Adam i jego Crohn

    Jak już wcześniej informowałem, Adam zachorował na Leśniowskiego-Crohna w wieku niespełna 5-u lat. Powstaje zatem pytanie:  Jak tak ciężka choroba wpływa na rozwój dziecka? Czy z chorobą Crohna można żyć?

    Zanim odpowiem na te pytania należy sobie uświadomić czym jest w ogóle choroba Crohna i choroby NZJ?
Choroba Crohna ma charakter przewlekły, należy do chorób autoagresywnych i cechuje się występowaniem nadżerek oraz owrzodzeń w całym przewodzie pokarmowym. Powoduje to upośledzenie rozwoju oraz zahamowanie przyrostów masy ciała.
NZJ i choroba Crohna, mylone są często z Zespółem Jelita Nadwrażliwego (ZJN) – mają takie same objawy. W przypadku ZJN jest to jednak zaburzenie psychosomatyczne – bez procesu zapalnego.
Więcej o chorobie Leśniowskiego-Crohna i NZJ przeczytać można w serwisie NZJelita  w którym szczegółowo opisano sposoby diagnostyki, leczenia oraz rokowania chorób NZJ. 

    A odpowiedź na początkowe pytania jest oczywista.
Z chorobą Crohna trzeba żyć. Nie ma innego wyjścia. Nie ma możliwości wyleczenia się z choroby Crohna, ani żadnej z chorób NZJ. Jest co prawda szansa, że choroba Crohna przejdzie w stan remisji (obniżonej aktywności), ale szanse na to są niewielkie (chociaż osiągnięcie stanu remisji jest podstawowym celem leczenia).

     Co do pierwszego pytania to zaburzenia spowodowane chorobą Crohna są tak ogromne, że nawet organizm dorosłego człowieka ma trudności z funkcjonowaniem.
W przypadku dziecka, przed którym jest jeszcze cały rozwój fizyczny, choroba Crohna stawia bariery niemal nie do przebicia. Młody organizm pozbawiony wielu istotnych budulców (zniszczony jest przewód pokarmowy i nie jest on w stanie wchłaniać składników odżywczych z pożywienia) będący wiecznie na skraju niedożywienia i wyczerpania nie rozwija się prawidłowo, a dodatkowo w miarę potrzeby czerpie zapasy (skąd u dziecka zapasy czegokolwiek?) ze wszystkich dostępnych źródeł, czyli jako tako funkcjonujących organów wewnętrznych, aby zapewnić podstawowe funkcje życiowe.
Obrazowo można to określić jako zjadanie samego siebie. Taka sytuacja doprowadza do skrajnego wyniszczenia i wzmożenia się chorób w całym organizmie (zwane są manifestacjami Crohna) w tym choroby oczu, kości i stawów, mięśni, skóry i naczyń krwionośnych oraz trzustki i nerek.


Następna podstrona =>> Choroba Crohna pierwsze starcie

Comments