Kies uw versie van Linux Mint


Terug naar de thuispagina


Lees deze keuzehulp even door, voordat u Linux Mint binnenhaalt....



Een oudere versie (Mint 17.1) of de nieuwste versie (Mint 18.2)?

1. U hebt twee opties: de nieuwste versie (Mint 18.2) en de oudere versie (Mint 17.x). Kort gezegd: hebt u een oude computer die is verkocht met een voorgeïnstalleerde Windows XP, Vista of 7? Dan bent u mogelijk het beste af met de oudere Linux Mint 17.1. Bij voorkeur de lichtgewicht-editie daarvan, namelijk Xfce.

Linux Mint 18.2 is geschikt voor veel oudere apparatuur, maar Linux Mint 17.1 Xfce is geschikt voor de meeste oudere apparatuur.

Hebt u een moderne computer die is verkocht met een voorgeïnstalleerde Windows 8.x of 10? Dan kiest u beslist het beste Linux Mint 18.2. Want die is sowieso het meest geschikt voor moderne apparatuur.

Uitleg: Linux Mint 17.1 heeft een systeemkern van een oudere serie (3.13) en een ouder grafisch systeem, die noodzakelijk zijn voor (onder andere) bepaalde oudere videokaarten van Nvidia.

Linux Mint 17.1 Xfce haalt u hier binnen: 64-bits-versie    32-bits-versie

Uitgiftemodel: puntversies op basis van Ubuntu 16.04 LTS

2. De makers van Linux Mint passen een oerdegelijk uitgiftemodel toe. Elke Linux Mintserie, dus ook de Linux Mint 18-serie, krijgt in de eerste twee jaar van zijn bestaan, om het half jaar een zogenaamde puntversie; een "Service Pack" met daarin alle updates tot dat moment.

Plus enkele vernieuwingen, vooral van de eigen Mintprogramma's. Voor de Mint 18-serie blijft Ubuntu 16.04 LTS de basis; de kortlevende tussenversies van Ubuntu worden niet als basis gebruikt.

De 18-serie begint met Mint 18. De eerste puntversie van de Mint 18-serie is 18.1, de tweede 18.2, enzovoorts.

Een belangrijk voordeel van deze puntversies is dat Linux Mint zodoende blijft beschikken over de nieuwste stuurprogramma's, zodat hij ook geschikt blijft voor splinternieuwe apparatuur.

Gedurende de hele levensduur van Linux Mint 18.x zullen nieuwe versies van de belangrijkste programma's worden doorgesluisd, zodat Mint 18.x ook in dat opzicht "bij de tijd" blijft.

Systeemeisen

3. De onderstaande systeemeisen zijn gebaseerd op mijn eigen ervaring, en wijken af van de "officiële" minimale systeemeisen.

De officiële systeemeisen voor Mint zijn nogal aan de optimistische kant. Daar hebt u niet zoveel aan, als u tenminste prettig wil kunnen werken met Mint.

"Mijn" minimale systeemeisen voor Mint zijn als volgt, uitgesplitst in redelijk functioneren (werkbaar) en soepel draaien (prettig werken).

Let op: Mint heeft verschillende edities, elk met een eigen werkomgeving: Cinnamon, Mate, Xfce en KDE (daarover later meer). De systeemeisen voor het RAM-geheugen verschillen per werkomgeving.

Redelijk functioneren

Geheugen (RAM):
2 GB (Cinnamon en KDE)
1,5 GB (Mate)
1 GB (Xfce)

Videokaart: 128 MB eigen geheugen
Harde-schijfruimte: 10 GB

Voldoet uw computer daar niet aan? Kijk dan eens naar lichtere alternatieven.

Soepel draaien

Geheugen (RAM):
3 GB (Cinnamon en KDE)
2 GB (Mate)
1,5 GB (Xfce)

Videokaart: 256 MB eigen geheugen
Harde-schijfruimte: 20 GB

Cinnamon, Mate, Xfce of KDE?

4. De eigen werkomgeving van Mint is er in twee hoofdvarianten: Cinnamon en Mate. Verder zijn er nog twee "kleinere" varianten: Xfce en KDE.

Cinnamon is de meest geavanceerde en moderne werkomgeving van Mint, en wordt terecht beschouwd als het vlaggeschip. Toch is hij eenvoudig en makkelijk te bedienen.

Cinnamon is gebaseerd op de moderne Gnome 3 en is (wanneer hij zonder al teveel driedimensionale effecten draait) vlot, stabiel en betrouwbaar: in de afgelopen jaren is hij sterk verbeterd.

Van alle werkomgevingen vraagt Cinnamon wel de meeste systeemkracht. Groot voordeel: Cinnamon is beslist de meest luxe uitgevoerde van de werkomgevingen van Mint!

Mijn advies is: bij twijfel, kies Cinnamon.

Weetfeitje: de bestandbeheerder van Cinnamon heet Nemo, en is een aftakking van Nautilus, de gewone bestandbeheerder van Gnome. Nemo is ook de naam van de kapitein van de onderzeeër Nautilus, in het bekende verhaal van Jules Verne....

Mate (spreek uit: maatee, dus niet op z'n Engels, want hij is vernoemd naar de Zuidamerikaanse drank Maté) is een geslaagde poging om de vroegere werkomgeving Gnome 2, voort te zetten. Daarmee is Mate simpel en intuïtief te gebruiken. Mate is bovendien snel, stabiel en betrouwbaar.

Mate komt wat ouderwets over en is wat minder gelikt in vergelijking met Cinnamon, maar dat is een bewuste keuze en hangt samen met de wens om de oude Gnome 2-werkomgeving voort te zetten. 

De ontwikkelaars van Mate zijn bezig met de overstap naar een moderne codebasis, dus waarschijnlijk heeft Mate ook een toekomst op de lange termijn.

Weetfeitje: de bestandbeheerder (verkenner) van Mate heet Caja, maar is onder de motorkap eigenlijk Nautilus, de gewone Gnome-bestandbeheerder.

Xfce: verder heeft Mint ook nog een Xfce-versie, die een stuk lichter is dan zowel Mate als Cinnamon. Daardoor is de Xfce-versie zeer geschikt voor oudere computers.

De nieuwste Mint 18.2 Xfce is geschikt voor veel oude computers, maar de oudere Mint 17.1 Xfce is geschikt voor de meeste oude computers. Dus overweeg bij een oude computer beslist ook Mint 17.1 Xfce eens, en kies niet automatisch voor Mint 18.2 Xfce.

Weetfeitje: de bestandbeheerder (verkenner) van Mint Xfce heet Thunar.

KDE: de KDE-versie is even zwaar als de Cinnamon-versie, en vooral interessant voor mensen die houden van een enorme massa instel- en afstel-opties in de menu's. Meer iets voor gevorderden dus, want beginners met Linux zien in KDE vaak door de bomen het bos niet meer.

(wordt vervolgd in de rechterkolom)


Deze website wordt gesponsord door Google-advertenties.

Gebruikt u een advertentieblokkeerder? Dan blokkeert u ook mijn advertentie-inkomsten....

Als u deze website wil ondersteunen, dan kunt u uw advertentieblokkeerder instellen om voor mijn website een uitzondering te maken.

Bij voorbaat dank....


Linux Mint Debian Edition: niet voor beginners en niet voor productiemachines

5. Als nevenproject heeft Mint nog een versie die is gebaseerd op Debian en niet op Ubuntu: Linux Mint Debian Edition (LMDE).

Het doel van LMDE is om dezelfde functionaliteit te bieden als de hoofdversie van Mint (die gebouwd is op Ubuntu), met 100 % verenigbaarheid met Debian: LMDE is gebouwd op Debian Stable.

Op zich is LMDE een goed product. Maar LMDE is minder algemeen dan Linux Mint, hij heeft veel minder gebruikers, hij is niet verenigbaar met PPA's en hij ontbeert enkele functies. Dat maakt hem wat moeilijker te gebruiken en moeilijker om hulp voor te vinden, dus raad ik hem niet aan voor beginners met Linux.

Bovendien is de aandacht van de Mintontwikkelaars natuurlijk vooral gericht op de hoofdversie van Mint. LMDE is daarom geen aanrader voor machines die het altijd goed moeten doen. Daarvoor is de hoofdversie van Mint, het meest geschikt.

De 32-bits-versie of de 64-bits-versie?

6. Tegenwoordig is 64-bits de norm geworden. 32-bits is over de hele linie aan het verdwijnen; de ondersteuning voor 32-bits is steeds meer aan het afbrokkelen. Enkele belangrijke Linuxdistributies maken al geen 32-bits-versies meer, en ook webbrowser Google Chrome heeft geen 32-bits-versie meer voor Linux.

Kortom: kies bij voorkeur 64-bits! Dat heeft de toekomst, en daarmee ontketent u de volledige kracht van uw apparatuur.

Belangrijke uitzondering: oudere computers met minder dan 1 GB RAM-geheugen.

In een 64-bit-systeem gebruiken de programma's aanzienlijk meer RAM-geheugen dan diezelfde programma's in een 32-bit-systeem. Bij oudere computers met weinig RAM (minder dan 1 GB) is het dus nog steeds verstandiger om 32-bit te kiezen. Want bij minder dan 1 GB RAM, merkt u het prestatieverschil ook nog bij eenvoudig "licht" thuisgebruik.

Computers met voorgeïnstalleerde Windows 8.x of 10:  kies daarvoor beslist 64-bits-Mint om te installeren, en niet 32-bits. Een moderne computer met Windows 8.x of 10 met UEFI, heeft een 64-bits-besturingssysteem nodig.

Hebt u Mint al geïnstalleerd, en wilt u nakijken of die 32-bits of 64-bits is? Dat kan als volgt.

PAE-systeemkern

Overigens: als uw computer meer dan 3 GB RAM-geheugen heeft, hoeft u niet per se voor 64-bits te kiezen. Er is namelijk tegenwoordig een oplossing voor het "32-bit geheugengat (memory hole)": de speciale PAE-systeemkern.

Bij 4 GB RAM-geheugen hebt u met een 32-bits besturingssysteem, in beginsel slechts gedeeltelijk profijt van de vierde GB (wegens het zogenaamde "32 bit memory hole"). De GB's boven de 4 GB worden dan zelfs helemaal niet gebruikt.

Maar men heeft een speciale aanpassing gemaakt voor 32-bits-systeemkernen, de zogenaamde PAE systeemkern. De systeemkern is het hart van het besturingssysteem. Een PAE-systeemkern heeft geen last van het geheugengat, en kan zelfs maximaal 64 GB RAM-geheugen bedienen!

Mint installeert automatisch de PAE-systeemkern.

Processor zonder PAE-ondersteuning?

7. Hebt u een oude processor zonder PAE-ondersteuning? Voor non-PAE-processoren van de Intel Pentium M-serie en de Intel Celeron M-serie is er gelukkig een oplossing: die kunt u meestal toch dwingen om PAE-ondersteuning te bieden. Waardoor ze alsnog geschikt worden voor Linux Mint 18.x.

Daarvoor onderbreekt u de automatische opstart van de Mint-DVD, door tijdens het aftellen op de spatiebalk te drukken. U krijgt dan een opstartmenu te zien. Daarin selecteert u: Start with PAE forced

Of uw processor PAE-ondersteuning heeft kunt u nakijken via een terminalopdracht, bijvoorbeeld in de uitprobeersessie van de installatie-DVD. Namelijk als volgt:

Open een terminalvenster.

Kopieer en plak daarin de volgende opdrachtregel:
grep --color=always -i PAE /proc/cpuinfo

Druk op Enter. Indien er tussen de vlaggen pae staat (in het rood, dus het valt op), dan ondersteunt uw processor PAE.

Linux Mint binnenhalen

8. Uw exemplaar van Linux Mint kunt u hier binnenhalen.



Op de inhoud van deze webstek is een Creative Commons-licentie van toepassing.
Algemeen voorbehoud en uitsluiting aansprakelijkheid


Comments