Choroba Leśniowskiego Crohna

Choroba Leśniowskiego-Crohna (ChL-C) jest śródściennym, występującym odcinkowo, nieswoistym procesem zapalnym przewodu pokarmowego.

Uważa się, że w rozwoju NZJ uczestniczą czynniki genetyczne, środowiskowe i immunologiczne. Podejrzewa się, że jednym z czynników predysponujących jest mutacja, powodująca poszerzenie połączeń ścisłych znajdujących się pomiędzy enterocytami.

 

W odróżnieniu od Wrzodziejącego Zapalenia Jelita Grubego proces zapalny choroby Crohna może ujawnić się w dowolnym miejscu od jamy ustnej do odbytu. Fakt, że w ChL-C proces zapalny obejmuje też całą grubość ściany zajętego odcinka przewodu pokarmowego leży u podłoża charakterystycznych tylko dla tej choroby powikłań takich jak powstawanie przetok, tworzenie się wewnątrzbrzusznych ropni i samorzutna perforacja.

Do najczęściej zajętych odcinków przewodu pokarmowego należy jelito cienkie, a zwłaszcza końcowy odcinek krętnicy oraz okolica okołoodbytowa.


       Przebieg choroby Leśniowskiego-Crohna jelita cienkiego i/lub grubego jest wybitnie przewlekły, wieloletni. W większości przypadków choroba przebiega z okresami zaostrzeń i remisji. Niestety czasami choroba przybiera przewlekłą agresywną postać wymagającą stałej intensywnej terapii i licznych zabiegów operacyjnych, co może prowadzić do znacznego inwalidztwa.


Następna podstrona =>> Rozpoznanie NZJ - objawy



Jeżeli problematyka tu zawarta zainteresowała państwa,
to proszę o odwiedzenie także:
Comments