De groene vorm

Waar draaien de Groene Vorm en de Bakfietstochten om?
Een nieuwe wereld, een vrije wereld, een leuke wereld. Over verantwoordelijkheid nemen voor je daden en bewust zijn van je keuzes.

We hebben een eigenwijze kijk op van alles: Werken, wonen, onderwijs, economie, politiek, levensbeschouwing, wetenschap, enzovoort.
We leven in een tijd die ongekende mogelijkheden biedt om te veranderen, persoonlijk, maar ook als beschaving.
Wij geloven in de kracht van de positieve beweging, vanuit het hart.


Het volgende gebeurde en leidde tot het ontstaan van de groene vorm:

Een aantal mensen maakten in korte tijd kennis met elkaar en ontdekten dat ze iets met elkaar gemeen hadden.Hoewel de dialogen, éureka’s en persoonlijke herkenningspunten ons om de oren vlogen bleef het moeilijk te zeggen wat ons nou prec ies tot elkaar aantrok.  Allemaal hadden we interesses die elkaar raakten maar met hele verschillende uitgangspunten. Het bleek ook dat we allemaal ‘hoogsensitief’ zijn, en soms dingen als ADHD schijnen te hebben.

Zowiezo zijn we dat eerste dan maar eens als uitgangspunt gaan nemen. Wat betekent het eigenlijk, die toenemende aantallen hoogsensitieven en en psychisch (over-)bewusten in de wereld. Uit de actie-reactie wetten van de kosmos moeten we afleiden dat dingen nooit zomaar gebeuren. Wat we zien als een afwijking -hoogsensitieviteit, ADHD, etc.-  is simpelweg een reactie op bestaande processen, gebeurtenissen, situaties.  Het lijkt ons dus niet logisch dat te onderdrukken of als beperking te beschouwen.

We zijn ook allemaal ‘vreemde eenden’ in de bijt. Buitenbeetjes, ‘anders’. Allemaal ervaren we al ons leven lang een disconnectie met het overgrote deel van wat er gebeurt in de wereld. Maar we delen ook de intense gevoelens van waarlijk genieten van het leven. We herkennen de kleinste gebeurtenissen als de grootste cadeaus. Deze connectie beginnen we nu te begrijpen als een band met ‘alles’. Met de realisatie dat los van elke wereldbeschouwing het feit dát we leven fantastisch is. Het leven kan moeilijk zijn en oneerlijk, maar de gedachte dat je een fantastisch ’spel’ meemaakt biedt veel verlichting. We zijn nu met alle plezier vreemde eenden.


Zo ontstond de groene vorm;  een verzameling vreemde eenden.

Maar wat doen die, waar houden die zich mee bezig?

Toen we deze ideeën in onszelf de ruimte gingen geven, wetende dat we nu mensen om ons heen hadden die dat respecteerden en konden begrijpen, en ons dus konden steunen, gebeurde er iets magisch. We ontmoetten meer mensen met dezelfde vibe. Er bleken tegelijk met ons op heel veel plaatsen mensen elkaar te ontmoeten en vergelijkbare ideeën te bespreken. We leerden via elkaar ineens van alles over bewustzijn, energie, vibraties en kosmische processen.

We begonnen te zien dat we allemaal een vergelijkbaar proces doormaakten, wat misschien valt onder de term bewustwording.

We realiseerden ons dat dit proces voelt als groei, en niet als wat we veelal terugkrijgen uit de ‘gewone’ maatschappij; een beperking.

Als gevolg zijn we eigenlijk nog grotendeels aan het ontdekken wat we gaan doen. Op dit moment informeren we elkaar en filosoferen we over manier waarop we een ‘nieuwe wereld’ willen vormgeven. Dat klinkt nogal groots, maar dat valt wel mee. We merken nogal eens dat mensen onze ideeën radicaal vinden, of utopisch. Dat is eigenlijk niet zo gek, wij stimuleren elkaar om het heersende wereldbeeld los te laten. Maar dat doen veel mensen natuurlijk nog niet. We weten wel dat wat je straks wilt oogsten moet worden gezaaid in wat er nu is, Dus zijn er beperkingen zoals geld. Maar om ons voor te stellen wat er mogelijk is denken we juist liefst niet binnen die kaders.


En dat is in essentie wat we doen; elkaars denken en voelen stimuleren
.

Deze hele ervaring is voor velen van ons namelijk nog heel nieuw en onwennig. We laten de maskers achter ons die we in de ‘gewone maatschappij’ dragen. We proberen open en eerlijk te praten en te luisteren, allemaal dingen die ons kwetsbaar zouden kunnen maken, maar die 

op deze manier juist een heel sterk gevoel geven.

  • Dat betekent in de praktijk: gezamenlijk onze horizon verbreden; op het gebied van energie, universele krachten en processen, menselijke
    processen en mogelijkheden, wetenschappelijke inzichten, vernieuwende filosofieën enz. enz..
  • Oftewel we gaan naar een lezing of zien een filmpje op youtube of een heuse documentaire, we praten daarover onder het genot van een biertje of wijntje, we maken muziek, we lezen een boek, we e-mailen links naar websites en artikelen en daaruit proberen we die dingen te halen die onze nieuwe wereld mogelijk maken.

Dat is geen utopisme of fantasie, het is onszelf de broodnodige denkruimte geven om te kunnen overleven. Want één gevoel delen we ook: Wij willen dat ‘de wereld’ heel anders is dan nu, en dat moeten we zelf bewerkstelligen. Als we dat niet ondernemen negeren we sterke behoeften in onszelf, waardoor we (weer) ‘ziek’ zouden worden.

Sommige mensen denken dat ‘de wereld veranderen’ betekent dat je ieders denken en handelen in ongelooflijk korte tijd 180 graden omdraait.
Dat is een misvatting, want hoe kan verandering anders beginnen dan piepklein? Niets in de natuur, de kosmos, ging zomaar ineens ‘van wit naar zwart’. Verandering is een proces dat je pas gaandeweg kan gaan zien.
Als een andere wereld niet begint bij anders denken, waar dan wel?

Tycho

Comments