Zomervakantie 2009 in de Vitsemolenhoeve

Vakantie in de Vitsemolenhoeve 2009

Ieder jaar, in de eerste helft van juli gaan we op boerderijvakantie in de Vitsemolenhoeve te Westouter. Rosa en Hans zijn pioniers in deze vakantievorm, en nu nog altijd bieden ze mooie vakanties aan in het stille, rustige West-Vlaamse Heuvelland.
Deze tekst is een beetje een dagboek over mijn vakantie begin juli.  

Guy Verhelst, 28 juli 2009.

Dinsdag: de vooravond.

Ginette, Katinka en Elisabeth zijn de maandag vertrokken naar Westouter. Ik had de maandagavond nog een vergadering. De dinsdagmiddag na mijn onthaalmiddag in de Sint Baafskathedraal vertrok ik naar Poperinge. Ginette haalde me bij het station af. We hebben voor deze veertiendaagse de grootste wooneenheid van de Vitsemolenhoeve afgehuurd.

Woensdag 1 juli 2009: over de grens

Voormiddag: Pelgrims

In de Wandelgazette verscheen een artikel van Wim Verhelst. Vanmorgen zouden er 3 wandelaars vanuit Poperinge op pelgrimstocht vertrekken. Op de foto's had ik gezien dat ik hen zou moeten kennen, ofwel uit mijn West-Vlaamse tochten, ofwel uit het Euraudax wandelmidden. Het zijn Roland, Jozef en Lionel.

Vanuit de Sint-Janskerk te Poperinge vertrekken ze te voet naar Lourdes en Santiago.

Tegen halfacht was ik in Poperinge. Ik was niet de eerste. Nog meer mensen kwamen de bedevaarters uitwuiven.
Voor we de kerk in gingen, kreeg Jozef de staf overhandigd. De staf was rijk aan symboliek. Iedere dag zouden de pelgrims in de stok een snede inkerven. De snede voor de 1ste dag was er alvast.
De priester nodigde ons de kerk in. De 3 bedevaarders legden hun rugzak voor het altaar. En bleven er achter staan. Familie en supporters vonden een zitplaats vooraan in de kerk. De priester gaf een religieuze dimensie aan de voettocht, en bad met ons een tientje van de rozenkrans. Nadien zegende de eerwaarde de rugzakken en de reizigers met wijwater. De tocht zou de reizigers naar Lourdes in Frankrijk en vandaar naar Santiago in Spanje brengen. Achter het altaar stond het miraculeus Mariabeeldje. Dat gaat op zondag 5 juli rond in Poperinge, en ik meen begrepen te hebben, dat het beeld later dit jaar ook naar Lourdes gaat. Het 100-jarig jubileum van het kroningsjaar vormt daartoe de aanleiding.
Na de korte kerkdienst begon de voettocht. Een aantal wandelaars ging met de bedevaarters mee tot in Hazenbroek, in Frankrijk.
Zelf wenste ik hen eveneens een goede camino. Bij het verlaten van Poperinge, als ze de Vleterbeek overstaken, verliet ik hen. Het gaat hen goed. 1

Namiddag: Smokkelaars en cafeetjes

Aan het kapelletje van O.L.Vrouw van de Speute passeert de route “Fraude et Estaminets”. Deze randonnée volgt voormalige smokkelaarpaadjes en doet ondermeer de Catsberg aan. Ik nam ik de steile afdaling naar beneden langs de Duindreef. Dan volgde de Kokereelberg. Ik genoot daarna van een mooie klim langs een smal begroeid pad naar de Catsberg. Hier verliet ik het aangeduid circuit om langs het bronnenbos met de mooie uitzichtrijke doorkijkjes naar de abdij toe te gaan. Na een bezoek aan het centrum Grimminck volgde ik door het Heremijtenbos de witrode tekens van een GR-pad naar beneden. In het dorpje Berthen pauseerde ik in de buvette van een forellenvijver. Het was een warme middag, en een frisse drank vloeide gemakkelijk naar binnen. Uitgerust en gelaafd stapte ik langs hoppevelden en brokkenpaden naar boven, de Mont Noir op.

Er was ginder niet veel volk. Ik heb het hier al drukker gezien. Ik stapte door naar de Rode Berg. De kabelbaan was nog niet in bedrijf. Zo vroeg in juli zijn de toeristen er blijkbaar nog niet.

Na de afdaling van de Rode Berg eindigde ik mijn tocht in “Le Temps des Cerises”, een zaak in het dorp van Westouter, die tegelijkertijd café en boekhandel is.

Donderdag 2 juli 2009: Knooppunten in het Heuvelland

Voor de donderdag heb ik aan de hand van het knooppuntennetwerk een dagwandeling met als hoogtepunt de Kemmel uitgewerkt. Het zou een wandeling worden van een goede 7 uur.

Fase 1: naar Dranouter:

3-4-5-9-8-14-(13-39-40-41-)62-42-66-67-68-69

Langs de Boeschepestraat stapte ik naar de GemeneStraat. Gemeen wil hier zeggen dat deze weg gemeenschappelijk is tussen België en Frankrijk. Nu was ze ook in een andere betekenis gemeen: Het was een moeilijke doorgang omdat weggedeelten weggespoeld waren, om niet te zeggen ingestort. Verder stapte ik naar de Elzenbroeken, telkens weer een vaste waarde in mijn wandelvakantie. Vandaar ging het steil naar boven, om dan langs het Schomminkelstraatje af te dalen naar de Douve. In dat straatje, vlak naast de camping is de weg voor een gedeelte weggespoeld. Gelukkig zijn er houten balken waardoor het wegje begaanbaar blijft, al moet een mens soms zijn benen hoog opheffen om de trappen te nemen. Beneden blijkt er een gloednieuw wandelpad aangelegd te zijn. Het heeft zo te zien nog geen naam. Er zijn geen wegwijzers. Zeer leuk om te stappen over graspaden en paadjes door het struweel. De knuppelpaden zijn met trappen opgebouwd op de steilste stukken. De paden staan voor een gedeelte op mijn wandelkaart aangegeven. Een paar mensen die ginds aan het werken zijn, helpen me en tonen op mijn kaart waar ik ben, en hoe ik mijn tocht kan vervolgen. Langs de Eeuwenhout en een zaadboomgaard bereik in Dranouter, rond 11u15

Fase 2: naar de Kemmelberg

59-64-65-72-88-89-87-85-82

Vanuit Dranouter was mijn volgend doel de Monteberg, met haar wijngaarden. Onderweg passeer ik langs het provinciedomein van de Kemmelberg. Daar zie ik een mooi plekje om te picknicken. Maar ik krijg het gezelschap van dazen. Die steekvliegen hebben het blijkbaar op mij voorzien. Omdat wegjagen niet helpt, besluit ik maar mijn lunch weer op te bergen en verder te stappen langs de zuidkant van de Kemmelberg. De tocht leidt naar de Monteberg en dan omheen de wijngaard. Het is al warm. Twee dames liggen in het gras te bekomen. Ze liggen languit aan de graskant van de weg. En zeggen goede dag. Mijn tocht gaat verder. Ik kom weer aan de bossen van de Kemmelberg. Aan het beeld van de (V)enus Hill aan de Lork begint weer een flinke klim. Lekker om daarna in het Belvedere even uit te rusten. Het is nauwelijks 13u, en terwijl ik stilzit barst het zweet me uit. Het bier van de week is net een Sint Bernardus Tripel. Zo van het vat smaakt dat overheerlijk. Het is ginder op het terras leuk zitten tussen de mensen die er komen middagmalen. Wat ze eten zie ik niet. Wel zie ik, dat ze er koele witte wijn bij drinken. Na de rust weer het bos in. De Kemmelberg naar beneden nu.

Fase 3: Terug naar Westouter

83-75-55-54-51-50-49-45-46-47-34-36-35-33-25-24-23-22-10-19-1

De tocht brengt me doorheen de Bruloze2, richting Scherpe Berg.

Langs het natuurreservaat De Hellebeek, ontwijk ik de dorpskern van Loker om de Rode Berg te beklimmen. Op de berg neem ik even pauze in een etablissement rechtover het Narrenschip. Een man naast mij, vertelt dat hij schilder is, maar aan zijn klant gezegd heeft, dat hij er deze middag mee stopt. De verf droogt sneller dan hij ze kan uitstrijken. Het is ook zeer warm.

Om de tocht te beëindigen neem ik de afdaling langs het Hellegat en het Kotje Piepersbos. Ik sluit net als de dag tevoren mijn wandeltocht af in “Le Temps des Cerises”

Vrijdag 3 juli: Ezels op stap

Even een onderbreking voor de Ezeltocht. 's Morgens al de trein genomen naar Gent, en vandaar de lijnbus naar Zelzate. Tijd om wat achterstallige correspondentie weg te werken, onder andere een aangetekende zending van de provincie inzake de kerkraad van onze parochie.

Ik zou bus 96 nemen richting Eeklo, om onderweg is Bassevelde af te stappen. De bus kwam echter niet af, en pas toen drong het tot mij door dat de dienstregeling voor de schoolvakanties al was ingegaan. Pech, de volgende bus zou ook nog kunnen maar was wat nipt. Ik telefoneerde een wandelvriend die 9 tegen 10 langs Zelzate zou passeren, om te vragen om mee te rijden. Die man, had gelukkig tijd en kwam me halen, waarvoor mijn dank.
Voor mijn wandelverslag van de Ezeltocht bij de Trekvogels, klik hier.


Zaterdag 4 juli: Naar Westouter terug.

Om 10 na 6 zat mijn nachtelijke wandeltocht er op. Thomas bracht me naar huis en ik kroop in bed. Ik had de wekker om 12 uur gesteld. Ik was wel wat vroeger wakker. Zo had ik nog wat tijd om te internetten vooraleer naar Westouter te vertrekken.
Op mijn mobieltje heb ik wel internet, maar dat is zo flauw dat er weinig mee aan te vangen is. Een piepklein scherm en uiterst trage verbinding lokt niet erg om er iets mee te doen. Wel blijkt facebook en Google Maps op mijn Blackberry goed te werken. Maar mijn blog bij Skynet is vrijwel niet te lezen.

Zondag 5 juli, een devote dag

De abdij

De zondag om 11 uur is er een misviering in de abdij op de Catsberg. De abdij is niet open voor bezoek. Voor de vieringen: missen en gebedsdiensten, gaan de deuren evenwel open. Je moet wel via een portier passeren.

De kerk is ingericht als een kloosterkerk. Het grootste gedeelte, wel 5 traveeën, is er voor de kloosterlingen. Het publiek neemt achteraan plaats. 2 traveeën omvatten rijen banken waar de bezoekers kunnen plaatsnemen. Er is daarboven nog een balkon. Iedere keer dat ik er kom zijn alle zitplaatsen bezet. Het is kwestie van er vroeg te zijn. En dat was ik ook. De voettocht van de Vitsemolenhoeve naar de abdij duurde iets meer dan een uur. Omdat ik nu nogal deftig aangekleed was, had ik gedacht dat de wandeling erheen me meer tijd zou vergen.
Het is altijd een mooie gezongen mis, soms moeilijk te volgen, want alles is in het frans. Gelukkig kunnen de bezoekers bij het binnenkomen muziek- en tekstbladen mee nemen. Voordat de mis begint, leert de pater-dirigent ook altijd snel even de liederen aan.
Na de mis kon ik nog even babbelen met mensen van een bijbelgroep, die net buiten de kerk een lunchpauze hadden.

Maria Ommegang

's Middags was het in Poperinge de Maria Ommegang. Ik had een mooie plaats aan de markt van Poperinge. Iets na half vier zette de stoet aan. De mooie stoet duurde wel een uur.



De kleinkinderen zijn sinds deze middag in de Vitsemolenhoeve: Pauline, Esther en Andres, Anke en Jelle, Lubbe


Maandag 6 juli, West-Vlaamse Bergentocht

Met zeshoekige borden wordt deze tocht aangegeven. Het is een route van 45 km over verharde paden. De tocht is uitgewerkt voor recreatieve fietsers. Een lange afstandwandelaar als ik, doe zo een tocht te voet.

Met de ervaring die ik eerder met de steekvliegen had, had ik me vooraf goed met een Deet-product ingewreven. T-shirt aan, korte broek en eten en drinken in de rugzak, en op stap vanuit de Vitsemolenhoeve. In het dorp van Westouter kon ik aansluiten op de route. Die bracht me langs de Hellegatstraat de Rode Berg op. En vandaar volgde ik de borden verder naar Kemmel. In het dorp is het infocentrum “De Bergen”, een goede gelegenheid om eens binnen te springen met het oog op andere wandelpaden en toeristische evenementen in het Heuvelland. Ik wou ook nog in het Labyrint binnengaan, maar dat was nog niet open. Geen nood. In een winkeltje kocht ik een fles drank en een worst. De worst was een plaatselijke specialiteit: eerst gekookt en dan gerookt. Er zijn wegenwerken bezig in het dorp, waardoor het wat moeilijk was het traject te volgen. Eens buiten het dorp at ik op een bankje de worst op.


Ondertussen zijn nog meer kleinkinderen toegekomen: Silke, Arne, Lotte en Eske zijn er nu ook bij.


Dinsdag 7 juli, even naar Gent

Naar Gent, Sint Baafs


Woensdag 8 juli, een rustige vakantiedag.

Voormiddag: Tweebergen tocht

Een wandeltocht vanuit Westouter, over de Sulferberg en de Rode Berg. Deze wandeling is aangegeven met zeshoekige bordjes. Ik heb er ooit een beschrijving van gekocht. Iedere keer dat we op vakantie zijn bij Rosa en Hans neem ik deze mooie voettocht mee.

Namiddag: Tuinfeest

Frits en Esther organiseren een tuinfeest om 15 uur in de tuin van Rosa.


In de vooravond komt Athanaska haar kinderen Anke en Jelle halen. Anouk en haar zoontje Simmian, neemt ze gelijk ook mee.

Donderdag 9 juli, Blauwe driehoekjes.

In het informatiecentrum “De Bergen” had ik maandag een kaart gekocht met 8 mountainbike routes. Dat soort routes heeft ook voor een wandelaar als ik aangename kanten: Het zijn vaak avontuurlijke paadjes langs leuke hoekjes. Soms moeilijke stukken die lekker uitdagen. Je moet het alleen niet doen als er veel mountainbikers onderweg zijn, want dan hinder je als wandelaar die andere buitensporters.
Vlakbij de Vitsemolenhoeve passeren er 2 mountainbikeroutes. Een tocht aangeduid met rode driehoekjes, en een tocht aangeduid met blauwe driehoekjes. Die gekleurde driehoekjes was ik in de voorbije dagen al heel wat keren tegengekomen. Voor vandaag opteer ik voor de blauwe driehoekjes. Het is een tocht in het zuiden van Poperinge van 37 km en bestemd voor de sportieve mountainbiker.
Start en aankomst zijn in Poperinge. Mijn tocht begint in Westouter, in de Vlenickhofstraat en zo begin ik het circuit ongeveer halverwege. Aanvankelijk ga ik mee met het Tweebergenwandelpad. Net voor de Goeberg, buigt het traject zich af, in een afdaling naar Zoetendaal. Het wandelpad “Zevekotepad” wisselt met het “Lindegoedpad” en gaat richting Reningelst en buigt na het Keibilken af naar Poperinge. Op het pad staat het gras kniehoog. Met de torens van Poperinge en het verkeer op de Zuidlaan in zicht, leiden de pijlen naar het oosten. Nu pas ontmoet ik iemand anders. Een boer die in zijn veld aan het schoffelen is.
Verder op langs de estaminet “De Lene” kom ik aan de Vleterbeek. Hier wijzen de blauwe driehoekjes terug naar de startplaats van de route. Ik ga niet naar de startplaats in Poperinge, maar ik volg de lus, de Vleterbeek over, de grote weg over. Voorbij het café “Rood Kruis” gaat de tocht langs een bospartij. Weer tonen de hoppevelden dat we het Poperingse Ommeland bewandelen. Na nog een stukje grote baan, tonen de driehoekjes vlak bij Wally's farm, een mennerspad, een groen pad dat in de richting van Abele loopt. Nog voor het dorp eet ik mijn lunch op een picknick plek. Gelukkig maar, want naderhand blijkt er in Abele geen horeca zaak open te zijn. Er zijn er nochtans meerdere, waaronder het Kommiezenkot. Hier was eertijds de Belgische douane gehuisvest, en er staat nog een bareel voor. In het bushokje aan de overkant staan wat mensen te wachten. Abele is een dorpje dat in België en in Frankrijk ligt.
In Frankrijk buigt het traject linksaf, om voorbij de grote weg op een pad uit te komen, dat eruit ziet alsof hier vroeger een spoorweg of tramlijn liep. Godewaersvelde toont zijn kerktoren aan het einde. De bewegwijzering duidt een weg aan naar Boeschepe, in de richting van het kruispunt de Grote O.L.Heer. Vooraleer aan dat kruispunt te komen, duidt het blauwe driehoekje de Wipperhoekdreef aan. Weer een aantal mooie onverharde stukken. Mooi om de wandeling na bijna zes uur stappen te beëindigen.


Weer terug in de Vitsemolen, voert Ginette Katinka naar Poperinge, waar Katinka de trein zal nemen.

Later in de namiddag rijden Rosa en Ginette met de kleinkinderen naar het Parc Yourcenart.
Elisabeth en ik blijven op de hoeve.

Vrijdag 10 juli: Barbecuetocht

's Morgens wandel ik naar Poperinge. Ik neem de trein naar Wervik.

Daar neem ik deel aan de Barbeque tocht.

Na deze mooie wandeltocht in de Toebakstreek neem ik de trein huiswaarts.


Einde vakantie.

En alvast geboekt voor volgend jaar.



Noten:

1 Wim Verhelst van de Wandelgazette zal geregeld met hen contact hebben via het mobieltje, en over hun voettocht berichten in de Wandelgazette.

2 Even tussendoor opmerken dat in de Bruloze een verwoede strijd geleverd is tussen het Franse en het Duitse leger. Deze strijd wordt vertelt in een verhalenwandeling, die ik ooit maakte. Klik hier.

Comments