"Oënger"


...& andere vrolijke onderwerpen aangaande armlastigheid

"Koffiekoeken voor konijnen"

van onze verslaggever ter plaatse

Als ik aan iets behoorlijk het schijt heb, dan is het wel hoe er in deze consumptiemaatschappij met voedsel wordt omgesprongen. Is het niet de wijze van waarop mensen voedsel behandelen, er mee omgaan, dan is het wel de wijze waarop men voedsel & de overschotten ervan dumpt...

 

Ik zou hier om te beginnen een boom, zeg maar een compleet klein bos kunnen opzetten over de wijze waarop men voedsel behandelt & bereidt... Maar aangezien ik nogal in een vrij schijterige bui ben, zal ik het kort & bondig, vooral generaliserend omschrijven als ″meestal″ & wel meer bepaald ″in het algemeen″ als : vooral vrij fantasieloos, wat dan uitmondt in vrij smakeloos klaargemaakt eten & dus dan vooral bereidt zonder de nodige liefde... Wie iets van koken kent, zal dat alleen maar beamen. Wil je ~zelfs van iets heel simpel & eenvoudig~ iets lekker klaarmaken, dan behoeft dat z'n tijd & niet te vergeten... kennis van zaken, oog voor detail & vooral de nodige ″liefde″. Dat kan bijvoorbeeld tijd zijn, maar net zo goed ook de juiste bereidingswijze... Nu ja, het is mij genoegzaam bekend dat tal van onze moderne geëmancipeerde vrouwen & mijn excuses voor 't nogal vrij ongenuanceerd uitdrukken, vooral weten hoe ze een blik moeten open draaien,... hoe ze een diepvriezer moeten openen & hoe ze de knop van hun microwave dienen te gebruiken... tot zover dan hun kookkunsten ! In de volksmond zegt men hier : ″ze kan veural van bruud stront moake″... wat niet meer & niet minder wil zeggen dan dat ze er niets van kennen...erger nog, dat ze 't alleen maar weten te verkloten... Nu kunt u zeggen dat ik nogal vrij eenzijdig & vooral sexistisch naar die zaken kijk... maar ~hoe je het draait of keert~ ik ben op dit punt toch al wel door menige watertjes gezwommen... Ik durf zo zelfs te pretenderen dat ik ~als man~ kan koken, meer nog durf ik zelfs te stellen, dat ik zelfs vrij tot héél goed kan koken... & dat kan gaan van doodgewone zaken tot specialiteitjes... Zo ben ik ook in tal van mijn relaties ~op een uitzondering na~ degene geweest die zowat dagdagelijks kookte & ik heb daar weinig of geen klachten over gekregen...Ik weet dus maar al te goed waarover ik spreek...

 

Maar dit terzijde, voor me het kwijl weer uit m'n bakkes zevert...

 

Zoals reeds gezegd, ik ben in een meer dan behoorlijk schijterige bui vandaag & vooral, omdat ik de laatste tijd meer hongerig dan enigszins voldaan op dat punt, op deze wereld rondloop... De meesten kennen ″honger″ als een gevoel van ″zin hebben in iets″, wat dan een koekje of iets anders lekkers blijkt te zijn... Het gevoel ″honger″ waar ik van spreek, is een lege maag die je parten speelt, die je krampen & spasmen bezorgt, je darmen die rommelen & pruttelen... een maag die je niet meer gevuld krijgt met een paar liter water... Het kwijl dat je letterlijk met emmers in de bek komt te staan bij de geur van klaargemaakt voedsel & dat je maag, je buik nog meer doen opspelen & laten krampen... 't Is een gevoel dat de doorsnee goed doorvoede Westerling niet kent... Het is zo voor mij ook alweer eens héééél lang ~een eeuwigheid~ geleden dat ik nog eens mocht genieten van een échte goeie volle maagvullende maaltijd of een lekker culinair feestje... U kent het wel, zo'n tafelfestijn, waar men bij het derde gerecht dat men je dan voor de neus zet al z'n broeksriem & z'n broekknopje moet losmaken omdat het zo goed smaakt... maar ik verglijd in mijmeringen van weleer, van tijden waar 't beter ging...

 

Wie m'n avonturen zowat een beetje van ver of dichtbij volgt, weet dat dit momenteel komt omdat ik op 't einde van m'n geld, nog altijd méér dan een behoorlijk stuk maand over heb. Dat is op dit moment zelfs zo erg, dat ik 't ~al sedert meer dan een half jaar~ moet hebben van wat ik krijg op de voedselbank... Niet dat ik hier voor kies, geloof me vrij... er zijn heel wat meer betere kruideniers dan die "vervloekte" ~toch wel vrij vernederende~ voedselbank... Als het je al niet vernedert, dan word je er toch op z'n minst héél nederig & vooral zeer klein van... 't Is daar voornamelijk te doen om ″wat je krijgt″... & niet ″van wat je wilt″... Wat dus al snel maakt, dat je niet al te kieskeurig mag zijn om ″neen″ te zeggen tegen wat men je geeft... & dat mag ik nog van enig geluk spreken, dat in de voedselbank waar ik ga, ik nog enigszins ~zij het zeer beperkt~ kàn & vooral màg kiezen... er zijn er andere waar je gewoon een zakje in de hand krijgt geduwd met... "dàt is het"...

Ik mag wel stellen, dat ik zelfs met dat wat ik krijg er af & toe ~gelukkig maar~ nog iets lekkers kan van maken, al lukt mij dat ook niet altijd, want sommige van die spullen zijn gewoonweg niet te vreten & dan ben ik nog vrij beleefd... Als ik zoiets durf te zeggen in een gesprek, krijg ik te pas & te onpas onzin naar m'n hoofd gegooid in de stijl van... ″zeg, wees eens dankbaar & wees vooral blij, je hebt tenminste toch nog eten !!″ ...vervolgens komt de rest van de alom welbekende & vooral zeer klassieke dooddoener... ″weet je, 'er-zijn-mensen-BLABLABLA-enzovoort-enzovoort' die het...″ - sorry... KOTS -... ″Ten andere – UITROEPTEKEN - je mag een gegeven paard nooit in de bek kijken″... Op zulke momenten schiet ik meestal met scherp & met puur schroot... België is toch een welvarend Europees land, dat bij de top zoveel staat op gebied van welvaart !? ...toch als ik al die mooie cijfers op duur glanspapier moet geloven... & toch slaagt dit Welvarende & Beschaafde landje aan de Noordzee er niet in om primaire Armoede, Honger & alle bijgaande Miserie, bij z'n eigenste bevolking in z'n eigenste Regionen uit te bannen... Dit is voor mijn part het hoogste Culturele Peil dat we bereikt hebben de afgelopen jaren... 2008 & 110.000 mensen aan de voedselbank, die 110.000 is trouwens zowat een verdubbeling van het aantal in 1994 !! ... Intussen zijn er zowat 1 op de 5 Belgen die rond de Armoedegrenshangen of er onder zitten & daar zijn zelfs een hoop hardwerkende ~jonge~ mensen bij die nù voor zo'n 25 à 30% minder loon werken dan 5 à 10jaar geleden !! ...wie de dag van vandaag drie maal of éénmaal goed, dikke pech op een rij heeft & ook u kunt dat zijn, die mag ook komen aanschuiven !! ...De rijken hebben méér & de armen hebben nog minder, 'n Hoger Cultureel peil hebben we de afgelopen jaren helaas nog niet bereikt ! ..'t is er de laatste jaren ook alleen maar erger op geworden & goeie vooruitzichten liggen ondanks alle mooie beloften ook niet echt in het verschiet ! Tegen dat onze nieuwste Staatssecretaris voor de Bestrijding van de Armoede uit z'n sloffen & in actie geschoten is, zeg maar er iets kan aan doen, zitten er alweer een paar duizenden voedselbankklanten erbij... & dan is die man nog eens afhankelijk van een hoop parlementsleden die het probleem niet eens willen zien, laat staan onderkennen, omdat ze er in alle vorige regeringen mee samen voor gezorgd hebben...

 

Met of zonder mijn excuses dus & zonder te zeveren of te zwanzen, maar ik doe dit dus wel... ik kijk dus wel mijn gekregen paard ~schaamteloos~ in de bek ! ...& waarom zou ik dat niet, wie daar ten andere een punt van wil maken, die doet maar... ik lig er niet echt ~meer~ van wakker ! Als ik van iets wakker lig, dan is het soms van de honger... & uiteraard van het gepieker over al de bijkomende miserie !! Zoals "hoe koop ik morgen brood" ... "Hoe haal ik het einde van deze week ?" ... "Kan ik nog iets verpatsen ?" ... "Bij wie kan ik nog eens 20€ lenen tot mijn volgende dop is gestort"... of het stapeltje vaste rekeningen die mij zowat elke maand liggen aan te grijnzen... Dàt dus & de uitzichtloosheid van dit àlles !! Het hopeloos & vooral zonder enig uitzicht op beterschap verder moeten ploeteren & baggeren... hopend dat je weer eens niet met dit of met dat in onvoorziene kosten zult vallen...

 

Ik mag die ~volgens sommigen toch~ royale uitkering van 700 & een klets €uro's eventjes op m'n bankrekening zien staan blinken, om er vervolgens die 700€ van weg te geven aan doodgewone rekeningen... de overschot, die ″klets″ is namelijk zowat datgene ~& dan heb ik geluk~ waar ik moet van ″over-leven″... waarmee ik het moet rooien... zeg maar ″mijn eten, mijn was & mijn plas″ moet mee doen... Wie overigens niet weet of vergeten is waarover het gaat, verzoek ik vriendelijk, édoch dringend om m'n schrijfseltje van 16 april 2008 : ″Over armlastigheid & het leven als een schijtoptant – PART I″ nog eens op te diepen & vooral nog eens te herlezen...Ondergetekende heeft het nogal ″moeilijk″ met mensen die trekjes van zéér selectieve Alzheimer vertonen & zeker voor wat dat soort zaken betreft...

 

Interludium - ...Terwijl ik dit schrijf valt er 'n ″aanmaning tot betaling″ van 17,27€ voor €lectrabel in m'n bus... Het is een soort van extra kost die tegenwoordig quasi onmiddellijk & onverbiddelijk aangerekend wordt door €lectrabel... Ik durf het zelfs te benoemen als een vorm van "gelegaliseerde diefstal", één die ik ostentatief & zeer bewust weiger te betalen !! Ik verdenk namelijk ondertussen €lectrabel ervan, dat zij in mensen als ik & die véle dui-zenden anderen die het maandelijks moeilijk tot zeer moeilijk hebben, dat ze in ons een nieuwe soort financiële melkkoe gevonden heeft om hun winsten mee aan te vetten... scrupuleus inspelend op de angst van mensen om afgesloten te worden... Ik durf zelfs te stellen dat €lectrabel dit bewust doet om op z'n minst hun zogezegde kosten toch nog winstgevend te laten zijn ...een goede neveninkomst zeg maar... want ook menselijke ellende, miserie ~lees Armoede~ brengt op !! ...Maar wees gerust, ook daar pleeg ik nog wel eens een schijtschrijfseltje over waarschijnlijk ergens in de zeer nabije toekomst...

 

...


Intussen 2 koppen koffie & een verschrikkelijk rothumeur verder...


Waar het in deze over ging... over omgaan met eten & honger...

 

Niet voor 't een of 't ander, maar ik heb zo de laatste weken onderhand het donkerbruine vermoeden dat menig "konijn" dat hier gekweekt wordt in de streek van & rond G. ~de plaats waar m'n kartonnen doos staat & waar ik resideer~ ...dat deze "keunen" een waar bourgondisch herenleven kennen, een goed & vooral een rijkelijk aan voedsel gevuld leven zelfs... Hier ga ik toch van uit als ik het volgende, toch maar waar gebeurde verhaal zo maar eens eventjes terug overloop...

 

...

 

Een kleine 2 weken geleden stond ik weer eens in de afdeling ″snelverkoop″ van mijn plaatselijke supermarkt te snuisteren... Ik moest namelijk weer eens dringend een stukje vlees tussen de kiezen zien te krijgen... zo af & toe heb ik dat wel eens nodig... anders voel ik me nogal wel eens behoorlijk slap & flauw op mijn benen staan... Ik hoor de vegetariërs & veganisten weer eens brommen dat dit niet behoeft (1)... maar voor wat het waard is, ik ben een omnivoor, zeg maar zelfs in enige mate een carnivoor, wat dus wil zeggen dat ik ook wel heel erg veel hou van een lekker stukje vlees op m'n bord... Enfin, ik sta zo in de afdeling ″vers vlees″ te draaien & te keren... te mijmeren... wordt het een afgeprijsd varkenskoteletje van 80 cent... of wordt het een afgeprijsd kippenfiletje van anderhalve €uro... of wordt het... ~terwijl glijden m'n ogen eens gewaagd doch uitgehongerd over~ een mooie afgeprijsde chateaubriand van 2€ ...& eerlijk gezegd, als ik er zelfs nu aan terug denk staat het water me gelijk terug achter de kiezen...

 

Voor ik hier te horen krijg... ″zo-zo... 'Meneer' zit op de voedselbank maar 'Meneer' vreet wel biefstuk & dan nog chateaubriand″... Laat me dus heel even het plaatje volledig toelichten... Om te beginnen... àls ondergetekende al eens vlees eet ! ...& Verder, de winkel waar ik hier over praat is de ″Kleine Delhaize″ van hier in de buurt... meer bepaald... een Proxy-Delhaize... Naast deze kleine ~toch wel goedkope~ Proxy-Delhaize is er hier ook een ″Grote″ & zeg maar een ″Dure Delhaize″ in de buurt... Verder ook een Colruyt & een Aldi... & wil ik een 5-tal km fietsen, dan vind ik hier zelfs een Lidl.. Niet slecht zult u zeggen... alléén, om te winkelen heb je poen nodig... & ik winkel voor dat soort spullen dus in de supermarkt waar de meeste ″snelverkoop″-artikelen liggen... Nu aangezien deze toch wel kleine supermarkt in een toch wel iets armere buurt ligt & zeg maar schappelijker is voor z'n basisproducten dan de doorsnee Delhaize, zelfs soms de Aldi, blijft de winkel zowat dagelijks met een keure van ″vers vlees″ & ″Verse Vis″ over, die in de voorlaatste dagen of met promotie-stickers worden verkocht... &/of gehalveerd in prijs wordt als 't de laatste dag is... Nu weet elke mens met wat gezond verstand in z'n hoofd dat vlees met als uiterste verkoopdatum, de datum van vandaag er op geduid, dat dit in een koelkast nog best enkele dagen goed blijft...Als ik me al eens een stukje vlees permitteer, of kan permitteren is het steeds vlees ~& dat al sedert zeg maar enkele jaren~ dat alzo geprijsd staat : ″SNELVERKOOP″ of ″OM VANDAAG TE GEBRUIKEN″... iets anders kan ik mij gewoonweg niet veroorloven... & ik heb het dan niet over bij een beenhouwerij voor anderhalve €uro varkensgehakt te gaan halen, maar dit ter zijde...

 

Terwijl ik dus zo in die afdeling ″vers vlees″ sta te kwijlen... & als een halve imbeciel sta uit te rekenen wat ik mij eigenlijk "mààr kàn", vooral "mààr màg" veroorloven gezien mijn zéér beperkt dagbudget dat ik aan eten kan spenderen... passeert er mij op dat moment één van de lieftallige winkeljuffrouwen die daar werkt... ″Ah.. kunde niet kiezen !?″ ...hoor ik ergens in de verte... ~Als ik over iets nadenk zit ik meestal ook ergens ver weg~ ...nu aangezien ik de laatste weken hier wel héél erg ben mee bezig geweest, zeg ik niet de ″dooddoener-vanjewelste″ : ″Ja moeilijk kiezen met zoveel keus..″ waar je niet meteen je precaire financiële situatie mee ten toon spreidt... Maar met het hart op de tong, zeg ik in de plaats daarvan... ″Euh... 'k zit er héél slecht voor momenteel & ik moet dus écht wel goed & weloverwogen kiezen... als je op de voedselbank zit moet je immers écht uitkijken of ik naai mezelf hier een financieel oor aan met een onnozel stukje vlees te kopen″... Ik herinner mij de exacte woorden niet, maar iets gelijkaardig kwam er sneller uit dan dat ik het in feite wilde... Ik zag dat ze schrok van het woord ″voedselbank″... Daar waar ze anders met mij vlot aan een praatje begon over weet ik veel, stond ze deze maal hier behoorlijk ambetant te draaien & te keren... duidelijk niet goed wetend wat te zeggen... Je zou zo ook voor minder, want zoals vorige maal al gezegd, kan je het toch niet aan m'n uiterlijk aflezen dat ik intussen een vaste klant van de voedselbank ben geworden, laat staan dat het een onderwerp is waar je een luchtig gesprek kunt over voeren... Na een toch wel lange stilte, evenals omdat ik haar nog bleef aankijken, hoorde ik een aarzelende ″...euh...is het dan... ??″ ... ″ja het is zo erg... !″ antwoordde ik haar in het gesprek tegemoet komend...& weer was er de stilte... met op de achtergrond het geroezemoes van een nog steeds drukke winkel vlak voor sluitingsuur... ″...Euh, als ik dat vragen mag... wat gebeurt er hier morgen mee ?″ stamelde ik, wijzend op alle afgeprijsde vlees... ″Ow...of dat gaat terug, of dat wordt weg gesmeten...″ ...ik slikte.. ″weg gesmeten ?!...″ onmiddellijk schoot het door m'n hoofd dat ze voor mijn part elke iedere dag wat er hier in deze supermarkt daadwerkelijk wordt weg gegooid, direct in mijn richting of zelfs in mijn brievenbus mogen komen smijten, die wil ik dan wel direct ombouwen tot een afvalschuif voor ″overtijds″ voedsel... ″Maar als je dat exact wilt weten...″ vervolgde ze... ″dan moet je dat maar aan Meneer van de winkel vragen ...die zit nu geloof ik op z'n kantoor″ ...op dat moment werd haar naam omgeroepen ″S. voor kassa 2 aub″ ...Gered door de omroepster verdween ze tussen de klanten in de gang verderop...

 

*diepe zucht* ...eerlijk gezegd, ik kon mezelf wel let-ter-lijk voor het hoofd slaan voor mijn openhartigheid... Ik stond daar ter plekke zowaar zowat binnensmonds te ″hödverrrreren″ (2)dat de T.L.'s aan het plafond spontaan flikkerden... "hödver-de-hödverrrr" ...dat ikditmezelf toch maar weer eens mooi zélf had aangedaan... Hoeveel mensen van het personeel hier, zouden het binnen de kortste keren weten & hoe zou men dàn naar mij kijken... Ik voelde mij dus ook niet erg lekker bij die gedachte, laat staan bij de ganse situatie... alleen al omdat ik me weer eens stomweg had bloot gegeven & dan nog zonder nadenken... Wat waarschijnlijk alleen maar voor gevolg zou hebben dat ik vanaf nu op een totaal andere manier zou worden bekeken - letterlijk aangestaard-, om niet te zeggen zou worden behandeld... Niet eens meer als één van de zovele ″zuinige klanten″, maar eerder als een ″arme″, een ″sukkelaar″ die hier dagelijks of wekelijks z'n "koopjes" kwam halen...& geloof me, ik ken dat kutgevoel & die strontbehandeling maar al te goed intussen...

...De afgeprijsde kipfilet & de afgeprijsde chateaubriand hadden intussen al hun klant gevonden... Ik pakte de varkenskotelet van 80 cent uit 't vak & vervolgde m'n boodschappen...mijn honger was intussen ook zo goed als verdwenen...

 

Meneer van de winkel ~overigens een fijne man die bij mijn weten heel hard moet werken & ook daadwerkelijk zeer hard werkt voor z'n zaak draaiende te houden~ was druk bezig aan kassa 3 met prijzen uit z'n facturenmap te vissen voor een klant die stond te discuteren over de aangeduide prijs & de hem aangerekende prijs... Niet echt het geschikte moment om de man hierover aan te spreken... Aangezien ik zelf vrij weinig tijd had, want ik verwachtte nog een bezoeker thuis die er elk moment kon gaan zijn & ik zelf nog behoorlijk m'n kluts kwijt was over het voorval van even te voren, besloot ik maar Meneer op een andere keer aan te klampen met m'n grote hoop vragen...

 

Enkele dagen later loop ik weer eens deze winkel binnen... Ik besluit m'n stoute schoenen aan te trekken & ″Meneer van de winkel″ toch maar eens hierover aan te spreken... Geloof het of niet & het behoeft voor mij geen echt betoog noch een tekeningetje, maar ik ben er intussen al lang achter, dat ″wie niet waagt blijft maagd″, maar vooral, tenslotte heb je toch niks meer te verliezen... Een ″neen″ heb je & een ″ja″ kun je krijgen... Meer nog, àls er al geroddeld is over mij, dan zijn er vragen... & vragen zijn er alleen maar om beantwoordt te worden... Zeker vragen over zo'n ″publiek geheim″ ...dé voedselbank & het fenomeen van ″Honger & Armoede″ in België 2008... La Belchique !! ...Ik had me intussen wat voorbereid op de ontmoeting die er nu zou volgen... Ik had een infobrochure meegebracht van de voedselbank waar ik zit & ik had het kaartje bij waarop toch duidelijk te lezen is wie ik ben, evenals waar duidelijk op uit op te maken is dat ik er ~helaas~ ook een vaste klant ben...

 

Wanneer ik ~al mijn moed verzameld~ met een kloppend hart & een quasi dicht geknepen strot op de deur klop van het kantoor, gaat die enkele tellen later open... Er is inderdaad over mij gepraat... zoveel is duidelijk, dat kan ik onmiddellijk opmaken uit z'n eerste reactie als ik 'm aanspreek... Daar waar ie anders leuk & luchtig doet, draait hij nu zenuwachtig & vooral duidelijk verveeld met de situatie in 't rond, als een kieken dat op z'n nest gepakt is... ″Of ik Meneer eventjes iets mag vragen aub″ ...″ja natuurlijk... maar ik heb wel weinig of geen tijd″ ...Ik hap naar adem & recht voor de vuist weg, recht op de man af vraag ik... ″Zou ik mogen weten wat er gebeurd met 'vers' vlees of 'verse' vis, zelfs met charcuterie eenmaal de verkoopdatum overschreden is ?!...″ ...Even lijkt het erop dat ie de deur voor m'n neus dicht knalt, maar hij heeft enkele papieren bij elkaar gegraaid die blijkbaar reeds op het hoekje van het kastje lagen te wachten... ″...Euh... kijk, dit gaat terug...″ zegt ie met een rood aanlopend hoofd & terwijl laat hij me een glimp zien van enkele papieren, waarop te zien is dat onverkochte vis of vlees terug gaat naar afzender... ″àlles wat onverkocht is ?!″ vraag ik verder... ″Neen, niet alles sommige zaken nemen ze niet terug″ ...zoals bijvoorbeeld groenten & fruit, of àlles van 'vers' uit de brood- & patisserie-afdeling, dat laatste gaat zelfs elke dag eruit.″ ...Net op het moment dat ik 'm hierover verder wil aanspreken, evenals over de charcuterie waar ik hier vorig jaar een ″toevallige vondst″(3)over deed op z'n container, rinkelt de telefoon in zijn kantoor... ″Excuseer″ zegt ie & zonder één verder woord draait ie zich om & verdwijnt... de automatische deur klikt droog dicht achter z'n rug... Ik blijf nog een 5-tal minuten rondhangen in het zicht van z'n kantoortje... maar de deur blijft onverbiddelijk dicht... Door het spiegelglas van z'n kantoorraam voel ik hoe z'n ogen elke beweging van mij volgen... & omdat ik ook niet de vasthoudende pitbull wil uithangen ~want dat komt de zaak op geen enkele manier ten goede~ verdwijn ik na een tijdje & ga m'n boodschappen doen... Van gans de tijd dat ik in de winkel ben... géén Meneer meer te zien...

 

's Anderendaags moet ik terug... Dreft ~afwasmiddel~ vergeten de vorige keer... Wanneer ik de winkel binnen kom zie ik Meneer in de gang voor mij rekken staan vullen... Zoals ik daarnet al zei, de man werkt hard & is ook niet te beroerd om de simpelste klussen die moeten gedaan worden ook zelf te doen... Nog 10m te gaan... hij ziet me naar hem komen stappen... Enkele meter voor ik hem bereik, bots ik zowaar mijn buurvrouw bijna letterlijk op 't lijf... ″Ah buurman, 2de keer al vandaag & je weet de 3de keer is 't trakteren hé !! ...ze gibbert... Ze is een zeer lieve tetter- & gibbertrut mijn buurvrouw, die de kunst verstaat van een eindje weg te kletsen... gaande van 't weer, tot over haar poes, haar hardwerkende vent & haar kinderen... Ik zie in m'n ooghoeken hoe Meneer van de winkel een diepe zucht van verlichting slaakt... het rekken vullen eindigt abrupt & hij stapt met een forse & flinke tred weg... uiteraard de totaal tegenovergestelde richting uit, het halfvolle pallet blijft lomp in de weg in de gang staan... Ook niet echt van zijn gewoonte...

  

Er gaan alweer enkele dagen er over heen voor ik nog eens binnen moet zijn in deze supermarkt... In die dagen tussenin, viel m'n wekelijkse dinsdag ″bevoorrading op de voedselbank″ & natuurlijk heb ik de mannen die het voedsel be-delen hierop aangesproken & m'n verhaal vertelt... Of ze eventueel maandagavond & donderdagavond om 19.30h aan een wagen konden geraken... Ik leg uit waarom & vraag een telefoonnummer waarop ik hen kan bereiken... Ik zeg er meteen bij dat ik hen niks kan beloven met zekerheid, want dat de gesprekken dienaangaande eigenlijk pas opgestart zijn, maar dat ik wel 't een & ander van praktische info toch zou moeten kunnen zeggen, desnoods moesten zij dan maar zelf hierover verdere afspraken maken... Al dat soort zaken is voor hen géén enkel probleem, zelfs als ze voor niets moeten rijden... Die kerels kennen het klappen van de zweep... weten intussen maar al te goed, dat je handelaars niet te veel moeite moet laten doen, zoals laten telefoneren of mailtjes versturen... Ze weten ook maar al te goed, dat het juist daarom soms voor niks rijden is... ″Allé succes hè & loat ietske huure hé !!″ ...

 

Op de één of andere manier ben ik toch wel trots op mezelf dat ik dit soort van initiatief neem. Als ik soms zie wat er daar in die supermarkt dikwijls van de één op de andere dag uit de rekken verdwijnt... Daar kan je Hödverrr 'n complete ″Resto Du Coeur″ op laten draaien...Het zou dus mooi zijn dat onze plaatselijke voedselbank ook daar aan wat spullen van zou kunnen geraken... Ook zij knopen de eindjes aan elkaar & kunnen niet altijd geven, wat ze eigenlijk zouden willen KUNNEN geven... Tussen willen & kunnen is er ook bij hen een groot verschil !!

 

Enkele dagen later bots ik zowat letterlijk op Meneer als ik een ander gangpad van zijn winkel insla, ik struikel zowat bijna over hem aangezien hij op z'n knieën een onderste vak met suiker aan 't aanvullen is...″Euh.. dag, hebt u even ?″ vraag ik beleefd ...″Wèl-l-l-l... 't is te zien voor wat...″Ik graai naar het foldertje van de voedselbank dat ik al enkele dagen in m'n binnenzak bij me draag... ik bied hem heel voorzichtig & beleefd het foldertje aan & start intussen mijn uitleg... Zijn ogen beginnen letterlijk in z'n kassen te rollen & ik voel aan de puntjes van m'n ellebogen dat ie hier alles behalve blij mee is... Ik zie hoe hij het brochuurtje, 'n netjes in een drieluik gevouwen A4-tje, zonder 't te bekijken nog eens in 4 vouwt & in z'n achterzak propt... Ik herhaal nog eens dat de voedselbank waar ik ga een zéér kleinschalige V.Z.W. is die allemaal bij elkaar een kleine 200 mensen uit die wijk probeert te helpen & dàt zijn ze dan nog niet allemaal, de mensen die daadwerkelijke hulp kunnen gebruiken !! Ik benadruk zéér duidelijk & nadrukkelijk dat het geen financiële vraag is die we stellen, maar dat 't hem in deze gaat over zaken zoals groenten & fruit, brood & broodjes, noem maar op waar ie dus eigenlijk ook niks meer mee kan doen & die ie waarschijnlijk dus ook weggooit... Ik vertel hem er gelijk bij, dat we elke maandag- & donderdagavond rond, tijdens of voor, of zelfs na sluitingstijd daar kunnen staan met een wagen... & juist die 2 dagen, omdat het de dag erna voedselbe-deling is.... dat ie er zelfs niet moet voor bellen of mailen... laat staan dat ie 't zou moeten brengen... De man die intussen lichtrood is aangelopen sputtert... ″Jamaar er zijn ook dagen bij dat ik niks over heb hoor & dan rijden jullie voor niks !!″ ...lichtelijk tevreden glunderend om zijn goede inval... ″Géén enkel probleem Meneer″ zeg ik... ″Als u niks over hebt zoveel te beter voor uw zaak & ja,... als u niks hebt, dan kunt u ook gewoon niks geven hé... & als we dan voor niks rijden, dan nemen we dat er wel bij !! U moet weten, wat het ook is dat u geeft of schenkt, wij zijn tevreden met wat we krijgen ! Wij zijn iedereen overigens daar zeer erkentelijk & dankbaar voor !! U helpt daarmee ook mensen die 't echt wel kunnen gebruiken !″ ...& In een poging dat nog eens uitdrukkelijk te benadrukken & in de verf te zetten voeg ik daar aan toe... ″Mensen & dat zijn zowel particulieren als handelaars die ons & onze noodlijdenden helpen... zetten wij toch elk jaar zoals het hoort, eens uitvoerig in de bloemetjes...″ Ik kijk de man aan...Even is er een moment van stilte, het winkellawaai dringt zich terug op de voorgrond...

 

″Neen !!″ zegt ie met een fel aangelopen rood gezicht & met een ietwat overslaande stem in z'n streekdialect... ″Ik goa doar nie mee beginne... dat es alliene moare miserie... ton is't ditte... ton is't datte... Ik goa doar écht nie oan meedoen... treiwens we geven al ene keer op een joar een weeke dingen wèg, die aktie dat we als den Delhaize doen veur de voedselbank & veure d' armen... dat is al miere dan genoeg...″ Terwijl ik hem toch wel half verbijsterd & half geschokt aankijk vervolgt hij onverstoorbaar... ″Treiwens, da groensel... da bruud... & die koffiekoeke... da'em geven wij al joaren aan iemand die da komt hoalen voor z'n konijns...″ Zijn laatste woorden zijn nog niet helemaal uitgesproken als ie zich al omdraait & vastberaden wegloopt richting magazijn...

 

Tot op de dag van vandaag heeft Meneer me zelfs niet meer aangekeken, zelfs geen goeiedag meer gezegd...

 

....

 

Hoe je het draait of keert, ik was & ben nog steeds ...& meer nog zal ik daar ook steeds behoorlijk perplex & verbijsterd over blijven. Bent u nog steeds verwonderd waarom ik in een vrij schijterige bui ben ?!... Ik dus niet !! Het kan er bij mij niet in dat er dagelijks ton-nen voedsel in dit land worden weg gesmeten... & dat allemaal omdat het niet meer ″dagvers″ is, dus ook onverkoopbaar... of omdat de uiterste verkoopsdatum is overschreden. ...& dat terwijl overal ten lande voedselbanken achter eten moeten zoeken, zeg maar gewoon moeten schooien... Dat terwijl zij mensen moeten weigeren omdat ze anders zelf met hun organisatie in de problemen komen !! ...110.000 mensen ~zowat de bevolking van een stad als Brugge~ die quasi weinig of géén geld hebben om eten te kopen & lijdzaam moeten aanhoren dat er terwijl dagelijks ton-nen voedsel zonder enige scrupule weg gekieperd &/of gedumpt wordt !! Ik erger mij hieraan & zowat heel terecht dacht ik... Zoals ik daarnet al zei : wie heeft er nooit eens in z'n koelkast een afgesloten verpakking liggen gehad, waarvan de uiterlijke datum overschreden was... Gooit u dit dan onmiddellijk weg ?! ...ik dus niet !! Op enkele uitzonderingen na, is dat allemaal nog perfect te consumeren...& datzelfde geldt ook voor blik of bokaalverpakkingen... Zolang dat blik niet bol staat, is dat zelfs weken, maanden, in sommige gevallen zelfs tot een jaar nadien nog te eten... Eerst & vooral omwille van de chemische troep aan bewaarmiddelen dat er in zit, meer nog omdat zo'n uiterste "gebruiksdatum" er wordt opgezet met een marge, met een zéér ruime marge zelfs... Tot voor enkele jaren geleden, werden dit soort stocks van produkten die ″over datum″ waren aan de voedselbank geschonken... Sinds enkele jaren màg dàt zelfs niet meer van de voedselinspectie... dus wordt het vernietigd...

 

Meer nog... voedsel dat ″over datum″ is & dat wordt terug gestuurd of vernietigd ~lees : gewoon op de container gegooid~ kan boekhoudkundig ingeschreven worden als ″verlies″, wat in de uiteindelijke jaarbalans dan weer netjes & vooral zeer profijtig verrekend wordt. Overschotten die worden weg gegeven kunnen dan weer niet onder die boekhoudkundige post van ″verlies″ worden ingeschreven... dat vergt dan weer een andere boekhoudkundige ingreep, een iets moeilijkere, een iets omslachterige... Waar het dus op neer komt... het draait allemaal om de centen beste lezer... & daar waar centen de bovenhand halen op menselijkheid, is er in de wereld van ″Armoede & Honger″ weinig of geen menselijkheid...

 

Last but not the least wil ik toch eventjes een lans breken voor mijn gekleurde Medebelg, de Turk & de Marokkaan... In het bijzonder over die hun gevoerde winkel-politiek... Ik ben sinds mensenheugenis, dat is sinds de eerste van dat soort winkeltjes in België uit de grond popten als paddenstoelen, reeds een klant bij mijn gekleurde Medebelg... & waarom niet... Ik geef grif toe, ook al zitten er soms slechte & vooral échte afzetters tussen, maar dat zijn er dan net zoveel als bij mijn blanke Medebelg, want ook die is niet vrij van alle blaam. Maar je kunt het draaien of keren hoe je 't wilt, bij de meesten Turkse & Marokkaanse kruideniers die ik ken wordt dat soort voedseloverschotten toch wel to-tààl anders aangepakt... De Turkse Kruidenier hier achter de hoek, geeft op het einde van z'n werkdag de overschot van zijn brood weg, brood dat 's anderdaags vervangen wordt door "vers brood"... De laatste klanten van die dag krijgen dan als extraatje : een brood... Diezelfde politiek voert hij bij z'n groenten & fruit... Zijn die net te belabberd om te verkopen & nog te goed om weg te smijten... neem mee !! aub !! Ik wil 't eerlijk gezegd nog wel eens de eerste beste Belgische kruidenier zien doen...

 

...

 

Volgende maal zal ik u alvast verblijden met een schrijfseltje over Een zakje Delhaize voor de voedselbank ofte hun enige èchte containerpolitiek″

 

Intussen... eet smakelijk & denkt u eens na wanneer u weer eens eten in de vuilbak kiepert !!

 

...


Welcome to my world ..."A Real World"


...


De Schijtoptant – uw versLACHgever ″Uit de Onderbuik van La Flandre Profonde″

Armlastige Nr. 99.999


contactadres : de.schijtoptant@gmail.com

website : http://de.schijtoptant.googlepages.com/

of de shortcut : http://de-schijtoptant.tk


Deze tekst in een printbaar PDF-formaat : 

http://de.schijtoptant.googlepages.com/koffiekoekenvoorkonijnen-0.pdf


____________

...voetnoten...


(1) De meeste van de vegetariërs &/of veganisten die ik ken zien er alles behalve gezond uit... De uitzonderingen hierop, zijn behoorlijk rijk & kunnen aldus genoeg aanvullende voedingswaren kopen... Het andere deel waar ik het in deze over heb, krijgen met regelmaat van hun huisarts te horen dat er problemen met hun bloedwaarden zijn & dat ze aldus toch maar af & toe een goed stuk vlees moeten eten omdat er voedingsstoffen inzitten die uit niks anders dan uit vlees te halen is...


(2)Hödverrren ...zie godvermiljaardenondedju !


(3) Zie de volgende bijlage ″Een zakje Delhaize voor de voedselbank ofte hun enige èchte containerpolitiek″