, 10 Σεπτεμβρίου 2013

http://dikastis.blogspot.gr/2013/09/442001.html

[Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις — Κανονισμός
(ΕΚ) 44/2001 — Αρμόδιο δικαστήριο — Ειδικές δικαιοδοσίες για «διαφορές εκ συμβάσεως» και για «ενοχές εξ αδικοπραξίας ή οιονεί αδικοπραξίας»]
(2013/C 260/23)

Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
Αιτούν δικαστήριο
Hovrätten för Nedre Norrland
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
ÖFAB, Östergötlands Fastigheter AB
κατά
Frank Koot, Evergreen Investments AB
Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Hovrätten för Nedre Norr­
land Sundsvall — Ερμηνεία του άρθρου 5, παράγραφοι 1 και 3,
του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμ­
βρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την
εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ L 12,
σ. 1) — Ζήτημα αν όλες οι ένδικες διαφορές που αφορούν απο­
ζημίωση εμπίπτουν στις ειδικές δικαιοδοσίες για τις διαφορές εκ
συμβάσεως και τις ενοχές εξ αδικοπραξίας ή οιονεί αδικοπραξίας —
Δίκη κινηθείσα εντός κράτους μέλους A κατά ενός φυσικού προ­
σώπου που κατοικεί σε κράτος μέλος B και έχει διατελέσει μέλος
του διοικητικού συμβουλίου ανώνυμης εταιρίας εδρεύουσας στο
κράτος μέλος A, καθώς και κατά ανώνυμης εταιρίας εδρεύουσας
στο κράτος μέλος B η οποία κατείχε την πλειοψηφία των μετοχών
της εδρεύουσας στο κράτος μέλος A εταιρίας — Αγωγή με αίτημα
να διαπιστωθεί η ευθύνη ενός μέλους του διοικητικού συμβουλίου
ανώνυμης εταιρίας για τα χρέη της τελευταίας, λόγω της παραλεί­
ψεως του μέλους του διοικητικού συμβουλίου να θέσει σε εφαρ­
μογή τις διαδικασίες για τον έλεγχο της οικονομικής καταστάσεως
της εταιρίας — Αγωγή με αίτημα να διαπιστωθεί η ευθύνη του
μετόχου ανώνυμης εταιρίας για πράξεις τρίτου, σε περίπτωση συνε­
χίσεως της δραστηριότητας της εταιρίας παρά τα ανεπαρκή κεφά­
λαιά της και παρά τη νόμιμη υποχρέωση θέσεώς της υπό εκκαθά­
ριση
Διατακτικό
1) Οι όροι «ενοχές εξ αδικοπραξίας ή οιονεί αδικοπραξίας» του
άρθρου 5, σημείο 3, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμ­
βουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδο­
σία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές
και εμπορικές υποθέσεις, έχουν την έννοια ότι καλύπτουν τις
αγωγές, όπως οι επίμαχες στην κύρια δίκη, τις οποίες ασκεί ο
πιστωτής μιας μετοχικής εταιρίας με αίτημα να κριθούν υπεύ­
θυνοι για τις οφειλές της εταιρίας αυτής, αφενός, ένα μέλος του
διοικητικού συμβουλίου της εν λόγω εταιρίας και, αφετέρου,
ένας μέτοχος αυτής, δεδομένου ότι επέτρεψαν στην εν λόγω
εταιρία να εξακολουθήσει να λειτουργεί, ενώ δεν διέθετε
αρκετά κεφάλαια και όφειλε να τεθεί υπό εκκαθάριση.
2) Η φράση «τόπο[ς] όπου συνέβη ή ενδέχεται να συμβεί το
ζημιογόνο γεγονός» του άρθρου 5, σημείο 3, του κανονισμού
44/2001 έχει την έννοια ότι, όσον αφορά αγωγές με τις οποίες
ζητείται να κριθούν ένα μέλος του διοικητικού συμβουλίου
καθώς και ένας μέτοχος μετοχικής εταιρίας υπεύθυνοι για τις
οφειλές της εταιρίας αυτής, ο εν λόγω τόπος βρίσκεται στον
τόπο με τον οποίο συνδέονται οι δραστηριότητες που ασκήθη­
καν εκ μέρους της εν λόγω εταιρίας καθώς και η σχετική με τις
δραστηριότητες αυτές οικονομική κατάσταση.
3) Το γεγονός ότι η επίμαχη απαίτηση εκχωρήθηκε από τον
αρχικό πιστωτή σε τρίτον δεν επηρεάζει, υπό συνθήκες όπως
οι επίμαχες στην κύρια δίκη, τον καθορισμό του δικαστηρίου
που έχει δικαιοδοσία, δυνάμει του άρθρου 5, σημείο 3, του
κανονισμού 44/2001.
(
1
) ΕΕ C 151 της 26.5.2012.

ΔΕΕ: Απαγόρευση των διακρίσεων λόγω γενετήσιου προσανατολισμού

αναρτήθηκε στις 23 Ιουλ 2013, 1:28 μ.μ. από το χρήστη dikastis gr   [ ενημερώθηκε 23 Ιουλ 2013, 1:28 μ.μ. ]

Τετάρτη, 19 Ιουνίου 2013

http://dikastis.blogspot.gr/2013/06/blog-post_3416.html

(Κοινωνική πολιτική — Ίση μεταχείριση στην απασχόληση
και στην εργασία — Οδηγία 2000/78/ΕΚ — Άρθρα 2, 
παράγραφος 2, στοιχείο α', 10, παράγραφος 1, και 17 — 
Απαγόρευση των διακρίσεων λόγω γενετήσιου
προσανατολισμού — Έννοια των «πραγματικών περιστατι­
κών από τα οποία τεκμαίρεται η ύπαρξη διακρίσεως» — 
Ρύθμιση του βάρους αποδείξεως — Αποτελεσματικές, 
ανάλογες προς την παράβαση και αποτρεπτικές κυρώσεις
— Πρόσωπο το οποίο εμφανίζεται και το οποίο η
κοινή γνώμη εκλαμβάνει ως τον διευθύνοντα ενός
επαγγελματικού ποδοσφαιρικού συλλόγου — Δημόσιες
δηλώσεις αποκλείουσες την πρόσληψη ποδοσφαιριστή
εμφανιζόμενου ως ομοφυλοφίλου)




(2013/C 171/14)
Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
Αιτούν δικαστήριο
Curtea de Apel București
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Asociația ACCEPT
κατά
Consiliul Național pentru Combaterea Discriminării
Αντικείμενο
Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Curtea de Apel
București — Ερμηνεία των άρθρων 2, παράγραφος 2, στοιχείο α',
10, παράγραφος 1, και 17 της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβου­
λίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού
πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία
(ΕΕ L 303, σ. 16) — Κριτήρια επιλογής του προσωπικού μιας
ποδοσφαιρικής ομάδας εισάγοντα δυσμενή διάκριση ως εκ του
ότι συνδέονται με τον σεξουαλικό προσανατολισμό — Εφαρμογή
της οδηγίας σε περίπτωση δηλώσεων προς τον Τύπο εισαγουσών
δυσμενή διάκριση, χωρίς να έχει τηρηθεί αποτελεσματική διαδικασία
προσλήψεως — Πραγματικά περιστατικά τεκμαίροντα ότι συντρέχει
άμεση ή έμμεση δυσμενής διάκριση — Βάρος της αποδείξεως —
Καθεστώς εφαρμοστέων κυρώσεων σε περίπτωση μη τηρήσεως των
διατάξεων — Επιτρεπτό εθνικής νομοθεσίας απαγορευτικής της επι­
βολής κυρώσεως λόγω παραβάσεως μετά την εκπνοή εξάμηνης
προθεσμίας παραγραφής — Υποχρέωση επιβολής αποτελεσματικής,
ανάλογης προς την παράβαση και αποτρεπτικής κυρώσεως
Διατακτικό
1) Τα άρθρα 2, παράγραφος 2, και 10, παράγραφος 1, της
οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου
2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μετα­
χείριση στην απασχόληση και την εργασία, έχουν την έννοια
ότι πραγματικά περιστατικά όπως αυτά της διαφοράς της
κύριας δίκης επιδέχονται τον χαρακτηρισμό των «πραγματικών
περιστατικών από τα οποία τεκμαίρεται η ύπαρξη δυσμενούς
διακρίσεως» όσον αφορά επαγγελματικό ποδοσφαιρικό σύλλο­
γο, ενώ οι επίδικες δηλώσεις προέρχονται από πρόσωπο εμφα­
νιζόμενο και εκλαμβανόμενο από τα μέσα ενημερώσεως αλλά
και από την κοινωνία ως ο κύριος διευθύνων τον εν λόγω
σύλλογο, χωρίς πάντως να διαθέτει κατ’ ανάγκη τη νομική
ικανότητα να τον δεσμεύει και να τον εκπροσωπεί επί θεμάτων
προσλήψεων.
2) Το άρθρο 10, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78 έχει την
έννοια ότι, σε περίπτωση κατά την οποία πραγματικά περι­
στατικά όπως αυτά της κύριας δίκης χαρακτηρίζονταν ως
«πραγματικά περιστατικά από τα οποία τεκμαίρεται η ύπαρξη
δυσμενούς διακρίσεως» λόγω γενετήσιου προσανατολισμού
κατά την πρόσληψη των παικτών εκ μέρους επαγγελματικού
συλλόγου ποδοσφαίρου, το βάρος της αποδείξεως, όπως ρυθ­
μίζεται στο άρθρο 10, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78
δεν νοείται να επιβάλλει την υποχρέωση αποδείξεως μη δυνα­
μένης να προσκομιστεί, χωρίς να θίγεται το δικαίωμα στον
σεβασμό της ιδιωτικής ζωής.
3) Το άρθρο 17 της οδηγίας 2000/78 έχει την έννοια ότι προ­
σκρούει σε αυτό εθνική κανονιστική διάταξη, δυνάμει της
οποίας, σε περίπτωση διαπιστώσεως δυσμενούς διακρίσεως
λόγω γενετήσιου προσανατολισμού, δεν είναι εφικτό να απευ­
θυνθεί προειδοποίηση όπως εκείνη στο πλαίσιο της κύριας
δίκης, οσάκις η εν λόγω διαπίστωση χωρεί μετά την εκπνοή
προθεσμίας παραγραφής έξι μηνών από την ημερομηνία επε­
λεύσεως των πραγματικών περιστατικών, εφόσον, κατ’ εφαρ­
μογήν της ιδίως αυτής κανονιστικής ρυθμίσεως, επί μιαςτέτοιας
δυσμενούς διακρίσεως δεν επιβάλλονται κυρώσεις υπό συνθή­
κες τόσο σε επίπεδο ουσίας όσο και σε επίπεδο διαδικασίας
προσδίδουσες στην κύρωση αποτελεσματικό, ανάλογο προς
την παραβίαση και αποτρεπτικό χαρακτήρα. Εναπόκειται στο
αιτούν δικαστήριο να εκτιμήσει αν αυτό ισχύει όσον αφορά
την επίδικη κανονιστική ρύθμιση στο πλαίσιο της κύριας δίκης
και να ερμηνεύσει ενδεχομένως το εθνικό δίκαιο στον μέγιστο
δυνατό βαθμό υπό το φως του γράμματος και του σκοπού της
εν λόγω οδηγίας προκειμένου να επιτευχθεί το επιδιωκόμενο
με αυτήν αποτέλεσμα.

Συμβάσεις μεταξύ επαγγελματιών και καταναλω­τών — Γενικοί όροι — Καταχρηστικές ρήτρες — Μονομε­ρής τροποποίηση της τιμής της υπηρεσίας από τον επαγγελ­ματία — Παραπομπή σε υποχρεωτική κανονιστική ρύθμιση που αφορά άλλη κατηγορία καταναλωτών — Δυνατότητα εφαρμογής της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ

αναρτήθηκε στις 21 Ιουλ 2013, 11:30 π.μ. από το χρήστη dikastis gr

Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2013

http://dikastis.blogspot.gr/2013/06/9313.html

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 21ης Μαρτίου
2013 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την
έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — RWE Vertrieb AG 
κατά Verbraucherzentrale Nordrhein-Westfalen κλπ.
(Υπόθεση C-92/11) (1
)
(Οδηγία 2003/55/ΕΚ — Εσωτερική αγορά φυσικού αερίου
— Οδηγία 93/13/ΕΟΚ — Άρθρο 1, παράγραφος 2, και 3
έως 5 — Συμβάσεις μεταξύ επαγγελματιών και καταναλω­
τών — Γενικοί όροι — Καταχρηστικές ρήτρες — Μονομε­
ρής τροποποίηση της τιμής της υπηρεσίας από τον επαγγελ­
ματία — Παραπομπή σε υποχρεωτική κανονιστική ρύθμιση
που αφορά άλλη κατηγορία καταναλωτών — Δυνατότητα
εφαρμογής της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ — Υποχρέωση σαφούς,
κατανοητής και διαφανούς διατυπώσεως)
(2013/C 156/04)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Αιτούν δικαστήριο
Bundesgerichtshof
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
RWE Vertrieb AG
κατά
Verbraucherzentrale Nordrhein-Westfalen eV
Αντικείμενο
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Bundesgerichtshof — Ερμη­
νεία των άρθρων 1, παράγραφος 2, σε συνδυασμό με τα σημεία 1,
στοιχείο ι' και 2, στοιχείο β', δεύτερη περίοδος, του παραρτήματος,
των άρθρων 3 και 5 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της
5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των
συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (ΕΕ L 95, σ. 29) —
Ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφος 3, σε συνδυασμό με το
παράρτημα Α, στοιχεία β' και γ', της οδηγίας 2003/55/ΕΚ του
Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου
2003, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά
φυσικού αερίου και την κατάργηση της οδηγίας 98/30/ΕΚ (ΕΕ
L 176, σ. 57) — Ρήτρα που προβλέπει δικαίωμα του επαγγελματία
να μεταβάλλει μονομερώς την τιμή της υπηρεσίας με παραπομπή σε
υποχρεωτική ρύθμιση που αφορά άλλη κατηγορία καταναλωτών —
Δυνατότητα εφαρμογής της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ — Υποχρέωση
σαφούς, κατανοητής και διαφανούς διατυπώσεως
Διατακτικό
1) Το άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του
Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρη­
στικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλω­
τές έχει την έννοια ότι η οδηγία αυτή εφαρμόζεται στις ρήτρες
γενικών όρων συναλλαγών που διαλαμβάνονται σε συμβάσεις,
συναπτόμενες μεταξύ επαγγελματία και καταναλωτή, οι οποίες
επαναλαμβάνουν κανόνα του εθνικού δικαίου που εφαρμόζεται
σε άλλη κατηγορία συμβάσεων και δεν εμπίπτουν στο πεδίο
εφαρμογής της οικείας εθνικής κανονιστικής ρυθμίσεως.
2) Τα άρθρα 3 και 5 της οδηγίας 93/13 σε συνδυασμό με το
άρθρο 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 2003/55/ΕΚ του Ευρω­
παϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου
2003, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική

αγορά φυσικού αερίου και την κατάργηση της οδηγίας
98/30/ΕΚ, έχουν την έννοια ότι, προκειμένου να εκτιμηθεί
αν μια τυποποιημένη συμβατική ρήτρα, με την οποία προμη­
θευτής επιφυλάσσεται του δικαιώματός του να τροποποιεί το
κόστος παροχής φυσικού αερίου, ανταποκρίνεται ή όχι στις
απαιτήσεις της καλής πίστεως, της ισορροπίας και της διαφά­
νειας που επιβάλλουν οι διατάξεις αυτές, έχουν, ιδίως, ουσιώδη
σημασία:
— αν η σύμβαση εκθέτει κατά τρόπο διαφανή τον λόγο και
τρόπο αναπροσαρμογής του εν λόγω κόστους, ώστε ο
καταναλωτής να μπορεί να προβλέψει, βάσει σαφών και
κατανοητών κριτηρίων, τις ενδεχόμενες μεταβολές του
κόστους αυτού. Η έλλειψη ενημερώσεως επί του σημείου
αυτού δεν μπορεί, κατ’ αρχήν, να αντισταθμιστεί από το
γεγονός και μόνο ότι οι καταναλωτές, κατά την εκτέλεση
της συμβάσεως, θα ενημερώνονται, αφενός, για την τρο­
ποποίηση του κόστους με τήρηση εύλογης προθεσμίας προ­
ειδοποιήσεως και, αφετέρου, για το δικαίωμά τους να
καταγγείλουν τη σύμβαση αν δεν επιθυμούν να αποδεχ­
θούν την τροποποίηση αυτή· και
— αν υπάρχει, υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες, πραγματική
δυνατότητα ασκήσεως του δικαιώματος καταγγελίας που
παρέχεται στον καταναλωτή.
Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να προβεί στην εν λόγω
εκτίμηση λαμβάνοντας υπόψη όλες τις ιδιαίτερες περιστάσεις
της συγκεκριμένης υποθέσεως, συμπεριλαμβανομένου του
συνόλου των ρητρών των γενικών όρων των καταναλωτικών
συμβάσεων, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται η επίδικη
ρήτρα.
(
1
) ΕΕ C 211 της 16.7.2011.

Επιχείρηση προσωρινής απασχολήσεως προσωπικού — Διάθεση προσω­ πικού εκ μέρους επιχειρήσεως που χρησιμοποιεί προσωρινώς απασχολούμενους εργαζομένους — Διαδοχικές συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου

αναρτήθηκε στις 21 Ιουλ 2013, 11:30 π.μ. από το χρήστη dikastis gr

Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2013

http://dikastis.blogspot.gr/2013/06/blog-post.html

Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 11ης Απριλίου
2013 [αίτηση του Tribunale di Napoli (Ιταλία) για την
έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Oreste Della Rocca 
κατά Poste Italiane SpA
(Υπόθεση C-290/12) (1
)

(Κοινωνική πολιτική — Οδηγία 1999/70/ΕΚ — Συμφωνία-
πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη
από τη CES, την UNICE και το CEEP — Ρήτρα 2 —
Πεδίο εφαρμογής της συμφωνίας-πλαισίου — Επιχείρηση
προσωρινής απασχολήσεως προσωπικού — Διάθεση προσω­
πικού εκ μέρους επιχειρήσεως που χρησιμοποιεί προσωρινώς
απασχολούμενους εργαζομένους — Διαδοχικές συμβάσεις
εργασίας ορισμένου χρόνου)
(2013/C 156/24)
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Αιτούν δικαστήριο
Tribunale di Napoli
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Oreste Della Rocca
κατά
Poste Italiane SpA
Αντικείμενο
Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Tribunale di
Napoli — Ερμηνεία των ρητρών 2 και 5 της οδηγίας 1999/70/ΕΚ
του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία
πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη
CES, την UNICE και το CEEP (ΕΕ L 175, σ. 43) — Πεδίο εφαρ­
μογής — Δυνατότητα εφαρμογής της οδηγίας στις εταιρείες προ­
σωρινής απασχολήσεως — Δυνατότητα των εταιρειών αυτών να
συνάπτουν διαδοχικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου με προσωρινώς
απασχολούμενους εργαζομένους λόγω περιστάσεων που δικαιολο­
γούν τον προσωρινό χαρακτήρα της σχέσεως εργασίας μεταξύ του
προσωρινώς απασχολουμένου και της επιχειρήσεως που χρησιμο­
ποιεί προσωρινώς απασχολούμενο προσωπικόΔιατακτικό


Η οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999,
σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρό­
νου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP, καθώς και
η συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου, που συνή­
φθη στις 18 Μαρτίου 1999 και περιλαμβάνεται στο παράρτημα
της οδηγίας 1999/70, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι
δεν εφαρμόζονται ούτε στη σχέση εργασίας ορισμένου χρόνου
μεταξύ ενός προσωρινώς απασχολούμενου εργαζομένου και μιας
επιχειρήσεως προσωρινής απασχολήσεως προσωπικού ούτε στη
σχέση εργασίας ορισμένου χρόνου μεταξύ ενός τέτοιου εργαζομέ­
νου και μιας επιχειρήσεως που χρησιμοποιεί προσωρινώς απασχο­
λούμενο προσωπικό.
(
1
) ΕΕ C 243 της 11.8.2012

Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2013 [Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 — Έννοια της «αστικής και εμπορικής υποθέ­σεως» — Δωσιδικία της συνάφειας — Στενή συνάφεια μεταξύ των αγωγών — Εναγόμενος που κατοικεί σε τρίτη χώρα]

αναρτήθηκε στις 21 Ιουλ 2013, 11:29 π.μ. από το χρήστη dikastis gr

http://dikastis.blogspot.gr/2013/06/442001.html

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 11ης Απριλίου
2013 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την
έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Land Berlin κατά
Ellen Mirjam Sapir, Michael J. Busse, Mirjam M. 
Birgansky, Gideon Rumney, Benjamin Ben-Zadok, Hedda 
Brown
(Υπόθεση C-645/11) (1
)

[Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 — Άρθρα 1, παράγραφος 1, και
6, σημείο 1 — Έννοια της «αστικής και εμπορικής υποθέ­
σεως» — Αχρεωστήτως καταβληθέν από κρατική αρχή
ποσό — Απαίτηση επιστροφής του αχρεωστήτως καταβλη­
θέντος ποσού στο πλαίσιο ένδικης διαδικασίας — Δωσιδικία
της συνάφειας — Στενή συνάφεια μεταξύ των αγωγών —
Εναγόμενος που κατοικεί σε τρίτη χώρα]
(2013/C 156/16)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Αιτούν δικαστήριο
Bundesgerichtshof
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Land Berlin
κατά
Ellen Mirjam Sapir, Michael J. Busse, Mirjam M. Birgansky,
Gideon Rumney, Benjamin Ben-Zadok, Hedda Brown
Αντικείμενο
Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Bundesgeri­
chtshof — Ερμηνεία των άρθρων 1, παράγραφος 1 και 6, σημείο
1, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας
Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και
την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ
2001, L 12, σ. 1) — Έννοια του όρου «αστικές και εμπορικές
υποθέσεις» — Εμπίπτει στην έννοια αυτή η αξίωση για την επι­
στροφή ορισμένου ποσού που κατέβαλε αχρεωστήτως ένα δημόσιο
νομικό πρόσωπο στο πλαίσιο διοικητικής διαδικασίας για την απο­
κατάσταση ζημίας που προκλήθηκε από το ναζιστικό καθεστώς;
Διατακτικό
1) Το άρθρο 1, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001,
του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή
δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε
αστικές και εμπορικές υποθέσεις, έχει την έννοια ότι η
έκφραση «αστικές και εμπορικές υποθέσεις» καταλαμβάνει
μια αγωγή προς επιστροφή των αχρεωστήτως καταβληθέντων
στην περίπτωση στην οποία ένας δημόσιος οργανισμός, δεδο­
μένου ότι έλαβε εντολή, από δημόσια αρχή συσταθείσα με
νόμο περί επανορθώσεως των διώξεων που άσκησε ένα ολο­
κληρωτικό καθεστώς, να καταβάλει σε ζημιωθέντα, ως απο­
ζημίωση, τμήμα του προϊόντος της πωλήσεως ακινήτου, κατέ­
βαλε εκ παραδρομής στο πρόσωπο αυτό το σύνολο του τιμή­
ματος της πωλήσεως και, εν συνεχεία, ζητεί διά της δικαστικής
οδού την επιστροφή του αχρεωστήτως καταβληθέντος ποσού.
2) Το άρθρο 6, σημείο 1, του κανονισμού 44/2001 έχει την
έννοια ότι υφίσταται στενή συνάφεια, κατά την έννοια της
διατάξεως αυτής, μεταξύ των αγωγών που ασκήθηκαν κατά
πλειόνων εναγομένων που κατοικούν στο έδαφος άλλων κρα­
τών μελών στην περίπτωση στην οποία οι εναγόμενοι αυτοί,
υπό περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης,
προβάλλουν πρόσθετα δικαιώματα αποζημιώσεως επί των
οποίων είναι αναγκαίο να υπάρξει ενιαία απόφανση.
3) Το άρθρο 6, σημείο 1, του κανονισμού 44/2001 έχει την
έννοια ότι το άρθρο αυτό δεν δύναται να εφαρμοστεί σε
εναγομένους οι οποίοι δεν κατοικούν στο έδαφος κράτους
μέλους, όταν αυτοί ενάγονται στο πλαίσιο αγωγής ασκηθείσας
κατά πλειόνων εναγομένων, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνο­
νται επίσης πρόσωπα που κατοικούν εντός της Ευρωπαϊκής
Ένωσης.
(
1
) ΕΕ C 80 της 17.3.2012.

[Γεωργία — ΕΓΤΠΕ — Κανονισμός (ΕΚ) 1257/1999 — Στή­ ριξη της αγροτικής αναπτύξεως — Στήριξη της πρόωρης συνταξιοδοτήσεως — Γεωργός αποχωρών σε ηλικία τουλά­ χιστον 55 ετών χωρίς να έχει συμπληρώσει τη συνήθη ηλι­ κία συνταξιοδοτήσεως κατά τον χρόνο αποχωρήσεώς του — Έννοια του όρου «συνήθης ηλικία συνταξιοδότησης» — Εθνική ρύθμιση ορίζουσα διαφορετική ηλικία συνταξιοδο­ τήσεως βάσει του φύλου καθώς και, στην περίπτωση των γυναικών, βάσει του αριθμού των τέκνων που έχουν ανα­ θρέψει — Γενικές αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων]

αναρτήθηκε στις 21 Ιουλ 2013, 11:29 π.μ. από το χρήστη dikastis gr

Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2013

http://dikastis.blogspot.gr/2013/06/12571999-55.html

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 11ης Απριλίου
2013 [αίτηση του Nejvyšší správní soud (Τσεχική
Δημοκρατία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — 
Blanka Soukupová κατά Ministerstvo zemědělství
(Υπόθεση C-401/11) (1
)

(2013/C 156/10)
Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική

Αιτούν δικαστήριο
Nejvyšší správní soud
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Blanka Soukupová
κατά
Ministerstvo zemědělství

Αντικείμενο
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Nejvyšší správní soud —
Ερμηνεία του άρθρου 11 του κανονισμού (ΕΚ) 1257/1999 του
Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, για τη στήριξη της αγροτικής
ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού
και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) και για την τροποποίηση και κατάργηση
ορισμένων κανονισμών (ΕΕ L 160, σ. 80), καθώς και των γενικών
αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρί­
σεων — Επιδότηση της πρόωρης συνταξιοδοτήσεως των γεωργών, η
οποία μπορεί να χορηγηθεί στον αποχωρούντα γεωργό ο οποίος
έχει συμπληρώσει τουλάχιστον το 55ο έτος της ηλικίας του,
αλλά δεν έχει συμπληρώσει τη συνήθη ηλικία συνταξιοδοτήσεως
κατά τον χρόνο αποχωρήσεώς του — Έννοια του όρου «συνήθης
ηλικία συνταξιοδότησης» — Εθνική ρύθμιση ορίζουσα διαφορετική
ηλικία συνταξιοδοτήσεως βάσει του φύλου καθώς και, στην περί­
πτωση των γυναικών, βάσει του αριθμού των τέκνων που έχουν
αναθρέψει
Διατακτικό
Δεν συνάδει προς το δίκαιο της Ένωσης και προς τις γενικές αρχές
του περί ίσης μεταχειρίσεως και απαγορεύσεως των διακρίσεων το
γεγονός ότι, κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων του εθνικού συντα­
ξιοδοτικού συστήματος του οικείου κράτους μέλους που αφορούν
την απαιτούμενη ηλικία για την απόκτηση του δικαιώματος
λήψεως συντάξεως γήρατος, η «συνήθης ηλικία συνταξιοδότησης»,
κατά την έννοια του άρθρου 11, παράγραφος 1, δεύτερη περί­
πτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 1257/1999 του Συμβουλίου, της
17ης Μαΐου 1999, για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης
από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυή­
σεων (ΕΓΤΠΕ) και για την τροποποίηση και κατάργηση ορισμένων
κανονισμών, καθορίζεται διαφορετικά αναλόγως του φύλου του
αιτούντος την ενίσχυση γεωργού λόγω πρόωρης συνταξιοδοτήσεως
και, στην περίπτωση γυναικών, αναλόγως του αριθμού των τέκνων
που έχει αναθρέψει η ενδιαφερόμενη.
(
1
) ΕΕ C 311 της 22.10.2011.

1-10 of 24