DERECİK KÖYÜ

ANASAYFA


 

Köyün Adı                   : Derecik Köyü

Nüfusu                         : 1138

Hane Sayısı                  : 285

İlçeye Uzaklığı             : 6 km.

Rakımı                         : 860 m.

Yüzölçümü                   : 190 km2

İlçe-Köy Yolu               : Asfalt

Köy Muhtarı                : Abdullah GÜRSU

 

 

Tarihçesi       

            Köyün kurulduğu tarih kesin olarak bilinmemektedir. Köyün ilk kurucusunun Yörük Hacı Veli isimli kişi  olduğu rivayet edilmektedir. Hacı Veli’nin Horasan Yörüklerinden olduğu ve 13. yüzyılda yaşadığı tahmin edilmektedir.

            Köyün  kuzeyinde kıraç bir tepe, güneyinde ova, batısında ve doğusunda ise küçük dereler bulunmaktadır. Eskiden köy içerisinde de küçük dereler mevcut olduğundan köye “Derecikli” denilmekteymiş, zamanla bu isim değişerek “Derecik” ismini almıştır.

            Köyün en eski eserlerinden biri olan "Muş çeşmesi" nedeniyle önceleri aynı zamanda "Muş Köyü" diye de anılmaktaymış.  

            Köy okulu 1947 yılında yapılmış 1994 yılında yeni binası yapılarak buraya taşınmıştır. Köy camii ise 1956 yılında yapılarak hizmete açılmıştır. Camii 2000 yılında eski caminin karşısına yeniden yapılarak faaliyete geçmiştir.

 

 Konumu        

            Köyün kuzeyinde Ayvalı Köyü, batısında Karaköy, güneyinde Göbel Köyü ve Tepecik Kasabası, doğusunda Tavşanlı ilçesi ile komşudur.

 

Geçim Kaynakları    

            Köyün geçim kaynakları, tarım , hayvancılık ve serbest iş (sıvacı, fayans döşeme, boya) kollarıdır.

            Köyde 1986 yılından itibaren sulu tarıma geçilmiştir. Sulu tarım ile Şeker pancarı üretimi yapılmaktadır. Kuru tarım olarak, arpa, buğday, nohut, fiğ, mısır  ekimi yapılmaktadır.

            Köyde 3 aile küçük baş hayvancılık yapmakta, hemen her aile büyük baş hayvancılık yapmaktadır. SS. Derecik Tarımsal Kalkınma Kooperatifi  vasıtasıyla 200 baş holştein cinsi inek köye kazandırılmıştır.

            GLİ kömür işletmelerinde 17 işçi çalışarak maddi yönden geliri iyi olan gruplardan birini oluşturmaktadırlar.

           

Köyün  Okur-yazar Durumu


                                              Üniversite Mezunu                               :    14

                                              Fakültede Okuyan                               :     4

                                              Lise Mezunu                                        :   87

                                              Ortaokul (İlköğretim) Mezunu              : 156

                                              İlkokul Mezunu                                   : 678

                                              İlköğretimde okuyan                            : 152

                                              Okur-Yazar                                        :   30

                                              Cahil                                                   :   19


 

Köyden Yetişen Kişiler       


                                        İbrahim ESEN (Halk Eğitim Merkezi Müdürü)

                                        Ali CEYLAN (Okul müdürü)

                                        Hamza CEYLAN (Öğretmen)

                                        H.Hüseyin DİNSEVER(Gümrük Memuru)

                                        Abdullah KOCA(Mühendis)

                                        Mustafa GÜLER (Mühendis)

                                        Halit KIZILÇAM (Astsubay)

                                        Eyüp KARTAL (Memur)

                                        H. İbrahim SAĞLAM(Memur)

                                        Niyazi KARTAL (Memur)

                                        Yusuf SÖZERİ (İmam)

                                        Ahmet GÜLER (İmam )

 


Yurtdışında Çalışanlar 

Mustafa KORKMAZ (Ailece), Recep KORKMAZ (Ailece)

 

 

ADET VE GELENEKLER

Asker Uğurlama        :

            Asker adayı olan gençlerin akrabaları  sülüs alacakları tarihten 2 ay öncesinde tüm asker adaylarına toplu ziyafet verirler. Sülüslerini alacakları hafta toplu eğlence tertip edilir. Askere gidecek olan gençlerin akrabaları ve köyün yaşlıları onların ailelerini ziyaret edip çeşitli hediyeler verirler.

            Gençlerin askere gideceğinden bir gün öncesi camide askerler adına mevlit okutulur. Asker adaylarının başına tepsi ile ekmek ve un konulur, daha sonra bunlar fakirlere dağıtılır.

            Asker ocağına ilk gidecek olan gencin gittiği gün sabahı cami avlusunda tüm köylü toplanarak asker duası yapar ve helallik dilenir.

            Askerlik için yola çıkacak olan genç büyüklerin ellerini öper, kendisine harçlık verilir ve araçların önlerine bayrak asılarak otobüse veya kışlasına kadar eşlik edilir.

            Askerliğini bitiren genç akrabalarına dağıtılmak üzere askerlik dönüşü kına getirir. Askeri ilk gören ailesine müjde yaparak bahşiş alır. Askeri geldiği günün ertesinden itibaren köylü tebriye gelir ve yakın akrabaya kına dağıtılır.

 

Dini Bayramlar  :

            Bayramdan birkaç gün önce evlerde bayram temizliği yapılır. Ramazan bayramından önce gözleme yapılarak köylüye dağıtılır. Arife günü kadınlar ekmek ve haşhaşlı çörek yapar, erkekler ise ölenlerinin mezarlarını ziyaret eder ve Kur’an okur. Bayram sabahı temiz giysilerle camiye gidilir. Bayram namazı sonrası erkekler cami avlusunda toplanarak birbirleri ile bayramlaşır.Cami avlusuna konulan kutuya herkes gönlünce bir miktar para atar, bu para caminin ihtiyaçları için harcanır. Evlerine dağılan erkekler ev halkı ile bayramlaştıktan sonra köyde yaygın olan odalara yemek götürüp odada bulunanlarla birlikte toplu yemek yerler ve öğlene kadar sohbet ederler. Öğleden sonra en yalın büyüklerden başlamak suretiyle akraba ziyareti yapılır.

            Ziyaretlerde evin en büyüğünden başlamak suretiyle el öpülür. Küçüklere harçlık verilir. Daha sonra sofra kurularak misafirlere ikramda bulunulur.

 

Düğünler :

            Oğlan tarafı kız tarafına köyün yaşlılarından birini yanına alarak dünürlüğe gider. Olumlu cevap alındıktan sonra imamla birlikte söz yapmaya gidilir. Söz yapılırken gelin adayı kahve pişirir, hoca Kur’an okur. Söz sonrası nişan hazırlıklarına başlanır.

            Nişan günü öncesi Tavşanlı’ya topluca gidilerek  kıza nişan için elbise  ve takı alımı gerçekleştirilir. Nişan günü  kız evinde yemekler pişirilir. Oğlan tarafı akşam yakınlarını toplayarak kız evine gelir, yemek yenir. Yemek sonrası yüzük takma merasimi yapılır. Kız ve oğlan tarafının akrabaları gelin-damat ikilisine para takarlar. Yüzükler takıldıktan gelin kız orada bulunan büyüklerin ellerini öper. Oğlan tarafından gelen bayanlar oynarlar.

            Nişandan birkaç hafta sonra kız tarafı oğlan evine nişan karşılığı  götürür. Yemekler yenilerek oyunlar oynanır.

            Düğün hazırlıkları çerçevesinde Tavşanlı’ya gidilir ve “Urba Düzme” denen şalvarlık, hazır elbise ve mobilya alınır.

            Düğünden 1 hafta önce Baklava ve börekler yapılarak akrabalara gönderilir. Bu düğüne davet anlamı taşır. Son zamanlarda bunun yerini çikolata dağıtmak almıştır. Perşembe günü gelin hamamına gidilir. Hamam sonrası kız evinde toplanılarak yemek yenir ve oyunlar oynanır. Cuma günü kız tarafı damadın akrabaları ve kendi akrabalarına yemek daveti verir. Daha sonra köyün kızları “kına” denilen kız evinin avlusunda oynama faaliyetini gerçekleştirirler. Cumartesi günü sabahtan geceye kadar kız evinin avlusunda kına yapılır. Erkekler de akşam damadın evinin önünde veya köy meydanında eğlenirler ve oynarlar. Pazar günü sabahleyin köy hoparlörü ile köylüye ilan edilerek tüm köye yemek daveti verilir. Bu arada  damat bir araba ile kız tarafına gelerek  gelini ve yakın arkadaşlarını kuaföre götürür; saç yaptırılır, gelinlik giyilir. Eve gelince en büyük erkek kardeşi tarafından kuşak bağlanır ve babasından başlayarak oradakilerle vedalaşır. Öğle namazı sonrası oğlan evinin önünde arabalarla toplanılır. Gelin arabası önde kız evine gelinir. Kız evinde arabalara  havlu gibi hediyeler bağlanır.Dualarla gelin arabaya bindirilir. Damadın akrabaları para ve şeker seperler. Kız evinden ayrılınarak köy turalanır. Belirli bir yerde durularak tüm arabalar kayınbabadan bahşiş alırlar. Gelin oğlan evine geldiğinde dualar edilir ve içeriye götürülür. İçeride oturaklı olsun diye sandalyeye oturulur. Orada bulunanlara lokum dağıtılır. Yabancı misafirlere yemek daveti verilir.

            Gelin getirme sonrası damat arkadaşlarıyla hamama gider ve damatlıklarını giyer. Yatsı  namazına kadar arkadaşlarıyla sohbet eder. Hep birlikte namaza giderler , namaza sonrası damatla gelin odalarına çekilirler. Orada bulunan yakın akrabalarına davet verilir.

            Gelin-damat pazartesi sabahı ev halkının ellerini öper. Kahvaltıdan sonra damat eşini yanına alarak yakın akrabalarını tanıtır. Onların evlerine gidilerek el öpülür. Öğleden sonra köylü kadınlar gelerek köydeki daha önce gelin olan kadınlar oynarlar, kızlar ise oynamaz. Gelin oynatılırken üzerine para, üzüm kurusu ve şeker serperler, çocuklar kapışır.

            Düğünden birkaç gün sonra oğlan evi yakın akrabaları ile kız evine ziyarette bulunur. Yemek yenir  ve sohbet edilir.

 

 

KÖYÜN SORUNLARI

1.       Köyün en büyük sorunu diğer yerlerde olduğu gibi işsizliktir. Özellikle GLİ’ de çalışanlar maaşım çok düşüncesiyle hareket etmektedir. Bir evde ortalama 3 aile oturmaktadır.

   Gençler bağımlılıktan kurtularak kendine yetebilme çabası içine girmelidir. Köydeki gençlerin bir kısmı serbest çalışanlardan iş öğrenmekte (sıva, boya vs.) kendisine ve ailesine bakabilecek kazancı sağlamaktadır.

2.       İçme suyu kuyulardan elektrikli pompalarla çekilmekte, bu da maddi yönden köylüye büyük yük getirmektedir.

3.       Köyün kanalizasyonu ana şebekeli değildir. Mevcut fosseptik çukuru yetersiz gelmektedir

   Köyün tamamının devlet desteği ile kanalizasyonu yenilenmelidir.

4.       Köyünün eğitime bakış açısı son derece kötüdür. Kızlar ilköğretim sonrası devam ettirilmemektedir.Okula giden öğrencilere olan ilgi son derece azdır.

   Öğretmen ve idareciler tarafından fırsat dahilinde velilere gereken telkinler yapılmakta fakat yetersiz kalınmaktadır. Kızların evlenme yaşının (16-17) son derece düşük olması okutulmalarına engel olmaktadır. 19 yaşına gelmiş kız için “evde kalmış” damgası vurulmaktadır. Bu konularda okul müdürlüğünce veli toplantılarında rehberlik yapılmalı, ayrıca kaymakamlık aracılığı ile köylüyü bilinçlendirme çalışması gerçekleştirilmelidir.